Mahābhārata · Adhyāya 1.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.87.1
पृच्छामि त्वां वसुमानौषदश्वि-
र्यद्यस्ति लोको दिवि मे नरेन्द्र।
यद्यन्तरिक्षे प्रथितो महात्मन् ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.१ ॥
Ó senhor dos homens, ó magnânimo, pergunto-te: existe para mim um mundo no céu, ou um mundo renomado na atmosfera? Considero-te conhecedor desse dharma.
1.87.2
यदन्तरिक्षं पृथिवी दिशश्च ।
यत्तेजसा तपते भानुमांश्च।
लोकास्तावन्तो दिवि संस्थिता वै ।
तेनान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८७.२ ॥
Tantos mundos quantos há na atmosfera, na terra, nas direções e no sol que arde com o seu brilho, tantos mundos estão estabelecidos no céu; por eles, embora finitos, são sustentados.
1.87.3
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
क्रीणीष्वैतांस्तृणकेनापि राज-
न्प्रतिग्रहस्ते यदि धीमन्प्रदुष्टः ॥ १.८७.३ ॥
Dou-tos a ti; não caias no abismo da queda. Que os meus mundos sejam teus. Ó rei, compra-os até com um fio de erva, se a tua aceitação do dom, ó sábio, não estiver manchada.
1.87.4
न मिथ्याऽहं विक्रयं वै स्मरामि ।
वृथा गृहीतं शिशुकाच्छङ्कमानः।
कुर्यां न चैवाकृतपूर्वमन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८७.४ ॥
Não me lembro de jamais ter feito uma venda falsa; temendo, como uma criança, um dom aceite em vão, não farei o que ninguém fez antes. Querendo fazer o que nem outros devem fazer, o que seria certo ali?
1.87.5
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
अहं न तान्वै प्रतिगन्ता नरेन्द्र ।
सर्वे लोकास्तव ते वै भवन्तु ॥ १.८७.५ ॥
Ó rei, se os mundos que te dei não te são desejáveis como preço, então obtém esses mundos. Ó senhor dos homens, eu não os obterei; que todos esses mundos sejam teus.
1.87.6
पृच्छामि त्वां शिबिरौशीनरोऽहं ।
ममापि लोका यदि सन्तीह तात।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.६ ॥
Eu, Śibi, filho de Uśīnara, pergunto-te: se também existem aqui os meus mundos, caro, se repousam no céu ou no paraíso, então considero-te conhecedor desse dharma.
1.87.7
यत्त्वं वाचा हृदयेनापि साधू-
न्परीप्समानान्नावमंस्था नरेन्द्र।
तेनानन्ता दिवि लोकाः श्रितास्ते ।
विद्युद्रूपाः स्वनवन्तो महान्तः ॥ १.८७.७ ॥
Ó senhor dos homens, não desprezaste, nem por palavra nem no coração, os bons que desejavam proteger-te; por isso os teus mundos infinitos, de forma de relâmpago e ressonantes, repousam no céu.
1.87.8
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
न चाहं तान्प्रतिपत्स्ये ह दत्त्वा ।
यत्र गत्वा नानुशोचन्ति धीराः ॥ १.८७.८ ॥
Ó rei, se os mundos que dei não te são desejáveis como preço, então obtém-nos. Tendo dado aqui, não obterei esses mundos aos quais, ao ir, os firmes não se lamentam.
1.87.9
यथा त्वमिन्द्रप्रतिमप्रभाव-
स्ते चाप्यनन्ता नरदेव लोकाः।
तथाऽद्य लोके न रमेऽन्यदत्ते ।
तस्माच्छिबे नाभिनन्दामि दायम् ॥ १.८७.९ ॥
Ó senhor dos homens, assim como o teu poder é igual ao de Indra e os teus mundos são infinitos, hoje não encontro prazer neste mundo dado por outro. Por isso, ó descendente de Śibi, não me alegro com a dádiva.
1.87.10
न चेदेकैकशो राजँल्लोकान्नः प्रतिनन्दसि ।
सर्वे प्रदाय भवते गन्तारो नरकं वयम् ॥ १.८७.१० ॥
Ó rei, se não aceitares os nossos mundos um a um, então todos nós, tendo-tos dado, iremos para o inferno.
1.87.11
यदर्होऽहं तद्यतध्वं सन्तः सत्याभिनन्दिनः ।
अहं तन्नाभिजानामि यत्कृतं न मया पुरा ॥ १.८७.११ ॥
Ó bons, que vos deleitais na verdade, esforçai-vos pelo que me é devido. Não me lembro de ter feito antes algum ato que não tenha realizado.
1.87.12
कस्यैते प्रतिदृश्यन्ते रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
यानारुह्य नरो लोकानभिवाञ्छति शाश्वतान् ॥ १.८७.१२ ॥
De quem são estes cinco carros dourados que se veem, nos quais, subindo, um homem deseja os mundos eternos?
1.87.13
युष्मानेते वहिष्यन्ति रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
उच्चैः सन्तः प्रकाशन्ते ज्वलन्तोऽग्निशिखा इव ॥ १.८७.१३ ॥
Estes cinco carros dourados vos transportarão. Ó bons, eles brilham no alto, ardentes como línguas de fogo.
1.87.14
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयंभुविहिते पुरा ।
हयस्य यानि चाङ्गानि संनिकृत्य यथाक्रमम् ॥ १.८७.१४ ॥
No grande sacrifício do cavalo instituído outrora por Svayambhū, tendo cortado os membros do cavalo na ordem devida.
1.87.15
होताऽध्वर्युरथोद्गाता ब्रह्मणा सह भारत ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत्समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.८७.१५ ॥
Ó descendente de Bharata, o hotṛ, o adhvaryu, o udgātṛ, junto com o brahman, todos os dezesseis sacerdotes oficiantes lançam as oferendas ao fogo segundo o rito.
1.87.16
धूमगन्धं च पापिष्ठा ये जिघ्रन्ति नरा भुवि ।
विमुक्तपापाः पूतास्ते तत्क्षणेनाभवन्नराः ॥ १.८७.१६ ॥
Os homens mais pecadores da terra que sentem o cheiro da fumaça, libertos do pecado e purificados, no mesmo instante tornam-se homens.
1.87.17
एतस्मिन्नन्तरे चैव माधवी सा तपोधना ।
मृगचर्मपरीताङ्गी परिधाय मृगत्वचम् ॥ १.८७.१७ ॥
Nesse ínterim, Mādhavī, cuja riqueza era a austeridade, com o corpo envolto em pele de veado, tendo vestido uma pele de gazela, chegou.
1.87.18
मृगैः परिचरन्ती सा मृगाहारविचेष्टिता ।
यज्ञवाटं मृगगणैः प्रविश्य भृशविस्मिता ॥ १.८७.१८ ॥
Servindo os veados, vivendo da dieta dos veados, entrou no recinto do sacrifício com os rebanhos de veados, profundamente espantada.
1.87.19
आघ्रायन्ती धूमगन्धं मृगैरेव चचार सा ।
यज्ञवाटमटन्ती सा पुत्रांस्तानपराजितान् ॥ १.८७.१९ ॥
Aspirando o cheiro da fumaça, vagou junto aos veados; percorrendo o recinto do sacrifício, viu aqueles seus filhos invictos.
1.87.20
पश्यन्ती यज्ञमाहात्म्यं मुदं लेभे च माधवी ।
असंस्पृशन्तं वसुधां ययातिं नाहुषं यदा ॥ १.८७.२० ॥
Ao contemplar a grandeza do sacrifício, Mādhavī obteve alegria, no tempo em que Yayāti, filho de Nahuṣa, ainda não havia tocado a terra.
1.87.21
दिविष्ठं प्राप्तमाज्ञाय ववन्दे पितरं तदा ।
तदा वसुमनापृच्छन्मातरं वै तपस्विनीम् ॥ १.८७.२१ ॥
Reconhecendo que seu pai, que habita no céu, havia chegado, ele se prostrou diante dele. Então Vasumanā perguntou à sua mãe austera.
1.87.22
भवत्या यत्कृतमिदं वन्दनं पादयोरिह ।
कोयं देवोपमो राजा याऽभिवन्दसि मे वद ॥ १.८७.२२ ॥
Por que te prostraste aqui a meus pés? Quem é este rei semelhante a um deus a quem te inclinas? Diga-me.
1.87.23
शृणुध्वं सहिताः पुत्रा नाहुषोयं पिता मम ।
ययातिर्मम पुत्राणां मातामह इति स्मृतः ॥ १.८७.२३ ॥
Ouvi todos juntos, meus filhos: este é Yayāti, filho de Nahuṣa, meu pai. Ele é lembrado como o avô materno dos meus filhos.
1.87.24
पूरुं मे भ्रातरं राज्ये समावेश्य दिवं गतः ।
केन वा कारणेनैवमिह प्राप्तो महायशाः ॥ १.८७.२४ ॥
Tendo instalado meu irmão Pūru no trono, ele foi para o céu. Por qual razão este homem de grande fama chegou aqui desta maneira?
1.87.25
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वर्गाद्भ्रष्टेति चाब्रवीत् ।
सा पुत्रस्य वचः श्रुत्वा संभ्रमाविष्टचेतना ॥ १.८७.२५ ॥
Ao ouvir as palavras dela, ele disse que havia caído do céu. Ao ouvir as palavras do filho, sua mente ficou tomada de agitação.
1.87.26
माधवी पितरं प्राह दौहित्रपरिवारितम् ।
तपसा निर्जिताँल्लोकान्प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ १.८७.२६ ॥
Mādhavī disse a seu pai, cercado pelos netos: 'Aceita os mundos que conquistei pela austeridade, que são meus.'
1.87.27
पुत्राणामिव पौत्राणां धर्मादधिगतं धनम् ।
स्वार्थणेव वदन्तीह ऋषयो धर्मपाठकाः।
तस्माद्दानेन तपसा चास्माकं दिवमाव्रज ॥ १.८७.२७ ॥
Assim como filhos e netos, a riqueza obtida pelo dharma é tida como própria, dizem aqui os sábios que ensinam o dharma. Portanto, pela doação e pela austeridade, sobe ao nosso céu.
1.87.28
यदि धर्मफलं ह्येतच्छोभनं भविता तव ।
दुहित्रा चैव दौहित्रैस्तारितोऽहं महात्मभिः ॥ १.८७.२८ ॥
Se este fruto do dharma for auspicioso para ti, então fui salvo pela minha filha e pelos seus filhos magnânimos.
1.87.29
तस्मात्पवित्रं दौहित्रमद्यप्रभृति पैतृके ।
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ॥ १.८७.२९ ॥
Portanto, a partir de hoje, o filho da filha é purificador nos ritos ancestrais. No shraddha há três purificadores: o filho da filha, o kutapa e o gergelim.
1.87.30
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वराम् ।
भोक्तारः परिवेष्टारः श्रावितारः पवित्रकाः ॥ १.८७.३० ॥
Aqui louvam-se três coisas: a pureza, a ausência de ira e a ausência de pressa. Os que comem, os que servem e os que recitam são purificadores.
1.87.31
दिवसस्याष्टमे भागे मन्दीभवति भास्करे ।
स कालः कुतपो नाम पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ १.८७.३१ ॥
Na oitava parte do dia, quando o sol enfraquece, esse tempo chama-se kutapa; o que se dá aos antepassados então é imperecível.
1.87.32
तिलाः पिशाचाद्रक्षन्ति दर्भा रक्षन्ति राक्षसात् ।
रक्षन्ति श्रोत्रियाः पङ्क्तिं यतिभिर्भुक्तमक्षयम् ॥ १.८७.३२ ॥
O gergelim protege dos demônios, a relva kuśa protege dos rakshasas; os sábios védicos protegem a fila dos comensais, e o que os ascetas comem é imperecível.
1.87.33
लब्ध्वा पात्रं तु विद्वांसं श्रोत्रियं सुव्रतं शुचिम् ।
स कालः कालतो दत्तं नान्यथा काल इष्यते ॥ १.८७.३३ ॥
Tendo encontrado um receptor digno — douto, versado no Veda, de bons votos e puro —, deseja-se o dom dado no tempo certo, e não de outro modo.
1.87.34
एवमुक्त्वा ययातिस्तु पुनः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
सर्वे ह्यवभृथस्नातास्त्वरध्वं कार्यगौरवात् ॥ १.८७.३४ ॥
Dito isto, o sábio Yayāti falou novamente: 'Todos vós já vos banhastes no banho final; apressai-vos, pela gravidade da tarefa.'
1.87.35
आतिष्ठ स्वरथं राजन्विक्रमस्व विहायसम् ।
वयमप्यनुयास्यामो यदा कालो भविष्यति ॥ १.८७.३५ ॥
Sobe no teu carro, ó rei, e avança corajosamente para o céu; também nós te seguiremos quando chegar a hora.
1.87.36
सर्वैरिदानीं गन्तव्यं सह स्वर्गजितो वयम् ।
एष नो विरजाः पन्था दृश्यते देवसद्मनः ॥ १.८७.३६ ॥
Agora todos devemos partir juntos, nós que conquistámos o céu; este caminho imaculado para a morada dos deuses é visível para nós.
1.87.37
अष्टकश्च शिबिश्चैव काशेयश्च प्रतर्दनः ।
ऐक्ष्वाकवो वसुमनाश्चत्वारो भूमिपास्तदा।
सर्वे ह्यवभृथस्नाताः स्वर्गताः साधवः सह ॥ १.८७.३७ ॥
Aṣṭaka, Śibi, Kāśeya Pratardana e Vasumanas da linhagem de Ikṣvāku — estes quatro reis, tendo tomado o banho final, subiram ao céu com os justos.
1.87.38
तेऽधिरुह्य रथान्सर्वे प्रयाता नृपस्तमाः ।
आक्रमन्तो दिवं भाभिर्धर्मेणावृत्य रोदसी ॥ १.८७.३८ ॥
Todos estes melhores dos reis subiram aos seus carros e partiram, ascendendo ao céu com o seu brilho, envolvendo o céu e a terra com o dharma.
1.87.39
अहं मन्ये पूर्वमेकोऽस्मि गन्ता ।
सखा चेन्द्रः सर्वथा मे महात्मा।
कस्मादेवं शिबिरौशीनरोऽय-
मेकोऽत्यगात्सर्ववेगेन वाहान् ॥ १.८७.३९ ॥
Eu pensava que eu, sozinho, iria primeiro; o magnânimo Indra é em tudo meu amigo. Como é que Śibi, filho de Uśīnara, sozinho, ultrapassou os cavalos em plena velocidade?
1.87.40
अददद्याचमानाय यावद्वित्तमविन्दत ।
उशीनरस्य पुत्रोऽयं तस्माच्छ्रेष्ठोहि वः शिबिः ॥ १.८७.४० ॥
Este Śibi, filho de Uśīnara, dava a quem pedia toda a riqueza que possuía. Por isso Śibi é o melhor de vós.
1.87.41
दानं तपः संत्यमथाऽपि धर्मो ।
ह्रीः श्रीः क्षमा सौम्यमथो विधित्सा।
राजन्नेतान्यप्रमेयाणि राज्ञः ।
शिबेः स्थितान्यप्रतिमस्य बुद्ध्या ॥ १.८७.४१ ॥
A generosidade, a austeridade, a verdade, o dharma, a modéstia, o esplendor, a paciência, a gentileza e o desejo de dar como convém, ó rei: estas qualidades imensuráveis habitam o rei Śibi, de inteligência incomparável.
1.87.42
एवं वृत्तो ह्रीनिषेवश्च यस्मा-
त्तस्माच्छिबिरत्यगाद्वै रथेन।
अथाष्टकः पुनरेवान्वपृच्छ-
न्मातामहं कौतुकेनेन्द्रकल्पम् ॥ १.८७.४२ ॥
Porque Śibi se conduzia assim e praticava a modéstia, de fato ultrapassou os outros com seu carro. Então Aṣṭaka, por curiosidade, perguntou de novo a seu avô materno, semelhante a Indra.
1.87.43
पृच्छामि त्वां नृपते ब्रूहि सत्यं ।
कुतश्च कश्चासि सुतश्च कस्य।
कृतं त्वया यद्धि न तस्य कर्ता ।
लोके त्वदन्यः क्षत्रियो ब्राह्मणो वा ॥ १.८७.४३ ॥
Pergunto-te, ó rei: diz a verdade. De onde vieste, quem és e de quem és filho? O que tu fizeste, nenhum outro kṣatriya ou brāhmaṇa no mundo poderia ter feito, exceto tu.
1.87.44
ययातिरस्मि नहुषस्य पुत्रः ।
पूरोः पिता सार्वबौमस्त्विहासम्।
गुह्यं चार्थं मामकेभ्यो ब्रवीमि ।
मातामहोऽहं भवतां प्रकाशम् ॥ १.८७.४४ ॥
Sou Yayāti, filho de Nahuṣa, pai de Pūru, soberano de toda a terra. Aqui digo o que é secreto e o que deve ser dito aos meus; abertamente, sou vosso avô materno.
1.87.45
सर्वामिमां पृथिवीं निर्जिगाय ।
दत्त्वा प्रतस्थे विपिनं ब्राह्मणेभ्यः।
मेध्यानश्वानेकशतान्सुरूपां-
स्तदा देवाः पुण्यभाजो भवन्ति ॥ १.८७.४५ ॥
Conquistei toda esta terra. Tendo-a dado aos brâmanes, parti para a floresta; também dei centenas de cavalos puros e belos. Então os deuses tornam-se partícipes do mérito.
1.87.46
अदामहं पृथिवीं ब्राह्मणेभ्यः ।
पूर्णामिमामखिलां वाहनेन।
गोभिः सुवर्णेन धनैश्च मुख्यै-
स्तदाऽददं गाः शथमर्बुदानि ॥ १.८७.४६ ॥
Dei esta terra inteira e plena aos brâmanes, com seus veículos, com vacas, ouro e as principais riquezas; então também dei cem arbudas de vacas.
1.87.47
सत्येन मे द्यौश्च वसुन्धरा च ।
तथैवाग्निज्वर्लते मानुषेषु।
न मे वृथा व्याहृतमेव वाक्यं ।
सत्यं हि सन्तः प्रतिपूजयन्ति ॥ १.८७.४७ ॥
Pela verdade, para mim o céu e a terra se sustentam, e assim o fogo arde entre os homens. Minha palavra não foi dita em vão, pois os bons honram a verdade.
1.87.48
यदष्टक प्रब्रवीमीह सत्यं ।
प्रतर्दनं चौषदश्विं तथैव।
सर्वे च लोका मुनयश्च देवाः ।
सत्येन पूज्या इति मे मनोगतम् ॥ १.८७.४८ ॥
Aṣṭaka, a verdade que aqui declaro, e igualmente sobre Pratardana e Auṣadaśvi: todos os mundos, sábios e deuses devem ser honrados pela verdade; assim está resolvido em minha mente.
1.87.49
यो नः स्वर्गजितः सर्वान्यथावृत्तं निवेदयेत् ।
अनसूयुर्द्विजाग्र्येभ्यः स लभेन्नः सलोकताम् ॥ १.८७.४९ ॥
Quem, sem inveja, relatar aos melhores dos duas-vezes-nascidos tudo o que nos aconteceu, a nós que conquistamos o céu, obtenha um lugar em nosso mundo.
1.87.50
एवं राजा स महात्मा ह्यतीव ।
स्वैर्दौहित्रैस्तारितोऽमित्रसाह।
त्यक्त्वा महीं परमोदारकर्मा ।
स्वर्गं गतः कर्मभिर्व्याप्य पृथ्वीम् ॥ १.८७.५० ॥
Assim, aquele rei magnânimo, vencedor de inimigos, muito salvo por seus próprios netos, de feitos supremamente nobres, tendo preenchido a terra com suas obras, deixou a terra e foi para o céu.