Mahābhārata · Adhyāya 10.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.11.1
स दृष्ट्वा निहतान्सङ्ख्ये पुत्रान्पात्रौन्सखींस्तथा ।
महादुःखपरीतात्मा बभूव जनमेजय ॥ १०.११.१ ॥
Al ver a sus hijos, nietos y amigos muertos en la batalla, oh Janamejaya, su espíritu quedó abrumado por un gran dolor.
10.11.2
ततस्तस्य महाञ्शोकः प्रादुरासीन्महात्मनः ।
स्मरतः पुत्रपौत्रांस्तान्भ्रातॄन्सुहृद एव च ॥ १०.११.२ ॥
Entonces surgió un gran dolor en aquel de alma grande, al recordar a sus hijos, nietos, hermanos y amigos.
10.11.3
तमश्रुपरिपूर्णाक्षं वेपमानमचेतसम् ।
सुहृदो भृशसंविग्नाः सांत्वयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १०.११.३ ॥
A él, con los ojos llenos de lágrimas, temblando y confundido, sus amigos muy afligidos entonces consolaron.
10.11.4
कृत्वा तु विधिवत्तेषां पुत्राणाममितौजसाम् ।
प्रेतकार्याणि सर्वेषां बभूव भृशदुःखितः ॥ १०.११.४ ॥
Tras realizar debidamente los ritos fúnebres de todos aquellos hijos de poder inmenso, quedó profundamente afligido.
10.11.5
तस्मिन्मुहूर्ते जवनैर्वाजिभिर्हेममालिभिः ।
नकुलः कृष्णया सार्धमुपायात्परमार्तया ॥ १०.११.५ ॥
En ese mismo instante, Nakula partió en caballos veloces adornados con guirnaldas de oro, junto a la muy afligida Kṛṣṇā.
10.11.6
उपप्लाव्यं गता सा तु श्रुत्वा सुमहदप्रियम् ।
तदा विनाशं सर्वेषां पुत्राणां व्यथितेन्द्रिया ॥ १०.११.६ ॥
Ella había ido a Upaplavya, pero al oír la terrible noticia de la destrucción de todos los hijos, sus sentidos quedaron entonces conmovidos.
10.11.7
कम्पमानेव कदली वातेनाभिसमीरिता ।
कृष्णा राजानमासाद्य शोकार्ता न्यपतद्भुवि ॥ १०.११.७ ॥
Como una bananera temblando, sacudida por el viento, Kṛṣṇā se acercó al rey y, afligida por el dolor, cayó al suelo.
10.11.8
न बभौ वदनं तस्या रुदन्त्याः शोककर्शितम् ।
फुल्लपद्मपलाशाक्ष्या मेघावृत इवोडुराट् ॥ १०.११.८ ॥
Su rostro, desgastado por el dolor y el llanto, no resplandecía, como la luna cubierta por las nubes; sus ojos eran como pétalos de loto en flor.
10.11.9
ततस्तां पतितां दृष्ट्वा संरम्भी सत्यविक्रमः ।
वाहुभ्यां परिजग्राह समुत्पत्य वृकोदरः ॥ १०.११.९ ॥
Entonces, al verla caída, Bhīma, feroz y de valor verdadero, saltó y la sostuvo con ambos brazos.
10.11.10
सा समाश्वासिता तेन भीमसेनेन भामिनी ।
रुदती पाण्डवज्येष्ठमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.११.१० ॥
Consolada por Bhīmasena, la hermosa mujer, llorando, dirigió estas palabras al mayor de los Pāṇḍava.
10.11.11
दिष्ट्या राजन्नवाप्येमामखिलां भोक्ष्यसे महीम् ।
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण सम्प्रदाय यमाय वै ॥ १०.११.११ ॥
Oh rey, por fortuna obtendrás y disfrutarás esta tierra entera, pero habiendo entregado a tus hijos a Yama según el deber del guerrero.
10.11.12
दिष्ट्या सर्वास्त्रकुशलं मत्तमातङ्गामिनम् ।
अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रं न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१२ ॥
Por fortuna, habiendo obtenido la tierra entera, no recordarás a Saubhadra, diestro en todas las armas, que camina como un elefante en celo.
10.11.13
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण श्रुत्वा शूरान्निपातितान् ।
स्थितो राज्ये मया सार्धं विहरन्न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१३ ॥
Al oír que tus hijos, héroes, fueron abatidos conforme al deber del guerrero, tú, disfrutando el reino junto a mí, no los recordarás.
10.11.14
प्रसुप्तानां वधं श्रुत्वा द्रौणिना पापकर्मणा ।
शोको मां दहते गाढो हुताशन इवाश्रयम् ॥ १०.११.१४ ॥
Al oír que el hijo de Droṇa, de obra malvada, dio muerte a los que dormían, un dolor profundo me consume como el fuego consume su morada.
10.11.15
तस्य पापकृतो द्रौणेर्न चेदद्य दुरात्मनः ।
हियते सानुबन्धस्य युधि विक्रम्य जीवितम् ॥ १०.११.१५ ॥
Si hoy, en la batalla, con valor, no se le arrebata la vida al hijo de Droṇa, malvado y de mal corazón, junto con sus seguidores,
10.11.16
इहैव प्रायमासिष्ये तन्निबोधत पाण्डवाः ।
न चेत्फलमवाप्नोति द्रौणिः पापस्य कर्मणः ॥ १०.११.१६ ॥
Escuchad, oh Pāṇḍavas: si el hijo de Droṇa no recibe el fruto de su acción pecaminosa, me sentaré aquí en ayuno hasta la muerte.
10.11.17
एवमक्त्वा ततः कृष्णा पाण्डवं प्रत्युपाविशत् ।
युधिष्ठिरं याज्ञसेनी धर्मराजं यशस्विनी ॥ १०.११.१७ ॥
Habiendo dicho esto, Kṛṣṇā, la gloriosa hija de Yajñasena, se sentó frente a Yudhiṣṭhira, rey de la justicia.
10.11.18
दृष्ट्वोपविष्टां राजा तु पाण्डवो महिषीं प्रियाम् ।
प्रत्युवाच स धर्मात्मा द्रौपदीं चारुदर्शनाम् ॥ १०.११.१८ ॥
Al ver a su amada reina sentada allí, el rey, aquel Pāṇḍava de alma justa, respondió a Draupadī, de bello aspecto.
10.11.19
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञे प्राप्तास्ते निधनं शुभे ।
पुत्रास्ते भ्रातरश्चैव तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १०.११.१९ ॥
Oh conocedora del dharma, oh bienaventurada, tus hijos y hermanos han hallado la muerte por el deber del guerrero; no debes lamentarlos.
10.11.20
स कल्याणि वनं दुर्गं दूरं द्रौणिरितो गतः ।
तस्य त्वं पातनं सङ्ख्ये कथं ज्ञास्यसि शोभने ॥ १०.११.२० ॥
Oh bienaventurada, el hijo de Droṇa se ha ido de aquí hacia un bosque lejano e inaccesible; oh hermosa, ¿cómo sabrás de su caída en batalla?
10.11.21
द्रोणपुत्रस्य सहजो मणिः शिरसि मे श्रुतः ।
निहत्य सङ्ख्ये तं पापं पश्येयं मणिमाहृतम्।
द्रौणेः शिरस उत्कृत्य जीवेयमिति मे मतिः ॥ १०.११.२१ ॥
He oído que en la cabeza del hijo de Droṇa hay una joya nacida con él. Habiendo matado en batalla a ese malvado, vería la joya arrebatada. Cortando la cabeza del hijo de Droṇa, viviría; tal es mi decisión.
10.11.22
इत्युक्त्वा पाण्डवं कृष्णा राजानं चारुदर्शना ।
भीमसेनकरे स्पृष्ट्वा कुपिता वाक्यमब्रवीत् ॥ १०.११.२२ ॥
Habiendo hablado así al rey pāṇḍava, Kṛṣṇā de hermoso rostro tocó la mano de Bhīmasena y, enojada, pronunció estas palabras.
10.11.23
त्रातुमर्हसि मां भीम क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
जहि तं पापकर्माणं शम्बरं सघवानिव ॥ १०.११.२३ ॥
Oh Bhīma, recordando el deber del guerrero, debes protegerme. Mata a ese malhechor, como Indra, el señor de Sagha, mató a Śambara.
10.11.24
न हि ते विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन ।
श्रुतं तत्सर्वलोकेषु परमव्यसने तथा ॥ १०.११.२४ ॥
En verdad, ningún hombre aquí es igual a tu valor; esto se oye en todos los mundos, y así también en la suprema desgracia.
10.11.25
द्वीपोऽभूस्त्वं हि पार्थानां नगरे वारणावते ।
हिडिम्बदर्शने चैव तथां त्वमभवो गतिः ॥ १०.११.२५ ॥
Tú fuiste en verdad la isla de refugio para los hijos de Pṛthā, en la ciudad de Vāraṇāvata, y asimismo en el encuentro con Hiḍimba te convertiste en su refugio.
10.11.26
तथा विराटनगरे कीचकेन भृशार्दिताम् ।
मामप्युद्वृतवान्कृच्छ्रात्पौलोमीं मघवानिव ॥ १०.११.२६ ॥
Igualmente, en la ciudad de Virāṭa, me levantaste de la aflicción a mí, gravemente atormentada por Kīcaka, como Indra levantó a Paulomī.
10.11.27
यथैतान्यकृथाः पार्थ महाकर्माणि वै पुरा ।
तथा द्रौणिममित्रघ्न विनिहत्य सुखी भव ॥ १०.११.२७ ॥
Así como en el pasado realizaste estas grandes hazañas, oh hijo de Pṛthā, así ahora, oh matador de enemigos, mata al hijo de Droṇa y sé feliz.
10.11.28
तस्या बहुविधं दुःखं निशम्य परिदेवितम् ।
न चामर्षत कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ॥ १०.११.२८ ॥
Habiendo oído sus muchas clases de dolor y lamento, Bhīmasena, el poderoso hijo de Kuntī, no pudo contener su indignación.
10.11.29
स काञ्चनविचित्राङ्गमारुरोह महारथम् ।
आदाय रुचिरं चित्रं समार्गणगुणं धनुः ॥ १०.११.२९ ॥
Subió al gran carro, cuyo cuerpo estaba maravillosamente matizado de oro, y tomó un arco hermoso y maravilloso con sus flechas y cuerda.
10.11.30
नकुलं सारथिं कृत्वा द्रोणपुत्रवधे धृतः ।
विस्फार्य सशरं चापं तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ १०.११.३० ॥
Habiendo tomado a Nakula como auriga, firme en la muerte del hijo de Droṇa, tensó el arco con una flecha y apresuró rápidamente a los caballos.
10.11.31
ते हयाः पुरुषव्याघ्र दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
वहन्तः सहसा जग्मुर्हरयः शीघ्रगामिनः ॥ १०.११.३१ ॥
Aquellos caballos, resplandecientes con su propio fulgor, cargando el carro, partieron de pronto — oh tigre entre los hombres, los veloces corceles de color fulvo avanzaron.
10.11.32
शिबिरात्स्वाद्गृहीत्वा स रथस्य पदमच्युतः ।
द्रोणपुत्रगतेनाशु ययौ मार्गेण भारत ॥ १०.११.३२ ॥
Desde el campamento, tomando el asiento del carro, el inmutable partió con rapidez por el camino que había seguido el hijo de Droṇa, oh Bhārata.