Mahābhārata · Adhyāya 10.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.13.1
एवमुक्त्वा कुरुश्रेष्ठं सर्वयादवनन्दनः ।
सर्वायुधवरोपेतमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १०.१३.१ ॥
Habiendo hablado así al mejor de los Kurus, el deleite de todos los Yādavas subió al excelente carro provisto de las mejores armas.
10.13.2
युक्तं परमकाम्भोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः ।
उदितादित्यसङ्काशं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १०.१३.२ ॥
Uncido a los mejores caballos de Kāmboja, adornados con guirnaldas de oro, semejante al sol naciente y engalanado con toda clase de joyas.
10.13.3
दक्षिणे ह्यावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतो धुरम् ।
णर्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ १०.१३.३ ॥
A la derecha, Sugrīva, que lleva a Śaibya; a la izquierda, el timón. Sus dos corceles eran Megha-puṣpa y Balāhaka.
10.13.4
विश्वकर्मकृता दिव्या रत्नधातुविभूषिता ।
उच्छ्रिता च रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरदृश्यत ॥ १०.१३.४ ॥
En aquel carro se vio alzado en alto un mástil de estandarte divino, hecho por Viśvakarman y adornado con gemas y metales.
10.13.5
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान् ।
तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत ॥ १०.१३.५ ॥
Sobre él estaba Garuḍa, hijo de Vinatā, radiante con un halo de luz; en el estandarte de aquel carro se veía al enemigo de las serpientes.
10.13.6
अथारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
अर्जुनः स च धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १०.१३.६ ॥
Entonces subió Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa), el estandarte de todos los arqueros; y subieron también Arjuna y el rey justo de los Kurus, Yudhiṣṭhira.
10.13.7
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौ ।
रथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम् ॥ १०.१३.७ ॥
Los dos magnánimos, de pie a ambos lados del descendiente de Daśārha, adornaban al que estaba en el carro, el portador del arco Śārṅga, como los Aśvin adornan a Vāsava.
10.13.8
उभावारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम् ।
प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत् ॥ १०.१३.८ ॥
Tras subir a ambos al carro honrado en el mundo, el descendiente de Daśārha azuzó con el látigo a los excelentes caballos veloces.
10.13.9
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम् ।
आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च ॥ १०.१३.९ ॥
Aquellos caballos, llevando el excelente carro en el que iban montados los dos hijos de Pāṇḍu y el toro de los Yadu, se lanzaron de repente.
10.13.10
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव ॥ १०.१३.१० ॥
De los veloces caballos que llevaban al portador del arco Śārṅga surgió un gran estruendo, como el de aves en vuelo.
10.13.11
ते समर्था महाबाहुं क्षणेन भरतर्षभ ।
भीमसेनं महेष्वासमनुसस्रुः सुवेगिताः ॥ १०.१३.११ ॥
Oh toro de los Bharata, aquellos caballos capaces, en un instante, persiguieron velozmente a Bhīmasena, el de brazos poderosos, gran arquero.
10.13.12
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥ १०.१३.१२ ॥
Pero el hijo de Kuntī, ardiendo de ira y dispuesto contra sus enemigos, no pudieron contener ni siquiera los grandes guerreros, aunque se unieran.
10.13.13
स तेषामग्रतः शूरः श्रीमतां दृढधन्विनाम् ।
ययौ भागीरथीतीरं हरिभिर्भृशवेगितैः।
यत्र स श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता दुरात्मवान् ॥ १०.१३.१३ ॥
Se adelantó a aquellos gloriosos arqueros de arco firme, con sus caballos de veloz carrera, hasta la orilla del Bhāgīrathī, donde se dice que se encuentra el hijo de Droṇa, asesino de hijos y de ánimo perverso.
10.13.14
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम् ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह ॥ १०.१३.१४ ॥
A la orilla del agua vio al renombrado y magnánimo Kṛṣṇa Dvaipāyana Vyāsa, sentado junto a los sabios.
10.13.15
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ।
रजसा ध्वस्तमासीनं ददर्श द्रौणिमन्तिके ॥ १०.१३.१५ ॥
Y cerca vio al de obras crueles, el hijo de Droṇa, ungido con mantequilla clarificada, vestido con corteza de kuśa, cubierto de polvo, sentado.
10.13.16
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १०.१३.१६ ॥
El hijo de Kuntī, Bhīmasena de grandes brazos, corrió hacia él con el arco y la flecha alzados, y gritó: '¡Detente, detente!'
10.13.17
तं दृष्ट्वा भीमकर्माणं प्रगृहीतशरासनम् ।
भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौ।
व्यथितात्माऽभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत ॥ १०.१३.१७ ॥
Al ver al de hechos terribles con el arco alzado, y a los dos hermanos de pie tras él en el carro de Janārdana, el hijo de Droṇa se turbó en su ánimo y pensó: 'Esto ha llegado.'
10.13.18
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्रमचिन्तयत् ।
जग्राह च शरैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥ १०.१३.१८ ॥
Aquel de ánimo impávido pensó en aquella divina arma suprema, y con la mano izquierda tomó una śarīṣikā, un tallo de caña.
10.13.19
स तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
अमृष्यमाणस्ताञ्छूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्।
अपाण्डवायेति रुषा वाचमुत्सृज्य दारुणम् ॥ १०.१३.१९ ॥
Al encontrarse con aquella calamidad, lanzó el arma divina, incapaz de soportar a aquellos héroes que, armados con armas divinas, estaban de pie; y, con ira, pronunció estas duras palabras: "¡No para los Pāṇḍavas!"
10.13.20
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्रं प्रमुमोच ह ॥ १०.१३.२० ॥
Habiendo dicho esto, oh tigre entre reyes, el poderoso hijo de Droṇa lanzó aquella arma para confundir a todos los mundos.
10.13.21
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायत ।
प्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्कयमोपमः ॥ १०.१३.२१ ॥
Entonces surgió fuego en aquella caña de la flecha, como a punto de quemar los tres mundos, semejante al Destructor del Tiempo.