மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.11.1
स दृष्ट्वा निहतान्सङ्ख्ये पुत्रान्पात्रौन्सखींस्तथा ।
महादुःखपरीतात्मा बभूव जनमेजय ॥ १०.११.१ ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட மகன்களையும் பேரன்களையும் நண்பர்களையும் கண்டு, ஜனமேஜயா, அவன் பெரும் துயரால் சூழப்பட்ட மனமுடையவனானான்.
10.11.2
ततस्तस्य महाञ्शोकः प्रादुरासीन्महात्मनः ।
स्मरतः पुत्रपौत्रांस्तान्भ्रातॄन्सुहृद एव च ॥ १०.११.२ ॥
அப்போது அந்த மகாத்மாவுக்கு பெரும் சோகம் எழுந்தது; மகன்களையும் பேரன்களையும் சகோதரர்களையும் நண்பர்களையும் அவர் நினைக்கையில்.
10.11.3
तमश्रुपरिपूर्णाक्षं वेपमानमचेतसम् ।
सुहृदो भृशसंविग्नाः सांत्वयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १०.११.३ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், நடுங்கி உணர்விழந்து நின்ற அவனை, மிகவும் கலங்கிய நண்பர்கள் அப்போது ஆறுதல் கூறினர்.
10.11.4
कृत्वा तु विधिवत्तेषां पुत्राणाममितौजसाम् ।
प्रेतकार्याणि सर्वेषां बभूव भृशदुःखितः ॥ १०.११.४ ॥
அளவில்லா வலிமையுடைய அந்த மகன்கள் அனைவருக்கும் விதிப்படி பிரேதக் கிரியைகளைச் செய்து, அவன் மிகவும் துயருற்றான்.
10.11.5
तस्मिन्मुहूर्ते जवनैर्वाजिभिर्हेममालिभिः ।
नकुलः कृष्णया सार्धमुपायात्परमार्तया ॥ १०.११.५ ॥
அந்த நேரத்தில், பொன் மாலைகள் அணிந்த வேகமான குதிரைகளில் நகுலன் மிகவும் துயருற்ற கிருஷ்ணையுடன் புறப்பட்டான்.
10.11.6
उपप्लाव्यं गता सा तु श्रुत्वा सुमहदप्रियम् ।
तदा विनाशं सर्वेषां पुत्राणां व्यथितेन्द्रिया ॥ १०.११.६ ॥
அவள் உபப்லாவ்யத்திற்குச் சென்றிருந்தாள்; ஆனால் அனைத்து மகன்களின் அழிவு பற்றிய மிகக் கொடிய செய்தியைக் கேட்டதும், அவளுடைய புலன்கள் அப்போது கலங்கின.
10.11.7
कम्पमानेव कदली वातेनाभिसमीरिता ।
कृष्णा राजानमासाद्य शोकार्ता न्यपतद्भुवि ॥ १०.११.७ ॥
காற்றால் அசைக்கப்பட்ட வாழை மரம் போல நடுங்கிய கிருஷ்ணை, அரசரிடம் சென்று துயரத்தால் வருந்தி நிலத்தில் விழுந்தாள்.
10.11.8
न बभौ वदनं तस्या रुदन्त्याः शोककर्शितम् ।
फुल्लपद्मपलाशाक्ष्या मेघावृत इवोडुराट् ॥ १०.११.८ ॥
துயரத்தால் மெலிந்து அழுதுகொண்டிருந்த அவளுடைய முகம் மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட சந்திரனைப் போல் பொலியவில்லை; அவளுடைய கண்கள் மலர்ந்த தாமரை இதழ்கள் போல இருந்தன.
10.11.9
ततस्तां पतितां दृष्ट्वा संरम्भी सत्यविक्रमः ।
वाहुभ्यां परिजग्राह समुत्पत्य वृकोदरः ॥ १०.११.९ ॥
அப்போது அவள் விழுந்து கிடப்பதைக் கண்ட, கோபமும் உண்மையான வீரமும் கொண்ட வ்ருகோதரன் பாய்ந்தெழுந்து இரு கைகளாலும் அவளைப் பற்றிக்கொண்டான்.
10.11.10
सा समाश्वासिता तेन भीमसेनेन भामिनी ।
रुदती पाण्डवज्येष्ठमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.११.१० ॥
பீமசேனனால் ஆறுதல் பெற்ற அந்த அழகி அழுதுகொண்டே பாண்டவர்களில் மூத்தவனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
10.11.11
दिष्ट्या राजन्नवाप्येमामखिलां भोक्ष्यसे महीम् ।
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण सम्प्रदाय यमाय वै ॥ १०.११.११ ॥
அரசே, நல்லூழால் இந்த முழு பூமியையும் அடைந்து நீ அனுபவிப்பாய்; ஆனால் க்ஷத்ரியதர்மப்படி உன் மகன்களை யமனுக்கு அர்ப்பணித்துவிட்டு.
10.11.12
दिष्ट्या सर्वास्त्रकुशलं मत्तमातङ्गामिनम् ।
अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रं न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१२ ॥
நல்லூழால் முழு பூமியையும் அடைந்த பின், எல்லா படைக்கலங்களிலும் திறன் பெற்றவனும் மதயானை போல் நடப்பவனுமான சௌபத்ரனை (அபிமன்யுவை) நீ நினைக்கமாட்டாய்.
10.11.13
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण श्रुत्वा शूरान्निपातितान् ।
स्थितो राज्ये मया सार्धं विहरन्न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१३ ॥
க்ஷத்ரிய தர்மத்தின்படி வீரர்களான உன் மகன்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, நீ என்னுடன் அரசில் மகிழ்ந்து வாழும்போது அவர்களை நினைக்க மாட்டாய்.
10.11.14
प्रसुप्तानां वधं श्रुत्वा द्रौणिना पापकर्मणा ।
शोको मां दहते गाढो हुताशन इवाश्रयम् ॥ १०.११.१४ ॥
துரோணரின் மகன் பாவச் செயல் செய்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தவர்களைக் கொன்றான் என்று கேட்டு, நெருப்பு தன் இருப்பிடத்தை எரிப்பது போல ஆழ்ந்த துயரம் என்னை எரிக்கிறது.
10.11.15
तस्य पापकृतो द्रौणेर्न चेदद्य दुरात्मनः ।
हियते सानुबन्धस्य युधि विक्रम्य जीवितम् ॥ १०.११.१५ ॥
இன்று போரில் வீரத்தால் அந்தப் பாவியும் துரியாத்மாவுமான துரோணரின் மகனின் உயிர், அவனுடைய கூட்டாளிகளுடன் சேர்ந்து பறிக்கப்படாவிட்டால்,
10.11.16
इहैव प्रायमासिष्ये तन्निबोधत पाण्डवाः ।
न चेत्फलमवाप्नोति द्रौणिः पापस्य कर्मणः ॥ १०.११.१६ ॥
பாண்டவர்களே, கேளுங்கள்: துரோணரின் மகன் தன் பாவச் செயலின் பலனை அடையவில்லை என்றால், நான் இங்கேயே உண்ணா நோன்பிருந்து அமர்வேன்.
10.11.17
एवमक्त्वा ततः कृष्णा पाण्डवं प्रत्युपाविशत् ।
युधिष्ठिरं याज्ञसेनी धर्मराजं यशस्विनी ॥ १०.११.१७ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், புகழ்மிக்க யாஜ்ஞசேனியான கிருஷ்ணை, தர்மராஜனான பாண்டவன் யுதிஷ்டிரருக்கு எதிரே அமர்ந்தாள்.
10.11.18
दृष्ट्वोपविष्टां राजा तु पाण्डवो महिषीं प्रियाम् ।
प्रत्युवाच स धर्मात्मा द्रौपदीं चारुदर्शनाम् ॥ १०.११.१८ ॥
அரசனான அந்தத் தர்மாத்மா பாண்டவன், அமர்ந்திருக்கும் தன் அன்பான பட்டத்தரசியான அழகிய தோற்றமுடைய திரௌபதியைக் கண்டு அவளுக்குப் பதிலளித்தான்.
10.11.19
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञे प्राप्तास्ते निधनं शुभे ।
पुत्रास्ते भ्रातरश्चैव तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १०.११.१९ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவளே, நல்லவளே, க்ஷத்திரிய தர்மத்தின்படி உன் மகன்களும் சகோதரர்களும் மரணமடைந்தனர்; அவர்களுக்காக நீ துக்கப்படக் கூடாது.
10.11.20
स कल्याणि वनं दुर्गं दूरं द्रौणिरितो गतः ।
तस्य त्वं पातनं सङ्ख्ये कथं ज्ञास्यसि शोभने ॥ १०.११.२० ॥
நல்லவளே, துரோணரின் மகன் இங்கிருந்து அடர்ந்த, அணுக முடியாத தொலைதூர காட்டிற்குச் சென்றுவிட்டான்; அழகியே, போரில் அவனது வீழ்ச்சியை நீ எப்படி அறிவாய்?
10.11.21
द्रोणपुत्रस्य सहजो मणिः शिरसि मे श्रुतः ।
निहत्य सङ्ख्ये तं पापं पश्येयं मणिमाहृतम्।
द्रौणेः शिरस उत्कृत्य जीवेयमिति मे मतिः ॥ १०.११.२१ ॥
துரோணரின் மகனின் தலையில் அவனுடன் பிறந்த மணி இருப்பதாக நான் கேள்விப்பட்டேன். போரில் அந்தப் பாவியைக் கொன்று, கொண்டுவரப்பட்ட அந்த மணியைப் பார்ப்பேன். துரோணரின் மகனின் தலையை வெட்டி நான் உயிர்வாழ்வேன் என்பது என் எண்ணம்.
10.11.22
इत्युक्त्वा पाण्डवं कृष्णा राजानं चारुदर्शना ।
भीमसेनकरे स्पृष्ट्वा कुपिता वाक्यमब्रवीत् ॥ १०.११.२२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அழகிய தோற்றமுடைய கிருஷ்ணை பாண்டவ அரசனிடம் பேசினாள்; பீமசேனனின் கையைத் தொட்டு, சினத்துடன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
10.11.23
त्रातुमर्हसि मां भीम क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
जहि तं पापकर्माणं शम्बरं सघवानिव ॥ १०.११.२३ ॥
பீமா, க்ஷத்திரிய தர்மத்தை நினைவில் கொண்டு என்னைக் காப்பாற்றுவது உனக்குத் தகும்; பாவச் செயல் செய்த அவனை, இந்திரன் சம்பரனைக் கொன்றதுபோல கொல்.
10.11.24
न हि ते विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन ।
श्रुतं तत्सर्वलोकेषु परमव्यसने तथा ॥ १०.११.२४ ॥
உன் வீரத்திற்கு இணையான ஆண் இங்கு யாருமில்லை; இது எல்லா உலகங்களிலும் கேட்கப்பட்டுள்ளது, மிகக் கடும் இடரிலும் அப்படியே.
10.11.25
द्वीपोऽभूस्त्वं हि पार्थानां नगरे वारणावते ।
हिडिम्बदर्शने चैव तथां त्वमभवो गतिः ॥ १०.११.२५ ॥
நீயே பாண்டவர்களின் தீவு போன்ற அடைக்கலமாக இருந்தாய்; வாரணாவத நகரிலும், ஹிடிம்பனைச் சந்தித்த போதும் நீயே அவர்களின் புகலிடமாக இருந்தாய்.
10.11.26
तथा विराटनगरे कीचकेन भृशार्दिताम् ।
मामप्युद्वृतवान्कृच्छ्रात्पौलोमीं मघवानिव ॥ १०.११.२६ ॥
அதுபோலவே விராட நகரில் கீசகனால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்ட என்னையும் நீ துன்பத்திலிருந்து மீட்டாய், இந்திரன் பௌலோமியை மீட்டது போல.
10.11.27
यथैतान्यकृथाः पार्थ महाकर्माणि वै पुरा ।
तथा द्रौणिममित्रघ्न विनिहत्य सुखी भव ॥ १०.११.२७ ॥
பார்த்தா, முன்பு இத்தகைய பெரிய செயல்களை நீ செய்ததுபோல், எதிரிகளை அழிப்பவனே, துரோணனின் மகனைக் கொன்று இன்பமாக இரு.
10.11.28
तस्या बहुविधं दुःखं निशम्य परिदेवितम् ।
न चामर्षत कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ॥ १०.११.२८ ॥
அவளுடைய பலவகைத் துயரங்களும் புலம்பலும் கேட்டு, மகாபலசாலியான குந்தியின் மகன் பீமசேனனால் பொறுக்க முடியவில்லை.
10.11.29
स काञ्चनविचित्राङ्गमारुरोह महारथम् ।
आदाय रुचिरं चित्रं समार्गणगुणं धनुः ॥ १०.११.२९ ॥
அவன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மகாரதத்தில் ஏறினான்; அம்புகளுடனும் நாணுடனும் கூடிய அழகிய அற்புத வில்லை எடுத்துக்கொண்டான்.
10.11.30
नकुलं सारथिं कृत्वा द्रोणपुत्रवधे धृतः ।
विस्फार्य सशरं चापं तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ १०.११.३० ॥
நகுலனைத் தேரோட்டியாக்கி, துரோணன் மகனைக் கொல்லத் உறுதி கொண்டு, அம்புடன் வில்லை இழுத்து விரைவாகக் குதிரைகளைத் தூண்டினான்.
10.11.31
ते हयाः पुरुषव्याघ्र दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
वहन्तः सहसा जग्मुर्हरयः शीघ्रगामिनः ॥ १०.११.३१ ॥
புருஷவியாக்ரரே! தங்கள் ஒளியால் ஒளிர்ந்த அந்தக் குதிரைகள் தேரை இழுத்துக்கொண்டு திடீரென விரைந்து சென்றன; அவை வேகமாகச் செல்லும் ஹரிகள்.
10.11.32
शिबिरात्स्वाद्गृहीत्वा स रथस्य पदमच्युतः ।
द्रोणपुत्रगतेनाशु ययौ मार्गेण भारत ॥ १०.११.३२ ॥
பாளையத்திலிருந்து அந்த அச்யுதன் தேரின் இடத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, துரோணர் மகன் சென்ற வழியில் விரைவாகச் சென்றான், பாரதனே.