மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.90.1
संभवं भरतस्याहं चरितं च महामतेः ।
शकुन्तलायाश्चोत्पत्तिं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.९०.१ ॥
பரதனின் பிறப்பையும், அந்த மகாமதியின் சரிதையையும், சகுந்தலையின் பிறப்பையும் உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.90.2
दुष्यन्तेन च वीरेण यथा प्राप्ता शकुन्तला ।
तं वै पुरुषसिंहस्य भगवन्विस्तरं त्वहम् ॥ १.९०.२ ॥
பகவானே, வீரன் துஷ்யந்தனால் சகுந்தலை எவ்வாறு அடையப்பட்டாள் என்பதை, அந்த நரசிம்மனின் விவரத்தை நான் விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.90.3
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वज्ञ सर्वं मतिमतां वर ।
स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः ॥ १.९०.३ ॥
உண்மையை அறிந்தவரே, அறிவாளிகளில் சிறந்தவரே, எல்லாவற்றையும் கேட்க விரும்புகிறேன். அந்த மகாபாகு ஒருகாலத்தில் மிகுந்த படையும் வாகனங்களும் கொண்டிருந்தான்.
1.90.4
वनं जगाम गहनं हयनागशतैर्वृतः ।
बलेन चतुरङ्गेण वृतः परमवल्गुना ॥ १.९०.४ ॥
நூற்றுக்கணக்கான குதிரைகளும் யானைகளும் சூழ, மிகச் சிறந்த நால்வகைப் படையால் சூழப்பட்டு அவன் அடர்ந்த காட்டுக்குச் சென்றான்.
1.90.5
खड्गशक्तिधरैर्वीरैर्गदामुसलपाणिभिः ।
प्रासतोमरहस्तैश्च ययौ योधशतैर्वृतः ॥ १.९०.५ ॥
வாளும் சக்தி ஆயுதமும் ஏந்திய வீரர்களாலும், கதை, உலக்கை கைகளில் கொண்டவர்களாலும், ஈட்டி, தோமரம் ஏந்தியவர்களாலும் ஆயிரக்கணக்கான போர்வீரர்களால் சூழப்பட்டு அவன் சென்றான்.
1.90.6
सिंहनादैश्च योधानां शङ्खदुनदुभिनिःस्वनैः ।
रथनेमिस्वनैश्चैव सनागवरबृंहितैः ॥ १.९०.६ ॥
போர்வீரர்களின் சிங்க முழக்கங்களும், சங்கு, துந்துபி ஒலிகளும், தேர்ச் சக்கரங்களின் ஓசையும், சிறந்த யானைகளின் பிளிறல்களும் (அங்கே எழுந்தன).
1.90.7
नानायुधधरैश्चापि नानावेषधरैस्तथा ।
ह्रेषितस्वनमिश्रैश्च क्ष्वेडितास्फोटितस्वनैः ॥ १.९०.७ ॥
பல்வேறு ஆயுதங்களைத் தாங்கியவர்களும், பல்வேறு வேடங்களை அணிந்தவர்களுமான வீரர்களின், குதிரைகளின் கனைப்போசையுடனும், கர்ஜனையும் கைதட்டும் ஒலிகளுடனும் கலந்த முழக்கம்.
1.90.8
आसीत्किलकिलाशब्दस्तस्मिन्गच्छति पार्थिवे ।
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया नृपशोभया ॥ १.९०.८ ॥
அந்த அரசன் செல்லும்போது, சிறந்த மாளிகை உச்சிகளில் நின்றவர்கள் அரசனின் உயர்ந்த பொலிவுடன் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் செய்தனர்.
1.90.9
ददृशुस्तं स्त्रियस्तत्र शूरमात्मयशस्करम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ १.९०.९ ॥
அங்கிருந்த பெண்கள் அந்த வீரனைக் கண்டனர்; அவன் தன் புகழைப் பெருக்குபவன், இந்திரனுக்கு ஒப்பானவன், பகைவரை அழிப்பவன், பிற யானைகளைத் தடுக்கும் யானை போன்றவன்.
1.90.10
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र वज्रपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणे वसुपराक्रमः ॥ १.९०.१० ॥
அங்கே பார்த்துக்கொண்டிருந்த பெண்கள் அவனை வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரன் என்று எண்ணினர்; இவன் அந்த நரசிங்கம், போரில் செல்வம் தரும் வீரியமுடையவன்.
1.90.11
यस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा नराधिपं ॥ १.९०.११ ॥
'எவனுடைய புயபலத்தை அடைந்தவுடன் பகைவர் கூட்டம் இல்லாமல் போகிறதோ'—என்று அந்தப் பெண்கள் அன்புடன் அந்த மன்னனைப் பற்றிச் சொன்னார்கள்.
1.90.12
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टीश्च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
तत्रतत्र च विप्रेन्द्रैः स्तूयमानः समन्ततः ॥ १.९०.१२ ॥
அவர்கள் துதித்து, அவனுடைய தலைமீது மலர்மழை பொழிந்தனர்; அங்கங்கே எல்லாப் பக்கங்களிலும் சிறந்த அந்தணர்களால் புகழப்பட்டவனாக அவன் சென்றான்.
1.90.13
निर्ययौ परमप्रीत्या वनं मृगजिघांसया ।
तं देवराजप्रतिमं मत्तवारणधूर्गतम् ॥ १.९०.१३ ॥
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் மான்களை வேட்டையாட விரும்பி அவன் காட்டுக்குப் புறப்பட்டான். மதம் கொண்ட யானையின் நுகத்தடியில் அமர்ந்திருந்த, தேவர்களின் அரசன் இந்திரனுக்கு நிகரான அவனை.
1.90.14
द्विजक्षत्रियविट्शूद्रा निर्यान्तमनुजग्मिरे ।
ददृशुर्वर्धमानास्ते आशीर्भिश्च जयेन च ॥ १.९०.१४ ॥
அந்தணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோர் புறப்பட்டுச் செல்லும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர். ஆசிகளாலும் வெற்றியாலும் வளர்ந்தவர்களாக அவர்கள் அவனைக் கண்டனர்.
1.90.15
सुदूरमनुजग्मुस्तं पौरजानपदास्तथा ।
न्यवर्तन्त ततः पश्चादनुज्ञाता नृपेण ह ॥ १.९०.१५ ॥
நகர மக்களும் கிராம மக்களும் அவனுடன் வெகுதூரம் சென்றனர். பின்னர் அரசனின் அனுமதி பெற்று அவர்கள் திரும்பினர்.
1.90.16
सुपर्णप्रतिमेनाथ रथेन वसुधाधिपः ।
महीमापूरयामास घोषेण त्रिदिवं तथा ॥ १.९०.१६ ॥
கருடனுக்கு நிகரான தேரில் அமர்ந்த பூமியின் அரசன், தன் ஒலியால் பூமியையும் அவ்வாறே சொர்க்கத்தையும் நிரப்பினான்.
1.90.17
स गच्छन्ददृशे धीमान्नन्दनप्रतिमं वनम् ।
बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थधवसंकुलम् ॥ १.९०.१७ ॥
செல்லும் அந்த அறிவாளி நந்தனத்துக்கு நிகரான காட்டைக் கண்டான். அது வில்வ, எருக்கு, கதிர மரங்களால் நிறைந்து, விளா, தவ மரங்களால் அடர்ந்திருந்தது.
1.90.18
विषमं पर्वतस्रस्तै रश्मभिश्च समावृतम् ।
निर्जलं निर्मनुष्यं च बहुयोजनमायतम् ॥ १.९०.१८ ॥
அந்தக் காடு சீரற்றதாகவும், மலைகளிலிருந்து உருண்ட கற்களால் சூழப்பட்டதாகவும், நீரற்றதாகவும், மனிதர்களற்றதாகவும், பல யோசனை தூரம் பரவியதாகவும் இருந்தது.
1.90.19
मृगसिंहैर्वृतं घोरैरन्यैश्चापि वनेचरैः ।
तद्वनं मनुजव्याघ्रः सभृत्यबलवाहनः ॥ १.९०.१९ ॥
மான்களும் சிங்கங்களும், பிற கொடிய காட்டு உயிரினங்களும் நிறைந்த அந்தக் காட்டில், மனிதர்களுள் புலியான அவன் தன் ஏவலர், படை, வாகனங்களுடன் (சென்றான்).
1.90.20
लोडयामास दुष्यन्तः सूदयन्विविधान्मृगान् ।
बाणगोचरसंप्राप्तांस्तत्र व्याघ्रगणान्बहून् ॥ १.९०.२० ॥
துஷ்யந்தன் அங்கே பல வகை மான்களை விரட்டிக் கொன்றான்; அம்புகளின் எல்லைக்குள் வந்த பல புலிக் கூட்டங்களையும் (கொன்றான்).
1.90.21
पातयामास दुष्यन्तो निर्बिभेद च सायकैः ।
दूरस्थान्सायकैः कांश्चिदभिनत्स नराधिपः ॥ १.९०.२१ ॥
துஷ்யந்தன் அவற்றை வீழ்த்தித் துளைத்தான்; தொலைவில் நின்ற சிலவற்றையும் அந்த மன்னன் அம்புகளால் துளைத்தான்.
1.90.22
अभ्याशमागतांश्चान्यान्खड्गेन निरकृन्तत ।
कांश्चिदेणान्समाजघ्ने शक्त्या शक्तिमतां वरः ॥ १.९०.२२ ॥
அருகில் வந்த மற்றவற்றை வாளால் வெட்டி வீழ்த்தினான்; வலியவர்களில் சிறந்தவன் சில மான்களை ஈட்டியால் அடித்துச் சாய்த்தான்.
1.90.23
गदामण्डलतत्त्वज्ञश्चचारामितविक्रमः ।
तोमरैरसिभिश्चापि गदामुसलकम्पनैः ॥ १.९०.२३ ॥
கதைச் சுழற்சியின் நுணுக்கம் அறிந்த, அளவற்ற வலிமை கொண்டவன் (துஷ்யந்தன்) தோமரங்கள், வாள்கள், கதை மற்றும் உலக்கைகளின் அதிர்வுடன் அலைந்தான்.
1.90.24
चचार स विनिघ्नन्वै वन्यांस्तत्र मृगद्विजान् ।
राज्ञा चाद्भुतवीर्येण योधैश्च समरप्रियैः ॥ १.९०.२४ ॥
அவன் அங்கே காட்டு மான்களையும் பறவைகளையும் கொன்றபடி அலைந்தான்; அற்புத வீரியமுள்ள அரசனோடும் போரை விரும்பும் வீரர்களோடும் (அவன் காட்டில் திரிந்தான்).
1.90.25
लोड्यमानं महारण्यं तत्यजुः स्म मृगाधिपाः ।
तत्र विद्रुतयूथानि हतयूथपतीनि च ॥ १.९०.२५ ॥
அழிக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய காட்டை மிருகங்களின் அரசர்கள் விட்டுச் சென்றனர். அங்கு கூட்டங்கள் சிதறி ஓடின, அவற்றின் தலைவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
1.90.26
मृगयूथान्यथौत्सुक्याच्छब्दं चक्रुस्ततस्ततः ।
शुष्काश्चापि नदीर्गत्वा जलनैराश्यकर्शिताः ॥ १.९०.२६ ॥
பின்னர் கூட்டங்கள் பதற்றத்தால் இங்குமங்கும் கூக்குரலிட்டன. நதிகளை அடைந்தபோது அவை வறண்டிருக்க, நீர் கிடைக்காத ஏமாற்றத்தால் மெலிந்தன.
1.90.27
व्यायामक्लान्तहृदयाः पतन्ति स्म विचेतसः ।
क्षुत्पिपासापरीताश्च श्रान्ताश्च पतिता भुवि ॥ १.९०.२७ ॥
களைப்பால் சோர்ந்த நெஞ்சுடன், உணர்வற்று அவை விழுந்தன. பசியும் தாகமும் சூழ்ந்து, களைத்து, தரையில் வீழ்ந்தன.
1.90.28
केचित्तत्र नरव्याघ्रैरभक्ष्यन्त बुभुक्षितैः ।
केचिदग्निमथोत्पाद्य संसाध्य च वनेचराः ॥ १.९०.२८ ॥
அங்கு சில பசித்த நரவேட்டைக்காரர்களால் உண்ணப்பட்டன; சில வனவாசிகள் நெருப்பு மூட்டி அவற்றைத் தயாரித்தனர்.
1.90.29
भक्षयन्ति स्म मांसानि प्रकुट्य विधिवत्तदा ।
तत्र केचिद्गजा मत्ता बलिनः शस्त्रविक्षताः ॥ १.९०.२९ ॥
அப்போது அவர்கள் விதிப்படி இறைச்சியை வெட்டி உண்டனர். அங்கு சில மதமுற்ற, வலிமையான யானைகள் ஆயுதங்களால் காயமுற்றிருந்தன.
1.90.30
संकोच्याग्रकरान्भीताः प्राद्रवन्ति स्म वेगिताः ।
शकृन्मूत्रं सृजन्तश्च क्षरन्तः शोणितं बहु ॥ १.९०.३० ॥
அஞ்சி, துதிக்கைகளைச் சுருக்கிக்கொண்டு விரைந்து ஓடின. மலமும் சிறுநீரும் கழித்து, மிகுதியாக இரத்தம் சிந்தியபடி.
1.90.31
वन्या गजवरास्तत्र ममृदुर्मनुजान्बहून् ।
तद्वनं बलमेघेन शरधारेण संवृतम्।
व्यरोचत मृगाकीर्णं राज्ञा हतमृगाधिपम् ॥ १.९०.३१ ॥
அங்கே காட்டு உயர்ந்த யானைகள் பல மனிதர்களை மிதித்து நசுக்கின. அம்புகளின் மழையாலும் படையென்ற மேகத்தாலும் சூழப்பட்ட அக்காடு, மன்னனால் சிங்கம் கொல்லப்பட்டதால், மான்கள் நிறைந்து ஒளிர்ந்தது.