ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.13.1
एवमुक्त्वा कुरुश्रेष्ठं सर्वयादवनन्दनः ।
सर्वायुधवरोपेतमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १०.१३.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
10.13.2
युक्तं परमकाम्भोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः ।
उदितादित्यसङ्काशं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १०.१३.२ ॥
ಉತ್ತಮ ಕಾಂಬೋಜ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ, ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಸಮಸ್ತ ರತ್ನಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತವಾದ (ರಥ).
10.13.3
दक्षिणे ह्यावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतो धुरम् ।
णर्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ १०.१३.३ ॥
ಬಲಗಡೆ ಶೈಬ್ಯನನ್ನು ಹೊತ್ತ ಸುಗ್ರೀವನು, ಎಡಗಡೆ ನೊಗದ ಕಂಬ; ಅದರ ವಾಹನಗಳು ಮೇಘಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಬಲಾಹಕ.
10.13.4
विश्वकर्मकृता दिव्या रत्नधातुविभूषिता ।
उच्छ्रिता च रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरदृश्यत ॥ १०.१३.४ ॥
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ರತ್ನ ಮತ್ತು ಲೋಹಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತವಾದ ಧ್ವಜದಂಡವು ಆ ರಥದ ಮೇಲೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
10.13.5
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान् ।
तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत ॥ १०.१३.५ ॥
ಅದರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾಮಂಡಲದ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿನತಾಸುತ ಗರುಡನು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಆ ಸತ್ಯವತನ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಶತ್ರು (ಗರುಡ) ಕಾಣಿಸಿದನು.
10.13.6
अथारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
अर्जुनः स च धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १०.१३.६ ॥
ಆಗ ಹೃಷೀಕೇಶ (ಕೃಷ್ಣ), ಸರ್ವಧನುರ್ಧರರ ಧ್ವಜನು ಏರಿದನು; ಅರ್ಜುನನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಕುರುರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ಏರಿದರು.
10.13.7
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौ ।
रथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम् ॥ १०.१३.७ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದಾಶಾರ್ಹನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಶೋಭಿಸುವಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದರು.
10.13.8
उभावारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम् ।
प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत् ॥ १०.१३.८ ॥
ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಲೋಕಪೂಜಿತ ರಥವನ್ನು ದಾಶಾರ್ಹನು (ಕೃಷ್ಣ) ಚಾವಟಿಯಿಂದ ವೇಗದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
10.13.9
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम् ।
आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च ॥ १०.१३.९ ॥
ಪಾಂಡವರಿಬ್ಬರೂ, ಯಾದವ ಶ್ರೇಷ್ಠ (ಕೃಷ್ಣ) ಏರಿದ್ದ ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು ಸಹಸಾ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೆಗೆದವು.
10.13.10
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव ॥ १०.१३.१० ॥
ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ, ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಹಾಧ್ವನಿಯಂತೆ ಶಬ್ದವು ಹುಟ್ಟಿತು.
10.13.11
ते समर्था महाबाहुं क्षणेन भरतर्षभ ।
भीमसेनं महेष्वासमनुसस्रुः सुवेगिताः ॥ १०.१३.११ ॥
ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ಸಮರ್ಥ ಕುದುರೆಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಅತಿ ವೇಗದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
10.13.12
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥ १०.१३.१२ ॥
ಆದರೆ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸನ್ನದ್ಧನಾದ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು (ಭೀಮಸೇನನನ್ನು) ಮಹಾರಥರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದರೂ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
10.13.13
स तेषामग्रतः शूरः श्रीमतां दृढधन्विनाम् ।
ययौ भागीरथीतीरं हरिभिर्भृशवेगितैः।
यत्र स श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता दुरात्मवान् ॥ १०.१३.१३ ॥
ಆ ಶೂರನು ದೃಢಧನುರ್ಧಾರಿಗಳಾದ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ, ಅತಿವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾಗೀರಥಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಹಂತಕ, ದುರಾತ್ಮನಾದ ದ್ರೌಣಿ ಇರುವನೆಂದು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
10.13.14
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम् ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह ॥ १०.१३.१४ ॥
ಅವನು ನೀರಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಯಶಸ್ವಿ ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಕಂಡನು.
10.13.15
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ।
रजसा ध्वस्तमासीनं ददर्श द्रौणिमन्तिके ॥ १०.१३.१५ ॥
ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಯು, ತುಪ್ಪ ಲೇಪಿತನು, ಕುಶ ವಲ್ಕಲ ಧರಿಸಿದವನು, ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದ್ರೌಣಿಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
10.13.16
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १०.१३.१६ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಕೌಂತೇಯ ಭೀಮಸೇನನು ಬಾಣಸಹಿತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
10.13.17
तं दृष्ट्वा भीमकर्माणं प्रगृहीतशरासनम् ।
भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौ।
व्यथितात्माऽभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत ॥ १०.१३.१७ ॥
ಭೀಕರಕರ್ಮಿಯು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನ ಹಿಂದೆ ಜನಾರ್ದನನ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸೋದರರಿಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡು, ದ್ರೌಣಿಯ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿತು; ಇದು ಬಂದೊದಗಿತು ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು.
10.13.18
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्रमचिन्तयत् ।
जग्राह च शरैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥ १०.१३.१८ ॥
ಅದೀನಮನಸ್ಕನಾದ ದ್ರೌಣಿಯು ಆ ದಿವ್ಯ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಎಡಗೈಯಿಂದ ಶರೇಷೀಕವನ್ನು (ಹುಲ್ಲಿನ ದಂಟು) ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
10.13.19
स तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
अमृष्यमाणस्ताञ्छूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्।
अपाण्डवायेति रुषा वाचमुत्सृज्य दारुणम् ॥ १०.१३.१९ ॥
ಆ ಆಪತ್ತನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು. ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ವೀರರನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಕೋಪದಿಂದ "ಪಾಂಡವರಿಗಲ್ಲ!" ಎಂಬ ಕಠೋರ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ.
10.13.20
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्रं प्रमुमोच ह ॥ १०.१३.२० ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
10.13.21
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायत ।
प्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्कयमोपमः ॥ १०.१३.२१ ॥
ಆಗ ಆ ಬಾಣದ ದಂಡದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡಲಿರುವಂತೆ, ಕಾಲಾಂತಕನಂತೆ.