ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.95.1
प्रतिज्ञाय च दुष्यन्ते प्रतियाते दिने दिने ।
गर्भश्च ववृधे तस्यां राजपुत्र्यां महात्मनः ॥ १.९५.१ ॥
ದುಷ್ಯಂತನು ವಚನ ನೀಡಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋದನು; ಆ ರಾಜಪುತ್ರಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನ ಭ್ರೂಣ ಬೆಳೆಯಿತು.
1.95.2
शकुन्तला चिन्तयन्ती राजानं कार्यगौरवात् ।
दिवारात्रमनिद्रैव स्नानभोजनवर्जिता ॥ १.९५.२ ॥
ಶಕುಂತಲೆ ರಾಜನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಕಾರ್ಯದ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ನಾನ-ಭೋಜನ ತ್ಯಜಿಸಿದವಳಾಗಿದ್ದಳು.
1.95.3
राजप्रेषणिका विप्राश्चतुरङ्गबलान्विताः ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा समायान्तीति निस्चिता ॥ १.९५.३ ॥
ರಾಜನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಂದು, ನಾಳೆ ಅಥವಾ ನಾಡಿದ್ದು ಬರುವರೆಂದು ಅವಳು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದಳು.
1.95.4
दिनान्पक्षानृतून्मासानयनानि च सर्वशः ।
गण्यमानानि वर्षाणि व्यतीयुस्त्रीणि भारत ॥ १.९५.४ ॥
ಭರತವಂಶಜನೇ, ದಿನಗಳು, ಪಕ್ಷಗಳು, ಋತುಗಳು, ಮಾಸಗಳು, ಅಯನಗಳು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.
1.95.5
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु ऋषेर्वचनगौरवात् ।
ऋषिपत्न्यः सुबहुशो हेतुमद्वाक्यमब्रुवन् ॥ १.९५.५ ॥
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ಋಷಿಯ ವಚನದ ಗೌರವದಿಂದ ಋಷಿಪತ್ನಿಯರು ಹಲವು ಬಾರಿ ಕಾರಣಸಹಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದರು.
1.95.6
शृणु भद्रे लोकवृत्तं श्रुत्वा यद्रोचते तव ।
तत्कुरुष्व हितं देवि नावमान्यं गुरोर्वचः ॥ १.९५.६ ॥
ಭದ್ರೆಯೇ, ಲೋಕವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಕೇಳು; ಕೇಳಿದ ನಂತರ ನಿನಗೆ ಯಾವುದು ಸರಿಯೆನಿಸುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡು. ದೇವಿ, ಹಿತವಾದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡು; ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.
1.95.7
देवानां दैवतं विष्णुर्विप्राणामग्निर्ब्रह्म च ।
नारीणां दैवतं भर्ता लोकानां ब्राह्मणो गुरुः ॥ १.९५.७ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದೈವ ವಿಷ್ಣು; ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವೇದ. ನಾರಿಯರಿಗೆ ದೈವ ಪತಿ; ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಗುರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.
1.95.8
सूतिकाले प्रसूष्वेति भगवांस्ते पिताऽब्रवीत् ।
करिष्यामीति कर्तव्यं तदा ते सुकृतं भवेत् ॥ १.९५.८ ॥
'ಹೆರಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆರು' ಎಂದು ನಿನ್ನ ಪೂಜ್ಯ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. 'ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಮಾಡಬೇಕಾದದ್ದು; ಆಗ ಅದು ನಿನಗೆ ಸತ್ಕರ್ಮವಾಗುವುದು.
1.95.9
पत्नीनां वचनं श्रुत्वा साधु साध्वित्यचिन्तयत् ।
गर्भं सुषाव वामोरूः कुमारममितौजसम् ॥ १.९५.९ ॥
ಪತ್ನಿಯರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಳು; ಸುಂದರ ತೊಡೆಗಳ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮಗನನ್ನು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೆತ್ತಳು.
1.95.10
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु प्राजायत शकुन्तला ।
रूपौदार्यगुणोपेतं दौष्यन्तिं जनमेजय ॥ १.९५.१० ॥
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ಶಕುಂತಲೆ ಹೆತ್ತಳು — ಓ ಜನಮೇಜಯ, ರೂಪ, ಉದಾರತೆ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದುಷ್ಯಂತನ ಮಗನನ್ನು.
1.95.11
जाते तस्मिन्नन्तरिक्षात्पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
देवदुन्दुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ १.९५.११ ॥
ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದೊಡನೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಯಿತು; ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು ನರ್ತಿಸಿದವು.
1.95.12
गायद्भिर्मधुरं तत्र देवैः शक्रोऽभ्युवाच ह ।
शकुन्तले तव सुतश्चक्रवर्ती भविष्यति ॥ १.९५.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಂದ್ರ ಹೇಳಿದನು — 'ಓ ಶಕುಂತಲೆ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗುವನು.'
1.95.13
बलं तेजश्च रूपं च न समं भुवि केनचित् ।
आहर्ता वाजिमेधस्य शतसङ्ख्यस्य पौरवः ॥ १.९५.१३ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಬಲ, ತೇಜಸ್ಸು, ರೂಪ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಪೌರವನು ನೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನಾಗುವನು.
1.95.14
अनेकारपि साहस्रै राजसूयादिभिर्मखैः ।
स्वार्थं ब्राह्मणसात्कृत्वा दक्षिणाममितां ददत् ॥ १.९५.१४ ॥
ರಾಜಸೂಯ ಮೊದಲಾದ ಸಾವಿರಾರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ಧನವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿ, ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುವನು.
1.95.15
देवतानां वचः श्रुत्वा कण्वाश्रमनिवासिनः ।
सभाजयन्तः कण्वस्य सुतां सर्वे महर्षयः ॥ १.९५.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಣ್ವಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಹರ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕಣ್ವನ ಮಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
1.95.16
शकुन्तला च तच्छ्रुत्वा परं हर्षमवाप सा ।
द्विजानाहूय मुनिभिः सत्कृत्य च महायशाः। ॥ १.९५.१६ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಕುಂತಲೆ ಪರಮ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು; ಮಹಾಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಆಕೆ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದಳು.
1.95.17
जातकर्मादिसंस्कारं कण्वः पुण्यवतां वरः ।
तस्याथ कारयामास वर्धमानस्य चासकृत् ॥ १.९५.१७ ॥
ಪುಣ್ಯವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕಣ್ವನು ಅವನಿಗೆ ಜಾತಕರ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಲಕನಿಗೂ ಪದೇ ಪದೇ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.95.18
यथाविधि यथान्यायं क्रियाः सर्वास्त्वकारयत् ।
दन्तैः शुक्लैः शिखरिभिःसिंहसंहननोऽभवत् ॥ १.९५.१८ ॥
ವಿಧಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಅವನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಅವನು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಬಿಳಿಯ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಸಿಂಹದಂತೆ ದೃಢ ದೇಹವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದನು.
1.95.19
चक्राङ्कितकरः श्रीमान्स्वयं विष्णुरिवापरः ।
चतुष्किष्कुर्महातेजा महामूर्धा महाबलः ॥ १.९५.१९ ॥
ಚಕ್ರ ಚಿಹ್ನೆಯ ಕೈಗಳುಳ್ಳವನು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ತಾನೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತಿರುವವನು, ನಾಲ್ಕು ಕಿಷ್ಕು ಎತ್ತರದವನು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ದೊಡ್ಡ ತಲೆಯವನು, ಮಹಾಬಲಿ.
1.95.20
कुमारो देवगर्भाभः स तत्राशु व्यवर्धत ।
ऋषेर्भयात्तु दुष्यन्तः स्मरन्नैवाह्वयत्तदा ॥ १.९५.२० ॥
ದೇವಗರ್ಭದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಕುಮಾರನು ಅಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಬೆಳೆದನು. ಆದರೆ ಋಷಿಯ ಭಯದಿಂದ ದುಷ್ಯಂತನು ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿದ್ದರೂ ಆಗ ಕರೆಯಲಿಲ್ಲ.
1.95.21
गते काले तु महति न सस्मार तपोधनाम् ।
षड्वर्षेषु ततो बालः कण्वाश्रमपदं प्रति ॥ १.९५.२१ ॥
ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದರೂ ತಪೋಧನೆಯನ್ನು ಅವನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಆರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಆ ಬಾಲಕ ಕಣ್ವಾಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
1.95.22
व्याघ्रान्सिंहान्वराहांश्च वृकांश्च महिषांस्तथा ।
ऋक्षांश्चाभ्यहनद्व्यालान्पद्भ्यामाश्रमपीडकान् ॥ १.९५.२२ ॥
ಹುಲಿ, ಸಿಂಹ, ಹಂದಿ, ತೋಳ, ಕಾಡೆಮ್ಮೆ, ಕರಡಿಗಳನ್ನೂ, ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪೀಡೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳನ್ನೂ ಅವನು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದನು.
1.95.23
बलाद्भुजाभ्यां संगृह्य बलवान्संनियम्य च ।
बद्ध्वा वृक्षेषु दौष्यन्तिराश्रमस्य समन्ततः ॥ १.९५.२३ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದೌಷ್ಯಂತಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಅದುಮಿ, ಆಶ್ರಮದ ಸುತ್ತಲೂ ಮರಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು.
1.95.24
आरुरोह द्रुमांश्चैव क्रीडन्स्म परिधावति ।
वनं च लोडयामास सिंहव्याघ्रगणैर्वृतम् ॥ १.९५.२४ ॥
ಅವನು ಮರಗಳನ್ನು ಏರಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡನ್ನು ಕಲಕುತ್ತಿದ್ದನು.
1.95.25
ततश्च राक्षसान्सर्वान्पिशाचांश्च रिपून्रणे ।
मुष्टियुद्धेन तान्हत्वा ऋषीनाराधयत्तदा ॥ १.९५.२५ ॥
ನಂತರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಪಿಶಾಚರನ್ನೂ ಆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಮುಷ್ಟಿಯುದ್ಧದಿಂದ ಕೊಂದು, ಆಗ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
1.95.26
कश्चिद्दितिसुतस्तं तु हन्तुकामो महाबलः ।
वध्यमानांस्तु दैतेयानमर्षी तं समभ्ययात् ॥ १.९५.२६ ॥
ದಿತಿಯ ಮಗನೊಬ್ಬನು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ, ದೈತ್ಯರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
1.95.27
तमागतं प्रहस्यैव बाहुभ्यां परिगृह्य च ।
दृढं चाबध्य बाहुभ्यां पीडयामास तं तदा ॥ १.९५.२७ ॥
ಬಂದವನನ್ನು ನಗುತ್ತಲೇ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ, ಆಗ ಅವನನ್ನು ಹಿಸುಕಿದನು.
1.95.28
मर्दितो न शशाकास्मान्मोचितुं बलवत्तया ।
प्राक्रोशद्भैरवं तत्र द्वारेभ्यो निःसृतं त्वसृक् ॥ १.९५.२८ ॥
ಹಿಸುಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನ ಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು, ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಹೊರಬಂತು.
1.95.29
तेन शब्देन वित्रस्ता मृगाः सिंहादयो गणाः ।
सुस्रुवुश्च शकृन्मूत्रमाश्रमस्थाश्च सुस्रुवुः ॥ १.९५.२९ ॥
ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಭೀತರಾದ ಜಿಂಕೆಗಳು, ಸಿಂಹಾದಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದವರೂ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದರು.
1.95.30
निरसुं जानुभिः कृत्वा विससर्ज च सोऽपतत् ।
तद्दृष्ट्वा विस्मयं जग्मुः कुमारस्य विचेष्टितम् ॥ १.९५.३० ॥
ಮಂಡಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾಣರಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟನು; ಅವನು ಬಿದ್ದನು. ಆ ಕುಮಾರನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.
1.95.31
नित्यकालं वध्यमाना दैतेया राक्षसैः सह ।
कुमारस्य भयादेव नैव जग्मुस्तदाश्रमम् ॥ १.९५.३१ ॥
ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ದೈತ್ಯರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೂ ಕುಮಾರನ ಭಯದಿಂದಲೇ ಅವರು ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
1.95.32
ततोऽस्य नाम चक्रुस्ते कण्वाश्रमनिवासिनः ।
कण्वेन सहिताः सर्वे दृष्ट्वा कर्मातिमानुषम् ॥ १.९५.३२ ॥
ನಂತರ ಕಣ್ವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಕಣ್ವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವನ ಮಾನವಾತೀತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.
1.95.33
अस्त्वयं सर्वदमनः सर्वं हि दमयत्यसौ ।
स सर्वदमनो नाम कुमारः समपद्यत ॥ १.९५.३३ ॥
"ಇವನು ಸರ್ವದಮನನಾಗಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಮನಿಸುತ್ತಾನೆ" — ಆ ಕುಮಾರ ಸರ್ವದಮನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನಾದನು.
1.95.34
विक्रमेणौजसा चैव बलेन च समन्वितः ।
अप्रेषयति दुष्यन्ते महिष्यास्तनयस्य च ॥ १.९५.३४ ॥
ಪರಾಕ್ರಮ, ಓಜಸ್ಸು, ಬಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು; ಅವನು ದುಷ್ಯಂತನ ಬಳಿಗೆ, ಮಹಿಷಿಯ ಪುತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.95.35
पाण्डुभावपरीताङ्गीं चिन्तया समभिप्लुताम् ।
लम्बालकां कृशां दीनां तथा मलिनवाससम् ॥ १.९५.३५ ॥
ಬಿಳುಚಿದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳು, ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವಳು, ಇಳಿಬಿದ್ದ ಕೂದಲಿನವಳು, ಕೃಶಳು, ದೀನಳು, ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವಳು (ಶಕುಂತಲೆ).
1.95.36
शकुन्तलां च संप्रेक्ष्य प्रदध्यौ स मुनिस्तदा ।
शास्त्राणि सर्ववेदाश्च द्वादशाब्दस्य चाभवन् ॥ १.९५.३६ ॥
ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಮುನಿ ಆಗ ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಮುಗಿದಾಗ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು (ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಸಿದವು).