മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.79.1
पौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः ।
रूपयौवनसंपन्नः कुमारः समपद्यत।
प्रीतियुक्तो नृपश्रेष्ठश्चरा विषयान्प्रियान् ॥ १.७९.१ ॥
പൗരവവംശത്തിൽ നഹുഷപുത്രനായ യയാതി രൂപവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ യുവാവായി. സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ആ രാജശ്രേഷ്ഠൻ പ്രിയമായ വിഷയസുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
1.79.2
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम् ।
धर्माविरुद्धं राजेन्द्रो यथा भवति सोऽन्वभूत् ॥ १.७९.२ ॥
രാജേന്ദ്രനായ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹത്തിനൊത്തും ഉത്സാഹത്തിനൊത്തും കാലത്തിനൊത്തും സുഖത്തിനൊത്തും ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമാകാതെ അനുഭവിച്ചു.
1.79.3
देवानतर्पयद्यज्ञैः श्राद्धैस्तद्वित्पितॄनपि ।
दीनाननुग्रहैरिष्टैः कामैश्च द्विजसत्तमान् ॥ १.७९.३ ॥
യജ്ഞങ്ങളാൽ ദേവന്മാരെയും, ആ ക്രിയകൾ അറിഞ്ഞ് ശ്രാദ്ധങ്ങളാൽ പിതൃക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി; ദീനരെ അനുഗ്രഹങ്ങളാലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരെ ഇഷ്ടകാമങ്ങളാലും തൃപ്തരാക്കി.
1.79.4
अतिथीनन्नपानैश्च विशश्च परिपालनैः ।
आनृशंस्येन शूद्रांश्च दस्यून्सन्निग्रहेण च ॥ १.७९.४ ॥
അതിഥികളെ അന്നപാനങ്ങളാലും, വൈശ്യരെ സംരക്ഷണത്താലും, ശൂദ്രരെ കാരുണ്യത്താലും, ദസ്യുക്കളെ നല്ല നിയന്ത്രണത്താലും തൃപ്തരാക്കി.
1.79.5
धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयन् ।
ययातिः पालयामास साक्षादिन्द्र इवापरः ॥ १.७९.५ ॥
ധർമ്മത്താൽ എല്ലാ പ്രജകളെയും യഥാവിധി സന്തോഷിപ്പിച്ച് യയാതി അവരെ പാലിച്ചു; അദ്ദേഹം മറ്റൊരു ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
1.79.6
स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः ।
अविरोधेन धर्मस्य चचार सुखमुत्तमम् ॥ १.७९.६ ॥
സിംഹത്തെപ്പോലെ വിക്രമശാലിയായ ആ രാജാവ് യുവാവായി വിഷയങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ധർമ്മത്തിന് വിരോധമില്ലാതെ ഉത്തമസുഖത്തിൽ വിഹരിച്ചു.
1.79.7
स संप्राप्य शुभान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः ।
कालं वर्षसहस्रान्तं सस्मार मनुजाधिपः ॥ १.७९.७ ॥
മനുഷ്യാധിപനായ ആ രാജാവ് ശുഭകാമനകൾ നേടി തൃപ്തനായെങ്കിലും ക്ഷീണിതനായി; ആയിരം വർഷങ്ങളുടെ കാലാവസാനം അവൻ ഓർത്തു.
1.79.8
परिसंख्याय कालज्ञः कलाः काष्ठाश्च वीर्यवान् ।
यौवनं प्राप्य राजर्षिः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ १.७९.८ ॥
കാലം അറിയുന്ന, വീര്യവാനായ ആ രാജർഷി കലകളും കാഷ്ഠകളും എണ്ണി, യൗവനം നേടി ആയിരം വർഷങ്ങൾ കണക്കാക്കി.
1.79.9
विश्वाच्या सहितो रेमे व्यभ्राजन्नन्दने वने ।
अलकायां स कालं तु मेरुशृङ्गे तथोत्तरे ॥ १.७९.९ ॥
വിശ്വാചിയോടൊപ്പം അവൻ രമിച്ചു; നന്ദനവനത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു. അളകയിലും, വടക്ക് മേരുശൃംഗത്തിലും അവൻ കാലം കഴിച്ചു.
1.79.10
यदा स पश्यते कालं धर्मात्मा तं महीपतिः ।
पूर्णं मत्वा ततः कालं पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.७९.१० ॥
ആ ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവ് കാലം പൂർണ്ണമായെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അതിനെ പൂർണ്ണമായി കരുതി, മകൻ പൂരുവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.79.11
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम ।
सेविता विषयाः पुत्र यौवनेन मया तव ॥ १.७९.११ ॥
ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവനേ, മകനേ, ഇഷ്ടംപോലെ, ഉത്സാഹംപോലെ, കാലംപോലെ നിന്റെ യൗവനത്താൽ ഞാൻ വിഷയസുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
1.79.12
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.७९.१२ ॥
ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഉപഭോഗത്താൽ ശമിക്കുന്നില്ല; നെയ്യാൽ കൃഷ്ണവർത്മാവ് (അഗ്നി) കൂടുതൽ വളരുന്നതുപോലെ ആഗ്രഹം വീണ്ടും വീണ്ടും വർധിക്കുന്നു.
1.79.13
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
एकस्यापि न पर्याप्तं तस्मान्नृष्णां परित्यजेत् ॥ १.७९.१३ ॥
ഭൂമിയിലെ നെല്ലും യവവും സ്വർണ്ണവും കന്നുകാലികളും സ്ത്രീകളും ഒരാൾക്കുപോലും മതിയാകില്ല; അതിനാൽ ദുരാഗ്രഹം ഉപേക്ഷിക്കണം.
1.79.14
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखम् ॥ १.७९.१४ ॥
മൂഢന്മാർക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമായതും, വൃദ്ധനായാലും വൃദ്ധമാകാത്തതും, പ്രാണഹാരിയായ രോഗവുമായ ആ തൃഷ്ണ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് സുഖം.
1.79.15
पूर्णं वर्षसहस्रं मे विषयासक्तचेतसः ।
तथाप्यनुदिनं तृष्णा ममैतेष्वभिजायते ॥ १.७९.१५ ॥
വിഷയാസക്തമായ മനസ്സോടെ എന്റെ ആയിരം വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയായി; എന്നിട്ടും ഈ വിഷയങ്ങളോടുള്ള എന്റെ തൃഷ്ണ ദിനംതോറും ഉണരുന്നു.
1.79.16
तस्मादेनामहं त्यक्त्वा ब्रह्मण्याधाय मानसम् ।
निर्द्वन्द्वो निर्ममो भूत्वा चरिष्यामि मृगैः सह ॥ १.७९.१६ ॥
അതിനാൽ ഞാൻ ഇതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, മനസ്സ് ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ദ്വന്ദ്വങ്ങളില്ലാതെ, മമതയില്ലാതെ, മാനുകളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കും.
1.79.17
पूरो प्रीतोऽस्मि भद्रं ते गृहाणेदं स्वयौवनम् ।
राज्यं चेदं गृहाण त्वं यावदिच्छसि यौवनम्।
तावद्दीर्घायुषा भुङ्ख त्वं हि मे प्रियकृत्सुतः ॥ १.७९.१७ ॥
പൂരോ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നിനക്ക് മംഗളം. നിന്റെ യൗവനം തിരികെ എടുക്കൂ, ഈ രാജ്യവും എടുക്കൂ; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്രയും യൗവനത്തോടെ ദീർഘായുസ്സോടെ അനുഭവിക്കൂ; നീ എനിക്ക് പ്രിയം ചെയ്ത പുത്രനാണ്.
1.79.18
प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नाहुषस्तदा ।
यौवनं प्रतिपेदे च पूरुः स्वं पुनरात्मवान् ॥ १.७९.१८ ॥
അപ്പോൾ നഹുഷപുത്രനായ യയാതി രാജാവ് വാർദ്ധക്യം സ്വീകരിച്ചു; ആത്മസംയമമുള്ള പൂരു തന്റെ യൗവനം വീണ്ടും സ്വീകരിച്ചു.
1.79.19
अभिषेक्तुकामं नृपतिं पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.७९.१९ ॥
ഇളയമകനായ പൂരുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച രാജാവിനോട്, ബ്രാഹ്മണരെ മുൻനിർത്തിയ വർണങ്ങൾ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.79.20
कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो ।
ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य राज्यं पूरोः प्रयच्छसि ॥ १.७९.२० ॥
പ്രഭോ, ശുക്രന്റെ പേരക്കുട്ടിയും ദേവയാനിയുടെ മകനുമായ മൂത്തവനായ യദുവിനെ മറികടന്ന് പൂരുവിന് എങ്ങനെ രാജ്യം നൽകുന്നു?
1.79.21
यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनु तुर्वसुः ।
शर्मिष्ठायाः सुतो द्रुह्युस्ततोऽनुः पूरुरेव च ॥ १.७९.२१ ॥
നിന്റെ മൂത്തമകൻ യദു ജനിച്ചു; അവനുശേഷം തുർവസു. ശർമിഷ്ഠയുടെ മകൻ ദ്രുഹ്യു, പിന്നെ അനുവും പൂരുവും.
1.79.22
कथं ज्येष्ठानतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति ।
एतत्संबोधयामस्त्वां धर्मं त्वं प्रतिपालय ॥ १.७९.२२ ॥
മൂത്തവരെ മറികടന്ന് ഇളയവൻ എങ്ങനെ രാജ്യത്തിന് അർഹനാകും? ഇതാണ് ഞങ്ങൾ നിന്നോട് പറയുന്നത്; നീ ധർമം പാലിക്കുക.
1.79.23
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः ।
ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथंचन ॥ १.७९.२३ ॥
ബ്രാഹ്മണരെ മുൻനിർത്തിയ എല്ലാ വർണങ്ങളും എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കട്ടെ: മൂത്തവന് എതിരായി ഒരു വിധത്തിലും ഞാൻ രാജ്യം നൽകരുത്.
1.79.24
मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः ।
प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतां मतः ॥ १.७९.२४ ॥
എന്റെ മൂത്തമകൻ യദു എന്റെ നിയോഗം പാലിച്ചില്ല; പിതാവിന് എതിരായവൻ സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ മകനല്ല.
1.79.25
मातापित्रोर्वचनकृद्धितः पथ्यश्च यः सुतः ।
स पुत्रः पुत्रवद्यश्च वर्तते पितृमातृषु ॥ १.७९.२५ ॥
മാതാപിതാക്കളുടെ വാക്ക് അനുസരിക്കുന്നവനും ഹിതകരനും പഥ്യനുമായ മകനാണ് മകൻ; മാതാപിതാക്കളോട് മകനെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നവനും അങ്ങനെതന്നെ.
1.79.26
पुदिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः ।
पुतस्त्राणात्ततः पुत्त्रमिहेच्छन्ति परत्र च ॥ १.७९.२६ ॥
'പുത്' എന്നത് നരകത്തിന്റെ പേരാണ്; നരകത്തെ ദുഃഖമായി അറിയുന്നു. മകന്റെ രക്ഷയാൽ ഇവിടെയും പരലോകത്തും മകനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.79.27
आत्मनः सदृशः पुत्रः पितृदेवर्षिपूजने ।
यो बहूनां गुणकरः स पुत्रो ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२७ ॥
തന്നോടു തുല്യനായ മകൻ, പിതൃക്കൾ, ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ എന്നിവരെ പൂജിക്കുന്നവൻ, പലർക്കും ഗുണം ചെയ്യുന്നവൻ — അവനെയാണ് മൂത്തമകൻ എന്നു പറയുന്നത്.
1.79.28
मूकोऽन्धो बधिरः श्वित्री स्वधर्मं नानुतिष्ठति ।
चोरः किल्बिषिकः पुत्रो ज्येष्ठो न ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२८ ॥
ഊമൻ, അന്ധൻ, ബധിരൻ, കുഷ്ഠരോഗി, സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാത്തവൻ, കള്ളൻ, പാപി — അങ്ങനെയുള്ള മകൻ മൂത്തവനല്ല; മൂത്തവനെന്നു പറയപ്പെടുന്നില്ല.
1.79.29
ज्येष्ठांशहारी गुणकृदिह लोके परत्र च ।
श्रेयान्पुत्रो गुणोपेतः स पुत्रो नेतरो वृथा।
वदन्ति धर्मं धर्मज्ञाः पितॄणां पुत्रकारणात् ॥ १.७९.२९ ॥
മൂത്തവന്റെ ഓഹരി എടുക്കുന്നവനും ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ഗുണം ചെയ്യുന്നവനുമായ മകൻ ശ്രേഷ്ഠൻ; ഗുണവാനായ മകനാണ് മകൻ, മറ്റുള്ളവൻ വ്യർത്ഥൻ. ധർമ്മജ്ഞർ പിതൃക്കൾക്കായി മകനെ ധർമ്മമെന്നു പറയുന്നു.
1.79.30
वेदोक्तं संभवं मह्यमनेन हृदयोद्भवम् ।
तस्य जातमिदं कृत्स्नमात्मा पुत्र इति श्रुतिः ॥ १.७९.३० ॥
വേദം പറയുന്ന എന്റെ ജന്മം ഇവനാൽ ഉണ്ടായി; എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഇവനാൽ ഇതെല്ലാം ജനിച്ചു — 'ആത്മാവുതന്നെ മകൻ' എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
1.79.31
यदुनाऽहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च ।
द्रुह्युना चानुना चैव मय्यवज्ञ कृता भृशम् ॥ १.७९.३१ ॥
യദു എന്നെ അവമതിച്ചു, തുർവസുവും അങ്ങനെതന്നെ; ദ്രുഹ്യുവും അനുവും എന്നോട് അതിരറ്റ അവഹേളനം കാണിച്ചു.
1.79.32
पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितं च विशेषतः ।
कनीयान्मम दायादो धृता येन जरा मम ॥ १.७९.३२ ॥
എന്നാൽ പൂരു എന്റെ വാക്ക് നിറവേറ്റി, അത് വിശേഷാൽ ആദരിച്ചു; എന്റെ ഇളയ മകൻ, അവൻ എന്റെ വാർദ്ധക്യം ഏറ്റെടുത്തു.
1.79.33
मम कामः स च कृतः पूरुणा मित्ररूपिणा ।
शुक्रेण च वरोदत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् ॥ १.७९.३३ ॥
മിത്രരൂപിയായ പൂരു എന്റെ ആഗ്രഹം സാധിപ്പിച്ചു; കാവ്യനായ ഉശനസ്സായ ശുക്രൻ തന്നെ എനിക്ക് വരം നൽകിയിരുന്നു.
1.79.34
पुत्रो यस्त्वाऽनुवर्तेत स राजा पृथिवीपतिः ।
यो वानुवर्ती पुत्राणां स पुत्रो दायभाग्भवेत् ॥ १.७९.३४ ॥
ആരാണോ എന്നെ അനുസരിക്കുന്ന പുത്രൻ, അവൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവാകും; അല്ലെങ്കിൽ പുത്രന്മാരിൽ അനുസരണയുള്ളവനായവൻ അവകാശഭാഗത്തിന് അർഹനാകും.
1.79.35
भवतोऽनुनयाम्येवं पूरू राज्येऽभिषिच्यताम् ।
यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा ॥ १.७९.३५ ॥
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: പൂരുവിനെ രാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ; കാരണം അവൻ സദ്ഗുണസമ്പന്നനായ, എപ്പോഴും മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഹിതനായ പുത്രനാണ്.
1.79.36
सर्वमर्हति कल्याणं कनीयानपि सत्तमः ।
वेद धमार्थशास्त्रेषु मुनिभिः कथितं पुरा ॥ १.७९.३६ ॥
ഇളയവനായാലും അവൻ സജ്ജനങ്ങളിൽ ഉത്തമൻ; എല്ലാ മംഗളത്തിനും അർഹൻ; ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും അർത്ഥശാസ്ത്രങ്ങളും അവനറിയാം, പണ്ട് മുനിമാർ പറഞ്ഞതുപോലെ.
1.79.37
अर्हः पूरुरिदं राज्यं यः सुतः प्रियकृत्तव ।
वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं वक्तुमुत्तरम् ॥ १.७९.३७ ॥
നിനക്ക് പ്രിയം ചെയ്ത പുത്രനായ പൂരു ഈ രാജ്യത്തിന് യോഗ്യനാണ്. ശുക്രന്റെ വരദാനത്താൽ മറുപടി പറയാൻ സാധ്യമല്ല.
1.79.38
पौरजानपदैस्तुष्टैरित्युक्तो नाहुषस्तदा ।
अभ्यषिञ्चत्ततः पूरुं राज्ये स्वे सुतमात्मनः ॥ १.७९.३८ ॥
പൗരന്മാരും ജനപദവാസികളും സന്തുഷ്ടരായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നഹുഷൻ അപ്പോൾ തന്റെ പുത്രനായ പൂരുവിനെ തന്റെ രാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
1.79.39
यदुं च तुर्वसुं चोभौ द्रुह्युं चैव सहानुजम् ।
अन्तेषु स विनिक्षिप्य नाहुषः स्वात्मजान्सुतान् ॥ १.७९.३९ ॥
യദുവിനെയും തുർവസുവിനെയും, ഇരുവരെയും, അനുജനോടൊപ്പം ദ്രുഹ്യുവിനെയും നഹുഷൻ തന്റെ സ്വന്തം പുത്രന്മാരെ അതിർത്തികളിൽ നിയമിച്ചു.
1.79.40
दत्त्वा च पूरवे राज्यं वनवासाय दीक्षितः ।
पुरात्स निर्ययौ राजा ब्राह्मणैस्तापसैः सह ॥ १.७९.४० ॥
പൂരുവിന് രാജ്യം നൽകി, വനവാസത്തിനായി ദീക്ഷിതനായി, ആ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണരോടും തപസ്വികളോടുമൊപ്പം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
1.79.41
देवयान्या च सहितः शर्मिष्ठया च भारत ।
अकरोत्स वने राजा सभार्यस्तप उत्तमम् ॥ १.७९.४१ ॥
ഭാരതാ, ദേവയാനിയോടും ശർമിഷ്ഠയോടുമൊപ്പം ആ രാജാവ് ഭാര്യമാരോടുകൂടി വനത്തിൽ ഉത്തമമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
1.79.42
यदोस्तु यादवा जातास्तुर्वसोर्यवनाः स्मृताः ।
द्रुह्योः सुतास्तु वै भोजा अनोस्तु म्लेच्छजातयः ॥ १.७९.४२ ॥
യദുവിൽ നിന്ന് യാദവർ ജനിച്ചു; തുർവസുവിൽ നിന്ന് യവനർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ദ്രുഹ്യുവിന്റെ പുത്രന്മാർ ഭോജരാണ്; അനുവിൽ നിന്ന് മ്ലേച്ഛ ജാതികൾ.
1.79.43
पूरोस्तु पौरवो वंशो यत्र जातोऽसि पार्थिव ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कारयितुं वशी ॥ १.७९.४३ ॥
പൂരുവിന്റെ വംശം പൗരവം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഓ രാജാവേ, നീ ആ വംശത്തിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള ഈ വംശം ആയിരക്കണക്കിന് വർഷം രാജ്യം ഭരിക്കാൻ പ്രാപ്തമാണ്.