ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 10.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.13.1
एवमुक्त्वा कुरुश्रेष्ठं सर्वयादवनन्दनः ।
सर्वायुधवरोपेतमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १०.१३.१ ॥
ଏହିପରି କହି, ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାତା କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ।
10.13.2
युक्तं परमकाम्भोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः ।
उदितादित्यसङ्काशं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १०.१३.२ ॥
ଉତ୍ତମ କାମ୍ବୋଜ ଅଶ୍ୱ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ ଅଶ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ, ସର୍ବରତ୍ନରେ ବିଭୂଷିତ (ରଥ)।
10.13.3
दक्षिणे ह्यावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतो धुरम् ।
णर्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ १०.१३.३ ॥
ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୈବ୍ୟଙ୍କୁ ବହନ କରୁଥିବା ସୁଗ୍ରୀବ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଧୁରା; ତା'ର ବାହନ ମେଘପୁଷ୍ପ ଓ ବଳାହକ ଥିଲେ।
10.13.4
विश्वकर्मकृता दिव्या रत्नधातुविभूषिता ।
उच्छ्रिता च रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरदृश्यत ॥ १०.१३.४ ॥
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଦିବ୍ୟ, ରତ୍ନ ଓ ଧାତୁରେ ବିଭୂଷିତ ଧ୍ୱଜଦଣ୍ଡ ସେହି ରଥରେ ଉଚ୍ଚ ଭାବେ ଦେଖାଗଲା।
10.13.5
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान् ।
तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत ॥ १०.१३.५ ॥
ତା'ଉପରେ ପ୍ରଭାମଣ୍ଡଳର କିରଣ ସହିତ ବିନତାପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ସେହି ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଧ୍ୱଜାରେ ସର୍ପଶତ୍ରୁ ଗରୁଡ଼ ଦେଖାଗଲେ।
10.13.6
अथारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
अर्जुनः स च धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १०.१३.६ ॥
ତା'ପରେ ହୃଷୀକେଶ (କୃଷ୍ଣ), ସର୍ବ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଧ୍ୱଜ, ଆରୋହଣ କଲେ; ଅର୍ଜୁନ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା କୁରୁରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ଆରୋହଣ କଲେ।
10.13.7
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौ ।
रथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम् ॥ १०.१३.७ ॥
ମହାତ୍ମା ସେହି ଦୁଇଜଣ ଦାଶାର୍ହଙ୍କ (କୃଷ୍ଣଙ୍କ) ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଠିଆ ହୋଇ ରଥରେ ଥିବା ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୋଭାଇଲେ।
10.13.8
उभावारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम् ।
प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत् ॥ १०.१३.८ ॥
ଦୁହିଁଙ୍କୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇ, ଲୋକପୂଜିତ ରଥକୁ ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ) ଚାବୁକରେ ବେଗବାନ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇଲେ।
10.13.9
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम् ।
आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च ॥ १०.१३.९ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଓ ଯଦୁବୃଷଭ (କୃଷ୍ଣ) ଆରୂଢ଼ ଥିବା ଉତ୍ତମ ରଥକୁ ଧରି ସେ ଅଶ୍ୱମାନେ ହଠାତ୍ ଲମ୍ଫ ଦେଲେ।
10.13.10
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव ॥ १०.१३.१० ॥
ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବହନକରୁଥିବା ବେଗବାନ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଉଡ଼ନ୍ତା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପରି ମହାଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
10.13.11
ते समर्था महाबाहुं क्षणेन भरतर्षभ ।
भीमसेनं महेष्वासमनुसस्रुः सुवेगिताः ॥ १०.१३.११ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ସେହି ସମର୍ଥ ଅଶ୍ୱମାନେ କ୍ଷଣକ ମଧ୍ୟରେ ମହାବାହୁ, ମହାଧନୁର୍ଧର ଭୀମସେନଙ୍କ ପଛେ ଅତି ବେଗରେ ଧାଇଁଲେ।
10.13.12
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥ १०.१३.१२ ॥
କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧରେ ଦୀପ୍ତ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଦ୍ୟତ କୌନ୍ତେୟ (ଭୀମସେନ) ଙ୍କୁ ମହାରଥୀମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ରୋକି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
10.13.13
स तेषामग्रतः शूरः श्रीमतां दृढधन्विनाम् ।
ययौ भागीरथीतीरं हरिभिर्भृशवेगितैः।
यत्र स श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता दुरात्मवान् ॥ १०.१३.१३ ॥
ସେ ଶୂର ଦୃଢଧନୁ ଶ୍ରୀମନ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ଅତି ବେଗବାନ ଘୋଡାମାନଙ୍କ ସହିତ ଭାଗୀରଥୀ ତୀରକୁ ଗଲେ; ଯେଉଁଠି ପୁତ୍ରଘାତୀ ଦୁରାତ୍ମା ଦ୍ରୌଣି ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ।
10.13.14
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम् ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह ॥ १०.१३.१४ ॥
ସେ ଜଳ ଧାରରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିବା ଯଶସ୍ୱୀ ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
10.13.15
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ।
रजसा ध्वस्तमासीनं ददर्श द्रौणिमन्तिके ॥ १०.१३.१५ ॥
କ୍ରୂରକର୍ମା, ଘିଅ ଲେପିତ, କୁଶବଲ୍କଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଧୂଳିରେ ଢାଙ୍କିତ ଏବଂ ନିକଟରେ ବସିଥିବା ଦ୍ରୌଣିଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
10.13.16
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १०.१३.१६ ॥
ମହାବାହୁ କୌନ୍ତେୟ ଭୀମସେନ ଶରସହିତ ଧନୁ ଧରି ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସି କହିଲେ, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!'
10.13.17
तं दृष्ट्वा भीमकर्माणं प्रगृहीतशरासनम् ।
भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौ।
व्यथितात्माऽभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत ॥ १०.१३.१७ ॥
ଭୀମକର୍ମାଙ୍କୁ ଧନୁ ଉଠାଇଥିବା ଦେଖି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ମନ ବ୍ୟଥିତ ହେଲା; ସେ ଭାବିଲେ ଏହା ଆସିଗଲା।
10.13.18
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्रमचिन्तयत् ।
जग्राह च शरैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥ १०.१३.१८ ॥
ଅଦୀନମନା ସେହି ଦ୍ରୌଣି ସେ ଦିବ୍ୟ ପରମାସ୍ତ୍ରକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏବଂ ବାମ ହାତରେ ଏକ ଶରେଷୀକା (ନଳର ଡାଳ) ଧରିଲେ।
10.13.19
स तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
अमृष्यमाणस्ताञ्छूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्।
अपाण्डवायेति रुषा वाचमुत्सृज्य दारुणम् ॥ १०.१३.१९ ॥
ସେ ବିପଦରେ ପହଞ୍ଚି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲା। ଦିବ୍ୟ ଆୟୁଧଧାରୀ ସେହି ବୀରମାନଙ୍କୁ ସହି ନ ପାରି, କ୍ରୋଧରେ "ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ!" ଏପରି କଠୋର ବାକ୍ୟ କହି।
10.13.20
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्रं प्रमुमोच ह ॥ १०.१३.२० ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଏପରି କହି ପ୍ରତାପୀ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲା।
10.13.21
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायत ।
प्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्कयमोपमः ॥ १०.१३.२१ ॥
ତହିଁରେ ସେ ଶରଦଣ୍ଡରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଯେପରି ତିନି ଲୋକକୁ ଦହନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ, କାଳାନ୍ତକ ସଦୃଶ।