ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.87.1
पृच्छामि त्वां वसुमानौषदश्वि-
र्यद्यस्ति लोको दिवि मे नरेन्द्र।
यद्यन्तरिक्षे प्रथितो महात्मन् ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.१ ॥
ನರೇಂದ್ರ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಲೋಕವಿದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಲೋಕವಿದೆಯೇ ಎಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ಆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೆಂದು ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.87.2
यदन्तरिक्षं पृथिवी दिशश्च ।
यत्तेजसा तपते भानुमांश्च।
लोकास्तावन्तो दिवि संस्थिता वै ।
तेनान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८७.२ ॥
ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಭೂಮಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಲೋಕಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಸೀಮಿತರಾದವರೂ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
1.87.3
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
क्रीणीष्वैतांस्तृणकेनापि राज-
न्प्रतिग्रहस्ते यदि धीमन्प्रदुष्टः ॥ १.८७.३ ॥
ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಪತನದ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಬೀಳಬೇಡಿ. ನನ್ನ ಲೋಕಗಳು ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ. ರಾಜನೇ, ಇವನ್ನು ಒಂದು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯಿಂದಾದರೂ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಿ; ಬುದ್ಧಿವಂತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವೀಕಾರ ದೂಷಿತವಾಗದಿದ್ದರೆ.
1.87.4
न मिथ्याऽहं विक्रयं वै स्मरामि ।
वृथा गृहीतं शिशुकाच्छङ्कमानः।
कुर्यां न चैवाकृतपूर्वमन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८७.४ ॥
ನಾನು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾರಿದ್ದೇನೆಂದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ದಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಗುವಿನಂತೆ ಭಯಪಡುತ್ತಾ, ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಮಾಡದ್ದನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರರು ಮಾಡದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಒಳ್ಳೆಯದು?
1.87.5
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
अहं न तान्वै प्रतिगन्ता नरेन्द्र ।
सर्वे लोकास्तव ते वै भवन्तु ॥ १.८७.५ ॥
ಅರಸನೇ, ನಾನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನಿನಗೆ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀನೇ ಪಡೆದುಕೊ; ನರೇಂದ್ರನೇ, ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ನಿನ್ನದಾಗಲಿ.
1.87.6
पृच्छामि त्वां शिबिरौशीनरोऽहं ।
ममापि लोका यदि सन्तीह तात।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.६ ॥
ಉಶೀನರನ ಮಗನಾದ ಶಿಬಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ — ಇಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಲೋಕಗಳಿದ್ದರೆ, ಎಲೈ ಮಗನೇ, ಅವು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲೋ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೋ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಧರ್ಮದ ಜ್ಞಾತನೆಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.87.7
यत्त्वं वाचा हृदयेनापि साधू-
न्परीप्समानान्नावमंस्था नरेन्द्र।
तेनानन्ता दिवि लोकाः श्रितास्ते ।
विद्युद्रूपाः स्वनवन्तो महान्तः ॥ १.८७.७ ॥
ಎಲೈ ನರೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ನೀನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಮಾನಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಅನಂತವಾದ, ವಿದ್ಯುತ್ ರೂಪದ, ಘೋಷಿಸುವ ಮಹಾ ಲೋಕಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.
1.87.8
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
न चाहं तान्प्रतिपत्स्ये ह दत्त्वा ।
यत्र गत्वा नानुशोचन्ति धीराः ॥ १.८७.८ ॥
ಅರಸನೇ, ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಆ ಲೋಕಗಳು ನಿನಗೆ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನ್ನು ನೀನೇ ಪಡೆದುಕೊ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿ ಅವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಧೀರರು ಹೋಗಿ ದುಃಖಿಸದ ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗುವೆನು.
1.87.9
यथा त्वमिन्द्रप्रतिमप्रभाव-
स्ते चाप्यनन्ता नरदेव लोकाः।
तथाऽद्य लोके न रमेऽन्यदत्ते ।
तस्माच्छिबे नाभिनन्दामि दायम् ॥ १.८७.९ ॥
ನರದೇವ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ನಿನ್ನ ಲೋಕಗಳೂ ಅನಂತವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಇತರರು ಕೊಟ್ಟ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿಬಿಯ ವಂಶಜನೇ, ಕೊಟ್ಟ ಈ ದಾನವನ್ನು ನಾನು ಮೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ.
1.87.10
न चेदेकैकशो राजँल्लोकान्नः प्रतिनन्दसि ।
सर्वे प्रदाय भवते गन्तारो नरकं वयम् ॥ १.८७.१० ॥
ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
1.87.11
यदर्होऽहं तद्यतध्वं सन्तः सत्याभिनन्दिनः ।
अहं तन्नाभिजानामि यत्कृतं न मया पुरा ॥ १.८७.११ ॥
ಸತ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವ ಸಜ್ಜನರೇ, ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಮಾಡದ ಯಾವ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ.
1.87.12
कस्यैते प्रतिदृश्यन्ते रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
यानारुह्य नरो लोकानभिवाञ्छति शाश्वतान् ॥ १.८७.१२ ॥
ಈ ಐದು ಚಿನ್ನದ ರಥಗಳು ಯಾರವು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ? ಇವನ್ನು ಏರಿ ಮನುಷ್ಯನು ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
1.87.13
युष्मानेते वहिष्यन्ति रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
उच्चैः सन्तः प्रकाशन्ते ज्वलन्तोऽग्निशिखा इव ॥ १.८७.१३ ॥
ಈ ಐದು ಚಿನ್ನದ ರಥಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಸಜ್ಜನರೇ, ಅವು ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಂತೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
1.87.14
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयंभुविहिते पुरा ।
हयस्य यानि चाङ्गानि संनिकृत्य यथाक्रमम् ॥ १.८७.१४ ॥
ಹಿಂದೆ ಸ್ವಯಂಭು ವಿಧಿಸಿದ ಮಹಾಯಜ್ಞವಾದ ಅಶ್ವಮೇಧದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಯ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ.
1.87.15
होताऽध्वर्युरथोद्गाता ब्रह्मणा सह भारत ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत्समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.८७.१५ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಹೋತೃ, ಅಧ್ವರ್ಯು, ಉದ್ಗಾತೃ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ಹದಿನರಡು ಋತ್ವಿಜರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.87.16
धूमगन्धं च पापिष्ठा ये जिघ्रन्ति नरा भुवि ।
विमुक्तपापाः पूतास्ते तत्क्षणेनाभवन्नराः ॥ १.८७.१६ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ಪಾಪಿಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಹೊಗೆಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪಾಪ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಮನುಷ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.
1.87.17
एतस्मिन्नन्तरे चैव माधवी सा तपोधना ।
मृगचर्मपरीताङ्गी परिधाय मृगत्वचम् ॥ १.८७.१७ ॥
ಇದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸೇ ಧನವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಾಧವಿ, ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮದಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಜಿಂಕೆಯ ತೊಗಲನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬಂದಳು.
1.87.18
मृगैः परिचरन्ती सा मृगाहारविचेष्टिता ।
यज्ञवाटं मृगगणैः प्रविश्य भृशविस्मिता ॥ १.८७.१८ ॥
ಜಿಂಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಾ, ಜಿಂಕೆಯ ಆಹಾರದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಆಕೆ, ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡಿನೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾದಳು.
1.87.19
आघ्रायन्ती धूमगन्धं मृगैरेव चचार सा ।
यज्ञवाटमटन्ती सा पुत्रांस्तानपराजितान् ॥ १.८७.१९ ॥
ಹೊಗೆಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತಾ ಆಕೆ ಜಿಂಕೆಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಆ ಅಜೇಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು.
1.87.20
पश्यन्ती यज्ञमाहात्म्यं मुदं लेभे च माधवी ।
असंस्पृशन्तं वसुधां ययातिं नाहुषं यदा ॥ १.८७.२० ॥
ಯಜ್ಞದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾಧವಿ ಆನಂದ ಹೊಂದಿದಳು; ಆಗ ನಹುಷನ ಪುತ್ರ ಯಯಾತಿ ಇನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
1.87.21
दिविष्ठं प्राप्तमाज्ञाय ववन्दे पितरं तदा ।
तदा वसुमनापृच्छन्मातरं वै तपस्विनीम् ॥ १.८७.२१ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ತಂದೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆಗ ವಸುಮನಾ ತನ್ನ ತಪಸ್ವಿನಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
1.87.22
भवत्या यत्कृतमिदं वन्दनं पादयोरिह ।
कोयं देवोपमो राजा याऽभिवन्दसि मे वद ॥ १.८७.२२ ॥
ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಈ ನಮಸ್ಕಾರ ಏಕೆ? ದೇವಸದೃಶನಾದ ಈ ರಾಜ ಯಾರು, ನೀವು ಯಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
1.87.23
शृणुध्वं सहिताः पुत्रा नाहुषोयं पिता मम ।
ययातिर्मम पुत्राणां मातामह इति स्मृतः ॥ १.८७.२३ ॥
ಮಕ್ಕಳೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೇಳಿ. ಇವರು ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವರು ತಾತ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
1.87.24
पूरुं मे भ्रातरं राज्ये समावेश्य दिवं गतः ।
केन वा कारणेनैवमिह प्राप्तो महायशाः ॥ १.८७.२४ ॥
ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೀಗೆ ಬಂದರು?
1.87.25
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वर्गाद्भ्रष्टेति चाब्रवीत् ।
सा पुत्रस्य वचः श्रुत्वा संभ्रमाविष्टचेतना ॥ १.८७.२५ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು 'ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾದವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
1.87.26
माधवी पितरं प्राह दौहित्रपरिवारितम् ।
तपसा निर्जिताँल्लोकान्प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ १.८७.२६ ॥
ಮಾಧವಿ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೆದ್ದ ನನ್ನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.'
1.87.27
पुत्राणामिव पौत्राणां धर्मादधिगतं धनम् ।
स्वार्थणेव वदन्तीह ऋषयो धर्मपाठकाः।
तस्माद्दानेन तपसा चास्माकं दिवमाव्रज ॥ १.८७.२७ ॥
ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕ ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರು.
1.87.28
यदि धर्मफलं ह्येतच्छोभनं भविता तव ।
दुहित्रा चैव दौहित्रैस्तारितोऽहं महात्मभिः ॥ १.८७.२८ ॥
ಧರ್ಮದ ಈ ಫಲ ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗುವುದಾದರೆ, ಮಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಮಹಾತ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನಾನು ಉದ್ಧಾರಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
1.87.29
तस्मात्पवित्रं दौहित्रमद्यप्रभृति पैतृके ।
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ॥ १.८७.२९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನಿಂದ ಮಗಳ ಮಗ ಪಿತೃಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನು. ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳು: ಮಗಳ ಮಗ, ಕುತಪ, ಎಳ್ಳು.
1.87.30
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वराम् ।
भोक्तारः परिवेष्टारः श्रावितारः पवित्रकाः ॥ १.८७.३० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ: ಶುಚಿತ್ವ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಆತುರವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ. ಭೋಜಕರು, ಬಡಿಸುವವರು, ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸುವವರು ಪವಿತ್ರರು.
1.87.31
दिवसस्याष्टमे भागे मन्दीभवति भास्करे ।
स कालः कुतपो नाम पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ १.८७.३१ ॥
ದಿನದ ಎಂಟನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಮಂದವಾಗುವಾಗ, ಆ ಕಾಲವನ್ನು ಕುತಪ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.
1.87.32
तिलाः पिशाचाद्रक्षन्ति दर्भा रक्षन्ति राक्षसात् ।
रक्षन्ति श्रोत्रियाः पङ्क्तिं यतिभिर्भुक्तमक्षयम् ॥ १.८७.३२ ॥
ಎಳ್ಳು ಪಿಶಾಚರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ದರ್ಭೆ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೋತ್ರಿಯರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯತಿಗಳು ಉಂಡದ್ದು ಅಕ್ಷಯ.
1.87.33
लब्ध्वा पात्रं तु विद्वांसं श्रोत्रियं सुव्रतं शुचिम् ।
स कालः कालतो दत्तं नान्यथा काल इष्यते ॥ १.८७.३३ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸ, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ, ಸುವ್ರತ, ಶುಚಿಯಾದ ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಕಾಲೋಚಿತವಾಗಿ ನೀಡಿದ ದಾನವೇ ಅಪೇಕ್ಷಿತ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ.
1.87.34
एवमुक्त्वा ययातिस्तु पुनः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
सर्वे ह्यवभृथस्नातास्त्वरध्वं कार्यगौरवात् ॥ १.८७.३४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಯಾತಿ ಮತ್ತೆ ನುಡಿದನು: 'ಎಲ್ಲರೂ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ಕಾರ್ಯದ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ತ್ವರೆ ಮಾಡಿರಿ.'
1.87.35
आतिष्ठ स्वरथं राजन्विक्रमस्व विहायसम् ।
वयमप्यनुयास्यामो यदा कालो भविष्यति ॥ १.८७.३५ ॥
ಅರಸನೇ, ನಿನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರು; ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಆಕಾಶದತ್ತ ಸಾಗು. ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನಾವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವೆ.
1.87.36
सर्वैरिदानीं गन्तव्यं सह स्वर्गजितो वयम् ।
एष नो विरजाः पन्था दृश्यते देवसद्मनः ॥ १.८७.३६ ॥
ಈಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದ ನಮಗೆ ದೇವಲೋಕದ ಈ ನಿರ್ಮಲ ಮಾರ್ಗ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
1.87.37
अष्टकश्च शिबिश्चैव काशेयश्च प्रतर्दनः ।
ऐक्ष्वाकवो वसुमनाश्चत्वारो भूमिपास्तदा।
सर्वे ह्यवभृथस्नाताः स्वर्गताः साधवः सह ॥ १.८७.३७ ॥
ಅಷ್ಟಕ, ಶಿಬಿ, ಕಾಶೇಯ ಪ್ರತರ್ದನ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ವಸುಮನ — ಈ ನಾಲ್ವರು ಅರಸರು ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸಜ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
1.87.38
तेऽधिरुह्य रथान्सर्वे प्रयाता नृपस्तमाः ।
आक्रमन्तो दिवं भाभिर्धर्मेणावृत्य रोदसी ॥ १.८७.३८ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರಸರೆಲ್ಲರೂ ರಥಗಳನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟರು; ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತ.
1.87.39
अहं मन्ये पूर्वमेकोऽस्मि गन्ता ।
सखा चेन्द्रः सर्वथा मे महात्मा।
कस्मादेवं शिबिरौशीनरोऽय-
मेकोऽत्यगात्सर्ववेगेन वाहान् ॥ १.८७.३९ ॥
ನಾನು ಮೊದಲು ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ; ಮಹಾತ್ಮ ಇಂದ್ರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮಿತ್ರ. ಉಶೀನರನ ಮಗ ಶಿಬಿ ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಪೂರ್ಣ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋದದ್ದು ಹೇಗೆ?
1.87.40
अददद्याचमानाय यावद्वित्तमविन्दत ।
उशीनरस्य पुत्रोऽयं तस्माच्छ्रेष्ठोहि वः शिबिः ॥ १.८७.४० ॥
ಉಶೀನರನ ಈ ಮಗ ಶಿಬಿ, ಯಾಚಿಸಿದವರಿಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಪತ್ತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಶಿಬಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
1.87.41
दानं तपः संत्यमथाऽपि धर्मो ।
ह्रीः श्रीः क्षमा सौम्यमथो विधित्सा।
राजन्नेतान्यप्रमेयाणि राज्ञः ।
शिबेः स्थितान्यप्रतिमस्य बुद्ध्या ॥ १.८७.४१ ॥
ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಲಜ್ಜೆ, ಶ್ರೀ, ಕ್ಷಮೆ, ಸೌಮ್ಯತೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನೀಡುವ ಇಚ್ಛೆ — ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಅಪ್ರಮೇಯ ಗುಣಗಳು ಅಸಮಾನ ಬುದ್ಧಿಯ ರಾಜ ಶಿಬಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.
1.87.42
एवं वृत्तो ह्रीनिषेवश्च यस्मा-
त्तस्माच्छिबिरत्यगाद्वै रथेन।
अथाष्टकः पुनरेवान्वपृच्छ-
न्मातामहं कौतुकेनेन्द्रकल्पम् ॥ १.८७.४२ ॥
ಶಿಬಿ ಇಂತಹ ನಡೆನುಡಿ ಉಳ್ಳವನೂ ಲಜ್ಜೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನೂ ಆದ್ದರಿಂದ, ರಥದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ಆಗ ಅಷ್ಟಕನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ತಾತನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು.
1.87.43
पृच्छामि त्वां नृपते ब्रूहि सत्यं ।
कुतश्च कश्चासि सुतश्च कस्य।
कृतं त्वया यद्धि न तस्य कर्ता ।
लोके त्वदन्यः क्षत्रियो ब्राह्मणो वा ॥ १.८७.४३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು. ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರುವೆ, ಯಾರು, ಯಾರ ಮಗ? ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೋ ಮಾಡಲಾರನು.
1.87.44
ययातिरस्मि नहुषस्य पुत्रः ।
पूरोः पिता सार्वबौमस्त्विहासम्।
गुह्यं चार्थं मामकेभ्यो ब्रवीमि ।
मातामहोऽहं भवतां प्रकाशम् ॥ १.८७.४४ ॥
ನಾನು ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ; ಪೂರುವಿನ ತಂದೆ, ಸಾರ್ವಭೌಮ ರಾಜ. ಇಲ್ಲಿ ರಹಸ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ನನ್ನವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾದುದನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತಾಮಹ.
1.87.45
सर्वामिमां पृथिवीं निर्जिगाय ।
दत्त्वा प्रतस्थे विपिनं ब्राह्मणेभ्यः।
मेध्यानश्वानेकशतान्सुरूपां-
स्तदा देवाः पुण्यभाजो भवन्ति ॥ १.८७.४५ ॥
ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟೆ; ನೂರಾರು ಶುದ್ಧ, ಸುಂದರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟೆ. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.
1.87.46
अदामहं पृथिवीं ब्राह्मणेभ्यः ।
पूर्णामिमामखिलां वाहनेन।
गोभिः सुवर्णेन धनैश्च मुख्यै-
स्तदाऽददं गाः शथमर्बुदानि ॥ १.८७.४६ ॥
ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಹಸುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನಗಳೊಂದಿಗೆ; ಆಗ ನೂರು ಅರ್ಬುದ ಹಸುಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟೆ.
1.87.47
सत्येन मे द्यौश्च वसुन्धरा च ।
तथैवाग्निज्वर्लते मानुषेषु।
न मे वृथा व्याहृतमेव वाक्यं ।
सत्यं हि सन्तः प्रतिपूजयन्ति ॥ १.८७.४७ ॥
ಸತ್ಯದಿಂದ ನನಗೆ ಆಕಾಶವೂ ಭೂಮಿಯೂ (ನಿಂತಿವೆ); ಹಾಗೆಯೇ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಜ್ಜನರು ಸತ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.87.48
यदष्टक प्रब्रवीमीह सत्यं ।
प्रतर्दनं चौषदश्विं तथैव।
सर्वे च लोका मुनयश्च देवाः ।
सत्येन पूज्या इति मे मनोगतम् ॥ १.८७.४८ ॥
ಅಷ್ಟಕ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ—ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತರ್ದನ ಮತ್ತು ಔಷದಶ್ವಿಯ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ, ಮುನಿಗಳೂ, ದೇವತೆಗಳೂ ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಪೂಜ್ಯರು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನೋನಿಶ್ಚಯ.
1.87.49
यो नः स्वर्गजितः सर्वान्यथावृत्तं निवेदयेत् ।
अनसूयुर्द्विजाग्र्येभ्यः स लभेन्नः सलोकताम् ॥ १.८७.४९ ॥
ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಯಾರು ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.
1.87.50
एवं राजा स महात्मा ह्यतीव ।
स्वैर्दौहित्रैस्तारितोऽमित्रसाह।
त्यक्त्वा महीं परमोदारकर्मा ।
स्वर्गं गतः कर्मभिर्व्याप्य पृथ्वीम् ॥ १.८७.५० ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು, ತನ್ನ ದೌಹಿತ್ರರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಉದ್ಧಾರಗೊಂಡು, ಪರಮ ಉದಾರ ಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.