మహాభారతం · అధ్యాయం 1.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.92.1
ततो गच्छन्महाबाहुरेकोऽमात्यान्विसृज्य तान् ।
नापश्यच्चाश्रमे तस्मिंस्तमृषिं संशितव्रतम् ॥ १.९२.१ ॥
అనంతరం మహాబాహువైన ఆ రాజు ఒంటరిగా వెళ్తూ, మంత్రులను పంపివేసి, ఆ ఆశ్రమంలో కఠినవ్రతుడైన ఆ ఋషిని చూడలేదు.
1.92.2
सोऽपश्यमानस्तमृषिं शून्यं दृष्ट्वा तथाऽऽश्रमम् ।
उवाच क इहेत्युच्चैर्वनं सन्नादयन्निव ॥ १.९२.२ ॥
ఆ ఋషిని కనక, ఆశ్రమం శూన్యంగా ఉండటం చూసి, అడవిని మారుమోగిస్తున్నట్లు 'ఇక్కడ ఎవరున్నారు?' అని బిగ్గరగా పలికాడు.
1.92.3
श्रुत्वाऽथ तस्य तं शब्दं कन्या श्रीरिव रूपिणी ।
निश्चक्रामाश्रमात्तस्मात्तापसीवेषधारिणी ॥ १.९२.३ ॥
ఆ శబ్దాన్ని విని, శ్రీదేవిలా రూపవతియైన ఒక కన్య తాపసి వేషం ధరించి ఆ ఆశ్రమం నుండి బయటకు వచ్చింది.
1.92.4
सा तं दृष्ट्वैव राजानं दुष्यन्तमसितेक्षणा ।
सुप्रीताऽभ्यागतं तं तु पूज्यं प्राप्तमथेश्वरम् ॥ १.९२.४ ॥
ఆ నల్లకన్నుల కన్య దుష్యంతుడైన రాజును చూడగానే, అతిశయ ఆనందంతో, వచ్చిన పూజనీయుడైన ఆ ప్రభువుకు స్వాగతం పలికింది.
1.92.5
रूपयौवनसंपन्ना शीलाचारवती शुभा ।
सा तमायतपद्माक्षं व्यूढोरस्कं महाभुजम् ॥ १.९२.५ ॥
రూపయౌవనసంపన్నురాలు, శీలాచారవతి, శుభప్రదురాలు అయిన ఆ కన్య — పొడవైన పద్మాక్షులు, విశాలమైన వక్షస్థలం, మహాబాహువులు కలిగిన అతడిని (చూసింది).
1.92.6
सिंहस्कन्धं दीर्घबाहुं सर्वलक्षणपूजितम् ।
स्पृष्टं मधुरया वाचा साऽब्रवीज्जनमेजया ॥ १.९२.६ ॥
సింహపు భుజాలు, దీర్ఘబాహువులు, సర్వలక్షణ పూజితుడైన ఆ రాజును మధురమైన వాక్కుతో పలకరించి, ఆమె పలికింది — ఓ జనమేజయా!
1.92.7
स्वागतं त इति क्षिप्रमुवाच प्रतिपूज्य च ।
आसनेनार्चयित्वा च पाद्येनार्घ्येण चैव हि ॥ १.९२.७ ॥
"మీకు స్వాగతం" అని వెంటనే పలికి, ప్రతిపూజ చేసి, ఆసనంతో, పాద్యంతో, అర్ఘ్యంతో ఆమె గౌరవించింది.
1.92.8
पप्रच्छानामयं राजन्कुशलं च नराधिपम् ।
यथावदर्चयित्वाऽथ पृष्ट्वा चानामयं तदा ॥ १.९२.८ ॥
రాజా, ఆమె యథావిధిగా సత్కరించి, ఆ నరాధిపుని ఆరోగ్యాన్ని, క్షేమాన్ని అడిగింది; తర్వాత అతని ఆరోగ్యం గురించి కూడా ప్రశ్నించింది.
1.92.9
उवाच स्मयमानेव किं कार्यं क्रियतामिति ।
आश्रमस्याभिगमने किं त्वं कार्यं चिकीर्षसि ॥ १.९२.९ ॥
నవ్వుతున్నట్టుగా ఆమె ఇలా అన్నది: 'ఏమి చేయాలి? ఈ ఆశ్రమానికి రావడంలో మీరు ఏమి చేయాలనుకుంటున్నారు?'
1.92.10
कस्त्वमद्येह संप्राप्तो महर्षेराश्रमं शुभम् ।
तामब्रवीत्ततो राजा कन्यां मधुरभाषिणीम् ॥ १.९२.१० ॥
'ఈ రోజు మహర్షి యొక్క శుభకరమైన ఆశ్రమానికి ఇక్కడికి వచ్చినవాడివి ఎవరు నీవు?' అప్పుడు రాజు ఆ మధురభాషిణి అయిన కన్యతో ఇలా అన్నాడు.
1.92.11
दृष्ट्वा सर्वानवद्याङ्गीं यथावत्प्रतिपूजितः ।
राजर्षेस्तस्य पुत्रोऽहमिलिनस्य महात्मनः ॥ १.९२.११ ॥
ఆ దోషరహిత అవయవాలు గల ఆమెను చూసి, యథావిధిగా సత్కరించబడి (అతను అన్నాడు): 'నేను మహాత్ముడైన ఇలిన అనే రాజర్షి కుమారుడను.'
1.92.12
दुष्यन्त इति मे नाम सत्यं पुष्करलोचने ।
आगतोऽहं महाभागमृषिं कण्वमुपासितुम् ॥ १.९२.१२ ॥
'ఓ పుష్కరలోచనా, నా పేరు నిజంగా దుష్యంతుడు. మహాభాగ్యుడైన ఋషి కణ్వుని సేవించడానికి నేను వచ్చాను.'
1.92.13
क्व गतो भगवान्भद्रे गन्ममाचक्ष्व शोभने ।
गतः पिता मे भगवान्फलान्याहर्तुमाश्रमात्।
मुहूर्तं संप्रतीक्षस्व द्रष्टास्येनमुपागतम् ॥ १.९२.१३ ॥
ఓ మంచిదానా, ఓ అందమైనదానా, భగవానుడు ఎక్కడికి వెళ్ళారు? నాకు చెప్పు. నా తండ్రి భగవానుడు పండ్లు తెచ్చేందుకు ఆశ్రమం నుండి వెళ్ళారు. ఒక క్షణం వేచి ఉండు; ఆయన వస్తుండగా నీవు చూస్తావు.
1.92.14
अपश्यमानस्तमृषिं तथा चोक्तस्तया च सः ।
तां दृष्ट्वा च वरारोहां श्रीमतीं चारुहासिनीम् ॥ १.९२.१४ ॥
ఆ ఋషిని చూడనివాడై, ఆమె అలా చెప్పగా, ఆ అందమైన నడుము గల, తేజోవంతమైన, మధురంగా నవ్వే ఆమెను అతడు చూశాడు.
1.92.15
विभ्राजमानां वपुषा तपसा च दमेन च ।
रूपयौवनसंपन्नामित्युवाच महीपतिः ॥ १.९२.१५ ॥
శరీరంతో, తపస్సుతో, దమంతో ప్రకాశిస్తూ, రూపయౌవనాలతో కూడిన ఆమెతో రాజు ఇలా అన్నాడు.
1.92.16
का त्वं कस्यासि सुश्रोणि किमर्थं चागता वनम् ।
एवंरूपगुणोपेता कुतस्त्वमसि शोभने ॥ १.९२.१६ ॥
నీవు ఎవరు, ఓ అందమైన నడుము గలదానా? నీవు ఎవరి కుమార్తెవు, ఏ కారణంతో అడవికి వచ్చావు? ఇటువంటి రూపగుణాలు గల నీవు ఎక్కడి నుండి వచ్చావు, ఓ శోభనా?
1.92.17
दर्शनादेव हि शुभे त्वया मेऽपहृतं मनः ।
इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं तन्ममाचक्ष्व शोभने ॥ १.९२.१७ ॥
ఓ శుభురాలా, నిన్ను చూడటంతోనే నీవు నా మనసును హరించావు. నిన్ను తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను; అది నాకు చెప్పు, ఓ శోభనా.
1.92.18
स्थितोस्म्यमितसौभाग्ये विवक्षुश्चास्मि किंचन ।
शृणु मे नागनासोरु वचनं मत्तकाशिनि ॥ १.९२.१८ ॥
అపరిమిత సౌభాగ్యవతీ, నేను ఇక్కడ నిలిచి ఉన్నాను; ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నాను. ఏనుగు ముక్కులాంటి అందమైన తొడలున్నదానా, మత్తకాశినీ, నా మాటలు విను.
1.92.19
राजर्षेरन्वये जातः पूरोरस्मि विशेषतः ।
वृण्वे त्वामद्य सुश्रोणि दुष्यन्तो वरवर्णिनि ॥ १.९२.१९ ॥
రాజర్షి వంశంలో, ముఖ్యంగా పూరువు వంశంలో జన్మించినవాడను. అందమైన నడుము గలదానా, శ్రేష్ఠ వర్ణం గలదానా, దుష్యంతుడనైన నేను ఈ రోజు నిన్ను వరిస్తున్నాను.
1.92.20
न मेऽन्यत्र क्षत्रियाया मनो जातु प्रवर्तते ।
ऋषिपुत्रीषु चान्यासु नावरासु परासु च ॥ १.९२.२० ॥
ఒక క్షత్రియ స్త్రీ తప్ప మరెవరిపైనా నా మనసు ఎప్పుడూ మొగ్గదు. ఋషి కుమార్తెలపైన, ఇతర స్త్రీలపైన, తక్కువైన వారిపైన, ఎక్కువైన వారిపైన కూడా నా మనసు పోదు.
1.92.21
तस्मात्प्रणिहितात्मानं विद्दि मां कलभाषिणि ।
यस्यां मे त्वयि भावोऽस्ति क्षत्रिया ह्यसि का वदा ॥ १.९२.२१ ॥
అందుచేత నన్ను స్థిర మనస్కుడిగా తెలుసుకో, మధుర భాషిణీ. నీపై నా భావం ఉన్నది; నీవు క్షత్రియ స్త్రీవేనా? ఎవరివి నీవు? చెప్పు.
1.92.22
न हि मे भीरु विप्रायां मनः प्रसहते गतिम् ।
भजे त्वामायतापाङ्गे भक्तं भजितुमर्हसि।
भुङ्क्ष राज्यं विशालाक्षि बुद्धिं मात्वन्यथा कृथाः ॥ १.९२.२२ ॥
భీరూ, బ్రాహ్మణ స్త్రీ వైపు నా మనసు పోనీయదు. ఆయతమైన కన్నులు గలదానా, నేను నిన్ను కోరుతున్నాను; భక్తుడిని స్వీకరించడం నీకు తగినది. విశాలాక్షీ, రాజ్యాన్ని అనుభవించు; నీ బుద్ధిని మరోలా మార్చుకోకు.
1.92.23
एवमुक्ता तु सा कन्या तेन राज्ञा तमाश्रमे ।
उवाच हसती वाक्यमिदं सुमधुराक्षरम् ॥ १.९२.२३ ॥
ఆ రాజు ఆశ్రమంలో ఈ విధంగా చెప్పగా, ఆ కన్య నవ్వుతూ అతనితో అత్యంత మధురమైన అక్షరాలతో ఈ మాటలు పలికింది.
1.92.24
कण्वस्याहं भगवतो दुष्यन्त दुहिता मता ।
तपस्विनो धृतिमतो धर्मज्ञस्य महात्मनः ॥ १.९२.२४ ॥
దుష్యంతా, నేను భగవానుడైన కణ్వుని కుమార్తెనని భావింపబడుతున్నాను — ఆ తపస్వి, ధైర్యవంతుడు, ధర్మజ్ఞుడు, మహాత్ముడి కుమార్తెను.
1.92.25
अस्वतन्त्रास्मि राजेन्द्र काश्यपो मे गुरुः पिता ।
तमेव प्रार्थय स्वार्थं नायुक्तं कर्तुमर्हसि ॥ १.९२.२५ ॥
ఓ రాజేంద్రా, నేను స్వతంత్రురాలిని కాను; కాశ్యపుడు నా గురువు మరియు తండ్రి. నీ ప్రయోజనాన్ని ఆయననే అడుగు; అనుచితమైనది చేయడం నీకు తగదు.
1.92.26
ऊर्ध्वरेता महाभागे भगवाँल्लोकपूजितः ।
चलेद्धि वृत्ताद्धर्मोपि न चलेत्संशितव्रतः ॥ १.९२.२६ ॥
ఓ మహాభాగా, ఊర్ధ్వరేతుడు, భగవంతుడు, లోకపూజితుడు ఆయన; దృఢవ్రతుడు. ధర్మమే తన ఆచరణ నుండి చలించవచ్చు; కానీ ఆయన చలించడు.
1.92.27
कथं त्वं तस्य दुहिता संभूता वरवर्णिनी ।
संशयो मे महानत्र तन्मे छेत्तुमिहार्हसि ॥ १.९२.२७ ॥
ఓ శ్రేష్ఠవర్ణురాలా, నీవు అతని కుమార్తెగా ఎలా జన్మించావు? ఇక్కడ నాకు పెద్ద సందేహం ఉంది; దానిని తొలగించడం నీకు తగినది.
1.92.28
यथाऽयमागमो मह्यं यथा चेदमभूत्पुरा ।
अन्यथा सन्तमात्मानमन्यथा सत्सु भाषते ॥ १.९२.२८ ॥
నా ఈ రాక ఎలా జరిగిందో, పూర్వం ఇది ఎలా జరిగిందో (అలాగే ఉంది); తానే ఒకటిగా ఉండి, సత్పురుషుల ముందు వేరుగా మాట్లాడేవాడు.
1.92.29
स पापेनावृतो मूर्खस्तेन आत्मापहारकः ।
शृणु राजन्यथातत्त्वं यथाऽस्मि दुहिता मुनेः ॥ १.९२.२९ ॥
పాపంతో కప్పబడిన ఆ మూర్ఖుడు, దొంగ, తనను తానే అపహరించుకునేవాడు. ఓ రాజా, నేను ముని కుమార్తెను ఎలాగో నిజంగా విను.
1.92.30
ऋषिः कश्चिदिहागम्य मम जन्माभ्यचोदयत् ।
ऊर्ध्वरेता यथासि त्वं कुतस्त्वेयं शकुन्तला ॥ १.९२.३० ॥
ఇక్కడ ఒక ఋషి వచ్చి నా జన్మం గురించి ప్రస్తావించాడు—'నీవు ఊర్ధ్వరేతుడివిగా ఉన్నట్లు, ఈ శకుంతల ఎక్కడి నుండి వచ్చింది?'
1.92.31
पुत्री त्वत्तः कथं जाता तत्त्वं मे ब्रूहि काश्यप ।
तस्मै प्रोवाच भगवान्यथा तच्छृणु पार्थिवा ॥ १.९२.३१ ॥
కుమార్తె మీ నుండి ఎలా జన్మించింది? కాశ్యపా, అది నాకు చెప్పండి. అప్పుడు భగవానుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు, రాజా, ఎలా జరిగిందో విను.
1.92.32
तप्यमानः किल पुरा विश्वामित्रो महत्तपः ।
सुभृशं तापयामास शक्रं सुरगणेश्वरम् ॥ १.९२.३२ ॥
పూర్వం విశ్వామిత్రుడు మహాతపస్సు చేస్తూ, దేవగణాధిపతి ఇంద్రుడిని అత్యంత బాధించాడు.
1.92.33
तपसा दीप्तवीर्योऽयं स्थानान्मां च्यावयेदिति ।
भीतः पुरन्दरस्तस्मान्मेनकामिदमब्रवीत् ॥ १.९२.३३ ॥
తపస్సుతో ప్రకాశించే వీర్యం కలవాడు నన్ను నా స్థానం నుండి తొలగిస్తాడేమో అని భయపడిన పురందరుడు మేనకతో ఇలా అన్నాడు.
1.92.34
गुणैरप्सरसां दिव्यैर्मेनके त्वं विशिष्यसे ।
श्रेयो मे कुरु कल्याणि यत्त्वां वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ १.९२.३४ ॥
మేనకా, దివ్య గుణాలలో నీవు అప్సరసలలో అత్యుత్తమురాలివి. కల్యాణీ, నాకు మేలు చేయి; నేను నీతో చెప్పబోయేది విను.
1.92.35
असावादित्यशङ्काशो विश्वामित्रो महातपाः ।
तप्यमानस्तपो घोरं मम कम्पयते मनः ॥ १.९२.३५ ॥
ఆ సూర్యునిలా ప్రకాశించే మహాతపస్వి విశ్వామిత్రుడు ఘోర తపస్సు చేస్తున్నాడు; అందువల్ల నా మనస్సు కంపిస్తోంది.
1.92.36
मेनके तव भारोऽयं विश्वामित्रः सुमध्यमे ।
शंसितात्मा सुदुर्धर्ष उग्रे तपसि वर्तते ॥ १.९२.३६ ॥
మేనకా, ఈ భారం నీదే; సుమధ్యమా, విశ్వామిత్రుడు స్వనియంత్రితుడు, అజేయుడు; ఉగ్ర తపస్సులో నిమగ్నుడై ఉన్నాడు.
1.92.37
स मां न च्यावयेत्स्थानात्तं वै गत्वा प्रलोभय ।
चर तस्य तपोविघ्नं कुरु मे प्रियमुत्तमम् ॥ १.९२.३७ ॥
అతడు నన్ను నా స్థానం నుండి కదిలించకుండా, నీవు వెళ్ళి అతన్ని మోహింపజేయి. అతని తపస్సుకు విఘ్నం కలిగించి నాకు అత్యంత ప్రియమైనది చెయ్యి.
1.92.38
रूपयौवनमाधुर्यचेष्टितस्मितभाषणैः ।
लोभयित्वा वरारोहे तपसस्तं निवर्तय ॥ १.९२.३८ ॥
ఓ సుందర నితంబినీ, రూపం, యౌవనం, మాధుర్యం, చేష్టలు, నవ్వులు, మాటలతో అతన్ని మోహింపజేసి అతని తపస్సు నుండి అతన్ని మరల్చు.
1.92.39
महातेजाः स भगवांस्तथैव च महातपाः ।
कोपनश्च तथा ह्येनं जानाति भगवानपि ॥ १.९२.३९ ॥
ఆయన మహాతేజస్వి, మహాతపస్వి, అలాగే కోపస్వభావము కలవాడు; భగవానుడు (కణ్వుడు) కూడా ఇది తెలుసుకున్నాడు.
1.92.40
तेजस्तपसश्चैव कोपस्य च महात्मनः ।
त्वमप्युद्विजसे यस्य नोद्विजेयमहं कथम् ॥ १.९२.४० ॥
మహాత్ముని తేజస్సు, తపస్సు, కోపం వల్ల నీవే భయపడుతున్నావు; అతని వల్ల నేను ఎలా భయపడకుండా ఉండగలను?
1.92.41
महाभागं वसिष्ठं यः पुत्रैरिष्टैर्व्ययोजयत् ।
क्षत्रजातश्च यः पूर्वमभवद्ब्राह्मणो बलात् ॥ १.९२.४१ ॥
మహాభాగ్యుడైన వసిష్ఠుని ఆయన ప్రియ పుత్రుల నుండి వియోగం చేసినవాడు; పూర్వం క్షత్రియునిగా జన్మించి బలవంతంగా బ్రాహ్మణుడైనవాడు—
1.92.42
शौचार्थं यो नदीं चक्रे दुर्गमां बहुभिर्जलैः ।
यां तां पुण्यतमां लोके कौशिकीति विदुर्जनाः ॥ १.९२.४२ ॥
శుద్ధి కోసం అనేక జలాలతో దుర్గమంగా చేసిన నదిని సృష్టించినవాడు—లోకంలో ప్రజలు అత్యంత పుణ్యమైన ఆ నదిని 'కౌశికి' అని తెలుసుకుంటారు.
1.92.43
बभार यत्रास्य पुरा काले दुर्गे महात्मनः ।
दारान्मतङ्गो धर्मात्मा राजर्षिर्व्याधतां गतः ॥ १.९२.४३ ॥
పూర్వకాలంలో ఆ మహాత్ముడు ఇక్కడ తన భార్యలను పోషించాడు; ధర్మాత్ముడైన మతంగుడు, రాజర్షి, వేటగాడి స్థితిని పొందాడు.
1.92.44
अतीतकाले दुर्भिक्षे अभ्येत्य पुनराक्षमम् ।
मुनिः पारेति नद्या वै नाम चक्रे तदा प्रभुः ॥ १.९२.४४ ॥
గతకాలంలో కరువులో ఆ ముని మళ్ళీ ఆశ్రమానికి వచ్చి, అప్పుడు ఆ ప్రభువు ఆ నదికి "పార" అనే పేరు పెట్టాడు.
1.92.45
मतङ्गं याजयाञ्चक्रे यत्र प्रीतमनाः स्वयम् ।
त्वं च सोमं भयाद्यस्य गतः पातुं सुरेश्वर ॥ १.९२.४५ ॥
మతంగునితో ఆయనే ప్రసన్నమనస్కుడై అక్కడ యాగం చేయించాడు; ఓ సురేశ్వరా, వాని భయంతో నీవు సోమం త్రాగటానికి వెళ్ళావు.
1.92.46
चकारान्यं च लोकं वै क्रुद्धो नक्षत्रसंपदा ।
प्रतिश्रवणपूर्वाणि नक्षत्राणि चकार यः।
गुरुशापहतस्यापि त्रिशङ्कोः शरणं ददौ ॥ १.९२.४६ ॥
కోపంతో ఆయన నక్షత్ర-సంపదతో మరో లోకాన్నీ సృష్టించాడు; ముందుగా వాగ్దానం చేయబడిన నక్షత్రాలను సృష్టించినవాడు, గురు శాపంతో హతుడైన త్రిశంకునికీ శరణమిచ్చాడు.
1.92.47
ब्रह्मर्षिशापं राजर्षिः कथं मोक्ष्यति कौशिकः ।
अवमत्य तदा देवैर्यज्ञाङ्गं तद्विनाशितम् ॥ १.९२.४७ ॥
బ్రహ్మర్షి శాపం నుండి రాజర్షి కౌశికుడు ఎలా విముక్తుడవుతాడు? అప్పుడు దేవతలు అతన్ని అవమానించి యజ్ఞాంగాన్ని నాశనం చేశారు.
1.92.48
अन्यानि च महातेजा यज्ञाङ्गान्यसृजत्प्रभुः ।
निनाय च तदा स्वर्गं त्रिशङ्कुं स महातपाः ॥ १.९२.४८ ॥
ఆ మహాతేజస్వి ప్రభువు యజ్ఞాంగాలను ఇతరాలనూ సృష్టించాడు; ఆ మహాతపస్వి అప్పుడు త్రిశంకుని స్వర్గానికి తీసుకెళ్ళాడు.
1.92.49
एतानि यस्य कर्माणि तस्याहं भृशमुद्विजे ।
यथाऽसौ न दहेत्क्रुद्धस्तथाऽऽज्ञापय मां विभो ॥ १.९२.४९ ॥
ఇవి ఎవరి కర్మలో, అతనిని చూసి నేను అత్యంత భయపడుతున్నాను. ఓ ప్రభూ, కోపించినా అతడు నన్ను దహించకుండా ఆజ్ఞాపించు.
1.92.50
तेजसा निर्दहेल्लोकान्कम्पयेद्धरणीं पदा ।
संक्षिपेच्च महामेरुं तूर्णमावर्तयेद्दिशः ॥ १.९२.५० ॥
అతడు తన తేజస్సుతో లోకాలను దహింపగలడు, పాదంతో భూమిని కంపింపజేయగలడు, మహామేరువును కుదించగలడు, దిక్కులను వేగంగా తిప్పగలడు.
1.92.51
तादृशं तपसा युक्तं प्रदीप्तमिव पावकम् ।
कथमस्मद्विधा नारी जितेन्द्रियमभिस्पृशेत् ॥ १.९२.५१ ॥
తపస్సుతో కూడి, మండుతున్న అగ్నిలా ఉన్న అటువంటి జితేంద్రియుడిని నా వంటి స్త్రీ ఎలా తాకగలదు?
1.92.52
हुताशनमुखं दीप्तं सूर्यचन्द्राक्षितारकम् ।
कालजिह्वं सुरश्रेष्ठ कथमस्मद्विधा स्पृशेत् ॥ १.९२.५२ ॥
అగ్ని వంటి ముఖం, సూర్యచంద్రులు నేత్రాలుగా, నక్షత్రాలతో, కాలుని నాలుకతో ఉన్న అతడిని, ఓ సురశ్రేష్ఠా, నా వంటి స్త్రీ ఎలా తాకగలదు?
1.92.53
यमश्च सोमश्च महर्षयश्च ।
साध्या विश्वे वालस्विल्याश्च सर्वे।
एतेऽपि यस्योद्विजन्ते प्रभावा-
त्तस्मात्कस्मान्मादृशी नोद्विजेत ॥ १.९२.५३ ॥
యముడు, సోముడు, మహర్షులు, సాధ్యులు, విశ్వదేవులు, వాలఖిల్యులు, వీరందరూ ఎవరి ప్రభావానికి భయపడతారో, అటువంటి వాడిని చూసి నా వంటి స్త్రీ ఎందుకు భయపడకుండా ఉంటుంది?
1.92.54
त्वयैवमुक्ता च कथं समीप-
मृषेर्न गच्छेयमहं सुरेन्द्र।
रक्षां च मे चिन्तय देवराज ।
यथा त्वदर्थं रक्षिताऽहं चरेयम् ॥ १.९२.५४ ॥
నీవు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఓ సురేంద్రా, నేను ఋషి సమీపానికి ఎలా వెళ్లకుండా ఉండగలను? ఓ దేవరాజా, నా రక్షణను ఆలోచించు; నీ కోసం రక్షితురాలనై నేను సంచరించగలిగేలా.
1.92.55
कामं तु मे मारुतस्तत्र वासः ।
प्रक्रीडिताया विवृणोतु देव।
भवेच्च मे मन्मथस्तत्र कार्ये ।
सहायभूतस्तु तव प्रसादात् ॥ १.९२.५५ ॥
అలాగే కానివ్వండి. అక్కడ వాయువు నా నివాసమగుగాక; నేను ఆడుకుంటున్నప్పుడు అతడు నన్ను వెల్లడి చేయుగాక, దేవా. అక్కడ ఆ కార్యంలో మన్మథుడు మీ అనుగ్రహంతో నాకు సహాయకుడగుగాక.
1.92.56
वनाच्च वायुः सुरभिः प्रवाया-
त्तस्मिन्काले तमृषिं लोभयन्त्याः।
तथेत्युक्त्वा विहिते चैव तस्मिं-
स्ततो ययौ साऽऽश्रमं कौशिकस्य ॥ १.९२.५६ ॥
ఆ సమయంలో, నేను ఆ ఋషిని ప్రలోభపెడుతున్నప్పుడు, అడవి నుండి సుగంధ వాయువు వీచుగాక. 'అలాగే' అని చెప్పి, అది ఏర్పాటైన తర్వాత, ఆమె కౌశికుని ఆశ్రమానికి వెళ్ళింది.