Mahābhārata · Adhyāya 10.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.13.1
एवमुक्त्वा कुरुश्रेष्ठं सर्वयादवनन्दनः ।
सर्वायुधवरोपेतमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १०.१३.१ ॥
So sprach er zu dem Besten der Kurus; dann bestieg der Liebling aller Yādavas den vorzüglichen Wagen, der mit allen besten Waffen ausgestattet war.
10.13.2
युक्तं परमकाम्भोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः ।
उदितादित्यसङ्काशं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १०.१३.२ ॥
Bespannt mit den vorzüglichsten Kāmboja-Pferden, mit goldenen Girlanden geschmückt, der aufgehenden Sonne gleich und mit allen Edelsteinen verziert.
10.13.3
दक्षिणे ह्यावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतो धुरम् ।
णर्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ १०.१३.३ ॥
Rechts trug Sugrīva den Śaibya, links die Deichsel; seine beiden Zugtiere waren Megha-puṣpa und Balāhaka.
10.13.4
विश्वकर्मकृता दिव्या रत्नधातुविभूषिता ।
उच्छ्रिता च रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरदृश्यत ॥ १०.१३.४ ॥
Auf diesem Wagen erhob sich, wie man sah, ein göttlicher Fahnenmast, von Viśvakarman gefertigt und mit Edelsteinen und Metallen verziert.
10.13.5
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान् ।
तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत ॥ १०.१३.५ ॥
Darauf stand Garuḍa, der Sohn Vinatās, strahlend mit einem Lichtkranz; auf dem Banner jenes Wagens erschien der Feind der Schlangen.
10.13.6
अथारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
अर्जुनः स च धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १०.१३.६ ॥
Dann bestieg Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa), das Banner aller Bogenschützen; auch Arjuna und der rechtschaffene Kuru-König Yudhiṣṭhira bestiegen den Wagen.
10.13.7
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौ ।
रथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम् ॥ १०.१३.७ ॥
Die beiden Hochherzigen, zu beiden Seiten des Nachkommen Daśārhas stehend, schmückten ihn, der auf dem Wagen stand, den Träger des Śārṅga-Bogens, wie die Aśvins Vāsava schmücken.
10.13.8
उभावारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम् ।
प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत् ॥ १०.१३.८ ॥
Nachdem er beide auf den in der Welt verehrten Wagen gehoben hatte, trieb der Nachkomme Daśārhas die vortrefflichen, schnellen Pferde mit dem Stachel an.
10.13.9
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम् ।
आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च ॥ १०.१३.९ ॥
Jene Pferde, den vortrefflichen Wagen tragend, auf dem die beiden Söhne Pāṇḍus und der Stier der Yadu standen, sprangen plötzlich empor.
10.13.10
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव ॥ १०.१३.१० ॥
Von den schnellen Pferden, die den Träger des Śārṅga-Bogens trugen, erhob sich ein gewaltiges Getöse, wie das fliegender Vögel.
10.13.11
ते समर्था महाबाहुं क्षणेन भरतर्षभ ।
भीमसेनं महेष्वासमनुसस्रुः सुवेगिताः ॥ १०.१३.११ ॥
O Stier der Bharatas, jene tüchtigen Pferde verfolgten in einem Augenblick eilends Bhīmasena, den starkarmigen großen Bogenschützen.
10.13.12
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥ १०.१३.१२ ॥
Doch den von Zorn entflammten Sohn Kuntīs, der gegen die Feinde bereit stand, vermochten die großen Wagenkämpfer nicht zurückzuhalten, selbst wenn sie sich zusammenschlossen.
10.13.13
स तेषामग्रतः शूरः श्रीमतां दृढधन्विनाम् ।
ययौ भागीरथीतीरं हरिभिर्भृशवेगितैः।
यत्र स श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता दुरात्मवान् ॥ १०.१३.१३ ॥
Er ritt den glänzenden, festbogigen Kriegern voran, mit seinen schnell rasenden Pferden, zum Ufer der Bhāgīrathī, wo der Sohn Droṇas, der Söhnemörder und Übelgesinnte, zu finden sein soll.
10.13.14
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम् ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह ॥ १०.१३.१४ ॥
Am Ufer des Wassers sah er den berühmten, großherzigen Kṛṣṇa Dvaipāyana Vyāsa, sitzend mit den Weisen.
10.13.15
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ।
रजसा ध्वस्तमासीनं ददर्श द्रौणिमन्तिके ॥ १०.१३.१५ ॥
Und in der Nähe sah er den grausam handelnden Sohn Droṇas, mit Ghee gesalbt, in Kuśa-Rinde gekleidet, von Staub bedeckt, sitzend.
10.13.16
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १०.१३.१६ ॥
Der Sohn Kuntīs, Bhīmasena mit den starken Armen, stürmte mit erhobenem Bogen und Pfeil auf ihn zu und rief: »Halt, halt!«
10.13.17
तं दृष्ट्वा भीमकर्माणं प्रगृहीतशरासनम् ।
भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौ।
व्यथितात्माऽभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत ॥ १०.१३.१७ ॥
Als er den Mann mit den schrecklichen Taten mit erhobenem Bogen sah und die beiden Brüder hinter ihm auf Janārdanas Wagen stehen sah, wurde der Sohn Droṇas im Geiste bestürzt und dachte: »Das ist nun gekommen.«
10.13.18
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्रमचिन्तयत् ।
जग्राह च शरैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥ १०.१३.१८ ॥
Der unerschrockene Sohn Droṇas dachte an jene göttliche höchste Waffe und ergriff mit der linken Hand einen Schilfhalm, eine Śaraīṣikā.
10.13.19
स तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
अमृष्यमाणस्ताञ्छूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्।
अपाण्डवायेति रुषा वाचमुत्सृज्य दारुणम् ॥ १०.१३.१९ ॥
Als er jene Not erreichte, schleuderte er die göttliche Waffe; die Helden, die dort mit göttlichen Waffen standen, nicht ertragend, sprach er im Zorn die harten Worte: "Nicht für die Pāṇḍavas!"
10.13.20
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्रं प्रमुमोच ह ॥ १०.१३.२० ॥
So gesprochen, o Tiger unter den Königen, ließ der mächtige Sohn Droṇas jene Waffe los, um alle Welten zu verwirren.
10.13.21
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायत ।
प्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्कयमोपमः ॥ १०.१३.२१ ॥
Da entstand in jenem Rohrschaft ein Feuer, gleichsam im Begriff, die drei Welten zu verbrennen, dem Ende der Zeit gleich.