Mahābhārata · Adhyāya 10.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.12.1
तस्मिन्प्रयाते दुर्धर्षे यदूनामृषभस्ततः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ १०.१२.१ ॥
Als jener Unbezwingliche gegangen war, sprach der Stier der Yadus, der Lotusäugige, zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn Kuntīs.
10.12.2
एष पाण्डवे ते भ्राता पुत्रशोकपरायणः ।
जिघांसुर्द्रौणिमाक्रन्दे एक एवाभिधावति ॥ १०.१२.२ ॥
Dort ist dein Bruder, o Pāṇḍava, versunken in Trauer um seinen Sohn, begierig, den Sohn Droṇas zu töten, und läuft allein inmitten des Geschreis.
10.12.3
भीमः प्रियस्ते सर्वेभ्यो भ्रातृभ्यो भरतर्षभ ।
तं कृच्छ्रगतमद्य त्वं कस्मान्नाभ्युपपद्यसे ॥ १०.१२.३ ॥
Bhīma ist dir von allen deinen Brüdern am liebsten, o Stier der Bharatas. Warum eilst du ihm nicht zu Hilfe, da er in Not ist?
10.12.4
यत्तदाचष्ट पुत्राय द्रोणः परपुरञ्जयः ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम दहेत पृथिवीमपि ॥ १०.१२.४ ॥
Jene Waffe namens Brahmaśiras, die Droṇa, der Eroberer feindlicher Städte, seinem Sohn beigebracht hatte und die sogar die Erde verbrennen könnte.
10.12.5
तन्महात्मा महाभागः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
प्रत्यपायदाचार्यः प्रीयमाणो धनञ्जयम् ॥ १०.१२.५ ॥
Diese Waffe gab der großherzige, hochgesegnete Lehrer, das Banner aller Bogenschützen, dem Dhanañjaya zurück, da er mit ihm zufrieden war.
10.12.6
तं पुत्रोऽप्येक एवैनमन्वयाचदमर्षणः ।
ततः प्रोवाच पुत्राय नातिहृष्टमना इव ॥ १०.१२.६ ॥
Auch der ungeduldige Sohn bat ihn allein darum. Da sprach Droṇa, dessen Herz nicht sehr erfreut war, zu seinem Sohn.
10.12.7
विदितं चापलं ह्यासीदात्मजस्य दुरात्मनः ।
सर्वधर्मविदाचार्यः सोऽन्वशासत्सुतं ततः ॥ १०.१२.७ ॥
Die Unbesonnenheit und der böse Sinn des Sohnes waren bekannt. Da unterwies ihn der Lehrer, der alle Pflichten kannte, sein Sohn.
10.12.8
परमापद्गतेनापि न स्म तात त्वया रणे ।
इदमस्त्रं प्रयोक्तव्यं मानुषेषु विशेषतः ॥ १०.१२.८ ॥
Lieber Sohn, auch in größter Not darfst du diese Waffe im Kampf nicht einsetzen, besonders nicht gegen Menschen.
10.12.9
इत्युक्त्वान्गुरुः पुत्रं द्रोणः पश्चाथोक्तवान् ।
न त्वं जातु सतां मार्गे स्थातेति पुरुषर्षभ ॥ १०.१२.९ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, sprach der Lehrer Droṇa weiter zu seinem Sohn: 'Stier unter den Männern, du wirst niemals auf dem Pfad der Guten stehen.'
10.12.10
स तदाज्ञाय दुष्टात्मा पितुर्वचनमप्रियम् ।
निराशः सर्वकल्याणैः शोकात्पर्यचरन्महीम् ॥ १०.१२.१० ॥
Jener Böswillige verstand die unangenehmen Worte des Vaters, verzweifelte an allem Guten und irrte in Kummer über die Erde.
10.12.11
ततस्तदा कुरुश्रेष्ठ वनस्थे त्वयि भारत ।
अवसद्द्वारकामेत्य वृष्णिभिः परमार्चितः ॥ १०.१२.११ ॥
Damals, bester der Kurus, Nachkomme Bharatas, als du im Wald weiltest, ging er nach Dvārakā und lebte dort, hoch geehrt von den Vṛṣṇis.
10.12.12
स कदाचित्समुद्रान्ते वसन्द्वारवतीमनु ।
एक एकं समागम्य मामुवाच हसन्निव ॥ १०.१२.१२ ॥
Einmal, als er am Meeresufer in Dvāravatī wohnte, kam er allein zu mir und sprach zu mir, als lachte er.
10.12.13
यत्तदुग्रं तपः कृष्ण चरन्नमितविक्रमः ।
अगस्त्याद्भारताचार्यः प्रत्यपद्यत मे पिता ॥ १०.१२.१३ ॥
O Kṛṣṇa, der Lehrer der Bhāratas, mein Vater, der jene grimmige Askese mit unermesslicher Tapferkeit übte, erhielt sie von Agastya.
10.12.14
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम देवगन्धर्वपूजितम् ।
तदद्य मयि दाशार्ह यथा पितरि मे तथा ॥ १०.१२.१४ ॥
O Nachfahre Daśārhas, die Waffe namens Brahmaśiras, von Göttern und Gandharvas verehrt, ist heute in mir, so wie sie in meinem Vater war.
10.12.15
अस्मत्तस्दुपादाय दिव्यमस्त्रं यदूत्तम ।
ममाप्यस्रं प्रयच्छ त्वं चक्रं रिपुहणं रणे ॥ १०.१२.१५ ॥
O Bester der Yadus, nimm von uns jene göttliche Waffe an und gib auch mir deine Waffe, den Diskus, der die Feinde im Kampf erschlägt.
10.12.16
स राजन्प्रीयमाणेन मयाप्युक्तः कृताञ्जलिः ।
याचमानः प्रयत्नेन मत्तोऽस्त्रं भरतर्षभ ॥ १०.१२.१६ ॥
O König, als ich, erfreut, zu ihm gesprochen hatte, bat er mit gefalteten Händen eifrig um die Waffe von mir — o Stier der Bharatas!
10.12.17
देवदानवगन्धर्वमनुष्यपतगोरगाः ।
न समा मम वीर्यस्य शतांशेनापि पिण्डिताः ॥ १०.१२.१७ ॥
Götter, Dānavas, Gandharvas, Menschen, Vögel und Schlangen, zusammen, sind nicht einmal dem hundertsten Teil meiner Macht gleich.
10.12.18
इदं धनुरियं शक्तिरिदं चक्रमियं गदा ।
यद्यदिच्छसि चेदस्रं मत्तस्तत्तद्ददामि ते ॥ १०.१२.१८ ॥
Dies ist der Bogen, dies ist der Speer, dies ist der Diskus, dies ist die Keule — welche Waffe du von mir begehrst, eben diese werde ich dir geben.
10.12.19
यच्छक्नोषि समुद्यन्तुं प्रयोक्तुमपि वा रणे ।
तद्गृहाण विनाऽस्त्रेण यन्मे दातुमभीप्ससि ॥ १०.१२.१९ ॥
Was du im Kampf zu heben oder zu gebrauchen vermagst, das nimm ohne Waffe, was du von mir zu erhalten wünschst.
10.12.20
स सुनाभं सहस्रारं वज्रनाभमयस्मयम् ।
वव्रे चक्रं महाभागो मत्तः स्पर्धन्मया सह ॥ १०.१२.२० ॥
Jener Hochbeglückte wählte, im Wettstreit mit mir, von mir die eiserne Scheibe mit schöner Nabe, tausend Speichen und Donnernabe.
10.12.21
गृहाण चक्रमित्युक्तो मया तु तदनन्तरम् ।
जग्राहोत्पत्य सहसा चक्रं सव्येन पाणिना ॥ १०.१२.२१ ॥
Als ich sagte: »Nimm diese Scheibe«, sprang er sogleich empor und ergriff plötzlich die Scheibe mit der linken Hand.
10.12.22
न चैनमशकत्स्थानात्सञ्चालयितुमप्युत ।
अथैनं दक्षिणेनापि ग्रहीतुमुपचक्रमे ॥ १०.१२.२२ ॥
Er konnte es nicht einmal von seinem Ort bewegen; da machte er sich daran, es auch mit der rechten Hand zu ergreifen.
10.12.23
सर्वयत्नेन तेनापि गृह्य नैनमकम्पयत् ॥ १०.१२.२३ ॥
Mit aller Anstrengung ergriff er es, doch vermochte er es nicht zum Erzittern zu bringen.
10.12.24
ततः सर्वबलेनापि यदैनं न शशाक ह ।
उद्यन्तुं वा चालयितुं द्रौणिः परमदुर्मनाः।
कृत्वा यत्नं परिश्रान्तः स न्यवर्तत भारत ॥ १०.१२.२४ ॥
Da er es trotz aller Kraft weder heben noch bewegen konnte, kehrte der Sohn Droṇas, tief niedergeschlagen und vom Mühen erschöpft, um, o Bhārata.
10.12.25
निवृत्मनसं तस्मादभिप्रायाद्विचेतसम् ।
अहमामन्त्र्य संविग्नमश्वत्थामानमब्रुवम् ॥ १०.१२.२५ ॥
Ich sprach, erregt, Aśvatthāman an, dessen Sinn sich von jenem Vorhaben abgewandt hatte und verwirrt war.
10.12.26
यः स दैवमनुष्येषु प्रमाणं परमं गतः ।
गाण्डीवधन्वा श्वेताश्चः कपिप्रवरकेतनः ॥ १०.१२.२६ ॥
Er, der unter Göttern und Menschen zur höchsten Autorität geworden ist, der Bogenschütze mit dem Gāṇḍīva, mit weißen Pferden, dessen Banner den besten der Affen trägt.
10.12.27
यः साक्षाद्देवदेवेशं शितिकण्ठमुमापतिम् ।
द्वन्द्वयुद्धे पुरा जिष्णुस्तोषयामास शङ्करम् ॥ १०.१२.२७ ॥
Er, der einst im Zweikampf den Gott der Götter, den blauhalsigen Herrn Śaṅkara, Gemahl der Umā, unmittelbar erfreute – der Sieger (Arjuna).
10.12.28
यस्मात्प्रियतरो नास्ति ममान्यः पुरुषो भुवि ।
नादेयं यस्य मे किञ्चिदपि प्राणान्महात्मनः ॥ १०.१२.२८ ॥
Auf Erden gibt es keinen anderen Mann, der mir lieber wäre als er; vor diesem Großmütigen würde ich nichts verbergen, nicht einmal mein Leben.
10.12.29
तेनापि सुहृदा ब्रह्मन्पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
नोक्पूर्वमिदं वाक्यं यस्त्वं मामभिभाषसे ॥ १०.१२.२९ ॥
O Brahmane, auch jener Freund, der Pārtha mit den unermüdlichen Taten, hat niemals zuvor diese Worte gesprochen, die du an mich richtest.
10.12.30
ब्रह्मचर्यं महद्धोरं तीर्वा द्वादशवार्षिकम् ।
हिमवत्पार्श्वमास्थाय यो मया तपसाऽऽर्जितः ॥ १०.१२.३० ॥
Nachdem ich das große und strenge Keuschheitsgelübde von zwölf Jahren vollendet und mich an die Flanke des Himālaya begeben hatte, habe ich es durch Askese erworben.
10.12.31
समानव्रतचारिण्यां रुक्मिण्यां योऽन्वजायत ।
सनत्कुमारस्तेजस्वी प्रद्युम्नो नाम मे सुतः ॥ १०.१२.३१ ॥
Der strahlende Sanatkumāra, mit Namen Pradyumna, ist mein Sohn, geboren von Rukmiṇī, die dasselbe Gelübde hielt.
10.12.32
तेनाप्येतन्महद्दिव्यं चक्रमप्रतिमं रणे ।
न प्रार्थितमभून्मूढ तदितं प्रार्थितं त्वया ॥ १०.१२.३२ ॥
Auch er hat im Kampf diese große, göttliche, unvergleichliche Scheibe nie erbeten, Narr; doch du hast sie erbeten.
10.12.33
रामेणातिबलेनैतन्नोक्तपूर्वं कदाचन ।
न गदेन साम्बेन यदिदं प्रार्थितं त्वया ॥ १०.१२.३३ ॥
Niemals sprach der übermächtige Rāma davon, auch Gada und Sāmba nicht; doch dies hast du erbeten.
10.12.34
द्वारकावासिभिश्चान्यैर्वृष्ण्यन्धकमहारथैः ।
नोक्तपूर्वमिदं क्षुद्रं तदिदं प्रार्थितं त्वया ॥ १०.१२.३४ ॥
Weder die Bewohner Dvārakās noch die anderen großen Streitwagenkämpfer der Vṛṣṇi und Andhaka sprachen je diese niedrige Sache aus; doch dies hast du erbeten.
10.12.35
भारताचार्यपुत्रस्त्वं मानितः सर्वयादवैः ।
चक्रेण रथिनां श्रेष्ठ कं नु तात युयुत्ससे ॥ १०.१२.३५ ॥
Sohn des Lehrers der Bharatas, du wirst von allen Yādavas geehrt. Bester der Wagenkämpfer, Lieber, mit der Scheibe, wen willst du denn bekämpfen?
10.12.36
एवमुक्तो मया द्रौणिर्मामिदं प्रत्युवाच ह ।
प्रयुज्य भवते पूजां योत्स्ये कृष्ण त्वया सह ॥ १०.१२.३६ ॥
Als ich so sprach, antwortete mir Drauṇi: »Kṛṣṇa, nachdem ich dir Ehre erwiesen habe, werde ich mit dir kämpfen.«
10.12.37
प्रार्थितं ते मया चक्रं देवदानवपूजितम् ।
अजेयः स्यामिति विभो सत्यमेद्ब्रवीमि ते ॥ १०.१२.३७ ॥
O Herr! Ich bat dich um jene Scheibe, von Göttern und Dämonen verehrt, damit ich unbesiegbar würde. Das ist die Wahrheit, ich sage es dir.
10.12.38
सोऽहं तद्दुर्लभं चक्रमनवाप्यैव केशव ।
प्रतियास्यामि गोविन्द शिवेनाभिवदस्व माम् ॥ १०.१२.३८ ॥
O Keśava, ich kehre zurück, ohne jene seltene Scheibe erlangt zu haben. O Govinda, verabschiede mich mit einem Segen.
10.12.39
एतत्सुनाभं भोजानामृषभेण त्वया धृतम् ।
चक्रमप्रतिचक्रेण भुवि नान्योऽभिपद्यते ॥ १०.१२.३९ ॥
Stier der Bhojas, diese schönnabige Scheibe, die du hältst, hat keine Gegenscheibe auf Erden; kein anderer kann sie erlangen.
10.12.40
एतावदुक्त्वा द्रौणिर्मां युग्यानश्वान्धनानि च ।
आदायोपययौ काले रत्नानि वविधानि च ॥ १०.१२.४० ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, nahm Droṇas Sohn von mir Joche, Pferde, Reichtum und vielerlei Juwelen und zog zur rechten Zeit davon.
10.12.41
स संरम्भी दुरात्मा च चपलः क्रूर एव च ।
वेद चास्रं ब्रह्मशिरस्तस्माद्रक्ष्यो वृकोदरः ॥ १०.१२.४१ ॥
Er ist zornig, böse gesinnt, unstet und grausam, und er kennt die Waffe namens Brahmās Haupt; darum muss Vṛkodara (Bhīma) beschützt werden.