மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.87.1
पृच्छामि त्वां वसुमानौषदश्वि-
र्यद्यस्ति लोको दिवि मे नरेन्द्र।
यद्यन्तरिक्षे प्रथितो महात्मन् ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.१ ॥
நரேந்திரா, மகாத்மாவே, எனக்கு சொர்க்கத்தில் ஏதேனும் உலகம் உண்டா, அல்லது அந்தரிக்ஷத்தில் புகழ்பெற்ற ஒரு உலகம் உண்டா என்று உங்களிடம் கேட்கிறேன்; அந்த தர்மத்தை அறிந்தவராக நான் உங்களைக் கருதுகிறேன்.
1.87.2
यदन्तरिक्षं पृथिवी दिशश्च ।
यत्तेजसा तपते भानुमांश्च।
लोकास्तावन्तो दिवि संस्थिता वै ।
तेनान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८७.२ ॥
அந்தரிக்ஷம், பூமி, திசைகள், தன் ஒளியால் சுடரும் சூரியன் ஆகியவை எவ்வளவுள்ளனவோ, சொர்க்கத்தில் அவ்வளவு உலகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன; அவற்றால் அவை எல்லையுடையவையாக இருந்தும் காக்கப்படுகின்றன.
1.87.3
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
क्रीणीष्वैतांस्तृणकेनापि राज-
न्प्रतिग्रहस्ते यदि धीमन्प्रदुष्टः ॥ १.८७.३ ॥
அவற்றை உங்களுக்குத் தருகிறேன்; வீழ்ச்சியில் விழாதீர்கள். என்னுடைய உலகங்கள் உங்களுடையவையாகட்டும். அரசே, இவற்றை ஒரு புல்லின் துரும்பால் கூட வாங்குங்கள்; ஞானியே, உங்கள் ஏற்பு கலங்காதிருந்தால்.
1.87.4
न मिथ्याऽहं विक्रयं वै स्मरामि ।
वृथा गृहीतं शिशुकाच्छङ्कमानः।
कुर्यां न चैवाकृतपूर्वमन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८७.४ ॥
நான் பொய்யாக ஒரு விற்பனை செய்ததாக நினைவில்லை; வீணாகப் பெற்ற கொடையை குழந்தையைப் போல அஞ்சி, இதற்கு முன் யாரும் செய்திராததை நான் செய்யமாட்டேன். பிறருக்கும் செய்யத் தகாததை செய்ய விரும்பினால் அங்கு எது நல்லது?
1.87.5
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
अहं न तान्वै प्रतिगन्ता नरेन्द्र ।
सर्वे लोकास्तव ते वै भवन्तु ॥ १.८७.५ ॥
அரசனே, நான் அளித்தவை உனக்கு விலையாக விரும்பத்தகாதவை என்றால், அந்த உலகங்களை நீயே பெற்றுக்கொள்; நரேந்திரனே, நான் அவற்றைப் பெறமாட்டேன்; அந்த உலகங்கள் அனைத்தும் உனக்கே ஆகட்டும்.
1.87.6
पृच्छामि त्वां शिबिरौशीनरोऽहं ।
ममापि लोका यदि सन्तीह तात।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८७.६ ॥
நான், உசீனரனின் மகனான சிபி, உன்னிடம் கேட்கிறேன்: இங்கே என் உலகங்களும் இருந்தால், அன்பனே, அவை அந்தரிக்ஷத்திலோ அல்லது சொர்க்கத்திலோ இருந்தால், அந்த தர்மத்தை அறிந்தவனாக நான் உன்னைக் கருதுகிறேன்.
1.87.7
यत्त्वं वाचा हृदयेनापि साधू-
न्परीप्समानान्नावमंस्था नरेन्द्र।
तेनानन्ता दिवि लोकाः श्रितास्ते ।
विद्युद्रूपाः स्वनवन्तो महान्तः ॥ १.८७.७ ॥
நரேந்திரனே, வார்த்தையாலும் மனத்தாலும் கூட, உன்னைக் காக்க விரும்பிய நல்லோரை நீ அவமதிக்கவில்லை; அதனால் உனது அளவற்ற, மின்னல் வடிவான, முழங்கும் பெரிய உலகங்கள் சொர்க்கத்தில் நிலைத்துள்ளன.
1.87.8
तांस्त्वं लोकान्प्रतिपद्यस्व राज-
न्मया दत्तान्यदि नेष्टः क्रयस्ते।
न चाहं तान्प्रतिपत्स्ये ह दत्त्वा ।
यत्र गत्वा नानुशोचन्ति धीराः ॥ १.८७.८ ॥
அரசனே, நான் அளித்த அந்த உலகங்களை நீ விலையாக விரும்பாவிட்டால், அவற்றை நீயே பெற்றுக்கொள். இங்கே கொடையளித்து, அவற்றை நான் பெறமாட்டேன்; அங்கே சென்றால் தீரர்கள் துயருறுவதில்லை.
1.87.9
यथा त्वमिन्द्रप्रतिमप्रभाव-
स्ते चाप्यनन्ता नरदेव लोकाः।
तथाऽद्य लोके न रमेऽन्यदत्ते ।
तस्माच्छिबे नाभिनन्दामि दायम् ॥ १.८७.९ ॥
நரதேவா, இந்திரனுக்கு நிகரான பிரபாவம் உன்னுடையதைப் போலவே உன் உலகங்களும் முடிவற்றவை. ஆனால் இன்று பிறர் கொடுத்த இந்த உலகில் நான் மகிழ்ச்சி காணவில்லை. ஆகவே, சிபியின் மகனே, கொடுக்கப்பட்ட இந்தக் கொடையை நான் வரவேற்கவில்லை.
1.87.10
न चेदेकैकशो राजँल्लोकान्नः प्रतिनन्दसि ।
सर्वे प्रदाय भवते गन्तारो नरकं वयम् ॥ १.८७.१० ॥
அரசனே, நீ எங்கள் உலகங்களை ஒவ்வொன்றாக ஏற்காவிட்டால், நாங்கள் அனைவரும் அவற்றை உனக்குக் கொடுத்துவிட்டு நரகத்திற்குச் செல்வோம்.
1.87.11
यदर्होऽहं तद्यतध्वं सन्तः सत्याभिनन्दिनः ।
अहं तन्नाभिजानामि यत्कृतं न मया पुरा ॥ १.८७.११ ॥
சத்தியத்தை விரும்பும் சான்றோரே, எனக்குத் தகுதியானதை நீங்கள் முயன்று செய்யுங்கள். முன்பு நான் செய்யாத எந்தச் செயலை நான் செய்ததாக நினைவில்லை.
1.87.12
कस्यैते प्रतिदृश्यन्ते रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
यानारुह्य नरो लोकानभिवाञ्छति शाश्वतान् ॥ १.८७.१२ ॥
இந்த ஐந்து பொன்மயமான தேர்கள் யாருடையவை? அவற்றில் ஏறி மனிதன் நித்திய உலகங்களை விரும்புகிறான்.
1.87.13
युष्मानेते वहिष्यन्ति रथाः पञ्च हिरण्मयाः ।
उच्चैः सन्तः प्रकाशन्ते ज्वलन्तोऽग्निशिखा इव ॥ १.८७.१३ ॥
இந்த ஐந்து பொன்மயமான தேர்கள் உங்களைச் சுமந்து செல்லும். சான்றோரே, அவை உயரமாக ஒளிர்கின்றன, எரியும் நெருப்புச் சுடர்களைப் போல.
1.87.14
अश्वमेधे महायज्ञे स्वयंभुविहिते पुरा ।
हयस्य यानि चाङ्गानि संनिकृत्य यथाक्रमम् ॥ १.८७.१४ ॥
முன்பொரு காலத்தில் சுயம்பு விதித்த பெரிய அசுவமேதயாகத்தில், குதிரையின் அங்கங்களை முறைப்படி வெட்டி.
1.87.15
होताऽध्वर्युरथोद्गाता ब्रह्मणा सह भारत ।
अग्नौ प्रास्यन्ति विधिवत्समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १.८७.१५ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, ஹோதா, அத்வர்யு, உத்காதா ஆகியோரும் பிரம்மனுடன் சேர்ந்து, முழு பதினாறு ரித்விஜர்களும் முறைப்படி நெருப்பில் ஆகுதி இடுகின்றனர்.
1.87.16
धूमगन्धं च पापिष्ठा ये जिघ्रन्ति नरा भुवि ।
विमुक्तपापाः पूतास्ते तत्क्षणेनाभवन्नराः ॥ १.८७.१६ ॥
பூமியில் மிகப் பாவிகளாக இருக்கும் மனிதர்கள் புகையின் மணத்தை நுகர்ந்தால், அந்தக் கணமே பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டுத் தூய்மையான மனிதர்களாகின்றனர்.
1.87.17
एतस्मिन्नन्तरे चैव माधवी सा तपोधना ।
मृगचर्मपरीताङ्गी परिधाय मृगत्वचम् ॥ १.८७.१७ ॥
இதற்கிடையில், தவமே செல்வமாகக் கொண்ட அந்த மாதவி, மான்தோலை அணிந்து, உடல் முழுவதும் மானின் தோலால் மூடிக்கொண்டாள்.
1.87.18
मृगैः परिचरन्ती सा मृगाहारविचेष्टिता ।
यज्ञवाटं मृगगणैः प्रविश्य भृशविस्मिता ॥ १.८७.१८ ॥
மான்களுக்கு பணிவிடை செய்தபடி, மான்களின் உணவைப் போல நடந்துகொண்ட அவள், மான் கூட்டங்களோடு யாகசாலையில் நுழைந்து மிகவும் வியப்படைந்தாள்.
1.87.19
आघ्रायन्ती धूमगन्धं मृगैरेव चचार सा ।
यज्ञवाटमटन्ती सा पुत्रांस्तानपराजितान् ॥ १.८७.१९ ॥
புகையின் மணத்தை நுகர்ந்தபடி அவள் மான்களுடனேயே திரிந்தாள். யாகசாலையில் சுற்றித் திரிந்த அவள், தோற்கடிக்கப்படாத அந்தப் புதல்வர்களைக் கண்டாள்.
1.87.20
पश्यन्ती यज्ञमाहात्म्यं मुदं लेभे च माधवी ।
असंस्पृशन्तं वसुधां ययातिं नाहुषं यदा ॥ १.८७.२० ॥
யாகத்தின் மகிமையைக் கண்ட மாதவி மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்; அப்போது நகுஷனின் மகன் யயாதி இன்னும் பூமியைத் தொடவில்லை.
1.87.21
दिविष्ठं प्राप्तमाज्ञाय ववन्दे पितरं तदा ।
तदा वसुमनापृच्छन्मातरं वै तपस्विनीम् ॥ १.८७.२१ ॥
சொர்க்கத்தில் வசிக்கும் தந்தை வந்திருப்பதை அறிந்து அவர் அவரை வணங்கினார். அப்போது வசுமனா தன் தவம் செய்யும் தாயிடம் கேட்டார்.
1.87.22
भवत्या यत्कृतमिदं वन्दनं पादयोरिह ।
कोयं देवोपमो राजा याऽभिवन्दसि मे वद ॥ १.८७.२२ ॥
நீங்கள் இங்கே என் பாதங்களில் செய்த இந்த வணக்கம் எதற்காக? தேவனைப் போன்ற இந்த அரசன் யார், நீங்கள் யாரை வணங்குகிறீர்கள்? எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
1.87.23
शृणुध्वं सहिताः पुत्रा नाहुषोयं पिता मम ।
ययातिर्मम पुत्राणां मातामह इति स्मृतः ॥ १.८७.२३ ॥
மகன்களே, அனைவரும் சேர்ந்து கேளுங்கள். இவர் நஹுஷனின் மகன் யயாதி, என் தந்தை. என் மகன்களுக்கு இவர் தாத்தா என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
1.87.24
पूरुं मे भ्रातरं राज्ये समावेश्य दिवं गतः ।
केन वा कारणेनैवमिह प्राप्तो महायशाः ॥ १.८७.२४ ॥
என் சகோதரன் பூருவை அரசில் நிறுவிவிட்டு அவர் சொர்க்கம் சென்றார். எந்தக் காரணத்தால் இந்த மகாபுகழ் பெற்றவர் இங்கே இப்படி வந்தார்?
1.87.25
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वर्गाद्भ्रष्टेति चाब्रवीत् ।
सा पुत्रस्य वचः श्रुत्वा संभ्रमाविष्टचेतना ॥ १.८७.२५ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு அவர் 'சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்' என்று சொன்னார். மகனின் சொற்களைக் கேட்ட அவளோ பதற்றத்தால் மனம் கலங்கினாள்.
1.87.26
माधवी पितरं प्राह दौहित्रपरिवारितम् ।
तपसा निर्जिताँल्लोकान्प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ १.८७.२६ ॥
மாதவி, பேரன்களால் சூழப்பட்ட தன் தந்தையிடம் சொன்னாள்: 'தவத்தால் வென்ற என் உலகங்களை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.'
1.87.27
पुत्राणामिव पौत्राणां धर्मादधिगतं धनम् ।
स्वार्थणेव वदन्तीह ऋषयो धर्मपाठकाः।
तस्माद्दानेन तपसा चास्माकं दिवमाव्रज ॥ १.८७.२७ ॥
மகன்களையும் பேரர்களையும் போல, தர்மத்தால் பெறப்பட்ட செல்வத்தை தர்மம் போதிக்கும் ரிஷிகள் இங்கே தன்னுடையது என்கின்றனர். ஆகையால் தானத்தாலும் தபத்தாலும் எங்கள் சொர்க்கத்தை அடைவாய்.
1.87.28
यदि धर्मफलं ह्येतच्छोभनं भविता तव ।
दुहित्रा चैव दौहित्रैस्तारितोऽहं महात्मभिः ॥ १.८७.२८ ॥
தர்மத்தின் இந்தப் பலன் உனக்கு நலமாக இருக்குமானால், மகளாலும் மகளின் மகன்களாகிய மகாத்மாக்களாலும் நான் கரையேற்றப்பட்டவனாவேன்.
1.87.29
तस्मात्पवित्रं दौहित्रमद्यप्रभृति पैतृके ।
त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः ॥ १.८७.२९ ॥
ஆகையால் இன்று முதல் மகளின் மகன் பித்ரு சடங்குகளில் தூய்மையானவன். சிராத்தத்தில் மூன்று தூய்மையானவை: மகளின் மகன், குதபம், எள்.
1.87.30
त्रीणि चात्र प्रशंसन्ति शौचमक्रोधमत्वराम् ।
भोक्तारः परिवेष्टारः श्रावितारः पवित्रकाः ॥ १.८७.३० ॥
இங்கே மூன்று குணங்கள் புகழப்படுகின்றன: தூய்மை, கோபமின்மை, அவசரமின்மை. உண்பவர்கள், பரிமாறுபவர்கள், மந்திரம் ஓதுபவர்கள் தூய்மையானவர்கள்.
1.87.31
दिवसस्याष्टमे भागे मन्दीभवति भास्करे ।
स कालः कुतपो नाम पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ १.८७.३१ ॥
பகலின் எட்டாம் பாகத்தில் சூரியன் மங்கும்போது, அந்த காலம் குதபம் எனப்படும். அங்கு பித்ருக்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது அழியாததாகும்.
1.87.32
तिलाः पिशाचाद्रक्षन्ति दर्भा रक्षन्ति राक्षसात् ।
रक्षन्ति श्रोत्रियाः पङ्क्तिं यतिभिर्भुक्तमक्षयम् ॥ १.८७.३२ ॥
எள் பிசாசுகளிடமிருந்து காக்கிறது, தர்ப்பை ராட்சசர்களிடமிருந்து காக்கிறது. ஸ்ரோத்திரியர்கள் வரிசையைக் காக்கின்றனர், யதிகள் உண்ட உணவு அழியாதது.
1.87.33
लब्ध्वा पात्रं तु विद्वांसं श्रोत्रियं सुव्रतं शुचिम् ।
स कालः कालतो दत्तं नान्यथा काल इष्यते ॥ १.८७.३३ ॥
கற்றவரும், வேதம் ஓதியவரும், நல்விரதம் உடையவரும், தூய்மையானவருமான தகுதியான பாத்திரத்தைப் பெற்றால், அது உரிய காலத்தில் கொடுக்கப்பட்ட தானமாகும்; வேறுவிதமாக அல்ல, அந்தக் காலமே விரும்பப்படுகிறது.
1.87.34
एवमुक्त्वा ययातिस्तु पुनः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
सर्वे ह्यवभृथस्नातास्त्वरध्वं कार्यगौरवात् ॥ १.८७.३४ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அறிவுள்ள யயாதி மீண்டும் சொன்னான்: 'அனைவரும் அவப்ருத நீராடியுள்ளீர்கள்; செயலின் முக்கியத்துவத்தால் விரைந்து செயல்படுங்கள்.'
1.87.35
आतिष्ठ स्वरथं राजन्विक्रमस्व विहायसम् ।
वयमप्यनुयास्यामो यदा कालो भविष्यति ॥ १.८७.३५ ॥
அரசே, உன் தேரில் ஏறு; துணிவுடன் வானத்தை நோக்கிச் செல். நேரம் வரும்போது நாங்களும் உன்னைப் பின்தொடர்வோம்.
1.87.36
सर्वैरिदानीं गन्तव्यं सह स्वर्गजितो वयम् ।
एष नो विरजाः पन्था दृश्यते देवसद्मनः ॥ १.८७.३६ ॥
இப்போது நாம் அனைவரும் சேர்ந்து செல்ல வேண்டும்; சொர்க்கத்தை வென்றவர்களாகிய நாம் — தேவர்களின் உறைவிடத்திற்கான இந்த மாசற்ற வழி தெரிகிறது.
1.87.37
अष्टकश्च शिबिश्चैव काशेयश्च प्रतर्दनः ।
ऐक्ष्वाकवो वसुमनाश्चत्वारो भूमिपास्तदा।
सर्वे ह्यवभृथस्नाताः स्वर्गताः साधवः सह ॥ १.८७.३७ ॥
அஷ்டகன், சிபி, காசேயன் பிரதர்தனன், இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் வசுமனஸ் ஆகிய அந்த நான்கு அரசர்களும் அவப்ருத நீராடி, நல்லோர்களுடன் சொர்க்கம் சென்றனர்.
1.87.38
तेऽधिरुह्य रथान्सर्वे प्रयाता नृपस्तमाः ।
आक्रमन्तो दिवं भाभिर्धर्मेणावृत्य रोदसी ॥ १.८७.३८ ॥
அந்த அரசர்களில் சிறந்தோர் அனைவரும் தேர்களில் ஏறிச் சென்றனர்; தங்கள் ஒளியால் வானத்தில் முன்னேறி, தர்மத்தால் இரு உலகங்களையும் மூடியபடி.
1.87.39
अहं मन्ये पूर्वमेकोऽस्मि गन्ता ।
सखा चेन्द्रः सर्वथा मे महात्मा।
कस्मादेवं शिबिरौशीनरोऽय-
मेकोऽत्यगात्सर्ववेगेन वाहान् ॥ १.८७.३९ ॥
நான் முதலில் தனியாகவே செல்வேன் என்று எண்ணினேன்; மகாத்மா இந்திரன் எல்லா வகையிலும் எனக்கு நண்பன். இந்த உசீனரன் மகன் சிபி மட்டும் எப்படி முழு வேகத்தில் குதிரைகளை மிஞ்சிச் சென்றான்?
1.87.40
अददद्याचमानाय यावद्वित्तमविन्दत ।
उशीनरस्य पुत्रोऽयं तस्माच्छ्रेष्ठोहि वः शिबिः ॥ १.८७.४० ॥
இரந்து கேட்டவர்க்கு தன்னிடம் இருந்த செல்வம் முழுவதையும் இந்த உசீனரன் மகன் கொடுத்தான். ஆகவே உங்கள் அனைவரிலும் சிபி சிறந்தவன்.
1.87.41
दानं तपः संत्यमथाऽपि धर्मो ।
ह्रीः श्रीः क्षमा सौम्यमथो विधित्सा।
राजन्नेतान्यप्रमेयाणि राज्ञः ।
शिबेः स्थितान्यप्रतिमस्य बुद्ध्या ॥ १.८७.४१ ॥
தானம், தவம், சத்தியம், தர்மம், நாணம், செல்வம், பொறுமை, சௌம்யம், முறையாகக் கொடுக்கும் விருப்பம் — அரசே, இவை அனைத்தும் ஒப்பற்ற அறிவுடைய அரசன் சிபியிடம் நிலைபெற்றுள்ளன.
1.87.42
एवं वृत्तो ह्रीनिषेवश्च यस्मा-
त्तस्माच्छिबिरत्यगाद्वै रथेन।
अथाष्टकः पुनरेवान्वपृच्छ-
न्मातामहं कौतुकेनेन्द्रकल्पम् ॥ १.८७.४२ ॥
சிபி இப்படி நடந்துகொள்பவனும் நாணத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனுமாதலால், தேரில் முன்னேறிச் சென்றான். பின்பு அஷ்டகன் ஆர்வத்துடன் இந்திரனுக்கு ஒப்பான தன் தாத்தாவிடம் மீண்டும் கேட்டான்.
1.87.43
पृच्छामि त्वां नृपते ब्रूहि सत्यं ।
कुतश्च कश्चासि सुतश्च कस्य।
कृतं त्वया यद्धि न तस्य कर्ता ।
लोके त्वदन्यः क्षत्रियो ब्राह्मणो वा ॥ १.८७.४३ ॥
அரசே, உன்னிடம் கேட்கிறேன்; உண்மையைச் சொல். நீ எங்கிருந்து வந்தவன், யார், யாருடைய மகன்? நீ செய்த செயலை உன்னைத் தவிர உலகில் வேறு எந்த க்ஷத்ரியனோ பிராமணனோ செய்ய முடியாது.
1.87.44
ययातिरस्मि नहुषस्य पुत्रः ।
पूरोः पिता सार्वबौमस्त्विहासम्।
गुह्यं चार्थं मामकेभ्यो ब्रवीमि ।
मातामहोऽहं भवतां प्रकाशम् ॥ १.८७.४४ ॥
நான் நஹுஷனின் மகனான யயாதி; பூருவின் தந்தையும் உலகனைத்திற்கும் அதிபதியுமான அரசன். இங்கே மறைவானதையும் என் மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டியதையும் சொல்கிறேன்; உங்களுக்கு நான் வெளிப்படையான தாய்வழித் தாத்தா.
1.87.45
सर्वामिमां पृथिवीं निर्जिगाय ।
दत्त्वा प्रतस्थे विपिनं ब्राह्मणेभ्यः।
मेध्यानश्वानेकशतान्सुरूपां-
स्तदा देवाः पुण्यभाजो भवन्ति ॥ १.८७.४५ ॥
இந்த முழுப் பூமியையும் நான் வென்றேன். பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டு காட்டுக்குச் சென்றேன்; நூற்றுக்கணக்கான தூய்மையான அழகிய குதிரைகளையும் கொடுத்தேன். அப்போது தேவர்கள் புண்ணியத்தில் பங்குபெறுகின்றனர்.
1.87.46
अदामहं पृथिवीं ब्राह्मणेभ्यः ।
पूर्णामिमामखिलां वाहनेन।
गोभिः सुवर्णेन धनैश्च मुख्यै-
स्तदाऽददं गाः शथमर्बुदानि ॥ १.८७.४६ ॥
நான் இந்த முழுப் பூமியையும் வாகனங்களுடன் பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்தேன். பசுக்கள், பொன், சிறந்த செல்வங்களுடன்; அப்போது நூறு அர்புதம் பசுக்களையும் கொடுத்தேன்.
1.87.47
सत्येन मे द्यौश्च वसुन्धरा च ।
तथैवाग्निज्वर्लते मानुषेषु।
न मे वृथा व्याहृतमेव वाक्यं ।
सत्यं हि सन्तः प्रतिपूजयन्ति ॥ १.८७.४७ ॥
சத்தியத்தால் எனக்கு வானமும் பூமியும் உள்ளன; அதுபோல மனிதர்களிடையே அக்கினி எரிகிறது. என் சொல் வீணாகச் சொல்லப்படவில்லை; ஏனெனில் நல்லோர் சத்தியத்தையே போற்றுகின்றனர்.
1.87.48
यदष्टक प्रब्रवीमीह सत्यं ।
प्रतर्दनं चौषदश्विं तथैव।
सर्वे च लोका मुनयश्च देवाः ।
सत्येन पूज्या इति मे मनोगतम् ॥ १.८७.४८ ॥
அஷ்டகா, இங்கே நான் சொல்லும் சத்தியம்—அதுபோலவே பிரதர்தனன், ஔஷதஸ்வி பற்றியதும். எல்லா உலகங்களும், முனிவர்களும், தேவர்களும் சத்தியத்தாலேயே போற்றப்பட வேண்டியவர்கள் என்பது என் மனக்கருத்து.
1.87.49
यो नः स्वर्गजितः सर्वान्यथावृत्तं निवेदयेत् ।
अनसूयुर्द्विजाग्र्येभ्यः स लभेन्नः सलोकताम् ॥ १.८७.४९ ॥
எவன் நம் அனைவரின் நிகழ்வுகளையும், பொறாமையின்றி, உண்மையாக சொர்க்கம் வென்ற நமக்காக, சிறந்த இருபிறப்பாளர்களிடம் அறிவிக்கிறானோ, அவன் நம் உலகில் இடம் பெறட்டும்.
1.87.50
एवं राजा स महात्मा ह्यतीव ।
स्वैर्दौहित्रैस्तारितोऽमित्रसाह।
त्यक्त्वा महीं परमोदारकर्मा ।
स्वर्गं गतः कर्मभिर्व्याप्य पृथ्वीम् ॥ १.८७.५० ॥
இவ்வாறு அந்த மகாத்மா அரசன், எதிரிகளை வென்றவன், தன் பேரன்களால் மிகவும் மீட்கப்பட்டு, மிக உயர்ந்த உதார கர்மங்களுடையவன், தன் செயல்களால் பூமியை நிரப்பி, பூமியை விட்டுச் சொர்க்கம் சென்றான்.