Mahābhārata · Adhyāya 1.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.98.1
एवमुक्ता वरारोहा व्रीडितेव मनस्विनी ।
विसंज्ञेव च दुःखेन तस्थौ स्थूणेव निश्चला ॥ १.९८.१ ॥
Assim interpelada, a de belos quadris e nobre espírito permaneceu de pé, como envergonhada e como que atordoada pela dor, imóvel como uma coluna.
1.98.2
संरम्भामर्षताम्राक्षी स्फुरमाणोष्ठसंपुटा ।
कटाक्षैर्निर्दहन्तीव तिर्यग्राजानमैक्षत ॥ १.९८.२ ॥
Com os olhos avermelhados pela fúria e pela indignação, os lábios trêmulos, olhou de soslaio para o rei, como se o fosse queimar com seus olhares oblíquos.
1.98.3
आकारं गूहमाना च मन्युना च समीरितम् ।
तपसा संभृतं तेजो धारयामास वै तदा ॥ १.९८.३ ॥
Ocultando sua aparência, agitada pela ira, ela então conteve o poder ardente acumulado por sua austeridade.
1.98.4
सा मुहूर्तमिव ध्यात्वा दुःखामर्षसमन्विता ।
भर्तारमभिसंप्रेक्ष्य यथान्यायं वचोऽब्रवीत् ॥ १.९८.४ ॥
Cheia de dor e indignação, refletiu por um instante, como se o fizesse, e, olhando para o marido, proferiu palavras conforme a justiça.
1.98.5
जानन्नपि महाराज कस्मादेवं प्रभाषसे ।
न जानामीति निःशङ्कं यथान्यः प्राकृतस्तथा ॥ १.९८.५ ॥
Ó grande rei, por que falas assim, dizendo sem hesitar "não sei", como qualquer homem comum, embora saibas?
1.98.6
तस्य ते हृदयं वेद सत्यस्यैवानृतस्य च ।
साक्षिणं बत कल्याणमात्मानमवमन्यसे ॥ १.९८.६ ॥
Teu próprio coração o sabe, testemunha da verdade e da mentira. Ai, ó bem-aventurado, desprezas a ti mesmo!
1.98.7
योऽन्यथा सन्तमात्मानन्यथा प्रतिपद्यते ।
किं तेन न कृतं पापं चोरेणात्मापहारिणा ॥ १.९८.७ ॥
Quem se apresenta de modo diferente do que é — que pecado não cometeu? É um ladrão que rouba o próprio eu.
1.98.8
एकोऽहमस्मीति च मन्यसे त्वं ।
न हृच्छयं वेत्सि मुनिं पुराणम्।
यो वेदिता कर्मणः पापकस्य ।
तस्यान्तिके त्वं वृजिनं करोषि ॥ १.९८.८ ॥
Pensas: «Estou sozinho». Não conheces o antigo sábio que habita o coração. Diante daquele que conhece o ato perverso, praticas o mal.
1.98.9
धर्म एव हि साधूनां सर्वेषां हितकारणम् ।
नित्यं मिथ्याविहीनानां न च दुःखावहो भवेत् ॥ १.९८.९ ॥
O dharma, de fato, é a causa do bem dos justos e de todos. Para os que estão livres da falsidade, ele nunca traz sofrimento.
1.98.10
मन्यते पापकं कृत्वा न कश्चिद्वेत्ति मामिति ।
विदन्ति चैनं देवाश्च यश्चैवान्तरपूरुषः ॥ १.९८.१० ॥
Depois de fazer o mal, o homem pensa: «Ninguém me conhece». Mas os deuses o conhecem, e também o Puruṣa interior o conhece.
1.98.11
आदित्यचन्द्रावनिलोऽनलश्च ।
द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्च।
अहश्च रात्रिश्च उभे च सन्ध्ये ।
धर्मश्च जानाति नरस्य वृत्तम् ॥ १.९८.११ ॥
O sol e a lua, o vento e o fogo, o céu, a terra, as águas, o coração, Yama, o dia e a noite, ambos os crepúsculos e o Dharma — todos conhecem a conduta do homem.
1.98.12
यमो वैवस्वतस्तस्य निर्यातयति दुष्कृतम् ।
हृदि स्थितः कर्मसाक्षी क्षेत्रज्ञो यस्य तुष्यति ॥ १.९८.१२ ॥
Yama, filho de Vivasvat, faz com que ele sofra a retribuição de seu ato mau. A testemunha das ações que habita no coração, o conhecedor do campo, agrada-se daquele com quem se agrada.
1.98.13
न तुष्यति च यस्यैष पुरुषस्य दुरात्मनः ।
तं यमः पापकर्माणं निर्भर्त्सयति दुष्कृतम् ॥ १.९८.१३ ॥
Aquele com quem este (a testemunha que habita no coração) não se agrada, Yama repreende esse homem de mente perversa, o malfeitor.
1.98.14
योऽवमत्यात्मनात्मानमन्यथा प्रतिपद्यते ।
न तस्य देवाः श्रेयांसो यस्यात्मापि न कारणम् ॥ १.९८.१४ ॥
Para aquele que se despreza a si mesmo e age de outro modo, os deuses não são melhores; para quem nem o seu próprio eu é causa.
1.98.15
स्वयं प्राप्तेति मामेवं मावमंस्था पतिव्रताम् ।
अर्चार्हां नार्चयसि मां स्वयं भार्यामुपस्थिताम् ॥ १.९८.१५ ॥
Não me desprezes, a esposa fiel, pensando: «Ela veio por vontade própria». Não honras a mim, digna de honra, que me apresento a ti mesma como tua esposa.
1.98.16
किमर्थं मां प्राकृतवदुपप्रेक्षसि संसदि ।
नखल्वहमिदं शून्ये रौमि किं न शृणोषि मे ॥ १.९८.१६ ॥
Por que me olhas na assembleia como a uma mulher comum? Certamente eu clamo isto num lugar vazio — não ouves a minha voz?
1.98.17
यदि मे याचमानाया वचनं न करिष्यसि ।
दुष्यन्त शतधा त्वद्य मूर्धा ते विफलिष्यति ॥ १.९८.१७ ॥
Se não atenderes ao meu pedido, a mim que te suplico, então hoje a tua cabeça se partirá em cem pedaços, ó Duṣyanta.
1.98.18
जायां पतिः संप्रविश्य यदस्यां जायते पुनः ।
जायायास्तद्धि जायात्वं पौराणाः कवयो विदुः ॥ १.९८.१८ ॥
O marido, entrando na esposa, renasce nela; isso é, de fato, o ser esposa, como sabem os antigos sábios.
1.98.19
यदागमवतः पुंसस्तदपत्यं प्रजायते ।
तत्तारयति संतत्या पूर्वप्रेतान्पितामहान् ॥ १.९८.१९ ॥
O descendente nascido de um homem versado nas escrituras, pela continuidade da linhagem, liberta os avós que morreram antes.
1.98.20
पुन्नाम्नो नरकाद्यस्मात्पितरं त्रायते सुतः ।
तस्मात्पुत्र इति प्रोक्तः पूर्वमेव स्वयंभुवा ॥ १.९८.२० ॥
Porque o filho salva o pai do inferno chamado Put, por isso o Autoexistente o chamou 'putra' desde o princípio.
1.98.21
पुत्रेण लोकाञ्जयन्ति पौत्रेणानन्त्यमश्नुते ।
अथ पौत्रस्य पुत्रेण मोदन्ते प्रपितामहाः ॥ १.९८.२१ ॥
Pelo filho conquistam-se mundos; pelo neto alcança-se a infinitude; e pelo filho do neto alegram-se os bisavós.
1.98.22
सा भार्या या गृहे दक्षा सा भार्या या प्रजावती ।
सा भार्या या पतिप्राणा सा भार्या या पतिव्रता ॥ १.९८.२२ ॥
É esposa aquela que é hábil no lar; é esposa aquela que tem filhos; é esposa aquela cuja vida é o marido; é esposa aquela que é fiel ao marido.
1.98.23
अर्धं भार्या मनुष्यस्य भार्या श्रेष्ठतमः सखा ।
भार्या मूलं त्रिवर्गस्य यः सभार्यः स बन्धुमान् ॥ १.९८.२३ ॥
A esposa é a metade do homem; a esposa é o melhor dos amigos; a esposa é a raiz do tríplice objetivo; quem tem esposa tem parentes.
1.98.24
भार्यावन्तः क्रियावन्तः सभार्या गृहमेधिनः ।
भार्यावन्तः प्रमोदन्ते भार्यावन्तः श्रियावृताः ॥ १.९८.२४ ॥
Os que têm esposas, que cumprem seus deveres, os chefes de família com suas esposas, regozijam-se; os que têm esposas, cercados de prosperidade, regozijam-se.
1.98.25
सखायः प्रविविक्तेषु भवन्त्येताः प्रियंवदाः ।
पितरो धर्मकार्येषु भवन्त्यार्तस्य मातरः ॥ १.९८.२५ ॥
Na solidão são amigas e falam com doçura; nas obras do dharma são como pais, e para o aflito, como mães.
1.98.26
कान्तारेष्वपि विश्रामो जनस्याध्वनि कस्य वै ।
यः सदारः स विश्वास्यस्तस्माद्दाराः परा गतिः। ॥ १.९८.२६ ॥
Quem encontra descanso, mesmo nas florestas ou na estrada? Aquele que está com sua esposa é digno de confiança; por isso as esposas são o supremo refúgio.
1.98.27
संसरन्तमभिप्रेतं विषमेष्वेकपातिनम् ।
भार्यैवान्वेति भर्तारं सततं या पतिव्रता ॥ १.९८.२७ ॥
Atrás de seu amado marido que vagueia sozinho por lugares difíceis, segue a esposa que é constantemente devota a ele.
1.98.28
प्रथमं संस्थिता भार्या पतिं प्रेत्य प्रतीक्षते ।
पूर्वप्रेतं तु भर्तारं पश्चात्साप्यनुगच्छति ॥ १.९८.२८ ॥
A esposa, tendo ficado primeiro, espera pelo marido quando ele morre; e quando o marido morreu antes, ela também o segue depois.
1.98.29
एतस्मात्कारणाद्राजन्पाणिग्रहणमिष्यते ।
यदाप्नोति पतिर्भार्यामिह लोके परत्र च ॥ १.९८.२९ ॥
Por esta razão, ó rei, a tomada da mão é prescrita, pois o marido obtém a esposa neste mundo e no outro.
1.98.30
पोषणार्थं शरीरस्य पाथेयं स्वर्गतस्य वै ।
आत्माऽऽत्मनैव जनितः पुत्र इत्युच्यते बुधैः ॥ १.९८.३० ॥
Para nutrir o corpo e como provisão para quem foi ao céu; o eu nascido de si mesmo por si mesmo é chamado de filho pelos sábios.
1.98.31
तस्माद्भार्यां पतिः पश्येन्मातृवत्पुत्रमातरम् ।
अन्तरात्मैव सर्वस्य पुत्रो नामोच्यते सदा ॥ १.९८.३१ ॥
Portanto, o marido deve ver a sua esposa, mãe do seu filho, como uma mãe. O eu interior de todos é sempre chamado de 'filho'.
1.98.32
गती रूपं च चेष्टा च आवर्ता लक्षणानि च ।
पितॄणां यानि दृश्यन्ते पुत्राणां सन्ति तानि च ॥ १.९८.३२ ॥
O andar, a forma e o comportamento, os redemoinhos de cabelo e outros sinais que se veem nos pais, esses estão também presentes nos filhos.
1.98.33
तेषां शीलगुणाचारास्तत्संपर्काच्छुभाशुभात् ।
भार्यायां जनितं पुत्रमादर्शे स्वमिवाननम् ॥ १.९८.३३ ॥
O caráter, as qualidades e a conduta deles, bons ou maus, nascidos do contato com eles, refletem-se no filho nascido da esposa, como o próprio rosto num espelho.
1.98.34
जनिता मोदते प्रेक्ष्य स्वर्गं प्राप्येव पुण्यकृत् ।
पतिव्रतारूपधराः परबीजस्य संग्रहात् ॥ १.९८.३४ ॥
O genitor alegra-se ao ver o filho, como quem praticou o mérito ao alcançar o céu. As mulheres que vestem a aparência de esposas devotas, por acolherem a semente alheia, (não partilham essa alegria).
1.98.35
कुलं विनाश्य भर्तॄणां नरकं यान्ति दारुणम् ।
परेण जनिताः पुत्राः स्वभार्यायां यथेष्टतः ॥ १.९८.३५ ॥
Tendo destruído a linhagem dos maridos, vão para o terrível inferno; os filhos gerados por outro na própria esposa, à vontade (igualmente).
1.98.36
मम पुत्रा इति मतास्ते पुत्रा अपि शत्रवः ।
द्विषन्ति प्रतिकुर्वन्ति न ते वचनंकारिणः ॥ १.९८.३६ ॥
Embora tidos por 'meus filhos', esses filhos são inimigos. Odeiam e opõem-se; não cumprem a palavra (do pai).
1.98.37
द्वेष्टि तांश्च पिता चापि स्वबीजे न तथा नृप ।
न द्वेष्टि पितरं पुत्रो जनितारमथापि वा ॥ १.९८.३७ ॥
O pai também os odeia, mas não assim em sua própria semente, ó rei. O filho não odeia seu pai nem quem o gerou.
1.98.38
न द्वेष्टि जनिता पुत्रं तस्मादात्मा सुतो भवेत् ।
दह्यमाना मनोदुःखैर्व्याधिभिस्तुमुलैर्जनः ॥ १.९८.३८ ॥
O genitor não odeia seu filho; portanto, o filho deveria ser o seu próprio eu. Pessoas queimadas por sofrimentos da mente e por doenças tumultuosas.
1.98.39
ह्लादन्ते स्वेषु दारेषु घर्मार्ताः सलिलेष्विव ।
विप्रवासकृशा दीना नरा मलिनवाससः ॥ १.९८.३९ ॥
Assim como homens atormentados pelo calor encontram deleite na água, assim o encontram em suas próprias esposas; homens esquálidos por longo exílio, miseráveis, de vestes sujas.
1.98.40
तेऽपि स्वदारांस्तुष्यन्ति दरिद्रा धनलाभवत् ।
अप्रियोक्तोपि दाराणां न ब्रूयादप्रियं बुधः ॥ १.९८.४० ॥
Eles também se comprazem em suas próprias esposas, como o pobre se alegra ao ganhar riqueza. Mesmo quando as esposas falam com desagrado, o sábio não deve lhes dizer palavras desagradáveis.
1.98.41
रतिं प्रीतिं च धर्मं च तदायत्तमवेक्ष्य च ।
आत्मनोऽर्धमिति श्रौतं सा रक्षति धनं प्रजाः ॥ १.९८.४१ ॥
Vendo que o prazer, o afeto e o dever também dependem dela, e como a escritura declara que ela é a metade de si mesmo, ela protege a riqueza e a descendência.
1.98.42
शरीरं लोकयात्रां वै धर्मं स्वर्गमृषीन्पितॄन् ।
आत्मनो जन्मनः क्षेत्रं पुण्या रामाः सनातनाः ॥ १.९८.४२ ॥
O corpo, o curso do mundo, o dharma, o céu, os sábios e os antepassados, o campo do próprio nascimento: estas são as mulheres bem-aventuradas e eternas.
1.98.43
ऋषीणामपि का शक्तिः स्रष्टुं रामामृते प्रजा- ।
देवानामपि का शक्तिः कर्तुं संभवमात्मनः ॥ १.९८.४३ ॥
Que poder têm até os sábios para gerar descendência sem as mulheres? Que poder têm até os deuses para dar origem ao próprio nascimento?
1.98.44
पण्डितस्यापि लोकेषु स्त्रीषु सृष्टिः प्रतिष्ठिता ।
ऋषिभ्यो ह्यृषयः केचिच्चण्डालीष्वपि जज्ञिरे ॥ १.९८.४४ ॥
Nos mundos, até a criação de um sábio está estabelecida nas mulheres. De fato, de sábios nasceram alguns sábios até de mulheres caṇḍālas.
1.98.45
परिसृत्य यथा सूनुर्धरणीरेणुकुण्ठितः ।
पितुरालिङ्गतेऽङ्गानि किमस्त्यभ्यधिकं ततः ॥ १.९८.४५ ॥
O que há de maior do que quando um filho, coberto com o pó da terra, rasteja e abraça os membros do pai?
1.98.46
स त्वं सूनुमनुप्राप्तं साभिलाषं मनस्विनम् ।
प्रेक्षमाणं कटाक्षेण किमर्थमवमन्यसे ॥ १.९८.४६ ॥
Por que desprezas teu filho, que se aproximou de ti, cheio de anseio e de espírito elevado, olhando-te de soslaio?
1.98.47
अण्डानि बिभ्रति स्वानि न त्यजन्ति पिपीलिकाः ।
किं पुनस्त्वं न मन्येथाः सर्वथा पुत्रमीदृशम् ॥ १.९८.४७ ॥
As formigas carregam seus próprios ovos e não os abandonam. Quanto mais, então, não deverias de modo algum desconhecer um filho assim?
1.98.48
न भरेथाः कथं नु त्वं मयि जातं स्वमात्मजम् ।
ममाण्डानीति वर्ध्ते कोकिलाण्डानि वायसाः ॥ १.९८.४८ ॥
Por que não sustentas teu próprio filho, nascido de mim? Os corvos criam até os ovos do cuco, pensando que são 'meus ovos'.
1.98.49
किं पुनस्त्वं न मन्येथाः सर्वज्ञः पुत्रमीदृशम् ।
मलयाच्चन्दनं जातमतिशीतं वदन्ति वै ॥ १.९८.४९ ॥
Como não reconheceria tu um tal filho, que tudo sabe? Dizem que o sândalo nascido no monte Malaya é extremamente fresco.
1.98.50
शिशोरालिङ्गनं तस्माच्चन्दनादधिकं भवेत् ।
न वाससां न रामाणां नापां स्पर्शस्तथाविधः ॥ १.९८.५० ॥
O abraço de uma criança é ainda maior que esse sândalo; o toque de vestes, de mulheres ou de águas não é de tal espécie.
1.98.51
शिशुनालिङ्ग्यमानस्य स्पर्शः सूनोर्यथा सुखः ।
पुत्रस्पर्शात्प्रियतरः स्पर्शो लोके न विद्यते ॥ १.९८.५१ ॥
O toque de um filho é tão agradável quanto o de uma criança que abraça; no mundo não há toque mais querido que o de um filho.
1.98.52
स्पृशतु त्वां समालिङ्ग्य पुत्रोऽयं प्रियदर्शनः ।
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो गौर्वरिष्ठा चतुष्पदाम् ॥ १.९८.५२ ॥
Que este filho de aspecto amável te abrace e te toque. Entre os bípedes o brâmane é o melhor, e entre os quadrúpedes a vaca é excelente.
1.98.53
मुरुर्गरीयसां श्रेष्ठः पुत्रः स्पर्शवतां वरः ।
त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु प्रजातोऽयमरिन्दमः ॥ १.९८.५३ ॥
Este filho, o melhor entre os honrados, como Muru, o primeiro entre os que tocam, nasceu completados três anos — este domador de inimigos.
1.98.54
अद्यायं मन्नियोगात्तु तवाह्वानं प्रतीक्षते ।
कुमारो राजशार्दूल तव शोकप्रणाशनः ॥ १.९८.५४ ॥
Agora este príncipe, por ordem minha, aguarda o teu chamado; ó tigre entre os reis, ele dissipa a tua dor.
1.98.55
आहर्ता वाजिमेधस्य शतसङ्ख्यस्य पौरवः ।
राजसूयादिकानन्यान्क्रतूनमितदक्षिणान् ॥ १.९८.५५ ॥
O Paurava que realiza cem sacrifícios do cavalo, e outros sacrifícios começando pelo rājasūya, com honorários sem limite.
1.98.56
इति गौरन्तरिक्षे मां सूतके ह्यवदत्पुरा ।
हन्त स्वमङ्कमारोप्य स्नेहाद्ग्रामान्तरं गताः ॥ १.९८.५६ ॥
Assim uma vaca no céu me disse outrora, no rito do nascimento: 'Ai! Tendo-os colocado no colo, por afeto, as pessoas partiram para outra aldeia.'
1.98.57
मूर्ध्नि पुत्रानुपाघ्राय प्रतिनन्दन्ति मानवाः ।
वेदेष्वपि वदन्तीमं मन्त्रग्रामं द्विजातयः ॥ १.९८.५७ ॥
Os homens beijam a cabeça dos filhos, cheirando-os, e alegram-se em retorno; e nos Vedas também os dvijas recitam este grupo de mantras.
1.98.58
जातकर्मणि पुत्राणां तवापि विदितं ध्रुवम् ।
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादधिजायसे ॥ १.९८.५८ ॥
No rito do nascimento dos filhos, isto também lhe é certamente conhecido: tu nasces de membro em membro, e de novo nasces do coração.
1.98.59
आत्मा वै पुत्रनामासि स जीव शरदः शतम् ।
उपजिघ्रन्ति पितरो मन्त्रेणानेन मूर्धनि ॥ १.९८.५९ ॥
Tu és o próprio eu, que leva o nome de filho; assim vive cem outonos. Com este mantra os pais cheiram a cabeça do filho.
1.98.60
पोषणं त्वदधीनं मे सन्तानमपि चाक्षयम् ।
तस्मात्त्वं जीव मे पुत्र स सुखी शरदां शतम् ॥ १.९८.६० ॥
Meu sustento e minha descendência imperecível também dependem de ti; por isso, filho, vive, e sê feliz cem outonos.
1.98.61
एको भूत्वा द्विधा भूत इति वादः प्रवर्तते ।
त्वदङ्गेभ्यः प्रसूतोऽयं पुरुषात्पुरुषः परः ॥ १.९८.६१ ॥
Tendo sido um, diz-se que se tornou dois. Ele nasceu dos teus membros; de um homem surgiu outro homem.
1.98.62
सरसीवामलेऽऽत्मानं द्वितीयं पश्य ते सुतम् ।
सरसीवामले सोमं प्रेक्षात्मानं त्वमात्मनि ॥ १.९८.६२ ॥
Como te vês num lago sem mancha, vê o teu filho, o teu segundo eu. Como se vê a lua num lago límpido, vê-te a ti mesmo em ti.
1.98.63
यथाचाहवनीयोऽग्निर्वर्हपत्यात्प्रणीयते ।
एवं त्वत्तः प्रणीतोऽयं त्वमेकः सन्द्विधा कृतः ॥ १.९८.६३ ॥
Assim como o fogo Āhavanīya é tirado do Gārhapatya, assim ele foi trazido de ti; tu, sendo um, foste feito duplo.
1.98.64
मृगापकृष्टेन हि वै मृगयां परिधावता ।
अहमासादिता राजन्कुमारी पितुराश्रमे ॥ १.९८.६४ ॥
Afastado por um veado, enquanto perseguia na caça, eu, ó rei, fui encontrada como donzela no eremitério de meu pai.
1.98.65
उर्वशी पूर्वचित्तिश्च सहजन्या च मेनका ।
विश्वाची च घृताची च षडेवाप्सरसां वराः ॥ १.९८.६५ ॥
Urvaśī, Pūrvacitti, Sahajanyā, Menakā, Viśvācī e Ghṛtācī — estas seis são as melhores das apsarases.
1.98.66
तासां वै मेनका नाम ब्रह्मयोनिर्वराप्सराः ।
दिवः संप्राप्य जगतीं विश्वामित्रादजीजनत् ॥ १.९८.६६ ॥
Entre elas, a melhor apsaras chamada Menakā, de linhagem de Brahmā, desceu do céu à terra e me deu à luz de Viśvāmitra.
1.98.67
श्रीमानृषिर्धर्मपरो वैश्वानर इवापरः ।
ब्रह्मयोनिः कुशो नाम विश्वामित्रपितामहः ॥ १.९८.६७ ॥
O glorioso sábio, devotado ao dharma, como outro Vaiśvānara, de origem brâmane, chamado Kuśa, foi o avô de Viśvāmitra.
1.98.68
कुशस्य पुत्रो बलवान्कुशनाभश्च धार्मिकः ।
गाधिस्तस्य सुतो राजन्विश्वामित्रस्तु गाधिजः ॥ १.९८.६८ ॥
O poderoso filho de Kuśa foi o justo Kuśanābha. Ó rei, seu filho foi Gādhi, e Viśvāmitra foi filho de Gādhi.
1.98.69
एवंविधो मम पिता मेनका जननी वरा ।
सा मां हिमवतः पृष्ठे सुषुवे मेनकाऽप्सराः ॥ १.९८.६९ ॥
Tal era meu pai, e minha excelente mãe era Menakā. Aquela apsaras Menakā me deu à luz na encosta do Himālaya.
1.98.70
परित्यज्य च मां याता परात्मजमिवासती ।
पक्षिणः पुम्यवन्तस्ते सहिता धर्मतस्तदा ॥ १.९८.७० ॥
Tendo-me abandonado, ela partiu, como uma mulher impura abandona o filho alheio. Então aquelas aves meritórias reuniram-se, segundo o dharma.
1.98.71
पक्षैस्तैरभिगुप्ता च तस्मादस्मि शकुन्तला ।
ततोऽहमृषिणा दृष्टा काश्यपेन महात्मना ॥ १.९८.७१ ॥
Protegida por aquelas asas, por isso sou chamada Śakuntalā. Então o sábio magnânimo Kāśyapa me viu.
1.98.72
जलार्थमग्निहोत्रस्य गतं दृष्ट्वा तु पक्षिणः ।
न्यासभूतामिव मुनेः प्रददुर्मां दयावतः ॥ १.९८.७२ ॥
Ao ver o sábio ido buscar água para a oferenda de fogo, as aves me entregaram a ele, o compassivo, como um depósito confiado a um sábio.
1.98.73
कण्वस्त्वालोक्य मां प्रीतो हसन्तीति हविर्भुजः ।
स माऽरणिमिवादाय स्वमाश्रममुपागमत् ॥ १.९८.७३ ॥
Kaṇva, ao ver-me, satisfeito, como se o fogo que come as oblações sorrisse, tomou-me como uma vara de fogo e voltou ao seu eremitério.
1.98.74
सा वै संभाविता राजन्ननुक्रोशान्महर्षिणा ।
तेनैव स्वसुतेवाहं राजन्वै वरवर्णिनी ॥ १.९८.७४ ॥
Ó rei, aquele grande sábio, por compaixão, honrou-me e criou-me como sua própria filha; ó rei, eu era de bela tez.
1.98.75
विश्वामित्रसुता चाहं वर्धिता मुनिना नृप ।
यौवने वर्तमानां च दृष्टवानसि मां नृप ॥ १.९८.७५ ॥
E eu sou a filha de Viśvāmitra, criada pelo sábio; ó rei, viste-me na flor da juventude, ó rei.
1.98.76
आश्रमे पर्णशालायां कुमारीं विजने तदा ।
धात्रा प्रचोदितां शून्ये पित्रा विरहितां मिथः ॥ १.९८.७६ ॥
No eremitério, na cabana de folhas, então na solidão, eu era uma donzela, impelida pela ama, em lugar vazio, separada do pai, mutuamente.
1.98.77
वाग्भिस्त्वं सूनृताभिर्मामपत्यार्थमचूचुदः ।
अकार्षीस्त्वाश्रमे वासं धर्मकामार्थनिश्चितम् ॥ १.९८.७७ ॥
Com palavras doces e verdadeiras incitaste-me à descendência; no eremitério fizeste uma morada firmada no dharma, no desejo e na riqueza.
1.98.78
गान्धर्वेण विवाहेन विधिना पाणिमग्रहीः ।
साऽहं कुलं च शीलं च सत्यवादित्वमात्मनः ॥ १.९८.७८ ॥
Pelo casamento gandharva, segundo o rito, tomaste a minha mão; eu declaro a minha linhagem, o meu carácter e a minha veracidade.
1.98.79
स्वधर्मं च पुरस्कृत्य त्वामद्य शरणं गता ।
तस्मान्नर्हसि संश्रुत्य तथेति वितथं वचः ॥ १.९८.७९ ॥
Tendo colocado diante de mim o meu próprio dever, hoje vim a ti em busca de refúgio. Portanto, não deves tornar falsa a palavra que prometeste com 'Assim seja'.
1.98.80
स्वधर्मं पृष्ठतः कृत्वा परित्यक्तुमुपस्थिताम् ।
त्वन्नाथां लोकनाथस्त्वं नार्हसि त्वमनागसम् ॥ १.९८.८० ॥
Tendo deixado para trás o teu próprio dever, tu, senhor dos mundos, não deves abandonar-me, que me encontro pronta a ser rejeitada, tendo-te por senhor, eu que sou inocente.
1.98.81
किं नु कर्माशुभं पूर्वं कृतवत्यस्मि पार्थिव ।
यदहं बान्धवैस्त्यक्ता बाल्ये संप्रति वै त्वया ॥ १.९८.८१ ॥
Ó rei, que ação nefasta praticei numa vida anterior, para que na infância fosse abandonada pelos meus parentes e agora também tu me abandones?
1.98.82
कामं त्वया परित्यक्ता गमिष्याम्यहमाश्रमम् ।
इमं बालं तु संत्युक्तं नार्हस्यात्मजमात्मना ॥ १.९८.८२ ॥
Muito bem, eu, abandonada por ti, irei para o eremitério. Mas esta criança, embora abandonada, é teu próprio filho; não deves abandoná-lo.
1.98.83
न पुत्रमभिजानामि त्वयि जातं शकुन्तले ।
असत्वचना नार्यः कस्ते श्रद्धास्यते वचः ॥ १.९८.८३ ॥
Ó Śakuntalā, não reconheço nenhum filho nascido de ti. Quem acreditaria na palavra de mulheres que falam falsidades?
1.98.84
अश्रद्धेयमिदं वाक्यं कथयन्ती न लज्जसे ।
विशेषतो मत्सकाशे दुष्टतापसि गम्यताम् ॥ १.९८.८४ ॥
Não sentes vergonha de dizer uma palavra tão incrível, sobretudo na minha presença? Mulher asceta perversa, vai-te embora.
1.98.85
क्व महर्षिस्तपस्युग्रः क्वाप्सराः सा च मेनका ।
क्व च त्वमेवं कृपणा तापसीवेषधारिणी ॥ १.९८.८५ ॥
Onde está o grande sábio, feroz na austeridade? Onde está a apsaras Menakā? E onde estás tu, infeliz, vestida com o traje de asceta?
1.98.86
अतिकायश्च पुत्रस्ते बालोऽतिबलवानयम् ।
कथमल्पेन कालेन सालस्कन्ध इवोद्गतः ॥ १.९८.८६ ॥
E este teu filho, este menino, é de corpo muito grande e muito forte. Como cresceu ele em tão pouco tempo, como o tronco de uma árvore sāla?
1.98.87
सुनिकृष्टा च योनिस्ते पुंश्चली प्रतिभासि मे ।
यदृच्छया कामरागाज्जाता मेनकया ह्यसि ॥ १.९८.८७ ॥
A tua origem é muito baixa, e pareces-me uma mulher de conduta impura. Por paixão lasciva, por acaso, nasceste de Menakā.
1.98.88
सर्वमेव परोक्षं मे यत्त्वं वदसि तापसि ।
सर्वा वामाः स्त्रियो लोके सर्वाः कामपरायणाः ॥ १.९८.८८ ॥
Ó asceta, tudo o que dizes é invisível para mim. Todas as mulheres do mundo são perversas, todas são devotadas ao desejo.
1.98.89
सर्वाः स्त्रियः परवशाः सर्वाः क्रोधसमाकुलाः ।
असत्योक्ताः स्त्रियः सर्वा न कण्वं वक्तुमर्हसि ॥ १.९८.८९ ॥
Todas as mulheres dependem de outros, todas estão agitadas pela ira. Todas as mulheres falam falsidades. Não deves falar de Kaṇva.
1.98.90
मेनका निरनुक्रोशा वर्धकी जननी तव ।
यया हिमवतः पादे निर्माल्यवदुपेक्षिता ॥ १.९८.९० ॥
Menakā, sem compaixão, é a tua ama e mãe, pela qual foste abandonado ao pé do Himālaya como uma guirlanda descartada.
1.98.91
स चापि निरनुक्रोशः क्षत्रयोनिः पिता तव ।
विश्वामित्रो ब्राह्मणत्वे लुब्धः कामपरायणः ॥ १.९८.९१ ॥
Teu pai também era sem compaixão, de origem kṣatriya; Viśvāmitra, em seu estado brâmane, era ganancioso e devotado ao desejo.
1.98.92
सुषाव सुरनारी मां विश्वामित्राद्यथेष्टतः ।
अहो जानामि ते जन्म कुत्सितं कुलटे जनैः ॥ १.९८.९२ ॥
A mulher celeste me gerou de Viśvāmitra conforme sua vontade. Ai, mulher devassa, sei que teu nascimento é desprezado pelas pessoas!
1.98.93
मेनकाऽप्सरसां श्रेष्ठा महर्षिश्चापि ते पिता ।
तयोरपत्यं कस्मात्त्वं पुंश्चलीवाभिभाषसे ॥ १.९८.९३ ॥
Menakā é a mais excelente das apsaras, e o grande sábio também é teu pai. Sendo descendente dos dois, por que falas como uma meretriz?
1.98.94
जातिश्चापि निकृष्टो ते कुलीनेति विजल्पसे ।
जनयित्वा त्वमुत्सृष्टा कोकिलेन परैर्भृता ॥ १.९८.९४ ॥
Teu nascimento também é baixo, e no entanto te gabas de ser de nobre linhagem. Como o filhote do cuco, foste abandonada após nascer e criada por outros.
1.98.95
अरिष्टैरिव दुर्बद्धिः कण्वो वर्धयिता पिता ।
अश्रद्धेयमिदं वाक्यं यत्त्वं जल्पसि तापसि ॥ १.९८.९५ ॥
Como as aves ariṣṭa, o insensato Kaṇva é teu pai adotivo. Asceta, o que estás balbuciando é inacreditável.
1.98.96
ब्रुवन्ती राजसान्निध्ये गम्यतां यत्र चेच्छसि ।
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १.९८.९६ ॥
Falando assim na presença do rei, vai para onde desejares; leva também ouro, gemas, pérolas, vestes e adornos.
1.98.97
यदिहेच्छसि भोगार्थं तापसि प्रतिगृह्यताम् ।
नाहं त्वां द्रष्टुमिच्छामि यथेष्टं गम्यतामितः ॥ १.९८.९७ ॥
Se aqui desejas algo para o prazer, ó asceta, aceita-o. Não desejo ver-te; vai-te daqui para onde quiseres.