మహాభారతం · అధ్యాయం 10.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.13.1
एवमुक्त्वा कुरुश्रेष्ठं सर्वयादवनन्दनः ।
सर्वायुधवरोपेतमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १०.१३.१ ॥
ఇలా పలికి, యాదవులందరికీ ఆనందం కలిగించువాడు కురుశ్రేష్ఠునితో మాట్లాడి, సర్వోత్తమ ఆయుధాలతో కూడిన ఉత్తమ రథాన్ని ఎక్కెను.
10.13.2
युक्तं परमकाम्भोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः ।
उदितादित्यसङ्काशं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ १०.१३.२ ॥
అత్యుత్తమ కాంభోజ గుర్రాలను కట్టబడి, బంగారు మాలలు ధరించిన, ఉదయించే సూర్యునివలె, సర్వరత్నాలతో అలంకరించబడిన (ఆ రథం).
10.13.3
दक्षिणे ह्यावहच्छैब्यः सुग्रीवः सव्यतो धुरम् ।
णर्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ ॥ १०.१३.३ ॥
కుడివైపున శైబ్యుడిని మోసే సుగ్రీవుడు, ఎడమవైపున ధురము; దాని వాహనాలు మేఘపుష్పుడు, బలాహకుడు.
10.13.4
विश्वकर्मकृता दिव्या रत्नधातुविभूषिता ।
उच्छ्रिता च रथे तस्मिन्ध्वजयष्टिरदृश्यत ॥ १०.१३.४ ॥
విశ్వకర్మ నిర్మించిన, దివ్యమైన, రత్నాలు ధాతువులతో అలంకరించబడిన ధ్వజయష్టి ఆ రథం మీద ఎత్తుగా కనిపించింది.
10.13.5
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान् ।
तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत ॥ १०.१३.५ ॥
దానిపై ప్రభామండల కిరణాలతో విరాజిల్లుచున్న వినతాపుత్రుడు గరుడుడు నిలిచి ఉండెను; ఆ సత్యవంతుని ధ్వజంపై సర్పశత్రువు (గరుడుడు) కనిపించెను.
10.13.6
अथारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
अर्जुनः स च धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १०.१३.६ ॥
అప్పుడు హృషీకేశుడు (కృష్ణుడు), సర్వధనుర్ధారుల ధ్వజుడు ఎక్కెను; అర్జునుడు, ధర్మాత్ముడు కురురాజు యుధిష్ఠిరుడు కూడా ఎక్కిరి.
10.13.7
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौ ।
रथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम् ॥ १०.१३.७ ॥
మహాత్ములైన ఆ ఇద్దరు దాశార్హుని (కృష్ణుని) ఇరువైపులా నిలిచి, రథంపై ఉన్న శార్ఙ్గ ధనువు ధరించిన కృష్ణుని అశ్వినులు ఇంద్రుని వలె శోభింపజేశారు.
10.13.8
उभावारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम् ।
प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत् ॥ १०.१३.८ ॥
ఇద్దరినీ రథంపై ఎక్కించి, లోకపూజితమైన ఆ రథాన్ని దాశార్హుడు (కృష్ణుడు) కొరడాతో వేగమైన ఉత్తమ అశ్వాలను ప్రేరేపించాడు.
10.13.9
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम् ।
आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च ॥ १०.१३.९ ॥
ఆ అశ్వాలు పాండవులిద్దరూ, యాదవ వృషభుడు (కృష్ణుడు) ఎక్కిన ఉత్తమ రథాన్ని తీసుకుని అకస్మాత్తుగా ఎగిరి దూకాయి.
10.13.10
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव ॥ १०.१३.१० ॥
శార్ఙ్గ ధనువు ధరించిన కృష్ణుని మోసుకుపోతున్న వేగమైన అశ్వాల నుండి, ఎగిరే పక్షుల వంటి మహా శబ్దం వెలువడింది.
10.13.11
ते समर्था महाबाहुं क्षणेन भरतर्षभ ।
भीमसेनं महेष्वासमनुसस्रुः सुवेगिताः ॥ १०.१३.११ ॥
భరతర్షభా! ఆ సమర్థమైన అశ్వాలు క్షణంలో మహాబాహువు, మహాధనుర్ధారి అయిన భీమసేనుని వెంట అతి వేగంగా పరుగెత్తాయి.
10.13.12
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥ १०.१३.१२ ॥
కానీ కోపంతో ప్రకాశిస్తూ, శత్రువులపై ఉవ్వెత్తున లేచిన కౌంతేయుడిని (భీమసేనుని), కలిసివచ్చినా మహారథులు ఆపలేకపోయారు.
10.13.13
स तेषामग्रतः शूरः श्रीमतां दृढधन्विनाम् ।
ययौ भागीरथीतीरं हरिभिर्भृशवेगितैः।
यत्र स श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता दुरात्मवान् ॥ १०.१३.१३ ॥
ఆ శూరుడు దృఢ ధనుర్ధారులైన శ్రీమంతుల ముందు నడిచి, అత్యంత వేగంగల గుర్రాలతో భాగీరథీ తీరానికి వెళ్ళాడు; అక్కడ పుత్రఘాతకుడు, దుష్టాత్ముడైన ద్రౌణి ఉన్నాడని వినబడుతోంది.
10.13.14
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम् ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह ॥ १०.१३.१४ ॥
అతడు నీటి ఒడ్డున ఋషులతో కూర్చుని ఉన్న యశస్వి, మహాత్ముడు కృష్ణద్వైపాయన వ్యాసుడిని చూశాడు.
10.13.15
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ।
रजसा ध्वस्तमासीनं ददर्श द्रौणिमन्तिके ॥ १०.१३.१५ ॥
క్రూరకర్ముడు, నేతితో పూసుకొని, దర్భ వల్కలం ధరించి, ధూళితో కప్పబడి సమీపంలో కూర్చుని ఉన్న ద్రౌణిని అతడు చూశాడు.
10.13.16
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १०.१३.१६ ॥
మహాబాహువైన కౌంతేయుడు భీమసేనుడు బాణంతో ధనుస్సును ఎత్తి అతని వైపు పరుగెత్తి, 'ఆగు, ఆగు!' అన్నాడు.
10.13.17
तं दृष्ट्वा भीमकर्माणं प्रगृहीतशरासनम् ।
भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौ।
व्यथितात्माऽभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत ॥ १०.१३.१७ ॥
భయంకర కర్ముడు ధనుస్సు ఎత్తి ఉండటం చూసి, అతని వెనుక జనార్దనుని రథంపై నిలబడ్డ ఇద్దరు సోదరులను చూసి, ద్రౌణి మనసు కలతపడింది; ఇదే ఆపద వచ్చిందని అతడు భావించాడు.
10.13.18
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्रमचिन्तयत् ।
जग्राह च शरैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥ १०.१३.१८ ॥
అదీనమనస్కుడైన ఆ ద్రౌణి ఆ దివ్యమైన పరమాస్త్రాన్ని స్మరించి, ఎడమ చేతితో ఒక శరేషీకను (రెల్లు కాడ) పట్టుకున్నాడు.
10.13.19
स तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
अमृष्यमाणस्ताञ्छूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्।
अपाण्डवायेति रुषा वाचमुत्सृज्य दारुणम् ॥ १०.१३.१९ ॥
ఆ ఆపదను చేరి అతడు దివ్యాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. దివ్య ఆయుధాలు ధరించి నిలిచిన ఆ వీరులను సహించలేక, కోపంతో "పాండవులకు కాదు!" అని కఠినంగా పలికి.
10.13.20
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्रं प्रमुमोच ह ॥ १०.१३.२० ॥
రాజశార్దూలా, ఇలా పలికి, ప్రతాపవంతుడైన ద్రోణపుత్రుడు సర్వలోకాలను మోహింపజేయడానికి ఆ అస్త్రాన్ని విడిచాడు.
10.13.21
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायत ।
प्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्कयमोपमः ॥ १०.१३.२१ ॥
అప్పుడు ఆ బాణంలో అగ్ని ఉద్భవించింది; మూడు లోకాలను దహించబోతున్నట్లుగా, కాలాంతకుడి వలె.