Mahābhārata · Adhyāya 10.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.11.1
स दृष्ट्वा निहतान्सङ्ख्ये पुत्रान्पात्रौन्सखींस्तथा ।
महादुःखपरीतात्मा बभूव जनमेजय ॥ १०.११.१ ॥
Ao ver seus filhos, netos e amigos mortos na batalha, ó Janamejaya, seu espírito ficou tomado de grande dor.
10.11.2
ततस्तस्य महाञ्शोकः प्रादुरासीन्महात्मनः ।
स्मरतः पुत्रपौत्रांस्तान्भ्रातॄन्सुहृद एव च ॥ १०.११.२ ॥
Então um grande pesar surgiu naquele de grande alma, ao recordar seus filhos, netos, irmãos e amigos.
10.11.3
तमश्रुपरिपूर्णाक्षं वेपमानमचेतसम् ।
सुहृदो भृशसंविग्नाः सांत्वयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १०.११.३ ॥
Àquele de olhos cheios de lágrimas, trêmulo e confuso, seus amigos profundamente abalados então consolaram.
10.11.4
कृत्वा तु विधिवत्तेषां पुत्राणाममितौजसाम् ।
प्रेतकार्याणि सर्वेषां बभूव भृशदुःखितः ॥ १०.११.४ ॥
Tendo realizado segundo o rito os ritos fúnebres de todos aqueles filhos de poder imensurável, ficou profundamente aflito.
10.11.5
तस्मिन्मुहूर्ते जवनैर्वाजिभिर्हेममालिभिः ।
नकुलः कृष्णया सार्धमुपायात्परमार्तया ॥ १०.११.५ ॥
Naquele mesmo instante, Nakula partiu em cavalos velozes adornados com guirlandas de ouro, junto com a muito aflita Kṛṣṇā.
10.11.6
उपप्लाव्यं गता सा तु श्रुत्वा सुमहदप्रियम् ।
तदा विनाशं सर्वेषां पुत्राणां व्यथितेन्द्रिया ॥ १०.११.६ ॥
Ela tinha ido a Upaplavya, mas ao ouvir a notícia tão penosa da destruição de todos os filhos, seus sentidos ficaram então abalados.
10.11.7
कम्पमानेव कदली वातेनाभिसमीरिता ।
कृष्णा राजानमासाद्य शोकार्ता न्यपतद्भुवि ॥ १०.११.७ ॥
Como uma bananeira tremendo, agitada pelo vento, Kṛṣṇā aproximou-se do rei e, aflita de dor, caiu no chão.
10.11.8
न बभौ वदनं तस्या रुदन्त्याः शोककर्शितम् ।
फुल्लपद्मपलाशाक्ष्या मेघावृत इवोडुराट् ॥ १०.११.८ ॥
Seu rosto, desgastado pela dor e pelo choro, não resplandecia, como a lua encoberta pelas nuvens; seus olhos eram como pétalas de lótus abertas.
10.11.9
ततस्तां पतितां दृष्ट्वा संरम्भी सत्यविक्रमः ।
वाहुभ्यां परिजग्राह समुत्पत्य वृकोदरः ॥ १०.११.९ ॥
Então, vendo-a caída, Bhīma, feroz e de verdadeira bravura, saltou e a segurou com ambos os braços.
10.11.10
सा समाश्वासिता तेन भीमसेनेन भामिनी ।
रुदती पाण्डवज्येष्ठमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.११.१० ॥
Consolada por Bhīmasena, a bela mulher, chorando, dirigiu estas palavras ao mais velho dos Pāṇḍava.
10.11.11
दिष्ट्या राजन्नवाप्येमामखिलां भोक्ष्यसे महीम् ।
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण सम्प्रदाय यमाय वै ॥ १०.११.११ ॥
Ó rei, por sorte obterás e desfrutarás esta terra inteira, mas tendo entregado teus filhos a Yama segundo o dever do guerreiro.
10.11.12
दिष्ट्या सर्वास्त्रकुशलं मत्तमातङ्गामिनम् ।
अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रं न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१२ ॥
Por sorte, tendo obtido a terra inteira, não te lembrarás de Saubhadra, hábil em todas as armas, que anda como um elefante em cio.
10.11.13
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण श्रुत्वा शूरान्निपातितान् ।
स्थितो राज्ये मया सार्धं विहरन्न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१३ ॥
Ao ouvir que teus filhos, heróis, foram abatidos segundo o dever do guerreiro, tu, desfrutando do reino comigo, não te lembrarás deles.
10.11.14
प्रसुप्तानां वधं श्रुत्वा द्रौणिना पापकर्मणा ।
शोको मां दहते गाढो हुताशन इवाश्रयम् ॥ १०.११.१४ ॥
Ao ouvir que o filho de Droṇa, de ação maligna, matou os que dormiam, um pesar profundo me consome como o fogo consome sua morada.
10.11.15
तस्य पापकृतो द्रौणेर्न चेदद्य दुरात्मनः ।
हियते सानुबन्धस्य युधि विक्रम्य जीवितम् ॥ १०.११.१५ ॥
Se hoje, na batalha, com valor, a vida daquele filho de Droṇa, pecador e perverso, não for tirada junto com seus seguidores,
10.11.16
इहैव प्रायमासिष्ये तन्निबोधत पाण्डवाः ।
न चेत्फलमवाप्नोति द्रौणिः पापस्य कर्मणः ॥ १०.११.१६ ॥
Ouvi, ó Pāṇḍavas: se o filho de Droṇa não colher o fruto de seu ato pecaminoso, sentar-me-ei aqui em jejum até a morte.
10.11.17
एवमक्त्वा ततः कृष्णा पाण्डवं प्रत्युपाविशत् ।
युधिष्ठिरं याज्ञसेनी धर्मराजं यशस्विनी ॥ १०.११.१७ ॥
Tendo falado assim, Kṛṣṇā, a gloriosa filha de Yajñasena, sentou-se diante de Yudhiṣṭhira, o rei da justiça.
10.11.18
दृष्ट्वोपविष्टां राजा तु पाण्डवो महिषीं प्रियाम् ।
प्रत्युवाच स धर्मात्मा द्रौपदीं चारुदर्शनाम् ॥ १०.११.१८ ॥
Vendo sua amada rainha sentada ali, o rei, aquele Pāṇḍava de alma justa, respondeu a Draupadī, de bela aparência.
10.11.19
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञे प्राप्तास्ते निधनं शुभे ।
पुत्रास्ते भ्रातरश्चैव तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १०.११.१९ ॥
Ó conhecedora do dharma, ó venturosa, teus filhos e irmãos alcançaram a morte pelo dever do guerreiro; não deves lamentá-los.
10.11.20
स कल्याणि वनं दुर्गं दूरं द्रौणिरितो गतः ।
तस्य त्वं पातनं सङ्ख्ये कथं ज्ञास्यसि शोभने ॥ १०.११.२० ॥
Ó venturosa, o filho de Droṇa foi daqui para uma floresta distante e inacessível; ó bela, como saberás da sua queda na batalha?
10.11.21
द्रोणपुत्रस्य सहजो मणिः शिरसि मे श्रुतः ।
निहत्य सङ्ख्ये तं पापं पश्येयं मणिमाहृतम्।
द्रौणेः शिरस उत्कृत्य जीवेयमिति मे मतिः ॥ १०.११.२१ ॥
Ouvi dizer que na cabeça do filho de Droṇa há uma joia nascida com ele. Tendo matado esse malvado em combate, veria a joia tomada; tendo cortado a cabeça do filho de Droṇa, eu viveria — tal é a minha resolução.
10.11.22
इत्युक्त्वा पाण्डवं कृष्णा राजानं चारुदर्शना ।
भीमसेनकरे स्पृष्ट्वा कुपिता वाक्यमब्रवीत् ॥ १०.११.२२ ॥
Tendo assim falado ao rei pāṇḍava, Kṛṣṇā de bela face tocou a mão de Bhīmasena e, irada, proferiu estas palavras.
10.11.23
त्रातुमर्हसि मां भीम क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
जहि तं पापकर्माणं शम्बरं सघवानिव ॥ १०.११.२३ ॥
Ó Bhīma, lembrando o dever do guerreiro, deves proteger-me. Abate esse malfeitor, como Indra (Saghavān) abateu Śambara.
10.11.24
न हि ते विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन ।
श्रुतं तत्सर्वलोकेषु परमव्यसने तथा ॥ १०.११.२४ ॥
Na verdade, nenhum homem aqui é igual ao teu valor; isto é ouvido em todos os mundos, e assim também na suprema desgraça.
10.11.25
द्वीपोऽभूस्त्वं हि पार्थानां नगरे वारणावते ।
हिडिम्बदर्शने चैव तथां त्वमभवो गतिः ॥ १०.११.२५ ॥
Tu foste, de fato, a ilha de refúgio para os filhos de Pṛthā, na cidade de Vāraṇāvata, e igualmente no encontro com Hiḍimba tornaste-te o seu refúgio.
10.11.26
तथा विराटनगरे कीचकेन भृशार्दिताम् ।
मामप्युद्वृतवान्कृच्छ्रात्पौलोमीं मघवानिव ॥ १०.११.२६ ॥
Igualmente, na cidade de Virāṭa, levantaste-me da aflição, eu, gravemente atormentada por Kīcaka, como Indra levantou Paulomī.
10.11.27
यथैतान्यकृथाः पार्थ महाकर्माणि वै पुरा ।
तथा द्रौणिममित्रघ्न विनिहत्य सुखी भव ॥ १०.११.२७ ॥
Assim como outrora realizaste estes grandes feitos, ó filho de Pṛthā, assim, ó destruidor de inimigos, mata o filho de Droṇa e sê feliz.
10.11.28
तस्या बहुविधं दुःखं निशम्य परिदेवितम् ।
न चामर्षत कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ॥ १०.११.२८ ॥
Tendo ouvido os seus muitos tipos de dor e lamento, o poderoso Bhīmasena, filho de Kuntī, não conseguiu suportar a indignação.
10.11.29
स काञ्चनविचित्राङ्गमारुरोह महारथम् ।
आदाय रुचिरं चित्रं समार्गणगुणं धनुः ॥ १०.११.२९ ॥
Subiu ao grande carro, cujo corpo estava maravilhosamente matizado de ouro, e tomou um arco belo e maravilhoso com as suas flechas e corda.
10.11.30
नकुलं सारथिं कृत्वा द्रोणपुत्रवधे धृतः ।
विस्फार्य सशरं चापं तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ १०.११.३० ॥
Tendo feito de Nakula o seu auriga, resoluto a matar o filho de Droṇa, retesou o arco com uma flecha e apressou rapidamente os cavalos.
10.11.31
ते हयाः पुरुषव्याघ्र दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
वहन्तः सहसा जग्मुर्हरयः शीघ्रगामिनः ॥ १०.११.३१ ॥
Aqueles cavalos, resplandecendo com o próprio brilho, carregando o carro, partiram de repente — ó tigre entre os homens, os velozes corcéis fulvos dispararam.
10.11.32
शिबिरात्स्वाद्गृहीत्वा स रथस्य पदमच्युतः ।
द्रोणपुत्रगतेनाशु ययौ मार्गेण भारत ॥ १०.११.३२ ॥
Do acampamento, tomando o assento do carro, o inabalável partiu rapidamente pelo caminho que o filho de Droṇa seguira, ó Bhārata.