Mahābhārata · Adhyāya 1.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.90.1
संभवं भरतस्याहं चरितं च महामतेः ।
शकुन्तलायाश्चोत्पत्तिं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.९०.१ ॥
Ich wünsche, in Wahrheit die Geburt Bharatas, das Wirken jenes Großgesinnten und die Herkunft Śakuntalās zu hören.
1.90.2
दुष्यन्तेन च वीरेण यथा प्राप्ता शकुन्तला ।
तं वै पुरुषसिंहस्य भगवन्विस्तरं त्वहम् ॥ १.९०.२ ॥
O Verehrter, ich wünsche die ausführliche Geschichte zu hören, wie der Held Duṣyanta Śakuntalā gewann, jener Löwe unter den Menschen.
1.90.3
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वज्ञ सर्वं मतिमतां वर ।
स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः ॥ १.९०.३ ॥
O Kenner der Wahrheit, Bester der Weisen, ich wünsche alles zu hören. Jener Großarmige besaß einst überreiche Heere und Fahrzeuge.
1.90.4
वनं जगाम गहनं हयनागशतैर्वृतः ।
बलेन चतुरङ्गेण वृतः परमवल्गुना ॥ १.९०.४ ॥
Umgeben von Hunderten Pferden und Elefanten und einem überaus prächtigen vierfachen Heer, zog er in den dichten Wald.
1.90.5
खड्गशक्तिधरैर्वीरैर्गदामुसलपाणिभिः ।
प्रासतोमरहस्तैश्च ययौ योधशतैर्वृतः ॥ १.९०.५ ॥
Umgeben von Hunderten heldenhafter Krieger mit Schwertern und Speeren, Keulen und Stößeln in den Händen, Wurfspießen und Lanzen erhoben, zog er dahin.
1.90.6
सिंहनादैश्च योधानां शङ्खदुनदुभिनिःस्वनैः ।
रथनेमिस्वनैश्चैव सनागवरबृंहितैः ॥ १.९०.६ ॥
Mit dem Löwengebrüll der Krieger, dem Klang von Muscheln und Trommeln, dem Rollen der Wagenräder und dem Trompeten der edlen Elefanten.
1.90.7
नानायुधधरैश्चापि नानावेषधरैस्तथा ।
ह्रेषितस्वनमिश्रैश्च क्ष्वेडितास्फोटितस्वनैः ॥ १.९०.७ ॥
Mit dem Getöse von Kriegern, die vielerlei Waffen trugen und vielerlei Gewänder anhatten, vermischt mit dem Wiehern der Pferde und dem Brüllen und Klatschen der Arme.
1.90.8
आसीत्किलकिलाशब्दस्तस्मिन्गच्छति पार्थिवे ।
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया नृपशोभया ॥ १.९०.८ ॥
Als jener König einherzog, erhob sich von denen, die auf den hohen Giebeln der trefflichen Paläste standen, ein Gewirr freudiger Rufe in höchster königlicher Pracht.
1.90.9
ददृशुस्तं स्त्रियस्तत्र शूरमात्मयशस्करम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ १.९०.९ ॥
Dort sahen die Frauen jenen Helden, der seinen eigenen Ruhm mehrt, Indra gleich, Vernichter der Feinde, der Elefant, der die anderen Elefanten zurückhält.
1.90.10
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र वज्रपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणे वसुपराक्रमः ॥ १.९०.१० ॥
Die Frauen, die dort schauten, hielten ihn für Indra mit dem Donnerkeil in der Hand: Das ist jener Tiger unter den Männern, dessen Tapferkeit im Kampf Reichtum schenkt.
1.90.11
यस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा नराधिपं ॥ १.९०.११ ॥
»Wessen Armkraft erlangt, die Scharen der Feinde nicht bestehen« – so sprachen die Frauen voll Zuneigung von jenem Herrn der Menschen.
1.90.12
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टीश्च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
तत्रतत्र च विप्रेन्द्रैः स्तूयमानः समन्ततः ॥ १.९०.१२ ॥
Sie priesen ihn und streuten Blumenregen auf sein Haupt; und während er zog, wurde er von allen Seiten, hier und dort, von den vornehmsten Brahmanen gepriesen.
1.90.13
निर्ययौ परमप्रीत्या वनं मृगजिघांसया ।
तं देवराजप्रतिमं मत्तवारणधूर्गतम् ॥ १.९०.१३ ॥
In großer Freude, begierig, Hirsche zu erlegen, zog er in den Wald, jener König, dem Herrn der Götter gleich, auf dem Joch eines brünstigen Elefanten sitzend.
1.90.14
द्विजक्षत्रियविट्शूद्रा निर्यान्तमनुजग्मिरे ।
ददृशुर्वर्धमानास्ते आशीर्भिश्च जयेन च ॥ १.९०.१४ ॥
Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras folgten ihm beim Aufbruch; erfüllt von Segenswünschen und Siegeswunsch, sahen sie ihm nach.
1.90.15
सुदूरमनुजग्मुस्तं पौरजानपदास्तथा ।
न्यवर्तन्त ततः पश्चादनुज्ञाता नृपेण ह ॥ १.९०.१५ ॥
Auch die Stadt- und Landbewohner begleiteten ihn sehr weit; dann kehrten sie, vom König entlassen, zurück.
1.90.16
सुपर्णप्रतिमेनाथ रथेन वसुधाधिपः ।
महीमापूरयामास घोषेण त्रिदिवं तथा ॥ १.९०.१६ ॥
Dann erfüllte der Herr der Erde, auf einem Wagen gleich dem Garuḍas, die Erde mit seinem Dröhnen, ebenso den Himmel.
1.90.17
स गच्छन्ददृशे धीमान्नन्दनप्रतिमं वनम् ।
बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थधवसंकुलम् ॥ १.९०.१७ ॥
Weiterziehend sah der Weise einen Wald gleich dem Nandana, übersät mit Bilva-, Arka- und Khadira-Bäumen und dicht mit Kapittha- und Dhava-Bäumen bestanden.
1.90.18
विषमं पर्वतस्रस्तै रश्मभिश्च समावृतम् ।
निर्जलं निर्मनुष्यं च बहुयोजनमायतम् ॥ १.९०.१८ ॥
Jener Wald war unwegsam, umgeben von von den Bergen gestürzten Felsen, wasserlos und menschenleer, und er erstreckte sich viele Yojanas weit.
1.90.19
मृगसिंहैर्वृतं घोरैरन्यैश्चापि वनेचरैः ।
तद्वनं मनुजव्याघ्रः सभृत्यबलवाहनः ॥ १.९०.१९ ॥
In jenen Wald, der voller Hirsche, Löwen und anderer furchtbarer Waldtiere war, drang der Tiger unter den Menschen mit seinem Gefolge, Heer und seinen Fahrzeugen ein.
1.90.20
लोडयामास दुष्यन्तः सूदयन्विविधान्मृगान् ।
बाणगोचरसंप्राप्तांस्तत्र व्याघ्रगणान्बहून् ॥ १.९०.२० ॥
Dort jagte Duṣyanta verschiedene Arten von Hirschen und tötete sie, ebenso zahlreiche Rudel von Tigern, die in die Reichweite seiner Pfeile gerieten.
1.90.21
पातयामास दुष्यन्तो निर्बिभेद च सायकैः ।
दूरस्थान्सायकैः कांश्चिदभिनत्स नराधिपः ॥ १.९०.२१ ॥
Duṣyanta streckte sie nieder und durchbohrte sie mit seinen Pfeilen; und jener Herr der Menschen traf auch einige, die fern standen, mit Pfeilen.
1.90.22
अभ्याशमागतांश्चान्यान्खड्गेन निरकृन्तत ।
कांश्चिदेणान्समाजघ्ने शक्त्या शक्तिमतां वरः ॥ १.९०.२२ ॥
Die Herannahenden hieb er mit dem Schwert nieder; und der Beste unter den Starken erschlug einige Antilopen mit seinem Speer.
1.90.23
गदामण्डलतत्त्वज्ञश्चचारामितविक्रमः ।
तोमरैरसिभिश्चापि गदामुसलकम्पनैः ॥ १.९०.२३ ॥
Kundig in den kreisenden Bewegungen der Keule, von unermesslicher Kraft, durchstreifte er das Gebiet mit Wurfspeeren, Schwertern und Keulen und Streitkolben, die dröhnten.
1.90.24
चचार स विनिघ्नन्वै वन्यांस्तत्र मृगद्विजान् ।
राज्ञा चाद्भुतवीर्येण योधैश्च समरप्रियैः ॥ १.९०.२४ ॥
Dort streifte er umher und erschlug die Hirsche und Vögel des Waldes, zusammen mit dem König von wunderbarer Tapferkeit und den kampfliebenden Kriegern.
1.90.25
लोड्यमानं महारण्यं तत्यजुः स्म मृगाधिपाः ।
तत्र विद्रुतयूथानि हतयूथपतीनि च ॥ १.९०.२५ ॥
Die Herren des Wildes verließen jenen großen Wald, der verwüstet wurde; dort flohen die Herden zersprengt, und ihre Anführer wurden erschlagen.
1.90.26
मृगयूथान्यथौत्सुक्याच्छब्दं चक्रुस्ततस्ततः ।
शुष्काश्चापि नदीर्गत्वा जलनैराश्यकर्शिताः ॥ १.९०.२६ ॥
Da stießen die Herden in ihrer Unruhe hier und dort Schreie aus. Als sie zu den Flüssen kamen, fanden sie diese ausgetrocknet, und, geschwächt von der Verzweiflung um Wasser,
1.90.27
व्यायामक्लान्तहृदयाः पतन्ति स्म विचेतसः ।
क्षुत्पिपासापरीताश्च श्रान्ताश्च पतिता भुवि ॥ १.९०.२७ ॥
mit vom Mühen ermüdeten Herzen fielen sie besinnungslos nieder; von Hunger und Durst umringt, erschöpft, stürzten sie zu Boden.
1.90.28
केचित्तत्र नरव्याघ्रैरभक्ष्यन्त बुभुक्षितैः ।
केचिदग्निमथोत्पाद्य संसाध्य च वनेचराः ॥ १.९०.२८ ॥
Dort wurden einige von hungrigen Menschentigern verschlungen, andere wurden von den Waldbewohnern, die ein Feuer entzündeten, zubereitet,
1.90.29
भक्षयन्ति स्म मांसानि प्रकुट्य विधिवत्तदा ।
तत्र केचिद्गजा मत्ता बलिनः शस्त्रविक्षताः ॥ १.९०.२९ ॥
Dann zerlegten sie das Fleisch nach dem Ritus und aßen es. Dort lagen einige rasende, starke Elefanten, von Waffen verwundet,
1.90.30
संकोच्याग्रकरान्भीताः प्राद्रवन्ति स्म वेगिताः ।
शकृन्मूत्रं सृजन्तश्च क्षरन्तः शोणितं बहु ॥ १.९०.३० ॥
Verängstigt zogen sie ihre Rüssel ein und flohen in Eile, Kot und Urin entleerend und viel Blut verlierend.
1.90.31
वन्या गजवरास्तत्र ममृदुर्मनुजान्बहून् ।
तद्वनं बलमेघेन शरधारेण संवृतम्।
व्यरोचत मृगाकीर्णं राज्ञा हतमृगाधिपम् ॥ १.९०.३१ ॥
Dort zertrampelten die edlen wilden Elefanten viele Menschen. Jener Wald, bedeckt von einer Wolke aus Pfeilen und einem Regen von Geschossen, leuchtete, voller Hirsche, dort wo der König den Herrn der Tiere erlegt hatte.