ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 10.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.12.1
तस्मिन्प्रयाते दुर्धर्षे यदूनामृषभस्ततः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ १०.१२.१ ॥
ਉਸ ਦੁਰਧਰਸ਼ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕਮਲਨੈਣ ਨੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
10.12.2
एष पाण्डवे ते भ्राता पुत्रशोकपरायणः ।
जिघांसुर्द्रौणिमाक्रन्दे एक एवाभिधावति ॥ १०.१२.२ ॥
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਤੇਰਾ ਇਹ ਭਰਾ, ਦ੍ਰੌਣਿ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰੋਣ-ਚੀਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
10.12.3
भीमः प्रियस्ते सर्वेभ्यो भ्रातृभ्यो भरतर्षभ ।
तं कृच्छ्रगतमद्य त्वं कस्मान्नाभ्युपपद्यसे ॥ १०.१२.३ ॥
ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭੀਮ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ?
10.12.4
यत्तदाचष्ट पुत्राय द्रोणः परपुरञ्जयः ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम दहेत पृथिवीमपि ॥ १०.१२.४ ॥
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਗਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੋ 'ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰ' ਨਾਮਕ ਅਸਤ੍ਰ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
10.12.5
तन्महात्मा महाभागः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
प्रत्यपायदाचार्यः प्रीयमाणो धनञ्जयम् ॥ १०.१२.५ ॥
ਸਾਰੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾਤਮਾ, ਮਹਾਭਾਗ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਅਸਤ੍ਰ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।
10.12.6
तं पुत्रोऽप्येक एवैनमन्वयाचदमर्षणः ।
ततः प्रोवाच पुत्राय नातिहृष्टमना इव ॥ १०.१२.६ ॥
ਗੁੱਸੇਖੋਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਇਕੱਲਿਆਂ ਉਹ ਅਸਤ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ। ਤਦ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਏ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
10.12.7
विदितं चापलं ह्यासीदात्मजस्य दुरात्मनः ।
सर्वधर्मविदाचार्यः सोऽन्वशासत्सुतं ततः ॥ १०.१२.७ ॥
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਹਲ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਪ੍ਰਗਟ ਸੀ। ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਤਦ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
10.12.8
परमापद्गतेनापि न स्म तात त्वया रणे ।
इदमस्त्रं प्रयोक्तव्यं मानुषेषु विशेषतः ॥ १०.१२.८ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਸਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਣਾ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ।
10.12.9
इत्युक्त्वान्गुरुः पुत्रं द्रोणः पश्चाथोक्तवान् ।
न त्वं जातु सतां मार्गे स्थातेति पुरुषर्षभ ॥ १०.१२.९ ॥
ਏਹ ਆਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕੇਂਗਾ।'
10.12.10
स तदाज्ञाय दुष्टात्मा पितुर्वचनमप्रियम् ।
निराशः सर्वकल्याणैः शोकात्पर्यचरन्महीम् ॥ १०.१२.१० ॥
ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਲਿਆਣਾਂ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੋਗ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
10.12.11
ततस्तदा कुरुश्रेष्ठ वनस्थे त्वयि भारत ।
अवसद्द्वारकामेत्य वृष्णिभिः परमार्चितः ॥ १०.१२.११ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਭਾਰਤ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਬਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਜਾ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵਸਿਆ।
10.12.12
स कदाचित्समुद्रान्ते वसन्द्वारवतीमनु ।
एक एकं समागम्य मामुवाच हसन्निव ॥ १०.१२.१२ ॥
ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਵਿੱਚ ਵਸਦਿਆਂ, ਇਕੱਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
10.12.13
यत्तदुग्रं तपः कृष्ण चरन्नमितविक्रमः ।
अगस्त्याद्भारताचार्यः प्रत्यपद्यत मे पिता ॥ १०.१२.१३ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਅਮਿਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਹੋ ਕੇ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤਾਚਾਰਿਆ — ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ — ਨੇ ਅਗਸਤਯ ਤੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
10.12.14
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम देवगन्धर्वपूजितम् ।
तदद्य मयि दाशार्ह यथा पितरि मे तथा ॥ १०.१२.१४ ॥
ਹੇ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਤ 'ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰ' ਨਾਂ ਦਾ ਅਸਤਰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ — ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਸੀ।
10.12.15
अस्मत्तस्दुपादाय दिव्यमस्त्रं यदूत्तम ।
ममाप्यस्रं प्रयच्छ त्वं चक्रं रिपुहणं रणे ॥ १०.१२.१५ ॥
ਹੇ ਯਦੂਤਮ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਉਹ ਦਿਵ ਅਸਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ-ਨਾਸ਼ਕ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੇ।
10.12.16
स राजन्प्रीयमाणेन मयाप्युक्तः कृताञ्जलिः ।
याचमानः प्रयत्नेन मत्तोऽस्त्रं भरतर्षभ ॥ १०.१२.१६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਤੇ ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਯਤਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅਸਤਰ ਮੰਗਦਾ ਹੋਇਆ — ਹੇ ਭਰਤਰਿਸ਼ਭ!
10.12.17
देवदानवगन्धर्वमनुष्यपतगोरगाः ।
न समा मम वीर्यस्य शतांशेनापि पिण्डिताः ॥ १०.१२.१७ ॥
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਨਾਗ — ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵੀਰਜ ਦੇ ਸੌਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
10.12.18
इदं धनुरियं शक्तिरिदं चक्रमियं गदा ।
यद्यदिच्छसि चेदस्रं मत्तस्तत्तद्ददामि ते ॥ १०.१२.१८ ॥
ਇਹ ਧਨੁਸ਼, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਇਹ ਚੱਕਰ, ਇਹ ਗਦਾ — ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਜੋ ਜੋ ਅਸਤਰ ਚਾਹੇਂ, ਉਹ ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ।
10.12.19
यच्छक्नोषि समुद्यन्तुं प्रयोक्तुमपि वा रणे ।
तद्गृहाण विनाऽस्त्रेण यन्मे दातुमभीप्ससि ॥ १०.१२.१९ ॥
ਜੋ ਤੂੰ ਰਣ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਸਕੇਂ ਜਾਂ ਵਰਤ ਸਕੇਂ, ਉਹ ਅਸਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
10.12.20
स सुनाभं सहस्रारं वज्रनाभमयस्मयम् ।
वव्रे चक्रं महाभागो मत्तः स्पर्धन्मया सह ॥ १०.१२.२० ॥
ਉਸ ਮਹਾਭਾਗ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਨਾਭੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰਨਾਭੀ ਵਾਲਾ ਲੋਹੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਚੁਣਿਆ।
10.12.21
गृहाण चक्रमित्युक्तो मया तु तदनन्तरम् ।
जग्राहोत्पत्य सहसा चक्रं सव्येन पाणिना ॥ १०.१२.२१ ॥
'ਇਹ ਚੱਕਰ ਲੈ ਲੈ' ਇਹ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਫੜ ਲਿਆ।
10.12.22
न चैनमशकत्स्थानात्सञ्चालयितुमप्युत ।
अथैनं दक्षिणेनापि ग्रहीतुमुपचक्रमे ॥ १०.१२.२२ ॥
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾ ਵੀ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।
10.12.23
सर्वयत्नेन तेनापि गृह्य नैनमकम्पयत् ॥ १०.१२.२३ ॥
ਸਾਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ।
10.12.24
ततः सर्वबलेनापि यदैनं न शशाक ह ।
उद्यन्तुं वा चालयितुं द्रौणिः परमदुर्मनाः।
कृत्वा यत्नं परिश्रान्तः स न्यवर्तत भारत ॥ १०.१२.२४ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਜਾਂ ਹਿਲਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣ-ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਯਤਨ ਕਰਦਿਆਂ ਥੱਕ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੁੜ ਗਿਆ।
10.12.25
निवृत्मनसं तस्मादभिप्रायाद्विचेतसम् ।
अहमामन्त्र्य संविग्नमश्वत्थामानमब्रुवम् ॥ १०.१२.२५ ॥
ਉਸ ਮਕਸਦ ਤੋਂ ਮਨ ਹਟਾਏ ਹੋਏ, ਭਟਕੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ।
10.12.26
यः स दैवमनुष्येषु प्रमाणं परमं गतः ।
गाण्डीवधन्वा श्वेताश्चः कपिप्रवरकेतनः ॥ १०.१२.२६ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਮ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਣਿਆ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਪੀ ਦੀ ਧੁਜਾ ਵਾਲਾ।
10.12.27
यः साक्षाद्देवदेवेशं शितिकण्ठमुमापतिम् ।
द्वन्द्वयुद्धे पुरा जिष्णुस्तोषयामास शङ्करम् ॥ १०.१२.२७ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੁਵੰਦ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਖਿਆਤ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਨੀਲਕੰਠ, ਉਮਾਪਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਜਿਸ਼ਣੂ (ਅਰਜੁਨ)।
10.12.28
यस्मात्प्रियतरो नास्ति ममान्यः पुरुषो भुवि ।
नादेयं यस्य मे किञ्चिदपि प्राणान्महात्मनः ॥ १०.१२.२८ ॥
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਲੁਕਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
10.12.29
तेनापि सुहृदा ब्रह्मन्पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
नोक्पूर्वमिदं वाक्यं यस्त्वं मामभिभाषसे ॥ १०.१२.२९ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਮਿੱਤਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਵੀ, ਅਣਥੱਕ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
10.12.30
ब्रह्मचर्यं महद्धोरं तीर्वा द्वादशवार्षिकम् ।
हिमवत्पार्श्वमास्थाय यो मया तपसाऽऽर्जितः ॥ १०.१२.३० ॥
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਕਠਿਨ ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਪਾਸੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਸੀ।
10.12.31
समानव्रतचारिण्यां रुक्मिण्यां योऽन्वजायत ।
सनत्कुमारस्तेजस्वी प्रद्युम्नो नाम मे सुतः ॥ १०.१२.३१ ॥
ਇੱਕੋ ਵਰਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਰੁਕਮਿਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਤੇਜਸਵੀ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਪ੍ਰਦਿਯੁਮਨ ਨਾਮ ਦਾ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ।
10.12.32
तेनाप्येतन्महद्दिव्यं चक्रमप्रतिमं रणे ।
न प्रार्थितमभून्मूढ तदितं प्रार्थितं त्वया ॥ १०.१२.३२ ॥
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵੀ ਇਹ ਮਹਾਨ, ਦਿਵ੍ਯ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਮੂਰਖ; ਪਰ ਤੂੰ ਉਹੀ ਮੰਗਿਆ।
10.12.33
रामेणातिबलेनैतन्नोक्तपूर्वं कदाचन ।
न गदेन साम्बेन यदिदं प्रार्थितं त्वया ॥ १०.१२.३३ ॥
ਅਤਿ ਬਲਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਕਦੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ, ਨਾ ਗਦ ਨੇ, ਨਾ ਸਾਂਬ ਨੇ; ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ ਉਹ ਇਹੀ ਹੈ।
10.12.34
द्वारकावासिभिश्चान्यैर्वृष्ण्यन्धकमहारथैः ।
नोक्तपूर्वमिदं क्षुद्रं तदिदं प्रार्थितं त्वया ॥ १०.१२.३४ ॥
ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ-ਅੰਧਕ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨੀਚ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਖੀ ਸੀ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹੀ ਮੰਗਿਆ।
10.12.35
भारताचार्यपुत्रस्त्वं मानितः सर्वयादवैः ।
चक्रेण रथिनां श्रेष्ठ कं नु तात युयुत्ससे ॥ १०.१२.३५ ॥
ਭਾਰਤਾਚਾਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕਿਸ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
10.12.36
एवमुक्तो मया द्रौणिर्मामिदं प्रत्युवाच ह ।
प्रयुज्य भवते पूजां योत्स्ये कृष्ण त्वया सह ॥ १०.१२.३६ ॥
ਮੇਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ ਦ੍ਰੌਣਿ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰਾ ਮਾਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।"
10.12.37
प्रार्थितं ते मया चक्रं देवदानवपूजितम् ।
अजेयः स्यामिति विभो सत्यमेद्ब्रवीमि ते ॥ १०.१२.३७ ॥
ਹੇ ਵਿਭੋ! ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਉਹ ਚੱਕਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਅਜੇਯ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
10.12.38
सोऽहं तद्दुर्लभं चक्रमनवाप्यैव केशव ।
प्रतियास्यामि गोविन्द शिवेनाभिवदस्व माम् ॥ १०.१२.३८ ॥
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਉਹ ਦੁਰਲੱਭ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ! ਕਲਿਆਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।
10.12.39
एतत्सुनाभं भोजानामृषभेण त्वया धृतम् ।
चक्रमप्रतिचक्रेण भुवि नान्योऽभिपद्यते ॥ १०.१२.३९ ॥
ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼! ਤੁਹਾਡੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਨਾਭੀ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤਿਚੱਕਰ ਨਹੀਂ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
10.12.40
एतावदुक्त्वा द्रौणिर्मां युग्यानश्वान्धनानि च ।
आदायोपययौ काले रत्नानि वविधानि च ॥ १०.१२.४० ॥
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣ-ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਰਥ-ਜੂਲੇ, ਘੋੜੇ, ਧਨ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
10.12.41
स संरम्भी दुरात्मा च चपलः क्रूर एव च ।
वेद चास्रं ब्रह्मशिरस्तस्माद्रक्ष्यो वृकोदरः ॥ १०.१२.४१ ॥
ਉਹ ਕ੍ਰੋਧੀ, ਦੁਸ਼ਟ-ਮਨ, ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਕ੍ਰੂਰ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰ ਨਾਮਕ ਅਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।