مهابهاراتا · أدهيايا 1.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.95.1
प्रतिज्ञाय च दुष्यन्ते प्रतियाते दिने दिने ।
गर्भश्च ववृधे तस्यां राजपुत्र्यां महात्मनः ॥ १.९५.१ ॥
وعد دُشيانتا ثم مضى يومًا بعد يوم، وفي تلك الأميرة نما جنين العظيم النفس.
1.95.2
शकुन्तला चिन्तयन्ती राजानं कार्यगौरवात् ।
दिवारात्रमनिद्रैव स्नानभोजनवर्जिता ॥ १.९५.२ ॥
كانت شاكونتالا تفكر في الملك، ولثقل الأمر لا تنام ليلًا ولا نهارًا، ممتنعة عن الاغتسال والطعام.
1.95.3
राजप्रेषणिका विप्राश्चतुरङ्गबलान्विताः ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा समायान्तीति निस्चिता ॥ १.९५.३ ॥
وكانت واثقة بأن البراهمة الذين أرسلهم الملك، ومعهم جيش رباعي، سيصلون اليوم أو غدًا أو بعد غد.
1.95.4
दिनान्पक्षानृतून्मासानयनानि च सर्वशः ।
गण्यमानानि वर्षाणि व्यतीयुस्त्रीणि भारत ॥ १.९५.४ ॥
يا من من نسل بهارتا، بينما تُحسب الأيام والنصف شهر والفصول والشهور والانقلابات، مرت ثلاث سنين.
1.95.5
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु ऋषेर्वचनगौरवात् ।
ऋषिपत्न्यः सुबहुशो हेतुमद्वाक्यमब्रुवन् ॥ १.९५.५ ॥
ولما اكتملت ثلاث سنين، احترامًا لكلمة الحكيم، قالت زوجات الحكماء لها مرارًا كلامًا ذا حجة.
1.95.6
शृणु भद्रे लोकवृत्तं श्रुत्वा यद्रोचते तव ।
तत्कुरुष्व हितं देवि नावमान्यं गुरोर्वचः ॥ १.९५.६ ॥
اسمعي أيتها الفاضلة سنّة العالم؛ وبعد أن تسمعيها افعلي ما يرضيك. يا ديفي، افعلي ما فيه النفع؛ فلا ينبغي تجاهل كلمة المعلّم.
1.95.7
देवानां दैवतं विष्णुर्विप्राणामग्निर्ब्रह्म च ।
नारीणां दैवतं भर्ता लोकानां ब्राह्मणो गुरुः ॥ १.९५.७ ॥
فِشْنُو إلهُ الآلهة، وأَغني والفيدا إلهُ البراهمة؛ والزوجُ إلهُ النساء، والبراهمانُ مُعلِّمُ العوالم.
1.95.8
सूतिकाले प्रसूष्वेति भगवांस्ते पिताऽब्रवीत् ।
करिष्यामीति कर्तव्यं तदा ते सुकृतं भवेत् ॥ १.९५.८ ॥
«عندَ وقتِ الولادة فاوْلَدي»، قال أبوكِ المبجَّل. «سأفعل»: وهذا الواجبُ إذا أُدِّيَ حينئذٍ يكونُ لكِ فضلًا.
1.95.9
पत्नीनां वचनं श्रुत्वा साधु साध्वित्यचिन्तयत् ।
गर्भं सुषाव वामोरूः कुमारममितौजसम् ॥ १.९५.९ ॥
لمّا سمعتْ كلامَ الزوجات قالت في نفسها: «حسنًا، حسنًا»؛ فولدتْ ذاتُ الفخذينِ الجميلتينِ من رحمها ابنًا عظيمَ القوةِ لا يُحَدّ.
1.95.10
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु प्राजायत शकुन्तला ।
रूपौदार्यगुणोपेतं दौष्यन्तिं जनमेजय ॥ १.९५.१० ॥
ولمّا تمّت ثلاثُ سنين، ولدتْ شكونتالا — يا جاناميجايا — ابنَ دوشيانتا، المتّصفَ بالجمالِ والكرمِ والفضائل.
1.95.11
जाते तस्मिन्नन्तरिक्षात्पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
देवदुन्दुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ १.९५.११ ॥
ولمّا وُلِد، هطلَ من السماء مطرُ زهور؛ ودوَّتْ طبولُ الآلهة، ورقصتْ جماعاتُ الأبسارا.
1.95.12
गायद्भिर्मधुरं तत्र देवैः शक्रोऽभ्युवाच ह ।
शकुन्तले तव सुतश्चक्रवर्ती भविष्यति ॥ १.९५.१२ ॥
وهناكَ، والآلهةُ تُنشِدُ بعذوبة، قال إندرا: «يا شكونتالا، سيكونُ ابنُكِ إمبراطورًا عالميًّا.»
1.95.13
बलं तेजश्च रूपं च न समं भुवि केनचित् ।
आहर्ता वाजिमेधस्य शतसङ्ख्यस्य पौरवः ॥ १.९५.१३ ॥
لن يضاهي أحد على الأرض قوته أو بهاءه أو جماله؛ ذلك البوروي سيكون مقيم مئة قربان الفرس.
1.95.14
अनेकारपि साहस्रै राजसूयादिभिर्मखैः ।
स्वार्थं ब्राह्मणसात्कृत्वा दक्षिणाममितां ददत् ॥ १.९५.१४ ॥
سيقدم بآلاف القرابين، بدءًا بالراجاسويا، ماله لبراهمة ويعطي هبات لا تُحصى.
1.95.15
देवतानां वचः श्रुत्वा कण्वाश्रमनिवासिनः ।
सभाजयन्तः कण्वस्य सुतां सर्वे महर्षयः ॥ १.९५.१५ ॥
ولما سمع كبار الحكماء المقيمون في صومعة كانفا كلام الآلهة، أخذوا يكرمون ابنة كانفا.
1.95.16
शकुन्तला च तच्छ्रुत्वा परं हर्षमवाप सा ।
द्विजानाहूय मुनिभिः सत्कृत्य च महायशाः। ॥ १.९५.१६ ॥
ولما سمعت شاكونتلا ذلك امتلأت فرحًا عظيمًا، فدعت البراهمة مع الحكماء وأكرمتهم، وكانت ذات مجد عظيم.
1.95.17
जातकर्मादिसंस्कारं कण्वः पुण्यवतां वरः ।
तस्याथ कारयामास वर्धमानस्य चासकृत् ॥ १.९५.१७ ॥
أمر كانفا، أفضل الأتقياء، بإقامة طقوس الولادة وسائر شعائر التطهير له، وكررها للصبي النامي مرارًا.
1.95.18
यथाविधि यथान्यायं क्रियाः सर्वास्त्वकारयत् ।
दन्तैः शुक्लैः शिखरिभिःसिंहसंहननोऽभवत् ॥ १.९५.१८ ॥
وأقام جميع الشعائر وفق الشرع والعدل؛ فصار ذا أسنان بيضاء كقمم الجبال وجسد قوي كجسد الأسد.
1.95.19
चक्राङ्कितकरः श्रीमान्स्वयं विष्णुरिवापरः ।
चतुष्किष्कुर्महातेजा महामूर्धा महाबलः ॥ १.९५.१९ ॥
ذو يدين موسومتين بالقرص، مجيد، كأنه فيشنو آخر بعينه، طوله أربعة كيشكو، عظيم البهاء، كبير الرأس، عظيم القوة.
1.95.20
कुमारो देवगर्भाभः स तत्राशु व्यवर्धत ।
ऋषेर्भयात्तु दुष्यन्तः स्मरन्नैवाह्वयत्तदा ॥ १.९५.२० ॥
نما ذلك الفتى المتألق كطفل من الآلهة سريعًا هناك؛ لكن دوشيانتا، خوفًا من الحكيم، ومع تذكّره له، لم يستدعه حينذاك.
1.95.21
गते काले तु महति न सस्मार तपोधनाम् ।
षड्वर्षेषु ततो बालः कण्वाश्रमपदं प्रति ॥ १.९५.२१ ॥
مضى زمن طويل ولم يتذكّر تلك التي ثروتها التقشف؛ ثم بعد ست سنين توجّه الفتى نحو ناسك كَنْوَا.
1.95.22
व्याघ्रान्सिंहान्वराहांश्च वृकांश्च महिषांस्तथा ।
ऋक्षांश्चाभ्यहनद्व्यालान्पद्भ्यामाश्रमपीडकान् ॥ १.९५.२२ ॥
ضرب بقدميه النمور والأسود والخنازير والذئاب والجواميس والدببة، والوحوش الضارية التي تؤذي الناسك.
1.95.23
बलाद्भुजाभ्यां संगृह्य बलवान्संनियम्य च ।
बद्ध्वा वृक्षेषु दौष्यन्तिराश्रमस्य समन्ततः ॥ १.९५.२३ ॥
أمسك ابن دوشيانتا القوي بها عنوة بكلتا ذراعيه وقهرها، فربطها إلى الأشجار من حول الناسك.
1.95.24
आरुरोह द्रुमांश्चैव क्रीडन्स्म परिधावति ।
वनं च लोडयामास सिंहव्याघ्रगणैर्वृतम् ॥ १.९५.२४ ॥
كان يتسلق الأشجار ويعدو لاعبًا، ويحرّك الغابة المليئة بقطعان الأسود والنمور.
1.95.25
ततश्च राक्षसान्सर्वान्पिशाचांश्च रिपून्रणे ।
मुष्टियुद्धेन तान्हत्वा ऋषीनाराधयत्तदा ॥ १.९५.२५ ॥
ثم في المعركة، بعد أن قتل بالملاكمة جميع الراكشسا والبيشاتشا وأولئك الأعداء، أرضى الحكماء حينئذ.
1.95.26
कश्चिद्दितिसुतस्तं तु हन्तुकामो महाबलः ।
वध्यमानांस्तु दैतेयानमर्षी तं समभ्ययात् ॥ १.९५.२६ ॥
أحد أبناء ديتي، القوي جداً، راغباً في قتله، ولما رأى الدايتيين يُقتلون، اقترب منه غاضباً.
1.95.27
तमागतं प्रहस्यैव बाहुभ्यां परिगृह्य च ।
दृढं चाबध्य बाहुभ्यां पीडयामास तं तदा ॥ १.९५.२७ ॥
وإذ جاء، أمسكه ضاحكاً بذراعيه، وربطه بإحكام بذراعيه، ثم ضغط عليه حينئذ.
1.95.28
मर्दितो न शशाकास्मान्मोचितुं बलवत्तया ।
प्राक्रोशद्भैरवं तत्र द्वारेभ्यो निःसृतं त्वसृक् ॥ १.९५.२८ ॥
وقد سُحق، لم يستطع أن يخلّصنا لشدة قوته؛ فصرخ هناك صرخة مروعة، وخرج الدم من فتحات جسده.
1.95.29
तेन शब्देन वित्रस्ता मृगाः सिंहादयो गणाः ।
सुस्रुवुश्च शकृन्मूत्रमाश्रमस्थाश्च सुस्रुवुः ॥ १.९५.२९ ॥
فزعت من ذلك الصوت الغزلان وقطعان الأسود وغيرها، والمقيمون في الخلوة، فأفرغوا البراز والبول.
1.95.30
निरसुं जानुभिः कृत्वा विससर्ज च सोऽपतत् ।
तद्दृष्ट्वा विस्मयं जग्मुः कुमारस्य विचेष्टितम् ॥ १.९५.३० ॥
بعد أن جعله بلا روح بركبتيه أطلقه، فسقط. ولما رأوا ذلك العمل من الفتى، اندهشوا.
1.95.31
नित्यकालं वध्यमाना दैतेया राक्षसैः सह ।
कुमारस्य भयादेव नैव जग्मुस्तदाश्रमम् ॥ १.९५.३१ ॥
كان الداتيا يُضربون باستمرار مع الراكشاسا، ومع ذلك لم يذهبوا إلى تلك الخلوة خوفاً من الصبي.
1.95.32
ततोऽस्य नाम चक्रुस्ते कण्वाश्रमनिवासिनः ।
कण्वेन सहिताः सर्वे दृष्ट्वा कर्मातिमानुषम् ॥ १.९५.३२ ॥
ثم أطلق عليه سكان خلوة كانفا، مع كانفا، اسماً بعد أن رأوا فعله الفوق بشري.
1.95.33
अस्त्वयं सर्वदमनः सर्वं हि दमयत्यसौ ।
स सर्वदमनो नाम कुमारः समपद्यत ॥ १.९५.३३ ॥
"ليكن سارفادامانا، فهو يُخضع كل شيء" — وصار ذلك الصبي معروفاً باسم سارفادامانا.
1.95.34
विक्रमेणौजसा चैव बलेन च समन्वितः ।
अप्रेषयति दुष्यन्ते महिष्यास्तनयस्य च ॥ १.९५.३४ ॥
متحلٍّ بالشجاعة والقوة والبأس، يُرسله إلى دوشينتا وإلى ابن الملكة الرئيسية.
1.95.35
पाण्डुभावपरीताङ्गीं चिन्तया समभिप्लुताम् ।
लम्बालकां कृशां दीनां तथा मलिनवाससम् ॥ १.९५.३५ ॥
شاكونتالا، وقد استولى الشحوب على أطرافها، غارقةً في الهمّ، بشعرٍ مسترسل، نحيلةً بائسةً، ترتدي ثياباً متسخة.
1.95.36
शकुन्तलां च संप्रेक्ष्य प्रदध्यौ स मुनिस्तदा ।
शास्त्राणि सर्ववेदाश्च द्वादशाब्दस्य चाभवन् ॥ १.९५.३६ ॥
وبعد أن نظر الحكيم إلى شاكونتالا تأمّل حينها؛ ولما اكتملت اثنتا عشرة سنة صارت العلوم وجميع الفيدات له.