Mahābhārata · Adhyāya 10.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.13.1
एवमुक्त्वा कुरुश्रेष्ठं सर्वयादवनन्दनः ।
सर्वायुधवरोपेतमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १०.१३.१ ॥
Tendo assim falado ao melhor dos Kurus, o deleite de todos os Yādavas subiu ao excelente carro, provido das melhores armas.
10.13.2
युक्तं परमकाम्भोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः ।
उदितादित्यसङ्काशं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १०.१३.२ ॥
Atrelado aos melhores cavalos de Kāmboja, adornados com guirlandas de ouro, semelhante ao sol nascente e ornado com todo tipo de joias.
10.13.3
दक्षिणे ह्यावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतो धुरम् ।
णर्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ १०.१३.३ ॥
À direita, Sugrīva, que conduz Śaibya; à esquerda, o timão. Seus dois corcéis eram Megha-puṣpa e Balāhaka.
10.13.4
विश्वकर्मकृता दिव्या रत्नधातुविभूषिता ।
उच्छ्रिता च रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरदृश्यत ॥ १०.१३.४ ॥
Sobre aquele carro via-se erguido um mastro de estandarte divino, feito por Viśvakarman e adornado com gemas e metais.
10.13.5
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान् ।
तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत ॥ १०.१३.५ ॥
Sobre ele estava Garuḍa, filho de Vinatā, radiante com um halo de luz; no estandarte daquele carro via-se o inimigo das serpentes.
10.13.6
अथारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
अर्जुनः स च धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १०.१३.६ ॥
Então subiu Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa), o estandarte de todos os arqueiros; subiram também Arjuna e o rei justo dos Kurus, Yudhiṣṭhira.
10.13.7
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौ ।
रथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम् ॥ १०.१३.७ ॥
Os dois magnânimos, de pé de cada lado do descendente de Daśārha, adornavam aquele que estava no carro, o portador do arco Śārṅga, como os Aśvins adornam Vāsava.
10.13.8
उभावारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम् ।
प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत् ॥ १०.१३.८ ॥
Tendo feito subir os dois no carro venerado no mundo, o descendente de Daśārha impulsionou com o aguilhão os excelentes cavalos velozes.
10.13.9
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम् ।
आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च ॥ १०.१३.९ ॥
Aqueles cavalos, levando o excelente carro em que estavam montados os dois filhos de Pāṇḍu e o touro dos Yadu, saltaram de repente.
10.13.10
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव ॥ १०.१३.१० ॥
Dos cavalos velozes que levavam o portador do arco Śārṅga ergueu-se um grande estrondo, como o de aves em voo.
10.13.11
ते समर्था महाबाहुं क्षणेन भरतर्षभ ।
भीमसेनं महेष्वासमनुसस्रुः सुवेगिताः ॥ १०.१३.११ ॥
Ó touro dos Bharata, aqueles cavalos capazes, num instante, perseguiram velozmente Bhīmasena, o de braços poderosos, grande arqueiro.
10.13.12
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥ १०.१३.१२ ॥
Mas o filho de Kuntī, inflamado de cólera e pronto contra os inimigos, os grandes guerreiros não conseguiram conter, nem mesmo unidos.
10.13.13
स तेषामग्रतः शूरः श्रीमतां दृढधन्विनाम् ।
ययौ भागीरथीतीरं हरिभिर्भृशवेगितैः।
यत्र स श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता दुरात्मवान् ॥ १०.१३.१३ ॥
Ele seguiu à frente daqueles gloriosos guerreiros de arco firme, com seus cavalos de veloz corrida, até a margem do Bhāgīrathī, onde se ouve que está o filho de Droṇa, assassino de filhos e de mente perversa.
10.13.14
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम् ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह ॥ १०.१३.१४ ॥
À beira da água ele viu o renomado e magnânimo Kṛṣṇa Dvaipāyana Vyāsa, sentado junto aos sábios.
10.13.15
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ।
रजसा ध्वस्तमासीनं ददर्श द्रौणिमन्तिके ॥ १०.१३.१५ ॥
E perto dele viu o filho de Droṇa, de ações cruéis, ungido com manteiga clarificada, vestido com casca de kuśa, coberto de poeira, sentado.
10.13.16
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १०.१३.१६ ॥
O filho de Kuntī, Bhīmasena de braços poderosos, avançou sobre ele com o arco e a flecha erguidos e gritou: 'Pare, pare!'
10.13.17
तं दृष्ट्वा भीमकर्माणं प्रगृहीतशरासनम् ।
भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौ।
व्यथितात्माऽभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत ॥ १०.१३.१७ ॥
Ao ver aquele de ações terríveis com o arco erguido, e os dois irmãos de pé atrás dele no carro de Janārdana, o filho de Droṇa ficou perturbado em seu ânimo e pensou: 'Isto chegou.'
10.13.18
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्रमचिन्तयत् ।
जग्राह च शरैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥ १०.१३.१८ ॥
Aquele filho de Droṇa, de ânimo intrépido, pensou naquela arma divina suprema e, com a mão esquerda, tomou uma śaraīṣikā, um talo de cana.
10.13.19
स तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
अमृष्यमाणस्ताञ्छूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्।
अपाण्डवायेति रुषा वाचमुत्सृज्य दारुणम् ॥ १०.१३.१९ ॥
Ao chegar àquela calamidade, lançou a arma divina, incapaz de suportar aqueles heróis que, armados com armas divinas, estavam de pé; e, com ira, proferiu as duras palavras: "Não para os Pāṇḍavas!"
10.13.20
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्रं प्रमुमोच ह ॥ १०.१३.२० ॥
Tendo dito isso, ó tigre entre os reis, o poderoso filho de Droṇa lançou aquela arma para confundir todos os mundos.
10.13.21
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायत ।
प्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्कयमोपमः ॥ १०.१३.२१ ॥
Então surgiu fogo naquela haste de junco, como se fosse queimar os três mundos, semelhante ao Destruidor do Tempo.