മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.95.1
प्रतिज्ञाय च दुष्यन्ते प्रतियाते दिने दिने ।
गर्भश्च ववृधे तस्यां राजपुत्र्यां महात्मनः ॥ १.९५.१ ॥
ദുഷ്യന്തൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ദിനംതോറും പോയി; ആ രാജകുമാരിയുടെ ഗർഭത്തിൽ മഹാത്മാവിന്റെ ഗർഭം വളർന്നു.
1.95.2
शकुन्तला चिन्तयन्ती राजानं कार्यगौरवात् ।
दिवारात्रमनिद्रैव स्नानभोजनवर्जिता ॥ १.९५.२ ॥
ശകുന്തള രാജാവിനെത്തന്നെ ചിന്തിച്ചു; കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവത്താൽ പകലും രാത്രിയും ഉറക്കമില്ലാതെ, കുളിയും ഭക്ഷണവും ഉപേക്ഷിച്ചവളായി.
1.95.3
राजप्रेषणिका विप्राश्चतुरङ्गबलान्विताः ।
अद्य श्वो वा परश्वो वा समायान्तीति निस्चिता ॥ १.९५.३ ॥
രാജാവയച്ച ബ്രാഹ്മണർ ചതുരംഗസേനയോടൊപ്പം ഇന്നോ നാളെയോ മറ്റന്നാളോ വരുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
1.95.4
दिनान्पक्षानृतून्मासानयनानि च सर्वशः ।
गण्यमानानि वर्षाणि व्यतीयुस्त्रीणि भारत ॥ १.९५.४ ॥
ഭരതവംശജാ, ദിവസങ്ങളും പക്ഷങ്ങളും ഋതുക്കളും മാസങ്ങളും അയനങ്ങളും എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കെ മൂന്നു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി.
1.95.5
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु ऋषेर्वचनगौरवात् ।
ऋषिपत्न्यः सुबहुशो हेतुमद्वाक्यमब्रुवन् ॥ १.९५.५ ॥
മൂന്നു വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ഋഷിയുടെ വാക്കിന്റെ ഗൗരവത്താൽ ഋഷിപത്നിമാർ പലതവണ യുക്തിയുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.95.6
शृणु भद्रे लोकवृत्तं श्रुत्वा यद्रोचते तव ।
तत्कुरुष्व हितं देवि नावमान्यं गुरोर्वचः ॥ १.९५.६ ॥
ഭദ്രേ, ലോകവൃത്തം കേൾക്കൂ; കേട്ടശേഷം നിനക്ക് ഇഷ്ടമായത് ചെയ്യൂ. ദേവീ, ഹിതമായത് ചെയ്യൂ; ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് അവഗണിക്കരുത്.
1.95.7
देवानां दैवतं विष्णुर्विप्राणामग्निर्ब्रह्म च ।
नारीणां दैवतं भर्ता लोकानां ब्राह्मणो गुरुः ॥ १.९५.७ ॥
ദേവന്മാർക്ക് ദൈവം വിഷ്ണുവാണ്; ബ്രാഹ്മണർക്ക് അഗ്നിയും വേദവും. സ്ത്രീകൾക്ക് ദൈവം ഭർത്താവാണ്; ലോകങ്ങൾക്ക് ഗുരു ബ്രാഹ്മണനാണ്.
1.95.8
सूतिकाले प्रसूष्वेति भगवांस्ते पिताऽब्रवीत् ।
करिष्यामीति कर्तव्यं तदा ते सुकृतं भवेत् ॥ १.९५.८ ॥
'പ്രസവകാലത്ത് പ്രസവിക്കുക' എന്ന് നിന്റെ പൂജ്യനായ പിതാവ് പറഞ്ഞു. 'ചെയ്യാം' എന്ന് ചെയ്യേണ്ടത്; അപ്പോൾ അത് നിനക്ക് സുകൃതമാകും.
1.95.9
पत्नीनां वचनं श्रुत्वा साधु साध्वित्यचिन्तयत् ।
गर्भं सुषाव वामोरूः कुमारममितौजसम् ॥ १.९५.९ ॥
ഭാര്യമാരുടെ വാക്ക് കേട്ട് 'സാധു, സാധു' എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു; സുന്ദരമായ തുടകളുള്ള അവൾ അളവറ്റ തേജസ്സുള്ള പുത്രനെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് പ്രസവിച്ചു.
1.95.10
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु प्राजायत शकुन्तला ।
रूपौदार्यगुणोपेतं दौष्यन्तिं जनमेजय ॥ १.९५.१० ॥
മൂന്ന് വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ശകുന്തള പ്രസവിച്ചു — ജനമേജയാ, രൂപവും ഔദാര്യവും ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞ ദുഷ്യന്തപുത്രനെ.
1.95.11
जाते तस्मिन्नन्तरिक्षात्पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
देवदुन्दुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ १.९५.११ ॥
അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്തുനിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടി വീണു; ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, അപ്സരസ്സുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
1.95.12
गायद्भिर्मधुरं तत्र देवैः शक्रोऽभ्युवाच ह ।
शकुन्तले तव सुतश्चक्रवर्ती भविष्यति ॥ १.९५.१२ ॥
ദേവന്മാർ മധുരമായി പാടുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു — 'ശകുന്തളേ, നിന്റെ പുത്രൻ ചക്രവർത്തിയാകും.'
1.95.13
बलं तेजश्च रूपं च न समं भुवि केनचित् ।
आहर्ता वाजिमेधस्य शतसङ्ख्यस्य पौरवः ॥ १.९५.१३ ॥
ഭൂമിയിൽ ആർക്കും തുല്യമായ ബലവും തേജസ്സും രൂപവും ഉണ്ടാകില്ല; ആ പൗരവൻ നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തുന്നവനാകും.
1.95.14
अनेकारपि साहस्रै राजसूयादिभिर्मखैः ।
स्वार्थं ब्राह्मणसात्कृत्वा दक्षिणाममितां ददत् ॥ १.९५.१४ ॥
രാജസൂയം മുതലായ ആയിരക്കണക്കിന് യജ്ഞങ്ങളാൽ, തന്റെ ധനം ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകി, അപരിമിതമായ ദക്ഷിണ അവൻ നൽകും.
1.95.15
देवतानां वचः श्रुत्वा कण्वाश्रमनिवासिनः ।
सभाजयन्तः कण्वस्य सुतां सर्वे महर्षयः ॥ १.९५.१५ ॥
ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട്, കണ്വാശ്രമത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹർഷിമാരെല്ലാം കണ്വന്റെ പുത്രിയെ ആദരിച്ചു.
1.95.16
शकुन्तला च तच्छ्रुत्वा परं हर्षमवाप सा ।
द्विजानाहूय मुनिभिः सत्कृत्य च महायशाः। ॥ १.९५.१६ ॥
അത് കേട്ട് ശകുന്തല പരമമായ സന്തോഷം നേടി; മഹായശസ്വിനിയായ അവൾ മുനിമാരോടൊപ്പം ബ്രാഹ്മണരെ വിളിച്ച് സത്കരിച്ചു.
1.95.17
जातकर्मादिसंस्कारं कण्वः पुण्यवतां वरः ।
तस्याथ कारयामास वर्धमानस्य चासकृत् ॥ १.९५.१७ ॥
പുണ്യവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കണ്വൻ അവന് ജാതകർമ്മം മുതലായ സംസ്കാരങ്ങൾ നടത്തിച്ചു; വളരുന്ന ആ ബാലന് പലപ്പോഴും സംസ്കാരങ്ങൾ നടത്തിച്ചു.
1.95.18
यथाविधि यथान्यायं क्रियाः सर्वास्त्वकारयत् ।
दन्तैः शुक्लैः शिखरिभिःसिंहसंहननोऽभवत् ॥ १.९५.१८ ॥
വിധിപ്രകാരവും ന്യായപ്രകാരവും അവൻ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യിച്ചു; പർവതശിഖരങ്ങൾ പോലെ വെളുത്ത പല്ലുകളും സിംഹത്തിന്റെ ദൃഢശരീരവുമുള്ളവനായി അവൻ മാറി.
1.95.19
चक्राङ्कितकरः श्रीमान्स्वयं विष्णुरिवापरः ।
चतुष्किष्कुर्महातेजा महामूर्धा महाबलः ॥ १.९५.१९ ॥
ചക്രചിഹ്നമുള്ള കൈകളുള്ളവനും, ശ്രീമാനും, സ്വയം മറ്റൊരു വിഷ്ണുവെന്നപോലെയുള്ളവനും, നാല് കിഷ്കു ഉയരമുള്ളവനും, മഹാതേജസ്വിയും, വലിയ തലയുള്ളവനും, മഹാബലവാനും.
1.95.20
कुमारो देवगर्भाभः स तत्राशु व्यवर्धत ।
ऋषेर्भयात्तु दुष्यन्तः स्मरन्नैवाह्वयत्तदा ॥ १.९५.२० ॥
ദേവഗർഭം പോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ കുമാരൻ അവിടെ വേഗം വളർന്നു. എന്നാൽ മുനിയുടെ ഭയത്താൽ ദുഷ്യന്തൻ അപ്പോൾ ഓർമ്മയുണ്ടായിട്ടും അവനെ വിളിച്ചില്ല.
1.95.21
गते काले तु महति न सस्मार तपोधनाम् ।
षड्वर्षेषु ततो बालः कण्वाश्रमपदं प्रति ॥ १.९५.२१ ॥
വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും തപോധനയെ അവൻ ഓർത്തില്ല. പിന്നെ ആറ് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ബാലൻ കണ്വാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
1.95.22
व्याघ्रान्सिंहान्वराहांश्च वृकांश्च महिषांस्तथा ।
ऋक्षांश्चाभ्यहनद्व्यालान्पद्भ्यामाश्रमपीडकान् ॥ १.९५.२२ ॥
കടുവകളെയും സിംഹങ്ങളെയും പന്നികളെയും ചെന്നായ്ക്കളെയും എരുമകളെയും കരടികളെയും, ആശ്രമത്തെ പീഡിപ്പിച്ച ക്രൂരമൃഗങ്ങളെയും അവൻ കാൽകൊണ്ട് അടിച്ചുവീഴ്ത്തി.
1.95.23
बलाद्भुजाभ्यां संगृह्य बलवान्संनियम्य च ।
बद्ध्वा वृक्षेषु दौष्यन्तिराश्रमस्य समन्ततः ॥ १.९५.२३ ॥
ബലവാനായ ദൗഷ്യന്തി അവയെ ഇരുകൈകൊണ്ടും ബലമായി പിടിച്ചൊതുക്കി, ആശ്രമത്തിന് ചുറ്റും മരങ്ങളിൽ കെട്ടിയിട്ടു.
1.95.24
आरुरोह द्रुमांश्चैव क्रीडन्स्म परिधावति ।
वनं च लोडयामास सिंहव्याघ्रगणैर्वृतम् ॥ १.९५.२४ ॥
അവൻ മരങ്ങളിൽ കയറി കളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിനടന്നു; സിംഹങ്ങളും കടുവകളും നിറഞ്ഞ വനത്തെ ഇളക്കിമറിച്ചു.
1.95.25
ततश्च राक्षसान्सर्वान्पिशाचांश्च रिपून्रणे ।
मुष्टियुद्धेन तान्हत्वा ऋषीनाराधयत्तदा ॥ १.९५.२५ ॥
പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ രാക്ഷസരെയും പിശാചുക്കളെയും ആ ശത്രുക്കളെയും മുഷ്ടിയുദ്ധത്താൽ കൊന്നശേഷം അപ്പോൾ ഋഷിമാരെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
1.95.26
कश्चिद्दितिसुतस्तं तु हन्तुकामो महाबलः ।
वध्यमानांस्तु दैतेयानमर्षी तं समभ्ययात् ॥ १.९५.२६ ॥
ദിതിയുടെ ഒരു പുത്രൻ, മഹാബലൻ, അവനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ദൈത്യന്മാർ വധിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട് കോപത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
1.95.27
तमागतं प्रहस्यैव बाहुभ्यां परिगृह्य च ।
दृढं चाबध्य बाहुभ्यां पीडयामास तं तदा ॥ १.९५.२७ ॥
വന്നവനെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ കൈകളാൽ പിടിച്ച്, ഉറപ്പോടെ കൈകളാൽ ബന്ധിച്ച്, അപ്പോൾ അവനെ ഞെരുക്കി.
1.95.28
मर्दितो न शशाकास्मान्मोचितुं बलवत्तया ।
प्राक्रोशद्भैरवं तत्र द्वारेभ्यो निःसृतं त्वसृक् ॥ १.९५.२८ ॥
ഞെരുക്കപ്പെട്ട് അവന്റെ ബലത്താൽ ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല; അവിടെ ഭയങ്കരമായി നിലവിളിച്ചു, ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്തം പുറപ്പെട്ടു.
1.95.29
तेन शब्देन वित्रस्ता मृगाः सिंहादयो गणाः ।
सुस्रुवुश्च शकृन्मूत्रमाश्रमस्थाश्च सुस्रुवुः ॥ १.९५.२९ ॥
ആ ശബ്ദത്താൽ ഭയന്ന മാനുകളും സിംഹാദി മൃഗക്കൂട്ടങ്ങളും, ആശ്രമത്തിൽ കഴിഞ്ഞവരും മലമൂത്രവിസർജനം ചെയ്തു.
1.95.30
निरसुं जानुभिः कृत्वा विससर्ज च सोऽपतत् ।
तद्दृष्ट्वा विस्मयं जग्मुः कुमारस्य विचेष्टितम् ॥ १.९५.३० ॥
മുട്ടുകളാൽ അവനെ ജീവനറ്റവനാക്കി വിട്ടു; അവൻ വീണു. ആ കുമാരന്റെ പ്രവൃത്തി കണ്ട് എല്ലാവരും വിസ്മയിച്ചു.
1.95.31
नित्यकालं वध्यमाना दैतेया राक्षसैः सह ।
कुमारस्य भयादेव नैव जग्मुस्तदाश्रमम् ॥ १.९५.३१ ॥
രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം ദൈത്യന്മാർ എപ്പോഴും മർദ്ദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാലും കുമാരന്റെ ഭയം കാരണം അവർ ആ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയില്ല.
1.95.32
ततोऽस्य नाम चक्रुस्ते कण्वाश्रमनिवासिनः ।
कण्वेन सहिताः सर्वे दृष्ट्वा कर्मातिमानुषम् ॥ १.९५.३२ ॥
അതിനുശേഷം കണ്വാശ്രമവാസികളെല്ലാം കണ്വനോടൊപ്പം അവന്റെ മനുഷ്യാതീതമായ പ്രവൃത്തി കണ്ട് അവന് പേരിട്ടു.
1.95.33
अस्त्वयं सर्वदमनः सर्वं हि दमयत्यसौ ।
स सर्वदमनो नाम कुमारः समपद्यत ॥ १.९५.३३ ॥
"ഇവൻ സർവ്വദമനനാകട്ടെ, കാരണം ഇവൻ എല്ലാത്തിനെയും അടക്കുന്നു" — ആ കുമാരൻ സർവ്വദമനൻ എന്ന പേരിലായി.
1.95.34
विक्रमेणौजसा चैव बलेन च समन्वितः ।
अप्रेषयति दुष्यन्ते महिष्यास्तनयस्य च ॥ १.९५.३४ ॥
വിക്രമവും ഓജസ്സും ബലവും ഉള്ളവനായ അവൻ ദുഷ്യന്തനെയും മഹിഷിയുടെ പുത്രനെയും അയയ്ക്കുന്നു.
1.95.35
पाण्डुभावपरीताङ्गीं चिन्तया समभिप्लुताम् ।
लम्बालकां कृशां दीनां तथा मलिनवाससम् ॥ १.९५.३५ ॥
വിളർച്ച ബാധിച്ച അവയവങ്ങളോടെ, ചിന്തയിൽ മുങ്ങി, തൂങ്ങിയ മുടിയോടെ, ക്ഷീണിച്ച്, ദീനയായി, മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച (ശകുന്തല).
1.95.36
शकुन्तलां च संप्रेक्ष्य प्रदध्यौ स मुनिस्तदा ।
शास्त्राणि सर्ववेदाश्च द्वादशाब्दस्य चाभवन् ॥ १.९५.३६ ॥
ശകുന്തലയെ കണ്ട് ആ മുനി അപ്പോൾ ധ്യാനിച്ചു; പന്ത്രണ്ട് വർഷം തികഞ്ഞപ്പോൾ ശാസ്ത്രങ്ങളും സർവ്വവേദങ്ങളും (അവനിൽ സിദ്ധിച്ചു).