మహాభారతం · అధ్యాయం 1.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.87.1
पृच्छामि त्वां वसुमानौषदश्वि-
र्यद्यस्ति लोको दिवि मे नरेन्द्र।
यद्यन्तरिक्षे प्रथितो महात्मन् ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.१ ॥
నరేంద్రా, మహాత్మా, నాకు స్వర్గంలో ఏదైనా లోకం ఉందా, లేదా అంతరిక్షంలో ప్రసిద్ధమైన లోకం ఉందా అని మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను; ఆ ధర్మాన్ని తెలిసినవారిగా మిమ్మల్ని భావిస్తున్నాను.
1.87.2
यदन्तरिक्षं पृथिवी दिशश्च ।
यत्तेजसा तपते भानुमांश्च।
लोकास्तावन्तो दिवि संस्थिता वै ।
तेनान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८७.२ ॥
అంతరిక్షం, భూమి, దిక్కులు, తన తేజంతో ప్రకాశించే సూర్యుడు ఎంతవరకు ఉన్నాయో, అంతమంది లోకాలు స్వర్గంలో స్థితమై ఉన్నాయి; వాటి ద్వారా అవి పరిమితమైనవే అయినా కాపాడబడుతున్నాయి.
1.87.3
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
क्रीणीष्वैतांस्तृणकेनापि राज-
न्प्रतिग्रहस्ते यदि धीमन्प्रदुष्टः ॥ १.८७.३ ॥
వాటిని మీకు ఇస్తున్నాను; పతనంలో పడకండి. నా లోకాలు మీవి అవుగాక. రాజా, వీటిని ఒక గడ్డిపోచతోనైనా కొనుక్కోండి; జ్ఞానీ, మీ స్వీకారం కలుషితం కాకపోతే.
1.87.4
न मिथ्याऽहं विक्रयं वै स्मरामि ।
वृथा गृहीतं शिशुकाच्छङ्कमानः।
कुर्यां न चैवाकृतपूर्वमन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८७.४ ॥
నేను అబద్ధంగా ఎప్పుడూ అమ్మకం చేసినట్టు గుర్తులేదు; వ్యర్థంగా స్వీకరించిన దానం గురించి పిల్లవాడిలా భయపడుతూ, ఇంతకుముందు ఎవరూ చేయనిది నేను చేయను. ఇతరులు చేయనిదాన్ని చేయాలనుకుంటే అక్కడ ఏది మంచిది?
1.87.5
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
अहं न तान्वै प्रतिगन्ता नरेन्द्र ।
सर्वे लोकास्तव ते वै भवन्तु ॥ १.८७.५ ॥
ఓ రాజా, నేను ఇచ్చినవి నీకు ఇష్టం కాకపోతే, ఆ లోకాలను నీవే పొందు; ఓ నరేంద్రా, నేను వాటిని పొందను; ఆ లోకాలన్నీ నీవే అగుగాక.
1.87.6
पृच्छामि त्वां शिबिरौशीनरोऽहं ।
ममापि लोका यदि सन्तीह तात।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.६ ॥
ఉశీనరుని కుమారుడైన శిబిని నేను నిన్ను అడుగుతున్నాను — ఇక్కడ నాకు కూడా లోకాలు ఉంటే, ఓ తాతా, అవి అంతరిక్షంలోనో స్వర్గంలోనో ఉంటే, ఆ ధర్మం యొక్క జ్ఞాతవు నీవని నేను భావిస్తాను.
1.87.7
यत्त्वं वाचा हृदयेनापि साधू-
न्परीप्समानान्नावमंस्था नरेन्द्र।
तेनानन्ता दिवि लोकाः श्रितास्ते ।
विद्युद्रूपाः स्वनवन्तो महान्तः ॥ १.८७.७ ॥
ఓ నరేంద్రా, వాక్కుతోనూ హృదయంతోనూ నిన్ను రక్షించగోరిన సజ్జనులను నీవు అవమానించలేదు; అందువల్లనే నీ అనంతమైన, విద్యుద్రూపమైన, ధ్వనించే గొప్ప లోకాలు స్వర్గంలో ఆశ్రయం పొందాయి.
1.87.8
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
न चाहं तान्प्रतिपत्स्ये ह दत्त्वा ।
यत्र गत्वा नानुशोचन्ति धीराः ॥ १.८७.८ ॥
ఓ రాజా, నేను ఇచ్చిన ఆ లోకాలు నీకు క్రయమూల్యంగా ఇష్టం కాకపోతే, వాటిని నీవే పొందు. నేను ఇక్కడ దానం చేసి వాటిని పొందను; అక్కడికి వెళ్లిన ధీరులు దుఃఖించరు.
1.87.9
यथा त्वमिन्द्रप्रतिमप्रभाव-
स्ते चाप्यनन्ता नरदेव लोकाः।
तथाऽद्य लोके न रमेऽन्यदत्ते ।
तस्माच्छिबे नाभिनन्दामि दायम् ॥ १.८७.९ ॥
నరదేవా, ఇంద్రునితో సమానమైన ప్రభావం నీది; నీ లోకాలు కూడా అంతులేనివి. కానీ ఈ రోజు ఇతరులు ఇచ్చిన ఈ లోకంలో నేను ఆనందించను. కావున శిబి వంశస్థుడా, ఇచ్చిన ఈ దానాన్ని నేను అభినందించను.
1.87.10
न चेदेकैकशो राजँल्लोकान्नः प्रतिनन्दसि ।
सर्वे प्रदाय भवते गन्तारो नरकं वयम् ॥ १.८७.१० ॥
రాజా, నీవు మా లోకాలను ఒక్కొక్కటిగా అంగీకరించకపోతే, మేమంతా వాటిని నీకు ఇచ్చి నరకానికి వెళ్తాము.
1.87.11
यदर्होऽहं तद्यतध्वं सन्तः सत्याभिनन्दिनः ।
अहं तन्नाभिजानामि यत्कृतं न मया पुरा ॥ १.८७.११ ॥
సత్యాన్ని ఇష్టపడే సజ్జనులారా, నాకు తగినదాన్ని మీరు ప్రయత్నించండి. ఇంతకుముందు నేను చేయని కర్మను నేను చేసినట్లు నాకు గుర్తులేదు.
1.87.12
कस्यैते प्रतिदृश्यन्ते रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
यानारुह्य नरो लोकानभिवाञ्छति शाश्वतान् ॥ १.८७.१२ ॥
ఈ ఐదు బంగారు రథాలు ఎవరివి కనిపిస్తున్నాయి? వాటిపై ఎక్కి మనిషి శాశ్వత లోకాలను కోరుకుంటాడు.
1.87.13
युष्मानेते वहिष्यन्ति रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
उच्चैः सन्तः प्रकाशन्ते ज्वलन्तोऽग्निशिखा इव ॥ १.८७.१३ ॥
ఈ ఐదు బంగారు రథాలు మిమ్మల్ని తీసుకువెళ్తాయి. సజ్జనులారా, అవి అగ్ని జ్వాలల వలె ఎత్తుగా ప్రకాశిస్తున్నాయి.
1.87.14
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयंभुविहिते पुरा ।
हयस्य यानि चाङ्गानि संनिकृत्य यथाक्रमम् ॥ १.८७.१४ ॥
పూర్వం స్వయంభువు విధించిన మహాయజ్ఞమైన అశ్వమేధంలో, గుర్రపు అవయవాలను క్రమపద్ధతిగా కోసి.
1.87.15
होताऽध्वर्युरथोद्गाता ब्रह्मणा सह भारत ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत्समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.८७.१५ ॥
ఓ భరతవంశీయుడా, హోత, అధ్వర్యు, ఉద్గాత, బ్రహ్మతో కలిసి మొత్తం పదహారుమంది ఋత్విజులు విధి ప్రకారం అగ్నిలో ఆహుతులు వేస్తారు.
1.87.16
धूमगन्धं च पापिष्ठा ये जिघ्रन्ति नरा भुवि ।
विमुक्तपापाः पूतास्ते तत्क्षणेनाभवन्नराः ॥ १.८७.१६ ॥
భూమిపై అత్యంత పాపులైన మనుషులు పొగ వాసనను ఆఘ్రాణిస్తే, ఆ క్షణంలోనే పాపవిముక్తులై పవిత్రులైన మనుషులవుతారు.
1.87.17
एतस्मिन्नन्तरे चैव माधवी सा तपोधना ।
मृगचर्मपरीताङ्गी परिधाय मृगत्वचम् ॥ १.८७.१७ ॥
ఈ మధ్యలో తపస్సే ధనంగా గల ఆ మాధవి, లేడి చర్మంతో తన దేహాన్ని కప్పుకొని, లేడి తోలును ధరించి వచ్చింది.
1.87.18
मृगैः परिचरन्ती सा मृगाहारविचेष्टिता ।
यज्ञवाटं मृगगणैः प्रविश्य भृशविस्मिता ॥ १.८७.१८ ॥
లేళ్ళకు సేవ చేస్తూ, లేళ్ళ ఆహారంతో జీవిస్తూ తిరిగిన ఆమె, లేళ్ళ గుంపులతో యజ్ఞవాటికలో ప్రవేశించి ఎంతో ఆశ్చర్యపడింది.
1.87.19
आघ्रायन्ती धूमगन्धं मृगैरेव चचार सा ।
यज्ञवाटमटन्ती सा पुत्रांस्तानपराजितान् ॥ १.८७.१९ ॥
పొగ వాసనను ఆఘ్రాణిస్తూ ఆమె లేళ్ళతోనే తిరిగింది. యజ్ఞవాటికలో సంచరిస్తూ ఆ అపరాజితులైన కుమారులను ఆమె చూసింది.
1.87.20
पश्यन्ती यज्ञमाहात्म्यं मुदं लेभे च माधवी ।
असंस्पृशन्तं वसुधां ययातिं नाहुषं यदा ॥ १.८७.२० ॥
యజ్ఞ మహిమను చూసిన మాధవి ఆనందం పొందింది; ఆ సమయంలో నహుషుని కుమారుడైన యయాతి ఇంకా భూమిని తాకనే లేదు.
1.87.21
दिविष्ठं प्राप्तमाज्ञाय ववन्दे पितरं तदा ।
तदा वसुमनापृच्छन्मातरं वै तपस्विनीम् ॥ १.८७.२१ ॥
స్వర్గంలో నివసించే తండ్రి వచ్చినట్లు తెలుసుకుని అతడు ఆయనకు నమస్కరించాడు. అప్పుడు వసుమనా తన తపస్విని తల్లిని అడిగాడు.
1.87.22
भवत्या यत्कृतमिदं वन्दनं पादयोरिह ।
कोयं देवोपमो राजा याऽभिवन्दसि मे वद ॥ १.८७.२२ ॥
మీరు ఇక్కడ నా పాదాలకు చేసిన ఈ నమస్కారం ఎందుకు? దేవతాసమానుడైన ఈ రాజు ఎవరు, మీరు ఎవరికి నమస్కరిస్తున్నారు? నాకు చెప్పండి.
1.87.23
शृणुध्वं सहिताः पुत्रा नाहुषोयं पिता मम ।
ययातिर्मम पुत्राणां मातामह इति स्मृतः ॥ १.८७.२३ ॥
కుమారులారా, అందరూ కలిసి వినండి. ఈయన నహుషుని కుమారుడు యయాతి, నా తండ్రి. నా కుమారులకు ఈయన తాతగారు అని చెప్పబడుతారు.
1.87.24
पूरुं मे भ्रातरं राज्ये समावेश्य दिवं गतः ।
केन वा कारणेनैवमिह प्राप्तो महायशाः ॥ १.८७.२४ ॥
నా సోదరుడు పూరువును రాజ్యంలో నియమించి ఆయన స్వర్గానికి వెళ్లిపోయాడు. ఏ కారణంతో ఈ మహాయశస్వి ఇక్కడికి ఇలా వచ్చాడు?
1.87.25
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वर्गाद्भ्रष्टेति चाब्रवीत् ।
सा पुत्रस्य वचः श्रुत्वा संभ्रमाविष्टचेतना ॥ १.८७.२५ ॥
ఆమె ఆ మాటలు విని, 'స్వర్గం నుండి పతితుడయ్యాడు' అని అన్నాడు. కుమారుని మాటలు విని ఆమె కంగారుతో మనసు కలత చెందింది.
1.87.26
माधवी पितरं प्राह दौहित्रपरिवारितम् ।
तपसा निर्जिताँल्लोकान्प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ १.८७.२६ ॥
మాధవి, మనవలతో చుట్టుముట్టబడిన తన తండ్రితో ఇలా అన్నది: 'తపస్సుతో జయించిన నా లోకాలను స్వీకరించు.'
1.87.27
पुत्राणामिव पौत्राणां धर्मादधिगतं धनम् ।
स्वार्थणेव वदन्तीह ऋषयो धर्मपाठकाः।
तस्माद्दानेन तपसा चास्माकं दिवमाव्रज ॥ १.८७.२७ ॥
కుమారులు, మనవళ్ల వలె ధర్మంగా లభించిన ధనాన్ని ఇక్కడ ధర్మోపదేశకులైన ఋషులు తమదే అంటారు. కాబట్టి దానంతో, తపస్సుతో మా స్వర్గాన్ని చేరుకో.
1.87.28
यदि धर्मफलं ह्येतच्छोभनं भविता तव ।
दुहित्रा चैव दौहित्रैस्तारितोऽहं महात्मभिः ॥ १.८७.२८ ॥
ధర్మఫలం నీకు శుభమైతే, కూతురు చేతను ఆమె మహాత్ములైన కుమారుల చేతను నేను తరించినవాడను.
1.87.29
तस्मात्पवित्रं दौहित्रमद्यप्रभृति पैतृके ।
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ॥ १.८७.२९ ॥
కాబట్టి ఈ రోజు నుంచి కూతురి కుమారుడు పితృకర్మలలో పవిత్రుడు. శ్రాద్ధంలో మూడు పవిత్రమైనవి: కూతురి కుమారుడు, కుతపం, నువ్వులు.
1.87.30
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वराम् ।
भोक्तारः परिवेष्टारः श्रावितारः पवित्रकाः ॥ १.८७.३० ॥
ఇక్కడ మూడు విషయాలను ప్రశంసిస్తారు: శుచి, కోపం లేకపోవడం, తొందరపాటు లేకపోవడం. భోక్తలు, పరిచారకులు, మంత్రం పఠించేవారు పవిత్రులు.
1.87.31
दिवसस्याष्टमे भागे मन्दीभवति भास्करे ।
स कालः कुतपो नाम पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ १.८७.३१ ॥
పగలు ఎనిమిదవ భాగంలో సూర్యుడు మందగించినప్పుడు, ఆ కాలాన్ని కుతపం అంటారు. అక్కడ పితృదేవతలకు ఇచ్చినది అక్షయమవుతుంది.
1.87.32
तिलाः पिशाचाद्रक्षन्ति दर्भा रक्षन्ति राक्षसात् ।
रक्षन्ति श्रोत्रियाः पङ्क्तिं यतिभिर्भुक्तमक्षयम् ॥ १.८७.३२ ॥
నువ్వులు పిశాచాల నుండి రక్షిస్తాయి, దర్భలు రాక్షసుల నుండి రక్షిస్తాయి. శ్రోత్రియులు పంక్తిని రక్షిస్తారు, యతులు భుజించినది అక్షయమవుతుంది.
1.87.33
लब्ध्वा पात्रं तु विद्वांसं श्रोत्रियं सुव्रतं शुचिम् ।
स कालः कालतो दत्तं नान्यथा काल इष्यते ॥ १.८७.३३ ॥
విద్వాంసుడు, శ్రోత్రియుడు, సుద్రతుడు, శుచి అయిన యోగ్యమైన పాత్రుని పొంది, తగిన కాలంలో ఇచ్చిన దానమే కాలోచితమైనది; ఇతర విధంగా కాదు.
1.87.34
एवमुक्त्वा ययातिस्तु पुनः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
सर्वे ह्यवभृथस्नातास्त्वरध्वं कार्यगौरवात् ॥ १.८७.३४ ॥
ఇలా చెప్పి, బుద్ధిమంతుడైన యయాతి మళ్ళీ అన్నాడు: 'అందరూ అవభృథ స్నానం చేశారు; కార్యం గొప్పది కాబట్టి త్వరపడండి.'
1.87.35
आतिष्ठ स्वरथं राजन्विक्रमस्व विहायसम् ।
वयमप्यनुयास्यामो यदा कालो भविष्यति ॥ १.८७.३५ ॥
రాజా, నీ రథాన్ని ఎక్కు; ధైర్యంగా ఆకాశంలోకి సాగు. సమయం వచ్చినప్పుడు మేమూ నిన్ను అనుసరిస్తాము.
1.87.36
सर्वैरिदानीं गन्तव्यं सह स्वर्गजितो वयम् ।
एष नो विरजाः पन्था दृश्यते देवसद्मनः ॥ १.८७.३६ ॥
ఇప్పుడు మనమందరం కలిసి వెళ్లాలి; స్వర్గాన్ని జయించిన మనకు దేవలోకపు ఈ నిర్మల మార్గం కనిపిస్తోంది.
1.87.37
अष्टकश्च शिबिश्चैव काशेयश्च प्रतर्दनः ।
ऐक्ष्वाकवो वसुमनाश्चत्वारो भूमिपास्तदा।
सर्वे ह्यवभृथस्नाताः स्वर्गताः साधवः सह ॥ १.८७.३७ ॥
అష్టకుడు, శిబి, కాశేయుడు ప్రతర్దనుడు, ఇక్ష్వాకు వంశీయుడు వసుమనుడు — ఈ నలుగురు రాజులు అవభృథ స్నానం చేసి సాధువులతో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్లారు.
1.87.38
तेऽधिरुह्य रथान्सर्वे प्रयाता नृपस्तमाः ।
आक्रमन्तो दिवं भाभिर्धर्मेणावृत्य रोदसी ॥ १.८७.३८ ॥
ఆ రాజశ్రేష్ఠులంతా రథాలెక్కి ప్రయాణించారు; తమ తేజస్సుతో ఆకాశంలో ముందుకు సాగుతూ, ధర్మంతో ద్యావాపృథివులను ఆవరిస్తూ.
1.87.39
अहं मन्ये पूर्वमेकोऽस्मि गन्ता ।
सखा चेन्द्रः सर्वथा मे महात्मा।
कस्मादेवं शिबिरौशीनरोऽय-
मेकोऽत्यगात्सर्ववेगेन वाहान् ॥ १.८७.३९ ॥
నేను మొదట ఒక్కడినే వెళ్తానని అనుకున్నాను; మహాత్ముడైన ఇంద్రుడు అన్ని విధాలుగా నా మిత్రుడు. ఉశీనరుని కుమారుడు శిబి ఇలా ఒంటరిగా పూర్తి వేగంతో గుర్రాలను అధిగమించడం ఎలా?
1.87.40
अददद्याचमानाय यावद्वित्तमविन्दत ।
उशीनरस्य पुत्रोऽयं तस्माच्छ्रेष्ठोहि वः शिबिः ॥ १.८७.४० ॥
ఉశీనరుని ఈ కుమారుడు శిబి, యాచించిన వారికి తన వద్ద ఉన్న ధనమంతా ఇచ్చాడు. అందువల్ల మీ అందరిలో శిబియే శ్రేష్ఠుడు.
1.87.41
दानं तपः संत्यमथाऽपि धर्मो ।
ह्रीः श्रीः क्षमा सौम्यमथो विधित्सा।
राजन्नेतान्यप्रमेयाणि राज्ञः ।
शिबेः स्थितान्यप्रतिमस्य बुद्ध्या ॥ १.८७.४१ ॥
దానం, తపస్సు, సత్యం, ధర్మం, సిగ్గు, శ్రీ, క్షమ, సౌమ్యత, విధిప్రకారం ఇవ్వాలనే సంకల్పం — ఓ రాజా, ఈ అపరిమిత గుణాలు సాటిలేని బుద్ధి గల రాజు శిబిలో నెలకొని ఉన్నాయి.
1.87.42
एवं वृत्तो ह्रीनिषेवश्च यस्मा-
त्तस्माच्छिबिरत्यगाद्वै रथेन।
अथाष्टकः पुनरेवान्वपृच्छ-
न्मातामहं कौतुकेनेन्द्रकल्पम् ॥ १.८७.४२ ॥
శిబి ఇలాంటి వర్తనుడు, సిగ్గును పాటించేవాడు కాబట్టి రథంతో ముందుకు వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడు అష్టకుడు కుతూహలంతో ఇంద్రుని వంటి తన తాతను మళ్ళీ అడిగాడు.
1.87.43
पृच्छामि त्वां नृपते ब्रूहि सत्यं ।
कुतश्च कश्चासि सुतश्च कस्य।
कृतं त्वया यद्धि न तस्य कर्ता ।
लोके त्वदन्यः क्षत्रियो ब्राह्मणो वा ॥ १.८७.४३ ॥
ఓ రాజా, నిన్ను అడుగుతున్నాను; సత్యం చెప్పు. నువ్వు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు, ఎవరివి, ఎవరి కుమారుడివి? నువ్వు చేసిన పనిని నీవు తప్ప లోకంలో ఏ క్షత్రియుడైనా బ్రాహ్మణుడైనా చేయలేడు.
1.87.44
ययातिरस्मि नहुषस्य पुत्रः ।
पूरोः पिता सार्वबौमस्त्विहासम्।
गुह्यं चार्थं मामकेभ्यो ब्रवीमि ।
मातामहोऽहं भवतां प्रकाशम् ॥ १.८७.४४ ॥
నేను నహుషుని కుమారుడైన యయాతిని; పూరుని తండ్రిని, సార్వభౌముడను. ఇక్కడ రహస్యమైనదీ, నా వారికి చెప్పవలసినదీ చెబుతున్నాను; మీకు నేను బహిరంగంగా మాతామహుడను.
1.87.45
सर्वामिमां पृथिवीं निर्जिगाय ।
दत्त्वा प्रतस्थे विपिनं ब्राह्मणेभ्यः।
मेध्यानश्वानेकशतान्सुरूपां-
स्तदा देवाः पुण्यभाजो भवन्ति ॥ १.८७.४५ ॥
ఈ భూమినంతటినీ నేను జయించాను. బ్రాహ్మణులకు దానమిచ్చి అడవికి వెళ్ళాను; వందల కొద్దీ పవిత్రమైన, అందమైన గుర్రాలను కూడా ఇచ్చాను. అప్పుడు దేవతలు పుణ్యభాగులవుతారు.
1.87.46
अदामहं पृथिवीं ब्राह्मणेभ्यः ।
पूर्णामिमामखिलां वाहनेन।
गोभिः सुवर्णेन धनैश्च मुख्यै-
स्तदाऽददं गाः शथमर्बुदानि ॥ १.८७.४६ ॥
ఈ సంపూర్ణ భూమిని వాహనాలతో సహా బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చాను. ఆవులు, బంగారం, ప్రధాన ధనాలతో; అప్పుడు నూరు అర్బుదాల ఆవులను కూడా ఇచ్చాను.
1.87.47
सत्येन मे द्यौश्च वसुन्धरा च ।
तथैवाग्निज्वर्लते मानुषेषु।
न मे वृथा व्याहृतमेव वाक्यं ।
सत्यं हि सन्तः प्रतिपूजयन्ति ॥ १.८७.४७ ॥
సత్యం వల్ల నాకు ఆకాశం, భూమి (నిలిచి ఉన్నాయి); అలాగే మనుషులలో అగ్ని ప్రజ్వలిస్తుంది. నా మాట వృథాగా చెప్పబడలేదు; ఎందుకంటే సజ్జనులు సత్యాన్ని గౌరవిస్తారు.
1.87.48
यदष्टक प्रब्रवीमीह सत्यं ।
प्रतर्दनं चौषदश्विं तथैव।
सर्वे च लोका मुनयश्च देवाः ।
सत्येन पूज्या इति मे मनोगतम् ॥ १.८७.४८ ॥
అష్టకా, ఇక్కడ నేను చెప్పే సత్యం—అలాగే ప్రతర్దనుడు, ఔషదశ్వి గురించి కూడా. అన్ని లోకాలూ, మునులూ, దేవతలూ సత్యం వల్లనే పూజ్యులు అని నా మనోనిశ్చయం.
1.87.49
यो नः स्वर्गजितः सर्वान्यथावृत्तं निवेदयेत् ।
अनसूयुर्द्विजाग्र्येभ्यः स लभेन्नः सलोकताम् ॥ १.८७.४९ ॥
స్వర్గాన్ని గెలిచిన మనందరి వృత్తాంతాన్ని ఎవరు అసూయ లేకుండా శ్రేష్ఠ ద్విజులకు యథాతథంగా తెలియజేస్తారో, వారు మన లోకాన్ని పొందుగాక.
1.87.50
एवं राजा स महात्मा ह्यतीव ।
स्वैर्दौहित्रैस्तारितोऽमित्रसाह।
त्यक्त्वा महीं परमोदारकर्मा ।
स्वर्गं गतः कर्मभिर्व्याप्य पृथ्वीम् ॥ १.८७.५० ॥
ఈ విధంగా ఆ మహాత్ముడైన రాజు, శత్రువులను జయించినవాడు, తన దౌహిత్రుల చేత ఎంతగానో రక్షింపబడి, అత్యంత ఉదారమైన కర్మలు కలవాడై, తన కర్మలతో భూమిని వ్యాపింపజేసి, భూమిని విడిచి స్వర్గానికి వెళ్లాడు.