Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.87

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.87.1

पृच्छामि त्वां वसुमानौषदश्वि-
र्यद्यस्ति लोको दिवि मे नरेन्द्र।
यद्यन्तरिक्षे प्रथितो महात्मन् ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.१ ॥

ข้าแต่จอมนร ข้าแต่ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ข้าขอถามท่านว่า บนสวรรค์มีโลกสำหรับข้าหรือไม่ หรือมีโลกที่เลื่องชื่อในอากาศ ข้าเห็นท่านเป็นผู้รู้ธรรมนั้น

1.87.2

यदन्तरिक्षं पृथिवी दिशश्च ।
यत्तेजसा तपते भानुमांश्च।
लोकास्तावन्तो दिवि संस्थिता वै ।
तेनान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८७.२ ॥

โลกทั้งหลายเท่าที่มีอยู่ในอากาศ ในแผ่นดิน ในทิศ และในพระอาทิตย์ผู้รุ่งโรจน์ด้วยแสงของตน โลกเท่านั้นตั้งอยู่บนสวรรค์ แม้จะมีที่สิ้นสุด ก็ย่อมค้ำจุนไว้ได้ด้วยโลกเหล่านั้น

1.87.3

तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
क्रीणीष्वैतांस्तृणकेनापि राज-
न्प्रतिग्रहस्ते यदि धीमन्प्रदुष्टः ॥ १.८७.३ ॥

ข้าให้โลกเหล่านั้นแก่ท่าน อย่าตกลงไปในเหวแห่งความพินาศ ขอให้โลกของข้าเป็นของท่าน ข้าแต่พระราชา แม้ท่านจะซื้อโลกเหล่านั้นด้วยเพียงใบหญ้าก็ได้ หากการรับของทานของท่านไม่เศร้าหมอง ข้าแต่ผู้มีปัญญา

1.87.4

न मिथ्याऽहं विक्रयं वै स्मरामि ।
वृथा गृहीतं शिशुकाच्छङ्कमानः।
कुर्यां न चैवाकृतपूर्वमन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८७.४ ॥

ข้าไม่เคยจำได้ว่าได้ขายสิ่งใดอย่างหลอกลวง ข้าเกรงเหมือนเด็กว่าการรับของทานโดยเปล่าประโยชน์ ข้าจะไม่ทำสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน ข้าปรารถนาจะทำสิ่งที่แม้ผู้อื่นก็ไม่ควรทำ ที่นั่นจะเป็นความดีอันใดเล่า

1.87.5

तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
अहं न तान्वै प्रतिगन्ता नरेन्द्र ।
सर्वे लोकास्तव ते वै भवन्तु ॥ १.८७.५ ॥

ข้าแต่พระราชา ถ้าโลกที่ข้าให้ไปท่านไม่ปรารถนาเป็นราคาแลกเปลี่ยน ท่านก็จงรับโลกเหล่านั้นเถิด ข้าแต่จอมนร ข้าจะไม่ได้โลกเหล่านั้นอีก ขอให้โลกทั้งปวงเป็นของท่านเถิด

1.87.6

पृच्छामि त्वां शिबिरौशीनरोऽहं ।
ममापि लोका यदि सन्तीह तात।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.६ ॥

ข้า ศิพิ บุตรของอุศีนร ขอถามท่าน หากโลกของข้าก็มีอยู่ที่นี่ ผู้เป็นที่รักเอ๋ย หากโลกเหล่านั้นตั้งอยู่ในอากาศหรือบนสวรรค์ ข้าก็เห็นท่านเป็นผู้รู้ธรรมนั้น

1.87.7

यत्त्वं वाचा हृदयेनापि साधू-
न्परीप्समानान्नावमंस्था नरेन्द्र।
तेनानन्ता दिवि लोकाः श्रितास्ते ।
विद्युद्रूपाः स्वनवन्तो महान्तः ॥ १.८७.७ ॥

ข้าแต่จอมนร ท่านไม่ได้ดูหมิ่นผู้ดีที่ปรารถนาจะคุ้มครองท่าน ทั้งด้วยวาจาและด้วยใจ เพราะเหตุนั้น โลกอันไม่มีที่สิ้นสุด มีรูปดุจสายฟ้า มีเสียงกึกก้อง และยิ่งใหญ่ของท่าน จึงตั้งอยู่บนสวรรค์

1.87.8

तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
न चाहं तान्प्रतिपत्स्ये ह दत्त्वा ।
यत्र गत्वा नानुशोचन्ति धीराः ॥ १.८७.८ ॥

ข้าแต่พระราชา ถ้าโลกที่ข้าให้ไปท่านไม่ปรารถนาเป็นราคาแลกเปลี่ยน ท่านก็จงรับโลกเหล่านั้นเถิด ข้าเองเมื่อให้ไปแล้วที่นี่ จะไม่ได้โลกเหล่านั้นกลับคืนมา โลกที่ผู้มีปัญญาไปถึงแล้วย่อมไม่โศกเศร้า

1.87.9

यथा त्वमिन्द्रप्रतिमप्रभाव-
स्ते चाप्यनन्ता नरदेव लोकाः।
तथाऽद्य लोके न रमेऽन्यदत्ते ।
तस्माच्छिबे नाभिनन्दामि दायम् ॥ १.८७.९ ॥

ข้าแต่จอมนร ท่านมีอำนาจเทียบเท่าพระอินทร์ และโลกของท่านก็ไม่มีที่สิ้นสุด แต่วันนี้ข้าไม่ยินดีในโลกนี้ที่ได้มาจากการให้ของผู้อื่น เพราะเหตุนั้น ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายของศิพิ ข้าจึงไม่ปีติในทานที่ให้ไป

1.87.10

न चेदेकैकशो राजँल्लोकान्नः प्रतिनन्दसि ।
सर्वे प्रदाय भवते गन्तारो नरकं वयम् ॥ १.८७.१० ॥

ข้าแต่พระราชา หากท่านไม่รับโลกของพวกข้าไปทีละโลก พวกข้าทั้งหมดจะให้แก่ท่านแล้วต้องตกนรกไป

1.87.11

यदर्होऽहं तद्यतध्वं सन्तः सत्याभिनन्दिनः ।
अहं तन्नाभिजानामि यत्कृतं न मया पुरा ॥ १.८७.११ ॥

ข้าแต่สัตบุรุษผู้ยินดีในความจริง จงพยายามในสิ่งที่เหมาะสมกับข้า ข้าไม่รู้ว่าได้ทำกรรมใดในอดีตที่ข้าไม่ได้ทำ

1.87.12

कस्यैते प्रतिदृश्यन्ते रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
यानारुह्य नरो लोकानभिवाञ्छति शाश्वतान् ॥ १.८७.१२ ॥

รถทองคำห้าคันที่ปรากฏเห็นนี้เป็นของผู้ใดหนอ เมื่อขึ้นรถเหล่านี้แล้ว มนุษย์ย่อมปรารถนาโลกอันนิรันดร์

1.87.13

युष्मानेते वहिष्यन्ति रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
उच्चैः सन्तः प्रकाशन्ते ज्वलन्तोऽग्निशिखा इव ॥ १.८७.१३ ॥

รถทองคำห้าคันนี้จะนำพวกท่านไป ข้าแต่สัตบุรุษ รถเหล่านี้ส่องแสงอยู่สูง ลุกโชนเหมือนยอดเปลวไฟ

1.87.14

अश्वमेधे महायज्ञे स्वयंभुविहिते पुरा ।
हयस्य यानि चाङ्गानि संनिकृत्य यथाक्रमम् ॥ १.८७.१४ ॥

ในอัศวเมธยัญอันยิ่งใหญ่ที่สวยัมภูทรงกำหนดไว้ในกาลก่อน เมื่อได้ตัดอวัยวะทั้งหลายของม้าตามลำดับ

1.87.15

होताऽध्वर्युरथोद्गाता ब्रह्मणा सह भारत ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत्समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.८७.१५ ॥

ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรตะ โหตฤ อัธวรยุ อุทคาตฤ พร้อมด้วยพราหมณ์ ปุโรหิตทั้งสิบหกรูปย่อมโยนเครื่องบูชาเข้าสู่กองไฟตามพิธีกรรม

1.87.16

धूमगन्धं च पापिष्ठा ये जिघ्रन्ति नरा भुवि ।
विमुक्तपापाः पूतास्ते तत्क्षणेनाभवन्नराः ॥ १.८७.१६ ॥

มนุษย์ผู้บาปหนาในโลกที่ได้กลิ่นควันนั้น ย่อมพ้นจากบาปและบริสุทธิ์ ในขณะนั้นเองพวกเขาก็กลายเป็นมนุษย์ที่ดี

1.87.17

एतस्मिन्नन्तरे चैव माधवी सा तपोधना ।
मृगचर्मपरीताङ्गी परिधाय मृगत्वचम् ॥ १.८७.१७ ॥

ในระหว่างนั้น นางมาธวี ผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ร่างกายคลุมด้วยหนังกวาง นุ่งหนังกวางแล้วก็มาถึงที่นั้น

1.87.18

मृगैः परिचरन्ती सा मृगाहारविचेष्टिता ।
यज्ञवाटं मृगगणैः प्रविश्य भृशविस्मिता ॥ १.८७.१८ ॥

นางอยู่รับใช้ท่ามกลางฝูงกวาง เที่ยวไปด้วยอาหารอย่างกวาง เข้าสู่บริเวณพิธียัญพร้อมฝูงกวาง ด้วยความอัศจรรย์ใจยิ่งนัก

1.87.19

आघ्रायन्ती धूमगन्धं मृगैरेव चचार सा ।
यज्ञवाटमटन्ती सा पुत्रांस्तानपराजितान् ॥ १.८७.१९ ॥

นางดมกลิ่นควันแล้วก็เที่ยวไปกับฝูงกวางเท่านั้น เที่ยวไปรอบบริเวณพิธียัญ นางได้เห็นบุตรทั้งหลายของนางที่ไม่มีใครพ่ายแพ้เหล่านั้น

1.87.20

पश्यन्ती यज्ञमाहात्म्यं मुदं लेभे च माधवी ।
असंस्पृशन्तं वसुधां ययातिं नाहुषं यदा ॥ १.८७.२० ॥

เมื่อเห็นความยิ่งใหญ่ของพิธียัญ นางมาธวีก็เกิดความยินดี ในเวลาที่พระยยาติ บุตรของนหุษะ ยังไม่ได้แตะต้องแผ่นดิน

1.87.21

दिविष्ठं प्राप्तमाज्ञाय ववन्दे पितरं तदा ।
तदा वसुमनापृच्छन्मातरं वै तपस्विनीम् ॥ १.८७.२१ ॥

เมื่อรู้ว่าบิดาผู้สถิตบนสวรรค์เสด็จมาถึงแล้ว ท่านจึงถวายบังคมบิดา แล้วจากนั้นวสุมนาก็ทูลถามมารดาผู้บำเพ็ญตบะ

1.87.22

भवत्या यत्कृतमिदं वन्दनं पादयोरिह ।
कोयं देवोपमो राजा याऽभिवन्दसि मे वद ॥ १.८७.२२ ॥

เหตุใดท่านจึงกราบลงแทบเท้าข้าพเจ้าที่นี่ ผู้นี้เป็นพระราชาผู้เหมือนเทวดาผู้ใดที่ท่านกราบไหว้ โปรดบอกข้าพเจ้าด้วย

1.87.23

शृणुध्वं सहिताः पुत्रा नाहुषोयं पिता मम ।
ययातिर्मम पुत्राणां मातामह इति स्मृतः ॥ १.८७.२३ ॥

ขอทุกคนฟังไว้ บุตรทั้งหลาย ผู้นี้คือยยาติ โอรสของนหุษะ บิดาของข้าพเจ้า ท่านเป็นที่จดจำกันว่าเป็นปู่ฝ่ายมารดาของบุตรทั้งหลายของข้าพเจ้า

1.87.24

पूरुं मे भ्रातरं राज्ये समावेश्य दिवं गतः ।
केन वा कारणेनैवमिह प्राप्तो महायशाः ॥ १.८७.२४ ॥

ท่านได้ให้ปูรุ น้องชายของข้าพเจ้าขึ้นครองราชย์ แล้วก็เสด็จขึ้นสวรรค์ไป ด้วยเหตุผลใดหนอ ผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ท่านนี้จึงมาถึงที่นี่ได้เช่นนี้

1.87.25

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वर्गाद्भ्रष्टेति चाब्रवीत् ।
सा पुत्रस्य वचः श्रुत्वा संभ्रमाविष्टचेतना ॥ १.८७.२५ ॥

เมื่อได้ฟังคำของนาง ท่านจึงกล่าวว่าตนตกจากสวรรค์มา ครั้นได้ฟังคำของบุตร จิตของนางก็ถูกความตื่นตระหนกครอบงำ

1.87.26

माधवी पितरं प्राह दौहित्रपरिवारितम् ।
तपसा निर्जिताँल्लोकान्प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ १.८७.२६ ॥

มาธวีกล่าวกับบิดาที่ล้อมรอบด้วยหลานชายว่า ขอท่านรับโลกทั้งหลายที่ข้าพเจ้าได้ชนะด้วยตบะ ซึ่งเป็นของข้าพเจ้า ไว้เถิด

1.87.27

पुत्राणामिव पौत्राणां धर्मादधिगतं धनम् ।
स्वार्थणेव वदन्तीह ऋषयो धर्मपाठकाः।
तस्माद्दानेन तपसा चास्माकं दिवमाव्रज ॥ १.८७.२७ ॥

ทรัพย์ที่ได้มาด้วยธรรมย่อมถือเป็นของตนเอง เหมือนบุตรและหลาน ฤๅษีผู้สอนธรรมย่อมกล่าวไว้เช่นนี้ที่นี่ ฉะนั้น ขอท่านจงขึ้นสู่สวรรค์ของพวกเรา ด้วยการให้ทานและการบำเพ็ญตบะเถิด

1.87.28

यदि धर्मफलं ह्येतच्छोभनं भविता तव ।
दुहित्रा चैव दौहित्रैस्तारितोऽहं महात्मभिः ॥ १.८७.२८ ॥

หากผลแห่งธรรมนี้จะเป็นมงคลแก่ท่าน ข้าพเจ้าก็ได้รับการช่วยให้พ้นจากทุกข์ โดยธิดาของข้าพเจ้าและโดยหลานชายผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ของนาง

1.87.29

तस्मात्पवित्रं दौहित्रमद्यप्रभृति पैतृके ।
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ॥ १.८७.२९ ॥

ฉะนั้น นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หลานชายฝ่ายธิดาเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์ในพิธีบูชาบรรพบุรุษ ในการศราทธามีสิ่งที่ชำระให้บริสุทธิ์สามอย่าง คือหลานชายฝ่ายธิดา กุตปะ และงาดำ

1.87.30

त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वराम् ।
भोक्तारः परिवेष्टारः श्रावितारः पवित्रकाः ॥ १.८७.३० ॥

ที่นี่ยังสรรเสริญสิ่งสามอย่าง คือความบริสุทธิ์ ความไม่โกรธ และความไม่รีบร้อน ผู้รับประทาน ผู้จัดเลี้ยง และผู้สวดท่องนั้นเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์

1.87.31

दिवसस्याष्टमे भागे मन्दीभवति भास्करे ।
स कालः कुतपो नाम पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ १.८७.३१ ॥

ในส่วนที่แปดของวัน เมื่อพระอาทิตย์เริ่มอ่อนแสง ช่วงเวลานั้นเรียกว่ากุตปะ สิ่งที่ถวายแก่บรรพบุรุษในเวลานั้นย่อมไม่มีวันเสื่อมสูญ

1.87.32

तिलाः पिशाचाद्रक्षन्ति दर्भा रक्षन्ति राक्षसात् ।
रक्षन्ति श्रोत्रियाः पङ्क्तिं यतिभिर्भुक्तमक्षयम् ॥ १.८७.३२ ॥

งาดำคุ้มครองจากปิศาจ หญ้าทรรภะคุ้มครองจากรากษส พราหมณ์ผู้รู้พระเวทคุ้มครองแถวผู้รับประทาน และสิ่งที่นักพรตรับประทานย่อมไม่มีวันเสื่อมสูญ

1.87.33

लब्ध्वा पात्रं तु विद्वांसं श्रोत्रियं सुव्रतं शुचिम् ।
स कालः कालतो दत्तं नान्यथा काल इष्यते ॥ १.८७.३३ ॥

เมื่อได้ผู้รับที่คู่ควรแล้ว คือพราหมณ์ผู้รอบรู้ ผู้รู้พระเวท มีวัตรปฏิบัติดีงามและบริสุทธิ์ ทานที่ถวายในเวลาอันเหมาะสมนั้นเป็นที่ปรารถนา ไม่ใช่เวลาอื่น

1.87.34

एवमुक्त्वा ययातिस्तु पुनः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
सर्वे ह्यवभृथस्नातास्त्वरध्वं कार्यगौरवात् ॥ १.८७.३४ ॥

เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว ยยาติผู้มีปัญญาก็กล่าวอีกว่า ทุกคนได้อาบน้ำในพิธีอวภฤถะแล้ว ฉะนั้นจงรีบเร่งเถิด เพราะภารกิจนั้นมีความสำคัญ

1.87.35

आतिष्ठ स्वरथं राजन्विक्रमस्व विहायसम् ।
वयमप्यनुयास्यामो यदा कालो भविष्यति ॥ १.८७.३५ ॥

ขึ้นรถศึกของท่านเถิด พระราชา และกล้าหาญเดินทางไปบนท้องฟ้า พวกเราก็จะตามไปเมื่อถึงเวลา

1.87.36

सर्वैरिदानीं गन्तव्यं सह स्वर्गजितो वयम् ।
एष नो विरजाः पन्था दृश्यते देवसद्मनः ॥ १.८७.३६ ॥

บัดนี้ทุกคนต้องไปด้วยกัน พวกเราผู้ได้ชนะสวรรค์ ทางอันปราศจากมลทินสู่ที่อยู่ของเทวดานี้ พวกเราได้เห็นแล้ว

1.87.37

अष्टकश्च शिबिश्चैव काशेयश्च प्रतर्दनः ।
ऐक्ष्वाकवो वसुमनाश्चत्वारो भूमिपास्तदा।
सर्वे ह्यवभृथस्नाताः स्वर्गताः साधवः सह ॥ १.८७.३७ ॥

อัษฏกะ ศิพิ กาเศยะ ประตรทนะ และวสุมนาแห่งวงศ์อิกษวากุ กษัตริย์ทั้งสี่พระองค์นั้น เมื่ออาบน้ำในพิธีอวภฤถะแล้ว ก็ไปสวรรค์พร้อมกับคนดีทั้งหลาย

1.87.38

तेऽधिरुह्य रथान्सर्वे प्रयाता नृपस्तमाः ।
आक्रमन्तो दिवं भाभिर्धर्मेणावृत्य रोदसी ॥ १.८७.३८ ॥

กษัตริย์ผู้ประเสริฐทั้งหมดนั้นขึ้นรถศึกแล้วเคลื่อนออกไป เสด็จขึ้นสู่สวรรค์ด้วยรัศมีของตน ครอบคลุมทั้งสวรรค์และโลกด้วยธรรม

1.87.39

अहं मन्ये पूर्वमेकोऽस्मि गन्ता ।
सखा चेन्द्रः सर्वथा मे महात्मा।
कस्मादेवं शिबिरौशीनरोऽय-
मेकोऽत्यगात्सर्ववेगेन वाहान् ॥ १.८७.३९ ॥

ข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าผู้เดียวจะไปก่อน อินทร์ผู้ยิ่งใหญ่เป็นมิตรของข้าพเจ้าในทุกทาง ไฉนศิพิ โอรสของอุศีนระ ผู้เดียวจึงแซงม้าทั้งหลายไปด้วยความเร็วเต็มที่

1.87.40

अददद्याचमानाय यावद्वित्तमविन्दत ।
उशीनरस्य पुत्रोऽयं तस्माच्छ्रेष्ठोहि वः शिबिः ॥ १.८७.४० ॥

ศิพิ โอรสของอุศีนระ ให้แก่ผู้ที่ขอเท่าที่ตนมีทรัพย์อยู่ ฉะนั้น ศิพิจึงเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในพวกท่าน

1.87.41

दानं तपः संत्यमथाऽपि धर्मो ।
ह्रीः श्रीः क्षमा सौम्यमथो विधित्सा।
राजन्नेतान्यप्रमेयाणि राज्ञः ।
शिबेः स्थितान्यप्रतिमस्य बुद्ध्या ॥ १.८७.४१ ॥

การให้ทาน ตบะ ความสัตย์ ธรรม ความถ่อมตน ความรุ่งเรือง ความอดกลั้น ความอ่อนโยน และความปรารถนาจะให้โดยชอบ ข้าแต่พระราชา คุณธรรมอันหาประมาณมิได้เหล่านี้ดำรงอยู่ในพระเจ้าศิพี ผู้มีปัญญาไม่มีใครเทียบได้

1.87.42

एवं वृत्तो ह्रीनिषेवश्च यस्मा-
त्तस्माच्छिबिरत्यगाद्वै रथेन।
अथाष्टकः पुनरेवान्वपृच्छ-
न्मातामहं कौतुकेनेन्द्रकल्पम् ॥ १.८७.४२ ॥

ด้วยเหตุที่ศิพีประพฤติเช่นนี้และยึดมั่นในความถ่อมตน ท่านจึงแล่นรถนำหน้าพวกเขาไปได้จริง ต่อมาอัษฏกะด้วยความอยากรู้ได้ทูลถามพระอัยกาผู้เปรียบดั่งพระอินทร์อีกครั้ง

1.87.43

पृच्छामि त्वां नृपते ब्रूहि सत्यं ।
कुतश्च कश्चासि सुतश्च कस्य।
कृतं त्वया यद्धि न तस्य कर्ता ।
लोके त्वदन्यः क्षत्रियो ब्राह्मणो वा ॥ १.८७.४३ ॥

ข้าขอถาม ข้าแต่พระราชา จงตรัสความจริง ท่านมาจากที่ใด ท่านเป็นผู้ใด และเป็นโอรสของผู้ใด สิ่งที่ท่านได้กระทำนั้น ไม่มีกษัตริย์หรือพราหมณ์ผู้ใดในโลกนอกจากท่านที่จะกระทำได้

1.87.44

ययातिरस्मि नहुषस्य पुत्रः ।
पूरोः पिता सार्वबौमस्त्विहासम्।
गुह्यं चार्थं मामकेभ्यो ब्रवीमि ।
मातामहोऽहं भवतां प्रकाशम् ॥ १.८७.४४ ॥

ข้าคือยยาติ เป็นโอรสของนหุษะ เป็นบิดาของปูรุ เป็นจักรพรรดิแห่งแผ่นดินทั้งมวล ข้าจะกล่าวสิ่งที่เป็นความลับและสิ่งที่พึงบอกแก่ชนของข้า ข้าคือพระอัยกาของท่านที่เปิดเผยได้

1.87.45

सर्वामिमां पृथिवीं निर्जिगाय ।
दत्त्वा प्रतस्थे विपिनं ब्राह्मणेभ्यः।
मेध्यानश्वानेकशतान्सुरूपां-
स्तदा देवाः पुण्यभाजो भवन्ति ॥ १.८७.४५ ॥

ข้าได้พิชิตแผ่นดินทั้งผืนนี้ เมื่อถวายแก่พราหมณ์ทั้งหลายแล้ว ข้าก็ออกไปยังป่า ข้ายังได้ถวายม้าบริสุทธิ์และงามหลายร้อยตัว เมื่อนั้นเหล่าเทพจึงได้รับส่วนแห่งบุญ

1.87.46

अदामहं पृथिवीं ब्राह्मणेभ्यः ।
पूर्णामिमामखिलां वाहनेन।
गोभिः सुवर्णेन धनैश्च मुख्यै-
स्तदाऽददं गाः शथमर्बुदानि ॥ १.८७.४६ ॥

ข้าได้ถวายแผ่นดินทั้งผืนที่เต็มบริบูรณ์นี้แก่พราหมณ์ พร้อมทั้งยานพาหนะ โค ทองคำ และทรัพย์สมบัติอันเลิศ แล้วข้ายังได้ถวายโคอีกหนึ่งร้อยอรพุทธะ

1.87.47

सत्येन मे द्यौश्च वसुन्धरा च ।
तथैवाग्निज्वर्लते मानुषेषु।
न मे वृथा व्याहृतमेव वाक्यं ।
सत्यं हि सन्तः प्रतिपूजयन्ति ॥ १.८७.४७ ॥

ด้วยความสัตย์ ท้องฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่เพื่อข้า และไฟก็ลุกโชนอยู่ในหมู่มนุษย์ฉันนั้น คำพูดของข้าไม่เคยเปล่าประโยชน์ เพราะผู้สงบย่อมให้เกียรติแก่ความสัตย์เป็นการตอบแทน

1.87.48

यदष्टक प्रब्रवीमीह सत्यं ।
प्रतर्दनं चौषदश्विं तथैव।
सर्वे च लोका मुनयश्च देवाः ।
सत्येन पूज्या इति मे मनोगतम् ॥ १.८७.४८ ॥

อัษฏกะ ความสัตย์ที่ข้ากล่าวในที่นี้ และเช่นเดียวกันเรื่องของประตรรทนะและเอาษธศวิ ทั้งโลกทั้งหลาย ฤๅษี และเหล่าเทพ ล้วนควรได้รับการบูชาด้วยความสัตย์ นี่คือสิ่งที่ข้าตั้งใจไว้

1.87.49

यो नः स्वर्गजितः सर्वान्यथावृत्तं निवेदयेत् ।
अनसूयुर्द्विजाग्र्येभ्यः स लभेन्नः सलोकताम् ॥ १.८७.४९ ॥

ผู้ใดที่ปราศจากความริษยา เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นแก่พวกเราผู้ได้ชนะสวรรค์ แด่ผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชาติ ขอให้ผู้นั้นได้รับที่ในโลกของพวกเรา

1.87.50

एवं राजा स महात्मा ह्यतीव ।
स्वैर्दौहित्रैस्तारितोऽमित्रसाह।
त्यक्त्वा महीं परमोदारकर्मा ।
स्वर्गं गतः कर्मभिर्व्याप्य पृथ्वीम् ॥ १.८७.५० ॥

กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ในจิตใจพระองค์นั้น ผู้ปราบศัตรูได้ ได้รับการช่วยเหลืออย่างยิ่งจากเหล่าหลานชายของพระองค์เอง ผู้มีการกระทำอันสูงส่งยิ่ง ครั้นทรงละแผ่นดินและทรงทำให้แผ่นดินเต็มด้วยการกระทำของพระองค์แล้ว ก็เสด็จไปสู่สวรรค์