Mahābhārata · Adhyāya 10.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.10.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां धृष्टद्युम्नस्य सारथिः ।
गत्वा शशंस पाण्डुभ्यः सौप्तिके कदनं कृतम् ॥ १०.१०.१ ॥
Quando aquela noite passou, o auriga de Dhṛṣṭadyumna foi e contou aos Pāṇḍavas o massacre feito no acampamento adormecido.
10.10.2
द्रौपदेया हता राजन्द्रुपदस्वात्मजैः सह ।
प्रमत्ता निशि विश्वस्ताः स्वपन्तः शिबिरे स्वके ॥ १०.१०.२ ॥
Ó rei, os filhos de Draupadī foram mortos junto com os filhos de Drupada, seus próprios parentes, enquanto dormiam desatentos e despreocupados à noite em seu próprio acampamento.
10.10.3
गौतमेन नृशंसेन भोजेन कृतवर्मणा ।
अश्वत्थान्ना च पापेन हतं वः शिबिरं निशि ॥ १०.१०.३ ॥
Pelo cruel Gautama (Kṛpa), por Bhoja (Kṛtavarman) e pelo malvado Aśvatthāman, vosso acampamento foi atingido de noite.
10.10.4
एतैर्नरगजाश्वानां प्रासशक्तिपरश्वयैः ।
सहस्रामि विकृन्द्भिर्निः शेषं शिबिरं कृतम् ॥ १०.१०.४ ॥
Com estes, com lanças, dardos e machados de guerra, cortaram milhares de homens, elefantes e cavalos, e todo o acampamento ficou totalmente arrasado.
10.10.5
…विहगफलभारनतस्य ह ।
…महतो वनस्येव परश्वथैः।
… सुमहाञ्शब्दो बलस्य तव भारत ॥ १०.१०.५ ॥
…como uma árvore curvada sob o peso de aves e frutos…como uma grande floresta sob os machados…Ó Bhārata, um grande clamor se ergueu do teu exército.
10.10.6
महमेकोऽबशिष्टस्तु तस्मात्सैन्यामहीपते ।
मुक्तः कथञ्चिद्धर्मात्मन्व्यग्राच्च कृतवर्मणः ॥ १०.१०.६ ॥
Ó senhor da terra, daquele exército restei eu sozinho. Ó justo, de algum modo fui libertado da confusão de Kṛtavarman.
10.10.7
तच्छ्रुत्वा वाक्यमशिवं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
पपात मह्यां धर्मात्मा पुत्रशोकसमन्वितः ॥ १०.१०.७ ॥
Ao ouvir aquelas palavras funestas, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, tomado pela dor pelos filhos, o justo caiu ao chão.
10.10.8
पतन्तं तमतिक्रम्य परिजग्राह सात्यकिः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १०.१०.८ ॥
Sātyaki correu e o segurou ao cair; Bhīmasena, Arjuna e os dois Pāṇḍavas, filhos de Mādrī, fizeram o mesmo.
10.10.9
लब्धचेतास्तु कौन्तेयः शोकविह्वलया गिरा ।
जित्वा शत्रूञ्जितः पश्चात्पर्यदेवयदार्तवत् ॥ १०.१०.९ ॥
Recobrando os sentidos, o filho de Kuntī lamentou-se com voz abalada pela dor, como um aflito; embora tivesse vencido os inimigos, pareceu depois derrotado.
10.10.10
अगम्या गतिरर्थानां कर्मणामीश्वरस्य च ।
दुर्विदा गतिरर्थानामपि ये दिव्यचक्षुषः।
जीयमाना जयन्त्यन्ये जयमाना वयं जिताः ॥ १०.१०.१० ॥
Insondável é o curso dos acontecimentos, das ações e do Senhor; difícil de conhecer é o curso dos acontecimentos, mesmo para os de visão divina. Os que são vencidos vencem os outros, e nós, vencendo, fomos derrotados.
10.10.11
हत्वा भ्रातॄन्वयस्यांश्च पितॄन्पुत्रान्सुहृद्गणान् ।
बन्धूनमात्यान्पौत्रांश्च जित्वा सर्वाञ्जिता वयम् ॥ १०.१०.११ ॥
Tendo matado irmãos, companheiros, pais, filhos, multidões de amigos, parentes, ministros e netos, tendo vencido tudo, fomos derrotados.
10.10.12
अनर्थो ह्यर्थसङ्काशस्तथाऽनर्थोऽर्थदर्शनः ।
जयोऽयमजयाकारो जयस्तस्मात्पराजयः ॥ १०.१०.१२ ॥
A calamidade de fato parece ganho, e o ganho parece calamidade. Esta vitória tem a forma da derrota; portanto a vitória é derrota.
10.10.13
यज्जित्वा तप्यते पश्चादापन्न इव दुर्मतिः ।
कथं मन्येत विजयं ततो जिततरः परैः ॥ १०.१०.१३ ॥
Aquele que, tendo vencido, depois se atormenta como um insensato caído na desgraça, como consideraria essa vitória? Então ele está mais derrotado que seus inimigos.
10.10.14
येषामर्थाय पापं स्याद्विजयस्य सुहृद्वधैः ।
निर्जितैरप्रमत्तैर्हि विजिता जितकाशिनः ॥ १०.१०.१४ ॥
Para aqueles a quem o pecado advém por matar amigos em prol da vitória, embora vigilantes, são vencidos pelos vencidos; os que se julgam vencedores estão de fato vencidos.
10.10.15
कर्णिनालीकदंष्ट्रस्य स्वङ्गजिह्वस्य संयुगे ।
चापव्यात्तास्यरौद्रस्य ज्यातलस्वननादिनः ॥ १०.१०.१५ ॥
Na batalha, cujas presas são flechas de ponta farpada e cuja língua é uma espada afiada, terrível com a boca aberta pelo arco, rugindo com o som da corda do arco.
10.10.16
क्रुद्धस्य नरसिंहस्य सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
ये व्यमुञ्चन्त कर्णस्य प्रमादात्त इमे हताः ॥ १०.१०.१६ ॥
Aqueles que, não fugindo nas batalhas, foram deixados por Karṇa, leão entre os homens, irado, por descuido — são estes os mortos.
10.10.17
रथहदं शरवर्षोर्मिमन्तं ।
रत्नाचितं वाहनयोधबृन्दम्।
शक्त्यृष्टिमीनध्वजनागनक्रं ।
शरासनावर्तमहेषुफेनम् ॥ १०.१०.१७ ॥
Um lago de carros, com ondas de chuva de flechas, cheio de joias, com um bando de montarias e guerreiros; com lanças e dardos como peixes, estandartes como crocodilos e elefantes, com redemoinhos de arcos e grandes flechas como espuma.
10.10.18
सङ्ग्रामचन्द्रोदयवेगवेलं ।
द्रोणार्णवं ज्यातलनेमिघोषम्।
ये तेरुरुच्चावचशस्त्रनौभि… ।
स्ते राजपुत्रा निहताः प्रमादात् ॥ १०.१०.१८ ॥
Aqueles príncipes que, atravessando o oceano de Droṇa, cuja margem é o ímpeto do nascer da lua da batalha, com o estrondo de cordas e aros, em barcos de armas altas e baixas, foram mortos por descuido.
10.10.19
न हि प्रमादात्परमस्ति कश्च… ।
द्वधो नराणामिह जीवलोके।
प्रमत्तमर्था हि नरं समन्ता… ।
त्त्यजन्त्यनर्थाश्च समाविशन्ति ॥ १०.१०.१९ ॥
Não há maior destruição para os homens neste mundo dos vivos do que a negligência. As riquezas abandonam o homem negligente por todos os lados, e as desgraças nele entram.
10.10.20
ध्वजोत्तमाग्रोच्छ्रितधूमकेतुं ।
शरार्चिषं दीप्तमहापताकम्।
महाधनुर्ज्यातलनेमिघोषं ।
तनुत्रनानाविधशस्त्रहोमम् ॥ १०.१०.२० ॥
Com seu estandarte de fumaça erguido no topo dos grandes estandartes, com flechas como chamas, grandes pendões ardentes, com o estrondo das bordas das cordas dos grandes arcos, e com couraças e diversas armas como oblação.
10.10.21
महाचमूकक्षदवाभिपन्नं ।
महाहवे भीष्ममहादवाग्निम्।
ये तेरुरुच्चावचशस्त्रवेगै… ।
स्ते राजपुत्रा निहताः प्रमादात् ॥ १०.१०.२१ ॥
Envolvidos pelo incêndio florestal da mata do grande exército, aqueles príncipes que, naquela grande batalha, tentaram atravessar o grande incêndio que era Bhīṣma, com a força de armas altas e baixas, foram mortos por negligência.
10.10.22
न हि प्रमत्तेन नरेण शक्य… ।
माप्तुं वसु श्रीर्विपुलं यशो वा।
पश्याप्रमादेन निहत्य शत्रू… ।
न्सर्वान्महेन्द्रं सुखमेधमानम् ॥ १०.१०.२२ ॥
Um homem negligente não pode obter riqueza, esplendor ou fama abundante. Olha para aqueles que, pela diligência, tendo abatido todos os inimigos, prosperam na felicidade como Indra.
10.10.23
इन्द्रोपमान्पार्थिवपुत्रपौत्रा… ।
न्पश्याविशेषेण हतान्प्रमादात्।
तीर्त्वा समुद्रं जणिजः समृद्वा ।
मग्नाः कुनद्यामिव सीदमानाः ॥ १०.१०.२३ ॥
Vê os filhos e netos dos reis, iguais a Indra, mortos sem distinção por negligência. Homens que, tendo atravessado o oceano e prosperado, afundam como se se afogassem num rio impuro.
10.10.24
अमर्षितैर्ये निहता नरेन्द्रा ।
निःसंशयं ते त्रिदिवं प्रपन्नाः।
कृष्णां तु शोचामि कथं नु साध्वी ।
शोकार्णवं सा विषहिष्यतीति ॥ १०.१०.२४ ॥
Os reis que foram mortos pelos iracundos sem dúvida foram para o céu. Mas lamento por Kṛṣṇā — como aquela mulher virtuosa suportará este oceano de sofrimento?
10.10.25
भातृंश्च पुत्रांश्च हतान्निशम्य ।
पाञ्चालसराजं पितरं च वृद्वम्।
ध्रुवं विसञ्ज्ञा पतिता पृथिव्यां ।
सा शोष्यते शोककृशाङ्गयष्टिः ॥ १०.१०.२५ ॥
Ao ouvir que os irmãos e filhos foram mortos, e também o rei dos Pāñcāla e seu pai idoso, ela certamente cairá sem sentidos na terra; com o corpo consumido pela dor, ela definhará.
10.10.26
तच्छोकजं दुःखमपारयन्ती ।
कथं भविष्यत्युचिता सुखानाम्।
रोरूयते ज्ञातिवधाभितप्ता ।
प्रदह्वमानेव हुताशनेन ॥ १०.१०.२६ ॥
Incapaz de suportar a dor nascida desse pesar, como voltará a ser digna da felicidade? Atormentada pelo massacre de seus parentes, ela chora, como se queimasse no fogo do sacrifício.
10.10.27
इत्येवमार्तः परिदेवयन्स ।
राजाज कुरूणां नकुलं बभाषे।
गच्छान्यैनामिह मन्दभाग्यां ।
समातृपक्षामिति राजपुत्रीम् ॥ १०.१०.२७ ॥
Assim aflito e lamentando-se, aquele rei dos Kurus falou a Nakula: 'Vai daqui com os outros até aquela infeliz princesa, que está com seus parentes maternos.'
10.10.28
माद्रीसुतस्तत्परिगृह्य वाक्यं ।
धर्मेण धर्मप्रथमस्य राज्ञः।
ययौ रथेनालयमाशुदेव्याः ।
पाञ्चालराजस्य च यत्र दाराः ॥ १०.१०.२८ ॥
O filho de Mādrī (Nakula), acolhendo aquelas palavras, por ordem do rei primeiro no dharma, seguiu em seu carro para a morada daquela deusa — onde estavam as esposas do rei dos Pāñcāla.
10.10.29
प्रस्थाप्य माद्रीसुतमाजमीढः ।
शोकार्दितस्तैः सहितः सुहृद्भिः।
रोरूयमाणः प्रययौ सुताना… ।
मायोधनं भूतगणानुकीर्णम् ॥ १०.१०.२९ ॥
Tendo enviado adiante o filho de Mādrī, Yudhiṣṭhira, descendente de Ajamīḍha, atormentado pela dor, partiu com seus companheiros e amigos, chorando, rumo ao campo de batalha de seus filhos … coberto de multidões de espíritos.
10.10.30
स तत्प्रविश्याशिवमुग्ररूपं ।
ददर्श पुत्रान्सुहृदः सखींश्च।
भूमौ शयानान्रुधिरार्द्रगात्रा… ।
न्विभिन्नदेहान्प्रहृतोत्तमाङ्गान् ॥ १०.१०.३० ॥
Ao entrar naquele campo de batalha funesto e terrível, viu seus filhos, amigos e companheiros estendidos no chão, com os corpos encharcados de sangue, os corpos despedaçados e as cabeças feridas.
10.10.31
स तांस्तु दृष्ट्वा भृशमार्तरूपो ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
उच्चैः प्रचुक्रोश च कौरवाग्र्यः ।
पपात चोर्व्यां सगणो विसंज्ञः ॥ १०.१०.३१ ॥
Ao vê-los todos, Yudhiṣṭhira, o primeiro entre os guardiões do dharma, tomado de angústia, gritou alto, o primeiro dos Kurus, e caiu por terra com seu séquito, sem sentidos.