மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.79.1
पौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः ।
रूपयौवनसंपन्नः कुमारः समपद्यत।
प्रीतियुक्तो नृपश्रेष्ठश्चरा विषयान्प्रियान् ॥ १.७९.१ ॥
பின்னர் பௌரவ வம்சத்தில் நகுஷனின் மகனான யயாதி, அழகும் இளமையும் நிறைந்த இளைஞனாக வளர்ந்தான். மகிழ்ச்சி நிறைந்த அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் இனிய புலன் இன்பங்களை அனுபவித்தான்.
1.79.2
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम् ।
धर्माविरुद्धं राजेन्द्रो यथा भवति सोऽन्वभूत् ॥ १.७९.२ ॥
மன்னர்களின் தலைவனான அவன் விருப்பம்போல், உற்சாகம்போல், காலத்திற்கேற்ப, இன்பம் கிடைத்த விதம்போல், தர்மத்திற்கு முரணாகாமல் அனுபவித்தான்.
1.79.3
देवानतर्पयद्यज्ञैः श्राद्धैस्तद्वित्पितॄनपि ।
दीनाननुग्रहैरिष्टैः कामैश्च द्विजसत्तमान् ॥ १.७९.३ ॥
யாகங்களால் தேவர்களையும், அந்த முறைகளை அறிந்தவனாக சிராத்தங்களால் பித்ருக்களையும் திருப்தி செய்தான்; ஏழைகளுக்கு அருளாலும், சிறந்த த்விஜர்களுக்கு விருப்பமானவற்றாலும் நிறைவு செய்தான்.
1.79.4
अतिथीनन्नपानैश्च विशश्च परिपालनैः ।
आनृशंस्येन शूद्रांश्च दस्यून्सन्निग्रहेण च ॥ १.७९.४ ॥
விருந்தினர்களை உணவு பானங்களாலும், வைசியர்களை பாதுகாப்பாலும், சூத்திரர்களை கருணையாலும், கொள்ளையர்களை நன்கு அடக்குவதாலும் நிறைவு செய்தான்.
1.79.5
धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयन् ।
ययातिः पालयामास साक्षादिन्द्र इवापरः ॥ १.७९.५ ॥
தர்மத்தால் அனைத்து குடிமக்களையும் முறைப்படி மகிழ்வித்து யயாதி அவர்களைக் காத்தான்; அவன் மற்றொரு இந்திரனைப் போலிருந்தான்.
1.79.6
स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः ।
अविरोधेन धर्मस्य चचार सुखमुत्तमम् ॥ १.७९.६ ॥
சிங்கம் போன்ற வீரமும் இளமையும் கொண்ட அந்த அரசன், புலன் இன்பங்களில் சஞ்சரித்து, தர்மத்திற்கு முரணின்றி உயர்ந்த இன்பத்தில் வாழ்ந்தான்.
1.79.7
स संप्राप्य शुभान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः ।
कालं वर्षसहस्रान्तं सस्मार मनुजाधिपः ॥ १.७९.७ ॥
மனிதர்களின் தலைவனான அந்த அரசன் சுபமான விருப்பங்களை அடைந்து திருப்தியுற்றும் சோர்வுற்றும் இருந்தான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடியும் காலத்தை நினைவுகூர்ந்தான்.
1.79.8
परिसंख्याय कालज्ञः कलाः काष्ठाश्च वीर्यवान् ।
यौवनं प्राप्य राजर्षिः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ १.७९.८ ॥
காலத்தை அறிந்த வீரியமுள்ள அந்த அரச முனிவன் கலைகளையும் காஷ்டைகளையும் கணக்கிட்டு, இளமையை அடைந்து ஆயிரம் ஆண்டுகளை எண்ணினான்.
1.79.9
विश्वाच्या सहितो रेमे व्यभ्राजन्नन्दने वने ।
अलकायां स कालं तु मेरुशृङ्गे तथोत्तरे ॥ १.७९.९ ॥
விஸ்வாசியுடன் அவன் மகிழ்ந்தான்; நந்தன வனத்தில் ஒளிர்ந்தான். அலகாவிலும், வடக்கே மேரு சிகரத்திலும் அவன் காலத்தைக் கழித்தான்.
1.79.10
यदा स पश्यते कालं धर्मात्मा तं महीपतिः ।
पूर्णं मत्वा ततः कालं पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.७९.१० ॥
அந்த தர்மாத்மா அரசன் காலம் நிறைவடைந்ததைக் கண்டபோது, அதை நிறைவானதாக எண்ணி, மகன் பூருவிடம் கூறினான்.
1.79.11
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम ।
सेविता विषयाः पुत्र यौवनेन मया तव ॥ १.७९.११ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, மகனே, விருப்பம்போல், ஆர்வம்போல், காலம்போல், உன் இளமையால் நான் புலன்சுகங்களை அனுபவித்தேன்.
1.79.12
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.७९.१२ ॥
ஆசை ஒருபோதும் புலன்சுகத்தால் அடங்குவதில்லை; நெய்யால் கருநிற அக்னி மேலும் வளர்வதுபோல் ஆசை மீண்டும் மீண்டும் பெருகும்.
1.79.13
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
एकस्यापि न पर्याप्तं तस्मान्नृष्णां परित्यजेत् ॥ १.७९.१३ ॥
பூமியில் உள்ள நெல், பார்லி, தங்கம், கால்நடைகள், பெண்கள் ஆகிய அனைத்தும் ஒருவனுக்குக் கூடப் போதாது; எனவே பேராசையைக் கைவிட வேண்டும்.
1.79.14
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखम् ॥ १.७९.१४ ॥
அறிவிலிகளால் விட முடியாததும், முதுமையடைந்தவனிடத்திலும் முதுமையடையாததும், உயிரைக் கொல்லும் நோயாக இருப்பதுமான அந்த ஆசையை விடுபவனுக்கு சுகம் உண்டாகும்.
1.79.15
पूर्णं वर्षसहस्रं मे विषयासक्तचेतसः ।
तथाप्यनुदिनं तृष्णा ममैतेष्वभिजायते ॥ १.७९.१५ ॥
புலன்களில் பற்றுள்ள என் மனத்துடன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தன; ஆயினும் இவற்றின்மீது என் ஆசை நாள்தோறும் எழுகிறது.
1.79.16
तस्मादेनामहं त्यक्त्वा ब्रह्मण्याधाय मानसम् ।
निर्द्वन्द्वो निर्ममो भूत्वा चरिष्यामि मृगैः सह ॥ १.७९.१६ ॥
ஆகையால் நான் இதைத் துறந்து, மனத்தை பிரம்மத்தில் நிலைநிறுத்தி, இருமைகளற்று, பற்றற்றவனாகி, மான்களுடன் திரிவேன்.
1.79.17
पूरो प्रीतोऽस्मि भद्रं ते गृहाणेदं स्वयौवनम् ।
राज्यं चेदं गृहाण त्वं यावदिच्छसि यौवनम्।
तावद्दीर्घायुषा भुङ्ख त्वं हि मे प्रियकृत्सुतः ॥ १.७९.१७ ॥
பூருவே, நான் மகிழ்ந்தேன்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். உன் இளமையையே வாங்கிக்கொள், இந்த அரசையும் ஏற்றுக்கொள்; நீ விரும்பும் வரை இளமையுடன் நீண்ட ஆயுளோடு இன்புறு. நீ எனக்குப் பிரியம் செய்த மகன்.
1.79.18
प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नाहुषस्तदा ।
यौवनं प्रतिपेदे च पूरुः स्वं पुनरात्मवान् ॥ १.७९.१८ ॥
அப்போது நகுஷனின் மகன் அரசன் யயாதி முதுமையை ஏற்றான்; தன்னடக்கமுள்ள பூரு மீண்டும் தன் இளமையைப் பெற்றான்.
1.79.19
अभिषेक्तुकामं नृपतिं पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.७९.१९ ॥
இளையவனாகிய மகன் பூருவை அரசனாக முடிசூட்ட விரும்பிய மன்னனிடம், பிராமணர்களைத் தலைமையாகக் கொண்ட வர்ணங்கள் இந்தச் சொல்லைக் கூறின.
1.79.20
कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो ।
ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य राज्यं पूरोः प्रयच्छसि ॥ १.७९.२० ॥
பிரபுவே, சுக்ரரின் பேரனும் தேவயானியின் மகனுமான மூத்த யதுவைத் தாண்டிவிட்டு பூருவுக்கு ராஜ்ஜியத்தை எப்படித் தருகிறீர்?
1.79.21
यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनु तुर्वसुः ।
शर्मिष्ठायाः सुतो द्रुह्युस्ततोऽनुः पूरुरेव च ॥ १.७९.२१ ॥
உன் மூத்த மகன் யது பிறந்தான்; அவனுக்குப் பின் துர்வசு. சர்மிஷ்டையின் மகன்கள் த்ருஹ்யு, பின்னர் அனு, மற்றும் பூருவும்.
1.79.22
कथं ज्येष्ठानतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति ।
एतत्संबोधयामस्त्वां धर्मं त्वं प्रतिपालय ॥ १.७९.२२ ॥
மூத்தவர்களைத் தாண்டி இளையவன் எப்படி ராஜ்ஜியத்திற்கு தகுதியுடையவன் ஆவான்? இதையே உம்மிடம் நாங்கள் கூறுகிறோம்; நீர் தர்மத்தைக் காப்பாற்றும்.
1.79.23
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः ।
ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथंचन ॥ १.७९.२३ ॥
பிராமணர்களைத் தலைமையாகக் கொண்ட அனைத்து வர்ணத்தாரும் என் சொல்லைக் கேட்கட்டும்: மூத்தவனுக்கு எதிராக, எந்த வகையிலும் நான் ராஜ்ஜியத்தைத் தரக்கூடாது.
1.79.24
मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः ।
प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतां मतः ॥ १.७९.२४ ॥
என் மூத்த மகன் யது என் கட்டளையைப் பின்பற்றவில்லை; தந்தைக்கு எதிரானவன் நல்லோர் கருத்தில் மகன் ஆக மாட்டான்.
1.79.25
मातापित्रोर्वचनकृद्धितः पथ्यश्च यः सुतः ।
स पुत्रः पुत्रवद्यश्च वर्तते पितृमातृषु ॥ १.७९.२५ ॥
தாய் தந்தையின் சொல்லைச் செய்பவனும், நலமும் பயனும் தருபவனுமான மகனே உண்மையான மகன்; தாய் தந்தையரிடம் மகனைப் போல் நடப்பவனும் அவ்வாறே.
1.79.26
पुदिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः ।
पुतस्त्राणात्ततः पुत्त्रमिहेच्छन्ति परत्र च ॥ १.७९.२६ ॥
'புத்' என்பது நரகத்தின் பெயர்; நரகத்தை துன்பம் என்று அறிவர். மகன் காப்பதால் இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் மகனை விரும்புகின்றனர்.
1.79.27
आत्मनः सदृशः पुत्रः पितृदेवर्षिपूजने ।
यो बहूनां गुणकरः स पुत्रो ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२७ ॥
தன்னைப் போன்ற மகன், பிதிர்கள், தேவர்கள், முனிவர்களை வழிபடுவதில் ஈடுபடுபவன், பலருக்கும் நன்மை செய்பவன் — அவனே மூத்த மகன் எனப்படுகிறான்.
1.79.28
मूकोऽन्धो बधिरः श्वित्री स्वधर्मं नानुतिष्ठति ।
चोरः किल्बिषिकः पुत्रो ज्येष्ठो न ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२८ ॥
ஊமை, குருடன், செவிடன், தொழுநோயாளி, தன் கடமையைச் செய்யாதவன், திருடன், பாவி — இத்தகைய மகன் மூத்தவன் அல்லன்; மூத்தவன் எனப்படான்.
1.79.29
ज्येष्ठांशहारी गुणकृदिह लोके परत्र च ।
श्रेयान्पुत्रो गुणोपेतः स पुत्रो नेतरो वृथा।
वदन्ति धर्मं धर्मज्ञाः पितॄणां पुत्रकारणात् ॥ १.७९.२९ ॥
மூத்தவனின் பங்கைப் பெறுபவனும், இம்மையிலும் மறுமையிலும் நன்மை செய்பவனுமான மகன் சிறந்தவன்; நற்குணமுள்ள மகனே மகன், மற்றவன் வீணே. தர்மமறிந்தோர் பித்ருக்களுக்காக மகனைத் தர்மம் என்கின்றனர்.
1.79.30
वेदोक्तं संभवं मह्यमनेन हृदयोद्भवम् ।
तस्य जातमिदं कृत्स्नमात्मा पुत्र इति श्रुतिः ॥ १.७९.३० ॥
வேதம் சொல்லும் எனது பிறப்பு இவனால் ஆனது; என் இதயத்திலிருந்து தோன்றிய இவனால் இது முழுவதும் பிறந்தது — 'ஆத்மாவே மகன்' என்று சுருதி கூறுகிறது.
1.79.31
यदुनाऽहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च ।
द्रुह्युना चानुना चैव मय्यवज्ञ कृता भृशम् ॥ १.७९.३१ ॥
யது என்னை அவமதித்தான், துர்வசுவும் அவ்வாறே; த்ருஹ்யுவும் அனுவும் கூட என்மீது மிகுந்த அவமதிப்பைக் காட்டினர்.
1.79.32
पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितं च विशेषतः ।
कनीयान्मम दायादो धृता येन जरा मम ॥ १.७९.३२ ॥
ஆனால் பூரு என் சொல்லைச் செய்தான், அதை மிகவும் மதித்தான்; என் இளைய மகன் அவன், அவனே என் முதுமையை ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.79.33
मम कामः स च कृतः पूरुणा मित्ररूपिणा ।
शुक्रेण च वरोदत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् ॥ १.७९.३३ ॥
நண்பனின் வடிவில் இருந்த பூரு என் விருப்பத்தை நிறைவேற்றினான்; காவ்யரான உசனஸ் சுக்கிரர் தாமே எனக்கு வரம் அளித்திருந்தார்.
1.79.34
पुत्रो यस्त्वाऽनुवर्तेत स राजा पृथिवीपतिः ।
यो वानुवर्ती पुत्राणां स पुत्रो दायभाग्भवेत् ॥ १.७९.३४ ॥
எந்த மகன் என்னைப் பின்பற்றுகிறானோ, அவனே பூமியின் அரசன் ஆவான்; அல்லது மகன்களில் கீழ்ப்படிபவன் எவனோ, அந்த மகனே பாகத்தைப் பெறுபவன் ஆவான்.
1.79.35
भवतोऽनुनयाम्येवं पूरू राज्येऽभिषिच्यताम् ।
यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा ॥ १.७९.३५ ॥
இவ்வாறு உங்களை வேண்டுகிறேன்: பூரு அரசில் அபிஷேகம் பெறட்டும்; ஏனெனில் அவன் நற்குணம் நிறைந்த மகன், எப்போதும் தாய் தந்தைக்கு நன்மை செய்பவன்.
1.79.36
सर्वमर्हति कल्याणं कनीयानपि सत्तमः ।
वेद धमार्थशास्त्रेषु मुनिभिः कथितं पुरा ॥ १.७९.३६ ॥
இளையவனாக இருந்தாலும் அவன் நல்லோரில் சிறந்தவன்; அனைத்து நன்மைக்கும் தகுதியுடையவன்; தர்ம அர்த்த சாஸ்திரங்களை அறிந்தவன், பண்டைய முனிவர்கள் சொன்னபடி.
1.79.37
अर्हः पूरुरिदं राज्यं यः सुतः प्रियकृत्तव ।
वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं वक्तुमुत्तरम् ॥ १.७९.३७ ॥
உனக்கு இனிமை செய்த மகனான பூரு இந்த அரசுக்குத் தகுதியானவன். சுக்ரரின் வரத்தால் மறுமொழி கூற இயலாது.
1.79.38
पौरजानपदैस्तुष्टैरित्युक्तो नाहुषस्तदा ।
अभ्यषिञ्चत्ततः पूरुं राज्ये स्वे सुतमात्मनः ॥ १.७९.३८ ॥
நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் மகிழ்ந்து இவ்வாறு சொன்னபோது, நகுஷன் அப்பொழுது தன் மகன் பூருவை தன் அரசில் முடிசூட்டினான்.
1.79.39
यदुं च तुर्वसुं चोभौ द्रुह्युं चैव सहानुजम् ।
अन्तेषु स विनिक्षिप्य नाहुषः स्वात्मजान्सुतान् ॥ १.७९.३९ ॥
யதுவையும், துர்வசுவையும், இருவரையும், தன் இளைய சகோதரனுடன் துருஹ்யுவையும் நகுஷன் தன் சொந்த மகன்களை எல்லைகளில் நியமித்தான்.
1.79.40
दत्त्वा च पूरवे राज्यं वनवासाय दीक्षितः ।
पुरात्स निर्ययौ राजा ब्राह्मणैस्तापसैः सह ॥ १.७९.४० ॥
பூருவுக்கு அரசைக் கொடுத்து, வனவாசத்திற்கு தீக்ஷை பெற்று, அந்த அரசன் பிராமணர்களும் தபசிகளும் உடன் நகரிலிருந்து புறப்பட்டான்.
1.79.41
देवयान्या च सहितः शर्मिष्ठया च भारत ।
अकरोत्स वने राजा सभार्यस्तप उत्तमम् ॥ १.७९.४१ ॥
பாரதனே, தேவயானியும் சர்மிஷ்டையும் உடன் இருக்க, அந்த அரசன் தன் மனைவியருடன் காட்டில் உயர்ந்த தவத்தைச் செய்தான்.
1.79.42
यदोस्तु यादवा जातास्तुर्वसोर्यवनाः स्मृताः ।
द्रुह्योः सुतास्तु वै भोजा अनोस्तु म्लेच्छजातयः ॥ १.७९.४२ ॥
யதுவிலிருந்து யாதவர்கள் பிறந்தனர்; துர்வசுவிலிருந்து யவனர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர். துருஹ்யுவின் மகன்கள் போஜர்கள்; அனுவிலிருந்தோ மிலேச்ச இனங்கள்.
1.79.43
पूरोस्तु पौरवो वंशो यत्र जातोऽसि पार्थिव ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कारयितुं वशी ॥ १.७९.४३ ॥
பூருவின் வம்சம் பௌரவம் எனப்படுகிறது; அதில் நீ பிறந்தாய், ஓ அரசே. தன்னடக்கமுள்ள இந்த வம்சம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்ய வல்லது.