مهابهاراتا · أدهيايا 1.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.98.1
एवमुक्ता वरारोहा व्रीडितेव मनस्विनी ।
विसंज्ञेव च दुःखेन तस्थौ स्थूणेव निश्चला ॥ १.९८.१ ॥
فلما خوطبت بذلك وقفت المرأة ذات الأرداف الجميلة، العالية الهمة، كأنها خجلى، وكأنها فاقدة الوعي من الحزن، ساكنة كالعمود.
1.98.2
संरम्भामर्षताम्राक्षी स्फुरमाणोष्ठसंपुटा ।
कटाक्षैर्निर्दहन्तीव तिर्यग्राजानमैक्षत ॥ १.९८.२ ॥
وقد احمرت عيناها من الغضب والاستنكار، وارتعشت شفتاها، فنظرت إلى الملك شزرًا كأنها تحرقه بنظراتها المائلة.
1.98.3
आकारं गूहमाना च मन्युना च समीरितम् ।
तपसा संभृतं तेजो धारयामास वै तदा ॥ १.९८.३ ॥
وهي تخفي هيئتها، وقد أثارها الغضب، فكبحت حينئذ القوة المتقدة التي جمعتها بالتقشف.
1.98.4
सा मुहूर्तमिव ध्यात्वा दुःखामर्षसमन्विता ।
भर्तारमभिसंप्रेक्ष्य यथान्यायं वचोऽब्रवीत् ॥ १.९८.४ ॥
امتلأت حزنًا واستنكارًا، فتأملت لحظة كأنها تفكر، ثم نظرت إلى زوجها وقالت كلامًا موافقًا للحق.
1.98.5
जानन्नपि महाराज कस्मादेवं प्रभाषसे ।
न जानामीति निःशङ्कं यथान्यः प्राकृतस्तथा ॥ १.९८.५ ॥
أيها الملك العظيم، وأنت تعلم، لماذا تتكلم هكذا فتقول دون تردد "لا أعلم" كما يقول أي رجل عادي؟
1.98.6
तस्य ते हृदयं वेद सत्यस्यैवानृतस्य च ।
साक्षिणं बत कल्याणमात्मानमवमन्यसे ॥ १.९८.६ ॥
قلبك يعلم ذلك، وهو شاهد الحق والباطل. واأسفاه، أيها الكريم، إنك تحتقر نفسك.
1.98.7
योऽन्यथा सन्तमात्मानन्यथा प्रतिपद्यते ।
किं तेन न कृतं पापं चोरेणात्मापहारिणा ॥ १.९८.७ ॥
من يُظهر نفسه على غير ما هي عليه، فأي ذنب لم يرتكبه؟ إنه لصّ يسرق نفسه.
1.98.8
एकोऽहमस्मीति च मन्यसे त्वं ।
न हृच्छयं वेत्सि मुनिं पुराणम्।
यो वेदिता कर्मणः पापकस्य ।
तस्यान्तिके त्वं वृजिनं करोषि ॥ १.९८.८ ॥
تظن أنك وحدك. أنت لا تعرف الحكيم القديم الساكن في القلب. وأمام من يعلم الفعل الشرير ترتكب الشر.
1.98.9
धर्म एव हि साधूनां सर्वेषां हितकारणम् ।
नित्यं मिथ्याविहीनानां न च दुःखावहो भवेत् ॥ १.९८.९ ॥
إن الدارما هي وحدها سبب الخير للأخيار ولجميع الناس. ولمن تجنّب الكذب، لا تجلب له قط حزنًا.
1.98.10
मन्यते पापकं कृत्वा न कश्चिद्वेत्ति मामिति ।
विदन्ति चैनं देवाश्च यश्चैवान्तरपूरुषः ॥ १.९८.१० ॥
يظن الإنسان بعد أن يفعل الشر أنه «لا أحد يعرفني». لكن الآلهة تعرفه، والبوروشا الداخلي أيضًا يعرفه.
1.98.11
आदित्यचन्द्रावनिलोऽनलश्च ।
द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्च।
अहश्च रात्रिश्च उभे च सन्ध्ये ।
धर्मश्च जानाति नरस्य वृत्तम् ॥ १.९८.११ ॥
الشمس والقمر، والريح والنار، والسماء والأرض، والماء والقلب، ويama، والنهار والليل، والشفقان، والدارما — كلها تعرف سلوك الإنسان.
1.98.12
यमो वैवस्वतस्तस्य निर्यातयति दुष्कृतम् ।
हृदि स्थितः कर्मसाक्षी क्षेत्रज्ञो यस्य तुष्यति ॥ १.९८.१२ ॥
يجعل يama ابن فيفاسفات يُجازيه على فعله الشرير. الشاهد على الأفعال الساكن في القلب، عارف الحقل، يرضى عمّن يرضى عنه.
1.98.13
न तुष्यति च यस्यैष पुरुषस्य दुरात्मनः ।
तं यमः पापकर्माणं निर्भर्त्सयति दुष्कृतम् ॥ १.९८.१३ ॥
ومَن لا يرضى به هذا (الشاهد المقيم في القلب)، ذلك الرجل الشرير الخبيث، يوبّخه ياما، فاعل السوء.
1.98.14
योऽवमत्यात्मनात्मानमन्यथा प्रतिपद्यते ।
न तस्य देवाः श्रेयांसो यस्यात्मापि न कारणम् ॥ १.९८.१४ ॥
فمَن يحتقر نفسه بنفسه ويسلك سبيلًا آخر، فليست الآلهة خيرًا له؛ ومَن لا تكون نفسه نفسها سببًا.
1.98.15
स्वयं प्राप्तेति मामेवं मावमंस्था पतिव्रताम् ।
अर्चार्हां नार्चयसि मां स्वयं भार्यामुपस्थिताम् ॥ १.९८.१५ ॥
لا تحتقرني، أنا الزوجة الوفية، بظنك أنها جاءت من تلقاء نفسها. أنت لا تكرمني، وأنا أهل للإكرام، وقد جئتك بنفسي زوجةً.
1.98.16
किमर्थं मां प्राकृतवदुपप्रेक्षसि संसदि ।
नखल्वहमिदं शून्ये रौमि किं न शृणोषि मे ॥ १.९८.१६ ॥
لماذا تنظر إليّ في المجلس كما لو كنتُ امرأةً عادية؟ إنني حقًّا أصيح بهذا في مكانٍ خالٍ — أفلا تسمع صوتي؟
1.98.17
यदि मे याचमानाया वचनं न करिष्यसि ।
दुष्यन्त शतधा त्वद्य मूर्धा ते विफलिष्यति ॥ १.९८.१७ ॥
إن لم تفعل ما أسألك، أنا المتوسِّلة إليك، فإن رأسك اليوم سينشطر مائةَ شِقّ، يا دُشْيَنْتَ.
1.98.18
जायां पतिः संप्रविश्य यदस्यां जायते पुनः ।
जायायास्तद्धि जायात्वं पौराणाः कवयो विदुः ॥ १.९८.१८ ॥
إن الزوج إذ يدخل في زوجته، يولد فيها من جديد؛ وذلك هو كونها زوجة، كما يعلم الحكماء القدماء.
1.98.19
यदागमवतः पुंसस्तदपत्यं प्रजायते ।
तत्तारयति संतत्या पूर्वप्रेतान्पितामहान् ॥ १.९८.१९ ॥
فالنسل الذي يولد لرجل عالم بالكتب المقدسة ينقذ بتواصل النسب الأجداد الذين ماتوا من قبل.
1.98.20
पुन्नाम्नो नरकाद्यस्मात्पितरं त्रायते सुतः ।
तस्मात्पुत्र इति प्रोक्तः पूर्वमेव स्वयंभुवा ॥ १.९८.२० ॥
لأن الابن ينقذ أباه من الجحيم المسمى بوت، لذلك سماه الخالق الذاتي منذ البدء «بوترا» أي الابن.
1.98.21
पुत्रेण लोकाञ्जयन्ति पौत्रेणानन्त्यमश्नुते ।
अथ पौत्रस्य पुत्रेण मोदन्ते प्रपितामहाः ॥ १.९८.२१ ॥
بالابن يغلبون العوالم، وبالحفيد ينالون الخلود، وبابن الحفيد يفرح الأجداد الأبعدون.
1.98.22
सा भार्या या गृहे दक्षा सा भार्या या प्रजावती ।
सा भार्या या पतिप्राणा सा भार्या या पतिव्रता ॥ १.९८.२२ ॥
المرأة الماهرة في البيت هي الزوجة، والتي لها ذرية هي الزوجة، والتي زوجها حياتها هي الزوجة، والتي تخلص لزوجها هي الزوجة.
1.98.23
अर्धं भार्या मनुष्यस्य भार्या श्रेष्ठतमः सखा ।
भार्या मूलं त्रिवर्गस्य यः सभार्यः स बन्धुमान् ॥ १.९८.२३ ॥
الزوجة نصف الرجل، والزوجة أفضل الأصدقاء، والزوجة أصل الغايات الثلاث، ومن كانت له زوجة فله أقارب.
1.98.24
भार्यावन्तः क्रियावन्तः सभार्या गृहमेधिनः ।
भार्यावन्तः प्रमोदन्ते भार्यावन्तः श्रियावृताः ॥ १.९८.२४ ॥
أصحاب الزوجات، والمقيمون بالشعائر، وأرباب البيوت مع زوجاتهم يفرحون؛ أصحاب الزوجات محاطون بالنعمة يفرحون.
1.98.25
सखायः प्रविविक्तेषु भवन्त्येताः प्रियंवदाः ।
पितरो धर्मकार्येषु भवन्त्यार्तस्य मातरः ॥ १.९८.२५ ॥
في الخلوات يصِرن صديقات عذبات الكلام، وفي أعمال الدارما يكن كالآباء، وللمتألم يكن كالأمهات.
1.98.26
कान्तारेष्वपि विश्रामो जनस्याध्वनि कस्य वै ।
यः सदारः स विश्वास्यस्तस्माद्दाराः परा गतिः। ॥ १.९८.२६ ॥
ففي الغابات وعلى الطريق، من ذا الذي يجد الراحة؟ فالذي معه زوجته أمين موثوق؛ ولذلك فالزوجات هنّ الملجأ الأسمى.
1.98.27
संसरन्तमभिप्रेतं विषमेष्वेकपातिनम् ।
भार्यैवान्वेति भर्तारं सततं या पतिव्रता ॥ १.९८.२७ ॥
خلف زوجها الحبيب الذي يتنقل وحده في المواضع الوعرة، تتبعه الزوجة المخلصة دائماً.
1.98.28
प्रथमं संस्थिता भार्या पतिं प्रेत्य प्रतीक्षते ।
पूर्वप्रेतं तु भर्तारं पश्चात्साप्यनुगच्छति ॥ १.९८.२८ ॥
تبقى الزوجة أولاً، فإذا مات زوجها انتظرته؛ وإذا مات قبلها، تتبعه هي أيضاً من بعد.
1.98.29
एतस्मात्कारणाद्राजन्पाणिग्रहणमिष्यते ।
यदाप्नोति पतिर्भार्यामिह लोके परत्र च ॥ १.९८.२९ ॥
ولهذا السبب، أيها الملك، فُرض أخذ اليد (الزواج)، لأن الزوج ينال زوجته في هذا العالم وفي الآخرة.
1.98.30
पोषणार्थं शरीरस्य पाथेयं स्वर्गतस्य वै ।
आत्माऽऽत्मनैव जनितः पुत्र इत्युच्यते बुधैः ॥ १.९८.३० ॥
لتغذية الجسد، وزاداً لمن ذهب إلى السماء؛ فالنفس المولودة من النفس بنفسها يسميها الحكماء ابناً.
1.98.31
तस्माद्भार्यां पतिः पश्येन्मातृवत्पुत्रमातरम् ।
अन्तरात्मैव सर्वस्य पुत्रो नामोच्यते सदा ॥ १.९८.३१ ॥
ولذلك ينبغي للزوج أن يرى زوجته، أم ابنه، كأمٍّ. والروح الباطنية لكل إنسان تُسمّى دائمًا «ابنًا».
1.98.32
गती रूपं च चेष्टा च आवर्ता लक्षणानि च ।
पितॄणां यानि दृश्यन्ते पुत्राणां सन्ति तानि च ॥ १.९८.३२ ॥
المشية والهيئة والسلوك، والدوائر في الشعر وسائر العلامات التي تُرى في الآباء، هي موجودة أيضًا في الأبناء.
1.98.33
तेषां शीलगुणाचारास्तत्संपर्काच्छुभाशुभात् ।
भार्यायां जनितं पुत्रमादर्शे स्वमिवाननम् ॥ १.९८.३३ ॥
طباعهم وفضائلهم وسلوكهم، خيرها وشرها، الناشئة من مخالطتهم، تنعكس في الابن المولود من الزوجة، كما ينعكس الوجه في المرآة.
1.98.34
जनिता मोदते प्रेक्ष्य स्वर्गं प्राप्येव पुण्यकृत् ।
पतिव्रतारूपधराः परबीजस्य संग्रहात् ॥ १.९८.३४ ॥
يفرح الوالد إذا رأى الابن، كما يفرح صاحب الفضل إذا نال الجنة. أما النساء اللواتي يتزين بصورة الزوجات المخلصات، فلقبولهن بذرة الغير، (لا يشاركن في هذا الفرح).
1.98.35
कुलं विनाश्य भर्तॄणां नरकं यान्ति दारुणम् ।
परेण जनिताः पुत्राः स्वभार्यायां यथेष्टतः ॥ १.९८.३५ ॥
فبعد أن يُفنين نسل أزواجهن يذهبن إلى جحيم مروّع؛ والأبناء الذين يولدون من غير الزوج في زوجته حسب الهوى (كذلك).
1.98.36
मम पुत्रा इति मतास्ते पुत्रा अपि शत्रवः ।
द्विषन्ति प्रतिकुर्वन्ति न ते वचनंकारिणः ॥ १.९८.३६ ॥
ومع أنهم يُعدّون «أبنائي»، فإن أولئك الأبناء أعداء؛ يكرهون ويعارضون، ولا ينفذون قول (الأب).
1.98.37
द्वेष्टि तांश्च पिता चापि स्वबीजे न तथा नृप ।
न द्वेष्टि पितरं पुत्रो जनितारमथापि वा ॥ १.९८.३७ ॥
ويكرههم الأب أيضًا، لكن ليس كذلك في بذره الخاص أيها الملك. والابن لا يكره أباه ولا من أنجبه.
1.98.38
न द्वेष्टि जनिता पुत्रं तस्मादात्मा सुतो भवेत् ।
दह्यमाना मनोदुःखैर्व्याधिभिस्तुमुलैर्जनः ॥ १.९८.३८ ॥
المُنجِب لا يكره ابنه؛ لذلك ينبغي أن يكون الابن ذاته. الناس المحترقون بآلام النفس وبالأمراض العنيفة.
1.98.39
ह्लादन्ते स्वेषु दारेषु घर्मार्ताः सलिलेष्विव ।
विप्रवासकृशा दीना नरा मलिनवाससः ॥ १.९८.३९ ॥
كما يجد المعذّبون بالحر لذّة في الماء، كذلك يجدون لذّتهم في زوجاتهم؛ الرجال المنهكون بالنفي الطويل عن ديارهم، البائسون، لابسو الثياب الوسخة.
1.98.40
तेऽपि स्वदारांस्तुष्यन्ति दरिद्रा धनलाभवत् ।
अप्रियोक्तोपि दाराणां न ब्रूयादप्रियं बुधः ॥ १.९८.४० ॥
وهم أيضًا يرضون بزوجاتهم كما يفرح الفقير بكسب الثروة. وحتى لو كلمته الزوجات كلامًا غير لطيف، فلا ينبغي للحكيم أن يقول لهن كلامًا غير لطيف.
1.98.41
रतिं प्रीतिं च धर्मं च तदायत्तमवेक्ष्य च ।
आत्मनोऽर्धमिति श्रौतं सा रक्षति धनं प्रजाः ॥ १.९८.४१ ॥
لما رأوا أن اللذة والمودة والواجب تعتمد عليها أيضًا، وكما يعلن الوحي أنها نصف الذات، فهي تحفظ الثروة والنسل.
1.98.42
शरीरं लोकयात्रां वै धर्मं स्वर्गमृषीन्पितॄन् ।
आत्मनो जन्मनः क्षेत्रं पुण्या रामाः सनातनाः ॥ १.९८.४२ ॥
الجسد، ومسار العالم، والدharma، والجنة، والحكماء والأجداد، وحقل الميلاد الذاتي — هؤلاء هن النساء المباركات الخالدات.
1.98.43
ऋषीणामपि का शक्तिः स्रष्टुं रामामृते प्रजा- ।
देवानामपि का शक्तिः कर्तुं संभवमात्मनः ॥ १.९८.४३ ॥
ما القدرة التي يملكها حتى الحكماء على إنجاب الذرية بدون النساء؟ وما القدرة التي تملكها حتى الآلهة على إيجاد ولادتها بنفسها؟
1.98.44
पण्डितस्यापि लोकेषु स्त्रीषु सृष्टिः प्रतिष्ठिता ।
ऋषिभ्यो ह्यृषयः केचिच्चण्डालीष्वपि जज्ञिरे ॥ १.९८.४४ ॥
في العوالم، يقوم حتى خلق الحكيم على النساء. فإن من الحكماء من وُلدوا حتى من نساء الشاندالا.
1.98.45
परिसृत्य यथा सूनुर्धरणीरेणुकुण्ठितः ।
पितुरालिङ्गतेऽङ्गानि किमस्त्यभ्यधिकं ततः ॥ १.९८.४५ ॥
ما الذي هو أعظم من أن يزحف الابن مغطى بغبار الأرض ويعانق أطراف أبيه؟
1.98.46
स त्वं सूनुमनुप्राप्तं साभिलाषं मनस्विनम् ।
प्रेक्षमाणं कटाक्षेण किमर्थमवमन्यसे ॥ १.९८.४६ ॥
لماذا تحتقر ابنك الذي اقترب منك، مملوءًا بالشوق ورفيع النفس، ينظر إليك بنظرات جانبية؟
1.98.47
अण्डानि बिभ्रति स्वानि न त्यजन्ति पिपीलिकाः ।
किं पुनस्त्वं न मन्येथाः सर्वथा पुत्रमीदृशम् ॥ १.९८.४७ ॥
النمل يحمل بيضه ولا يتخلى عنه. فكم بالحري ألا تعتبر ابنًا كهذا بأي حال؟
1.98.48
न भरेथाः कथं नु त्वं मयि जातं स्वमात्मजम् ।
ममाण्डानीति वर्ध्ते कोकिलाण्डानि वायसाः ॥ १.९८.४८ ॥
لماذا لا تعول ابنك الذي وُلد مني؟ فالغربان تربي حتى بيض الوقواق ظانةً إياه «بيضها»!
1.98.49
किं पुनस्त्वं न मन्येथाः सर्वज्ञः पुत्रमीदृशम् ।
मलयाच्चन्दनं जातमतिशीतं वदन्ति वै ॥ १.९८.४९ ॥
فكيف لا تعترفين بمثل هذا الابن العليم بكل شيء؟ يقال إن صندل جبل مالايا بارد جدًا.
1.98.50
शिशोरालिङ्गनं तस्माच्चन्दनादधिकं भवेत् ।
न वाससां न रामाणां नापां स्पर्शस्तथाविधः ॥ १.९८.५० ॥
عناق الطفل أعظم حتى من ذلك الصندل؛ ولمس الثياب أو النساء أو المياه ليس من هذا النوع.
1.98.51
शिशुनालिङ्ग्यमानस्य स्पर्शः सूनोर्यथा सुखः ।
पुत्रस्पर्शात्प्रियतरः स्पर्शो लोके न विद्यते ॥ १.९८.५१ ॥
لمسُ الابن ممتعٌ كلمسِ الطفل حين يعانق؛ ولا يوجد في العالم لمسٌ أحبُّ من لمسِ الابن.
1.98.52
स्पृशतु त्वां समालिङ्ग्य पुत्रोऽयं प्रियदर्शनः ।
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो गौर्वरिष्ठा चतुष्पदाम् ॥ १.९८.५२ ॥
ليعانقك هذا الابن البهيّ المنظر ويلمسك؛ فبين ذوات القدمين البراهمة أفضلها، وبين ذوات الأربع البقرة أفضلها.
1.98.53
मुरुर्गरीयसां श्रेष्ठः पुत्रः स्पर्शवतां वरः ।
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु प्रजातोऽयमरिन्दमः ॥ १.९८.५३ ॥
هذا الابن، أفضل المكرّمين كَمُرُو، وأولُ من يلمس، وُلد بعد اكتمال ثلاث سنين — وهو قاهر الأعداء.
1.98.54
अद्यायं मन्नियोगात्तु तवाह्वानं प्रतीक्षते ।
कुमारो राजशार्दूल तव शोकप्रणाशनः ॥ १.९८.५४ ॥
والآن ينتظر هذا الأمير، بأمري، دعوتَك؛ أيها النمر بين الملوك، إنه مُزيل حزنك.
1.98.55
आहर्ता वाजिमेधस्य शतसङ्ख्यस्य पौरवः ।
राजसूयादिकानन्यान्क्रतूनमितदक्षिणान् ॥ १.९८.५५ ॥
الباوراوي الذي يُقيم مائة قربان للحصان، وغيرها من القرابين بدءًا بالراجاسويا، بعطايا لا حدّ لها.
1.98.56
इति गौरन्तरिक्षे मां सूतके ह्यवदत्पुरा ।
हन्त स्वमङ्कमारोप्य स्नेहाद्ग्रामान्तरं गताः ॥ १.९८.५६ ॥
هكذا قالت لي بقرةٌ في السماء من قبلُ عند طقس الولادة: «آهٍ! لقد وضعوه في حجرهم، ومن محبةٍ ذهبوا إلى قريةٍ أخرى.»
1.98.57
मूर्ध्नि पुत्रानुपाघ्राय प्रतिनन्दन्ति मानवाः ।
वेदेष्वपि वदन्तीमं मन्त्रग्रामं द्विजातयः ॥ १.९८.५७ ॥
يُقبّل الناس رؤوس أبنائهم ويشمّونها، ويفرحون بذلك؛ وفي الفيدات أيضًا يتلو ذوو الولادتين هذه المجموعة من التعاويذ.
1.98.58
जातकर्मणि पुत्राणां तवापि विदितं ध्रुवम् ।
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादधिजायसे ॥ १.९८.५८ ॥
وفي طقس ولادة الأبناء لا شك أنك تعلم هذا أيضًا: تولد من عضوٍ بعد عضو، وتولد من جديد من القلب.
1.98.59
आत्मा वै पुत्रनामासि स जीव शरदः शतम् ।
उपजिघ्रन्ति पितरो मन्त्रेणानेन मूर्धनि ॥ १.९८.५९ ॥
أنت الذات نفسها، الحامل اسم الابن؛ فعِش مائة خريف. وبهذه التعويذة يشمّ الآباء رأس الابن.
1.98.60
पोषणं त्वदधीनं मे सन्तानमपि चाक्षयम् ।
तस्मात्त्वं जीव मे पुत्र स सुखी शरदां शतम् ॥ १.९८.६० ॥
وإعالتي وذريّتي الباقية هما أيضًا مرهونتان بك؛ فلذلك يا بني، عِش، وكن سعيدًا مائة خريف.
1.98.61
एको भूत्वा द्विधा भूत इति वादः प्रवर्तते ।
त्वदङ्गेभ्यः प्रसूतोऽयं पुरुषात्पुरुषः परः ॥ १.९८.६१ ॥
يقال: إذ كان واحدًا صار اثنين. لقد وُلد من أعضائك؛ ومن رجل خرج رجل آخر.
1.98.62
सरसीवामलेऽऽत्मानं द्वितीयं पश्य ते सुतम् ।
सरसीवामले सोमं प्रेक्षात्मानं त्वमात्मनि ॥ १.९८.६२ ॥
كما ترى نفسك في بحيرة صافية، فانظر إلى ابنك، نفسك الثانية. وكما ترى القمر في بحيرة صافية، فانظر إلى نفسك في داخل نفسك.
1.98.63
यथाचाहवनीयोऽग्निर्वर्हपत्यात्प्रणीयते ।
एवं त्वत्तः प्रणीतोऽयं त्वमेकः सन्द्विधा कृतः ॥ १.९८.६३ ॥
كما يُؤخذ نار الآهافانيا من نار الغارهاباتيا، هكذا أُخرج هذا منك؛ وأنت، وإن كنت واحدًا، قد جُعلت اثنين.
1.98.64
मृगापकृष्टेन हि वै मृगयां परिधावता ।
अहमासादिता राजन्कुमारी पितुराश्रमे ॥ १.९८.६४ ॥
أيها الملك، وقد جذبه غزال وهو يطارد في الصيد، وجدتُ أنا فتاةً في صومعة أبي.
1.98.65
उर्वशी पूर्वचित्तिश्च सहजन्या च मेनका ।
विश्वाची च घृताची च षडेवाप्सरसां वराः ॥ १.९८.६५ ॥
أورفاشي وبورفاتشيتي وساهاجانيا ومينكا وفيشفاشي وغريتاشي — هؤلاء الست هنّ خير الأبسراس.
1.98.66
तासां वै मेनका नाम ब्रह्मयोनिर्वराप्सराः ।
दिवः संप्राप्य जगतीं विश्वामित्रादजीजनत् ॥ १.९८.६६ ॥
ومن بينهن الأبسراس الفضلى المسماة مينكا، المولودة من سلالة براهما، نزلت من السماء إلى الأرض وولدتني من فيشفاميترا.
1.98.67
श्रीमानृषिर्धर्मपरो वैश्वानर इवापरः ।
ब्रह्मयोनिः कुशो नाम विश्वामित्रपितामहः ॥ १.९८.६७ ॥
الحكيم المجيد، المكرّس للدارما، كأنه فايشفانارا آخر، المولود من البراهمة واسمه كوشا، كان جد فيشفاميترا.
1.98.68
कुशस्य पुत्रो बलवान्कुशनाभश्च धार्मिकः ।
गाधिस्तस्य सुतो राजन्विश्वामित्रस्तु गाधिजः ॥ १.९८.६८ ॥
كان ابن كوشا القوي كوشانابها الصالح. أيها الملك، كان ابنه غادهي، وكان فيشفاميترا ابن غادهي.
1.98.69
एवंविधो मम पिता मेनका जननी वरा ।
सा मां हिमवतः पृष्ठे सुषुवे मेनकाऽप्सराः ॥ १.९८.६९ ॥
هكذا كان أبي، وأمي الفاضلة كانت مينكا. وقد ولدتني تلك الأبسارا مينكا على سفح الهيمالايا.
1.98.70
परित्यज्य च मां याता परात्मजमिवासती ।
पक्षिणः पुम्यवन्तस्ते सहिता धर्मतस्तदा ॥ १.९८.७० ॥
تخلت عني ومضت، كما تترك المرأة الفاجرة طفل غيرها. عندئذ اجتمعت تلك الطيور الفاضلة وفق الدارما.
1.98.71
पक्षैस्तैरभिगुप्ता च तस्मादस्मि शकुन्तला ।
ततोऽहमृषिणा दृष्टा काश्यपेन महात्मना ॥ १.९८.७१ ॥
لأنني حُميت بتلك الأجنحة سُمّيت شاكونتالا. فرآني الحكيم كاشيابا عظيم النفس.
1.98.72
जलार्थमग्निहोत्रस्य गतं दृष्ट्वा तु पक्षिणः ।
न्यासभूतामिव मुनेः प्रददुर्मां दयावतः ॥ १.९८.७२ ॥
لما رأت الطيور الحكيم قد مضى ليأتي بالماء لقربان النار، سلّمتني إليه، الرحيم، كأمانة مودعة عند حكيم.
1.98.73
कण्वस्त्वालोक्य मां प्रीतो हसन्तीति हविर्भुजः ।
स माऽरणिमिवादाय स्वमाश्रममुपागमत् ॥ १.९८.७३ ॥
رأى كانوا فرحًا بي، كأن النار آكلة القرابين تبتسم، فأخذني كعود الإشعال وعاد إلى ناسكه.
1.98.74
सा वै संभाविता राजन्ननुक्रोशान्महर्षिणा ।
तेनैव स्वसुतेवाहं राजन्वै वरवर्णिनी ॥ १.९८.७४ ॥
أيها الملك، كرمني ذلك الحكيم العظيم بدافع الرحمة، وربّاني كابنته؛ أيها الملك، كنت حسنة اللون.
1.98.75
विश्वामित्रसुता चाहं वर्धिता मुनिना नृप ।
यौवने वर्तमानां च दृष्टवानसि मां नृप ॥ १.९८.७५ ॥
وأنا ابنة فيشفاميترا، ربّاها الحكيم؛ أيها الملك، لقد رأيتني في ريعان الشباب، أيها الملك.
1.98.76
आश्रमे पर्णशालायां कुमारीं विजने तदा ।
धात्रा प्रचोदितां शून्ये पित्रा विरहितां मिथः ॥ १.९८.७६ ॥
في الناسك، في كوخ الأوراق، حينها في الخلوة، كنت فتاة، حثتني المربية، في مكان خالٍ، منفصلة عن أبي، معًا.
1.98.77
वाग्भिस्त्वं सूनृताभिर्मामपत्यार्थमचूचुदः ।
अकार्षीस्त्वाश्रमे वासं धर्मकामार्थनिश्चितम् ॥ १.९८.७७ ॥
بكلمات عذبة وصادقة حثثتني على النسل؛ وفي الناسك أقمت إقامة قائمة على الدرمة والرغبة والثروة.
1.98.78
गान्धर्वेण विवाहेन विधिना पाणिमग्रहीः ।
साऽहं कुलं च शीलं च सत्यवादित्वमात्मनः ॥ १.९८.७८ ॥
بزواج الغاندهاروا وبحسب الشعيرة أمسكت يدي؛ وأنا أعلن نسبي وخلقي وصدقي.
1.98.79
स्वधर्मं च पुरस्कृत्य त्वामद्य शरणं गता ।
तस्मान्नर्हसि संश्रुत्य तथेति वितथं वचः ॥ १.९८.७९ ॥
لقد وضعتُ أمامي واجبي الخاص، فجئتُ اليوم ألتجئ إليك. فلا ينبغي لك أن تجعل الكلمة التي وعدتَ بها بقولك «فليكن كذلك» باطلة.
1.98.80
स्वधर्मं पृष्ठतः कृत्वा परित्यक्तुमुपस्थिताम् ।
त्वन्नाथां लोकनाथस्त्वं नार्हसि त्वमनागसम् ॥ १.९८.८० ॥
وقد وضعتَ واجبك الخاص وراء ظهرك، فلا ينبغي لك، يا سيد العوالم، أن تتخلى عني، أنا التي أقف على وشك أن أُترك، والتي تتخذك سيدها، وأنا بلا ذنب.
1.98.81
किं नु कर्माशुभं पूर्वं कृतवत्यस्मि पार्थिव ।
यदहं बान्धवैस्त्यक्ता बाल्ये संप्रति वै त्वया ॥ १.९८.८१ ॥
أيها الملك، أيّ عمل شؤم قد فعلتُ في سالف الزمان حتى هجرني أقاربي في الصبا، وها أنت أيضًا تهجرني الآن؟
1.98.82
कामं त्वया परित्यक्ता गमिष्याम्यहमाश्रमम् ।
इमं बालं तु संत्युक्तं नार्हस्यात्मजमात्मना ॥ १.९८.८२ ॥
حسنًا، سأمضي إلى الناسك وأنا المهجورة منك. لكن هذا الطفل، وإن كان مهجورًا، هو ابنك أنت، فلا ينبغي لك أن تتركه.
1.98.83
न पुत्रमभिजानामि त्वयि जातं शकुन्तले ।
असत्वचना नार्यः कस्ते श्रद्धास्यते वचः ॥ १.९८.८३ ॥
يا شakuntalā، لا أعرف ابنًا وُلد منك. فمن ذا الذي يصدّق كلام النساء الكاذبات؟
1.98.84
अश्रद्धेयमिदं वाक्यं कथयन्ती न लज्जसे ।
विशेषतो मत्सकाशे दुष्टतापसि गम्यताम् ॥ १.९८.८४ ॥
أما تستحين من قول هذا الكلام الذي لا يُصدَّق، لا سيما في حضرتي؟ أيتها الزاهدة الشريرة، اذهبي.
1.98.85
क्व महर्षिस्तपस्युग्रः क्वाप्सराः सा च मेनका ।
क्व च त्वमेवं कृपणा तापसीवेषधारिणी ॥ १.९८.८५ ॥
أين ذلك الحكيم العظيم الشديد في التقشف؟ وأين الأبسارا مينكا؟ وأين أنتِ، أيتها البائسة، المتزيّنة بزي الزاهدة؟
1.98.86
अतिकायश्च पुत्रस्ते बालोऽतिबलवानयम् ।
कथमल्पेन कालेन सालस्कन्ध इवोद्गतः ॥ १.९८.८६ ॥
وابنك هذا، هذا الصبي، ضخم الجسم شديد القوة. كيف نما في وقت قصير كجذع شجرة السال؟
1.98.87
सुनिकृष्टा च योनिस्ते पुंश्चली प्रतिभासि मे ।
यदृच्छया कामरागाज्जाता मेनकया ह्यसि ॥ १.९८.८७ ॥
أصلك في غاية الدناءة، ويبدو لي أنكِ امرأة فاجرة. من شهوة الهوى، بمحض الصدفة، وُلدتِ من مينكا.
1.98.88
सर्वमेव परोक्षं मे यत्त्वं वदसि तापसि ।
सर्वा वामाः स्त्रियो लोके सर्वाः कामपरायणाः ॥ १.९८.८८ ॥
أيتها الزاهدة، كل ما تقولينه غير مرئي لي. كل النساء في العالم ملتويات، وكلهن مستسلمات للشهوة.
1.98.89
सर्वाः स्त्रियः परवशाः सर्वाः क्रोधसमाकुलाः ।
असत्योक्ताः स्त्रियः सर्वा न कण्वं वक्तुमर्हसि ॥ १.९८.८९ ॥
كل النساء تابعات لغيرهن، وكلهن مضطربات بالغضب. وكل النساء ينطقن بالكذب. ولا ينبغي لكِ أن تتكلمي عن كانفا.
1.98.90
मेनका निरनुक्रोशा वर्धकी जननी तव ।
यया हिमवतः पादे निर्माल्यवदुपेक्षिता ॥ १.९८.९० ॥
مينكا، عديمة الرحمة، هي مرضعتك وأمك، التي تركتكَ عند سفح الهيمالايا كإكليل مرمي.
1.98.91
स चापि निरनुक्रोशः क्षत्रयोनिः पिता तव ।
विश्वामित्रो ब्राह्मणत्वे लुब्धः कामपरायणः ॥ १.९८.९१ ॥
وكان أبوك أيضًا عديم الرحمة، من أصل كشاتريا؛ وكان فيشفاميترا، وهو براهمي، طامعًا منقادًا للشهوة.
1.98.92
सुषाव सुरनारी मां विश्वामित्राद्यथेष्टतः ।
अहो जानामि ते जन्म कुत्सितं कुलटे जनैः ॥ १.९८.९२ ॥
ولدتني المرأة السماوية من فيشفاميترا كما شاءت. آه أيتها الفاجرة، إني أعلم أن الناس يذمّون مولدك.
1.98.93
मेनकाऽप्सरसां श्रेष्ठा महर्षिश्चापि ते पिता ।
तयोरपत्यं कस्मात्त्वं पुंश्चलीवाभिभाषसे ॥ १.९८.९३ ॥
ميناكا أفضل الأبسرا، والحكيم العظيم أيضًا أبوك. وأنت ذرية هذين، فلماذا تتكلمين كالعاهرة؟
1.98.94
जातिश्चापि निकृष्टो ते कुलीनेति विजल्पसे ।
जनयित्वा त्वमुत्सृष्टा कोकिलेन परैर्भृता ॥ १.९८.९४ ॥
ومولدك أيضًا وضيع، ومع ذلك تفاخرين بأنك من أسرة نبيلة؛ كفرخ الكوكيلا، تُركتِ بعد ولادتك وربّاك غيرك.
1.98.95
अरिष्टैरिव दुर्बद्धिः कण्वो वर्धयिता पिता ।
अश्रद्धेयमिदं वाक्यं यत्त्वं जल्पसि तापसि ॥ १.९८.९५ ॥
وكنو الضال الفكر، كالطيور الأريشتا، هو أبوك المربّي؛ أيتها الزاهدة، ما تهذين به غير قابل للتصديق.
1.98.96
ब्रुवन्ती राजसान्निध्ये गम्यतां यत्र चेच्छसि ।
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १.९८.९६ ॥
وأنتِ تتكلمين هكذا في حضرة الملك، فاذهبي إلى حيث تشائين؛ وخذي الذهب والجواهر واللآلئ والثياب والحلي أيضًا.
1.98.97
यदिहेच्छसि भोगार्थं तापसि प्रतिगृह्यताम् ।
नाहं त्वां द्रष्टुमिच्छामि यथेष्टं गम्यतामितः ॥ १.९८.९७ ॥
إن كنتِ تريدين هنا شيئًا للمتعة، أيتها الزاهدة، فخذيه. لا أريد أن أراكِ؛ اذهبي من هنا إلى حيث تشائين.