மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.10.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धृष्टद्युम्नस्य सारथिः ।
गत्वा शशंस पाण्डुभ्यः सौप्तिके कदनं कृतम् ॥ १०.१०.१ ॥
அந்த இரவு கழிந்ததும், திருஷ்டத்யும்னனின் தேரோட்டி சென்று பாண்டவர்களிடம் உறங்கும் போது நடந்த படுகொலையைத் தெரிவித்தான்.
10.10.2
द्रौपदेया हता राजन्द्रुपदस्वात्मजैः सह ।
प्रमत्ता निशि विश्वस्ताः स्वपन्तः शिबिरे स्वके ॥ १०.१०.२ ॥
அரசே, திரௌபதியின் மகன்கள் தங்கள் சொந்த துருபதனின் மகன்களுடன் இரவில் கவனமின்றி, அச்சமின்றி தங்கள் பாசறையில் உறங்கும்போது கொல்லப்பட்டனர்.
10.10.3
गौतमेन नृशंसेन भोजेन कृतवर्मणा ।
अश्वत्थान्ना च पापेन हतं वः शिबिरं निशि ॥ १०.१०.३ ॥
கொடிய கௌதமன் (கிருபர்), போஜன் (கிருதவர்மன்), பாவியான அசுவத்தாமன் ஆகியோரால் இரவில் உங்கள் பாசறை அழிக்கப்பட்டது.
10.10.4
एतैर्नरगजाश्वानां प्रासशक्तिपरश्वयैः ।
सहस्रामि विकृन्द्भिर्निः शेषं शिबिरं कृतम् ॥ १०.१०.४ ॥
இவர்கள் ஈட்டிகள், சக்திகள், கோடரிகளால் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களையும் யானைகளையும் குதிரைகளையும் வெட்டி, முழு பாசறையையும் அழித்தனர்.
10.10.5
…विहगफलभारनतस्य ह ।
…महतो वनस्येव परश्वथैः।
… सुमहाञ्शब्दो बलस्य तव भारत ॥ १०.१०.५ ॥
…பறவைகளும் கனிகளும் சுமையால் வளைந்த மரத்தைப் போல்…பெரிய காட்டைப் போல் கோடரிகளால்…ஹே பாரதா, உங்கள் படையின் மிகப் பெரும் ஒலி எழுந்தது.
10.10.6
महमेकोऽबशिष्टस्तु तस्मात्सैन्यामहीपते ।
मुक्तः कथञ्चिद्धर्मात्मन्व्यग्राच्च कृतवर्मणः ॥ १०.१०.६ ॥
அரசே, அந்தப் படையில் நான் ஒருவன் மட்டுமே எஞ்சினேன். தர்மாத்மாவே, கிருதவர்மனின் அந்தக் கலக்கத்திலிருந்து எப்படியோ நான் தப்பினேன்.
10.10.7
तच्छ्रुत्वा वाक्यमशिवं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
पपात मह्यां धर्मात्मा पुत्रशोकसमन्वितः ॥ १०.१०.७ ॥
குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர் அந்த அசுபமான சொற்களைக் கேட்டு, மகன்களின் துயரால் நிறைந்து, தர்மாத்மாவாக இருந்தும் நிலத்தில் விழுந்தார்.
10.10.8
पतन्तं तमतिक्रम्य परिजग्राह सात्यकिः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १०.१०.८ ॥
விழுந்துகொண்டிருந்தவரை சாத்யகி விரைந்து சென்று பிடித்துக்கொண்டான்; பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்.
10.10.9
लब्धचेतास्तु कौन्तेयः शोकविह्वलया गिरा ।
जित्वा शत्रूञ्जितः पश्चात्पर्यदेवयदार्तवत् ॥ १०.१०.९ ॥
சுயநினைவு திரும்பிய குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர், சோகத்தால் கலங்கிய குரலில் புலம்பினார்; எதிரிகளை வென்றிருந்தும் பின்னர் தோற்றவரைப் போல் துயருற்றவர்போல் அழுது அரற்றினார்.
10.10.10
अगम्या गतिरर्थानां कर्मणामीश्वरस्य च ।
दुर्विदा गतिरर्थानामपि ये दिव्यचक्षुषः।
जीयमाना जयन्त्यन्ये जयमाना वयं जिताः ॥ १०.१०.१० ॥
நிகழ்வுகளின் போக்கும், செயல்களின் போக்கும், ஈசுவரனின் போக்கும் அறிய முடியாதவை. திவ்ய கண்களுடையவர்களுக்கும் நிகழ்வுகளின் போக்கு அறியக் கடினம். தோற்பவர்கள் மற்றவர்களை வெல்கின்றனர்; வெல்லும்போதே நாம் தோற்றோம்.
10.10.11
हत्वा भ्रातॄन्वयस्यांश्च पितॄन्पुत्रान्सुहृद्गणान् ।
बन्धूनमात्यान्पौत्रांश्च जित्वा सर्वाञ्जिता वयम् ॥ १०.१०.११ ॥
சகோதரர்கள், நண்பர்கள், தந்தையர், மகன்கள், நண்பர் கூட்டங்கள், உறவினர்கள், அமைச்சர்கள், பேரன்கள் ஆகியோரைக் கொன்று, அனைவரையும் வென்றும் நாம் தோற்றோம்.
10.10.12
अनर्थो ह्यर्थसङ्काशस्तथाऽनर्थोऽर्थदर्शनः ।
जयोऽयमजयाकारो जयस्तस्मात्पराजयः ॥ १०.१०.१२ ॥
அனர்த்தம் உண்மையில் அர்த்தம் போலத் தோன்றுகிறது; அர்த்தமும் அனர்த்தம் போலத் தோன்றுகிறது. இந்த வெற்றி தோல்வியின் வடிவம் கொண்டது; ஆகவே வெற்றியே தோல்வி.
10.10.13
यज्जित्वा तप्यते पश्चादापन्न इव दुर्मतिः ।
कथं मन्येत विजयं ततो जिततरः परैः ॥ १०.१०.१३ ॥
வென்ற பின் பின்னர் துர்புத்தி கொண்டவனைப் போல், ஆபத்தில் சிக்கியவனைப் போல் வருந்துபவன், அந்த வெற்றியை எப்படி வெற்றியென்று கருதுவான்? அப்பொழுது அவன் பகைவர்களால் அதிகம் தோற்கடிக்கப்பட்டவனே.
10.10.14
येषामर्थाय पापं स्याद्विजयस्य सुहृद्वधैः ।
निर्जितैरप्रमत्तैर्हि विजिता जितकाशिनः ॥ १०.१०.१४ ॥
வெற்றிக்காக நண்பர்களைக் கொல்வதால் யாருக்கு பாவம் உண்டாகுமோ, அவர்கள் விழிப்புடன் இருந்தாலும் தோற்கடிக்கப்பட்டவர்களே; தம்மை வென்றவர்களாக எண்ணுபவர்கள் உண்மையில் தோற்றவர்கள்.
10.10.15
कर्णिनालीकदंष्ट्रस्य स्वङ्गजिह्वस्य संयुगे ।
चापव्यात्तास्यरौद्रस्य ज्यातलस्वननादिनः ॥ १०.१०.१५ ॥
போரில் கர்ணி, நாராசம் என்னும் அம்புகளே பற்களாகவும், கூரிய வாளே நாக்காகவும் கொண்டவனும், வில்லால் திறந்த வாயுடன் பயங்கரமானவனும், நாண் ஒலியைப் போல் முழங்குபவனும்.
10.10.16
क्रुद्धस्य नरसिंहस्य सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
ये व्यमुञ्चन्त कर्णस्य प्रमादात्त इमे हताः ॥ १०.१०.१६ ॥
போர்களில் ஓடாத, சினமுற்ற நரசிம்மனான கர்ணனிடமிருந்து கவனக்குறைவால் தப்பியவர்கள் — அவர்களே இவர்கள், இப்பொழுது கொல்லப்பட்டனர்.
10.10.17
रथहदं शरवर्षोर्मिमन्तं ।
रत्नाचितं वाहनयोधबृन्दम्।
शक्त्यृष्टिमीनध्वजनागनक्रं ।
शरासनावर्तमहेषुफेनम् ॥ १०.१०.१७ ॥
தேர்களாலான ஏரி, அம்பு மழையின் அலைகளுடையது, இரத்தினங்களால் நிறைந்தது, வாகனங்களும் வீரர்களும் நிறைந்தது; ஈட்டிகளும் ரிஷ்டிகளும் மீன்களாய், கொடிகள் முதலைகளும் யானைகளுமாய், வில்களின் சுழல்களும் பெரும் அம்புகளின் நுரையுமாய் உள்ளது.
10.10.18
सङ्ग्रामचन्द्रोदयवेगवेलं ।
द्रोणार्णवं ज्यातलनेमिघोषम्।
ये तेरुरुच्चावचशस्त्रनौभि… ।
स्ते राजपुत्रा निहताः प्रमादात् ॥ १०.१०.१८ ॥
போர் என்னும் நிலவெழுச்சியின் வேகக் கரையுடைய, துரோணக் கடலை, நாணொலியும் சக்கர முழக்கமும் கொண்டு, உயர் தாழ் ஆயுதங்களாகிய படகுகளால் கடந்தவர்கள் — அந்த இளவரசர்கள் கவனக்குறைவால் கொல்லப்பட்டனர்.
10.10.19
न हि प्रमादात्परमस्ति कश्च… ।
द्वधो नराणामिह जीवलोके।
प्रमत्तमर्था हि नरं समन्ता… ।
त्त्यजन्त्यनर्थाश्च समाविशन्ति ॥ १०.१०.१९ ॥
இவ்வுலகில் மனிதர்களுக்கு கவனக்குறைவை விட பெரிய அழிவு எதுவும் இல்லை. கவனமற்ற மனிதனை செல்வங்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் விட்டு நீங்குகின்றன; துன்பங்கள் அவனுள் புகுகின்றன.
10.10.20
ध्वजोत्तमाग्रोच्छ्रितधूमकेतुं ।
शरार्चिषं दीप्तमहापताकम्।
महाधनुर्ज्यातलनेमिघोषं ।
तनुत्रनानाविधशस्त्रहोमम् ॥ १०.१०.२० ॥
உயர்ந்த கொடிகளின் நுனிகளில் எழும் புகை-கேது கொண்டதும், அம்புகளே ஜ்வாலையாகக் கொண்டதும், எரியும் பெரிய பதாகைகள் கொண்டதும், பெரிய வில்களின் நாண்-விளிம்பின் முழக்கம் கொண்டதும், கவசங்களும் பல வகை ஆயுதங்களும் ஆகுதியாகக் கொண்டதுமான போர்.
10.10.21
महाचमूकक्षदवाभिपन्नं ।
महाहवे भीष्ममहादवाग्निम्।
ये तेरुरुच्चावचशस्त्रवेगै… ।
स्ते राजपुत्रा निहताः प्रमादात् ॥ १०.१०.२१ ॥
பெரிய படையின் காட்டுப் பகுதியில் பற்றிய காட்டுத் தீயில் சிக்கி, அந்தப் பெரும் போரில் பீஷ்மரெனும் பெரிய காட்டுத்தீயை உயர்ந்த தாழ்ந்த ஆயுதங்களின் வேகத்தால் கடக்க முயன்ற அந்த அரச குமாரர்கள் கவனக்குறைவால் கொல்லப்பட்டனர்.
10.10.22
न हि प्रमत्तेन नरेण शक्य… ।
माप्तुं वसु श्रीर्विपुलं यशो वा।
पश्याप्रमादेन निहत्य शत्रू… ।
न्सर्वान्महेन्द्रं सुखमेधमानम् ॥ १०.१०.२२ ॥
கவனக்குறைவுள்ள மனிதனால் செல்வம், திரு, அல்லது பெரும் புகழை அடைவது இயலாது. கவனத்துடன் இருந்து எல்லா பகைவர்களையும் வென்று, இந்திரனைப் போல் இன்பத்தில் செழிப்பவர்களைப் பார்.
10.10.23
इन्द्रोपमान्पार्थिवपुत्रपौत्रा… ।
न्पश्याविशेषेण हतान्प्रमादात्।
तीर्त्वा समुद्रं जणिजः समृद्वा ।
मग्नाः कुनद्यामिव सीदमानाः ॥ १०.१०.२३ ॥
இந்திரனுக்கு ஒப்பான அரசர்களின் மகன்களையும் பேரன்களையும் பார், அவர்கள் வேறுபாடின்றி கவனக்குறைவால் கொல்லப்பட்டனர். கடலைக் கடந்து செழித்திருந்தவர்கள் கெட்ட ஆற்றில் மூழ்கி தவிப்பவர்களைப் போல் ஆனார்கள்.
10.10.24
अमर्षितैर्ये निहता नरेन्द्रा ।
निःसंशयं ते त्रिदिवं प्रपन्नाः।
कृष्णां तु शोचामि कथं नु साध्वी ।
शोकार्णवं सा विषहिष्यतीति ॥ १०.१०.२४ ॥
சினத்தால் நிரம்பியவர்களால் கொல்லப்பட்ட அரசர்கள் சந்தேகமின்றி சொர்க்கத்தை அடைந்தனர். ஆனால் கிருஷ்ணைக்காக நான் வருந்துகிறேன் — அந்த புனிதை இந்தத் துயரக் கடலை எவ்வாறு தாங்குவாள்?
10.10.25
भातृंश्च पुत्रांश्च हतान्निशम्य ।
पाञ्चालसराजं पितरं च वृद्वम्।
ध्रुवं विसञ्ज्ञा पतिता पृथिव्यां ।
सा शोष्यते शोककृशाङ्गयष्टिः ॥ १०.१०.२५ ॥
சகோதரர்களும் மகன்களும் கொல்லப்பட்டனர் என்று கேட்டு, பாஞ்சால அரசனும் வயதான தந்தையும் கொல்லப்பட்டதையும் கேட்டு, அவள் நிச்சயமாக மயங்கி பூமியில் விழுவாள்; துயரத்தால் மெலிந்த உடலுடன் அவள் வாடிப்போவாள்.
10.10.26
तच्छोकजं दुःखमपारयन्ती ।
कथं भविष्यत्युचिता सुखानाम्।
रोरूयते ज्ञातिवधाभितप्ता ।
प्रदह्वमानेव हुताशनेन ॥ १०.१०.२६ ॥
அந்தத் துயரினால் உண்டான வேதனையைத் தாங்க இயலாதவள், இன்பத்திற்கு உரியவளாக எவ்வாறு ஆவாள்? உறவினர்களின் கொலையால் வருந்தி, யாகத் தீயில் எரிவது போல அவள் அழுகிறாள்.
10.10.27
इत्येवमार्तः परिदेवयन्स ।
राजाज कुरूणां नकुलं बभाषे।
गच्छान्यैनामिह मन्दभाग्यां ।
समातृपक्षामिति राजपुत्रीम् ॥ १०.१०.२७ ॥
இவ்வாறு துயரத்தால் வாடி புலம்பிய அந்த குரு அரசன் நகுலனிடம் கூறினான் — 'இங்கிருந்து மற்றவர்களுடன் சென்று, தாய்வழி உறவினர்களுடன் இருக்கும் இந்த துர்பாக்கிய அரசகுமாரியிடம் செல்.'
10.10.28
माद्रीसुतस्तत्परिगृह्य वाक्यं ।
धर्मेण धर्मप्रथमस्य राज्ञः।
ययौ रथेनालयमाशुदेव्याः ।
पाञ्चालराजस्य च यत्र दाराः ॥ १०.१०.२८ ॥
மாத்ரியின் மகன் (நகுலன்) அந்த சொல்லை ஏற்று, அறத்தில் முதன்மையான அரசனின் அறப்படி, தேரில் அந்த தேவியின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றான் — பாஞ்சால அரசனின் மனைவியர் இருந்த இடத்திற்கு.
10.10.29
प्रस्थाप्य माद्रीसुतमाजमीढः ।
शोकार्दितस्तैः सहितः सुहृद्भिः।
रोरूयमाणः प्रययौ सुताना… ।
मायोधनं भूतगणानुकीर्णम् ॥ १०.१०.२९ ॥
மாத்ரியின் மகனை முன்னே அனுப்பிவிட்டு, துயரால் வருந்திய அஜமீடன் வழித்தோன்றல் (யுதிஷ்டிரன்) நண்பர்களுடன் அழுது கொண்டே, தன் புதல்வர்களின் … போர்க்களத்திற்கு சென்றான்; அது பூதகணங்களால் நிறைந்திருந்தது.
10.10.30
स तत्प्रविश्याशिवमुग्ररूपं ।
ददर्श पुत्रान्सुहृदः सखींश्च।
भूमौ शयानान्रुधिरार्द्रगात्रा… ।
न्विभिन्नदेहान्प्रहृतोत्तमाङ्गान् ॥ १०.१०.३० ॥
அவன் அந்த அமங்கலமும் கொடூரமும் நிறைந்த களத்தில் நுழைந்து, நிலத்தில் கிடந்த புதல்வர்களையும் நண்பர்களையும் தோழர்களையும் கண்டான்; அவர்களின் உடல்கள் இரத்தத்தில் நனைந்து, உடல்கள் பிளந்து, தலைகள் தாக்கப்பட்டிருந்தன.
10.10.31
स तांस्तु दृष्ट्वा भृशमार्तरूपो ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
उच्चैः प्रचुक्रोश च कौरवाग्र्यः ।
पपात चोर्व्यां सगणो विसंज्ञः ॥ १०.१०.३१ ॥
அவர்கள் அனைவரையும் கண்டதும், மிகவும் துயருற்ற நிலையில் தர்மம் தாங்கியோரில் சிறந்தவனான யுதிஷ்டிரன், குரு குலத்தின் தலைவன், உரத்த குரலில் கதறி, தன் பரிவாரத்துடன் நிலத்தில் வீழ்ந்து மயக்கமுற்றான்.