ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.11.1
स दृष्ट्वा निहतान्सङ्ख्ये पुत्रान्पात्रौन्सखींस्तथा ।
महादुःखपरीतात्मा बभूव जनमेजय ॥ १०.११.१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
10.11.2
ततस्तस्य महाञ्शोकः प्रादुरासीन्महात्मनः ।
स्मरतः पुत्रपौत्रांस्तान्भ्रातॄन्सुहृद एव च ॥ १०.११.२ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಶೋಕ ಉಂಟಾಯಿತು; ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ.
10.11.3
तमश्रुपरिपूर्णाक्षं वेपमानमचेतसम् ।
सुहृदो भृशसंविग्नाः सांत्वयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १०.११.३ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಗ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು.
10.11.4
कृत्वा तु विधिवत्तेषां पुत्राणाममितौजसाम् ।
प्रेतकार्याणि सर्वेषां बभूव भृशदुःखितः ॥ १०.११.४ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದನು.
10.11.5
तस्मिन्मुहूर्ते जवनैर्वाजिभिर्हेममालिभिः ।
नकुलः कृष्णया सार्धमुपायात्परमार्तया ॥ १०.११.५ ॥
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಚಿನ್ನದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಕುಲನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
10.11.6
उपप्लाव्यं गता सा तु श्रुत्वा सुमहदप्रियम् ।
तदा विनाशं सर्वेषां पुत्राणां व्यथितेन्द्रिया ॥ १०.११.६ ॥
ಅವಳು ಉಪಪ್ಲಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು; ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ನಾಶದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪ್ರಿಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಆಗ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡವು.
10.11.7
कम्पमानेव कदली वातेनाभिसमीरिता ।
कृष्णा राजानमासाद्य शोकार्ता न्यपतद्भुवि ॥ १०.११.७ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಳೆ ಗಿಡದಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣೆ ರಾಜನ ಬಳಿ ಬಂದು ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.
10.11.8
न बभौ वदनं तस्या रुदन्त्याः शोककर्शितम् ।
फुल्लपद्मपलाशाक्ष्या मेघावृत इवोडुराट् ॥ १०.११.८ ॥
ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಮುಖವು ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ; ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅರಳಿದ ತಾವರೆ ದಳಗಳಂತಿದ್ದವು.
10.11.9
ततस्तां पतितां दृष्ट्वा संरम्भी सत्यविक्रमः ।
वाहुभ्यां परिजग्राह समुत्पत्य वृकोदरः ॥ १०.११.९ ॥
ಆಗ ಆಕೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೋಪಗೊಂಡ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ವೃಕೋದರನು ಜಿಗಿದು ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
10.11.10
सा समाश्वासिता तेन भीमसेनेन भामिनी ।
रुदती पाण्डवज्येष्ठमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.११.१० ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಸಾಂತ್ವನ ಪಡೆದ ಆ ಸುಂದರಿ ಅಳುತ್ತಾ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
10.11.11
दिष्ट्या राजन्नवाप्येमामखिलां भोक्ष्यसे महीम् ।
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण सम्प्रदाय यमाय वै ॥ १०.११.११ ॥
ರಾಜನೇ, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅನುಭವಿಸುವೆ; ಆದರೆ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ.
10.11.12
दिष्ट्या सर्वास्त्रकुशलं मत्तमातङ्गामिनम् ।
अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रं न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१२ ॥
ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ, ಮದಗಜದಂತೆ ನಡೆಯುವ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು (ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು) ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
10.11.13
आत्मजान्क्षत्रधर्मेण श्रुत्वा शूरान्निपातितान् ।
स्थितो राज्ये मया सार्धं विहरन्न स्मरिष्यसि ॥ १०.११.१३ ॥
ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ವೀರರಾದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದರೆಂದು ಕೇಳಿ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ಅವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
10.11.14
प्रसुप्तानां वधं श्रुत्वा द्रौणिना पापकर्मणा ।
शोको मां दहते गाढो हुताशन इवाश्रयम् ॥ १०.११.१४ ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ಮಲಗಿದ್ದವರನ್ನು ವಧಿಸಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಅಗ್ನಿಯು ತನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಗಾಢ ಶೋಕ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆ.
10.11.15
तस्य पापकृतो द्रौणेर्न चेदद्य दुरात्मनः ।
हियते सानुबन्धस्य युधि विक्रम्य जीवितम् ॥ १०.११.१५ ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಆ ಪಾಪಿ, ದುರಾತ್ಮನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರಣ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ,
10.11.16
इहैव प्रायमासिष्ये तन्निबोधत पाण्डवाः ।
न चेत्फलमवाप्नोति द्रौणिः पापस्य कर्मणः ॥ १०.११.१६ ॥
ಪಾಂಡವರೇ, ಕೇಳಿ: ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವೆನು.
10.11.17
एवमक्त्वा ततः कृष्णा पाण्डवं प्रत्युपाविशत् ।
युधिष्ठिरं याज्ञसेनी धर्मराजं यशस्विनी ॥ १०.११.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಗ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಎದುರು ಕುಳಿತಳು.
10.11.18
दृष्ट्वोपविष्टां राजा तु पाण्डवो महिषीं प्रियाम् ।
प्रत्युवाच स धर्मात्मा द्रौपदीं चारुदर्शनाम् ॥ १०.११.१८ ॥
ರಾಜನಾದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪಾಂಡವನು ಕುಳಿತಿದ್ದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಹಿಷಿ, ಸುಂದರ ರೂಪದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
10.11.19
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञे प्राप्तास्ते निधनं शुभे ।
पुत्रास्ते भ्रातरश्चैव तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १०.११.१९ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞೆಯೇ, ಶುಭೆಯೇ, ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೂ ಸೋದರರೂ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಗಾಗಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸಬಾರದು.
10.11.20
स कल्याणि वनं दुर्गं दूरं द्रौणिरितो गतः ।
तस्य त्वं पातनं सङ्ख्ये कथं ज्ञास्यसि शोभने ॥ १०.११.२० ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿಯೇ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಇಲ್ಲಿಂದ ದುರ್ಗಮ ದೂರದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ; ಶೋಭನೆಯೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪತನವನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುವೆ?
10.11.21
द्रोणपुत्रस्य सहजो मणिः शिरसि मे श्रुतः ।
निहत्य सङ्ख्ये तं पापं पश्येयं मणिमाहृतम्।
द्रौणेः शिरस उत्कृत्य जीवेयमिति मे मतिः ॥ १०.११.२१ ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಣಿ ಇದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಕೊಂದು, ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡುವೆನು. ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ನಾನು ಬದುಕಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
10.11.22
इत्युक्त्वा पाण्डवं कृष्णा राजानं चारुदर्शना ।
भीमसेनकरे स्पृष्ट्वा कुपिता वाक्यमब्रवीत् ॥ १०.११.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಚಾರುದರ್ಶನೆಯಾದ ಕೃಷ್ಣೆ ಪಾಂಡವ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು; ಭೀಮಸೇನನ ಕೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
10.11.23
त्रातुमर्हसि मां भीम क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ।
जहि तं पापकर्माणं शम्बरं सघवानिव ॥ १०.११.२३ ॥
ಭೀಮ, ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ; ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಾದ ಅವನನ್ನು, ಇಂದ್ರನು ಶಂಬರನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ ಕೊಲ್ಲು.
10.11.24
न हि ते विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन ।
श्रुतं तत्सर्वलोकेषु परमव्यसने तथा ॥ १०.११.२४ ॥
ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದ ಪುರುಷನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಇದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಟದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ.
10.11.25
द्वीपोऽभूस्त्वं हि पार्थानां नगरे वारणावते ।
हिडिम्बदर्शने चैव तथां त्वमभवो गतिः ॥ १०.११.२५ ॥
ವಾರಣಾವತ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಿಡಿಂಬನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗಲೂ ನೀನೇ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ದ್ವೀಪವೂ ಆಶ್ರಯವೂ ಆಗಿದ್ದೆ.
10.11.26
तथा विराटनगरे कीचकेन भृशार्दिताम् ।
मामप्युद्वृतवान्कृच्छ्रात्पौलोमीं मघवानिव ॥ १०.११.२६ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕೀಚಕನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತಳಾದ ನನ್ನನ್ನೂ ನೀನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿದೆ, ಇಂದ್ರನು ಪೌಲೋಮಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದಂತೆ.
10.11.27
यथैतान्यकृथाः पार्थ महाकर्माणि वै पुरा ।
तथा द्रौणिममित्रघ्न विनिहत्य सुखी भव ॥ १०.११.२७ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಹಿಂದೆ ನೀನು ಈ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಶತ್ರುಘ್ನನೇ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದು ಸುಖಿಯಾಗು.
10.11.28
तस्या बहुविधं दुःखं निशम्य परिदेवितम् ।
न चामर्षत कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ॥ १०.११.२८ ॥
ಆಕೆಯ ಹಲವು ವಿಧದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಅಳಲನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕೌಂತೇಯ ಭೀಮಸೇನನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು.
10.11.29
स काञ्चनविचित्राङ्गमारुरोह महारथम् ।
आदाय रुचिरं चित्रं समार्गणगुणं धनुः ॥ १०.११.२९ ॥
ಅವನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮಹಾರಥವನ್ನು ಏರಿದನು; ಬಾಣ ಮತ್ತು ಹೆದೆಯುಳ್ಳ ಸುಂದರ ಅದ್ಭುತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
10.11.30
नकुलं सारथिं कृत्वा द्रोणपुत्रवधे धृतः ।
विस्फार्य सशरं चापं तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ १०.११.३० ॥
ನಕುಲನನ್ನು ಸಾರಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ವಧೆಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯನಾಗಿ, ಬಾಣಸಹಿತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
10.11.31
ते हयाः पुरुषव्याघ्र दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
वहन्तः सहसा जग्मुर्हरयः शीघ्रगामिनः ॥ १०.११.३१ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ! ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ರಥವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಓಡಿದವು; ಅವು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಹರಿಗಳು.
10.11.32
शिबिरात्स्वाद्गृहीत्वा स रथस्य पदमच्युतः ।
द्रोणपुत्रगतेनाशु ययौ मार्गेण भारत ॥ १०.११.३२ ॥
ಶಿಬಿರದಿಂದ ಆ ಅಚ್ಯುತನು ರಥದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹಿಡಿದು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಹೋದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋದನು, ಓ ಭಾರತ.