Mahābhārata · Adhyāya 10.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.14.1
इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ १०.१४.१ ॥
Por un simple gesto, Kṛṣṇa, descendiente de Daśārha, comprendió desde el principio la intención del hijo de Droṇa, y el de poderosos brazos habló a Arjuna.
10.14.2
अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव ॥ १०.१४.२ ॥
¡Arjuna, Arjuna! El arma divina que reside en tu corazón, enseñada por Droṇa, ha llegado ahora su tiempo, hijo de Pāṇḍu.
10.14.3
भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम् ॥ १०.१४.३ ॥
Descendiente de Bharata, para proteger a tus hermanos y a ti mismo, suelta también en la batalla esta arma, la que anula todas las armas.
10.14.4
केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १०.१४.४ ॥
Cuando Keśava así habló, el Pāṇḍava, matador de héroes enemigos, descendió rápidamente del carro y tomó su arco con la flecha.
10.14.5
पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः ॥ १०.१४.५ ॥
Primero para el hijo del maestro, luego para sí mismo, y después para todos sus hermanos, diciendo 'svasti', el atormentador de enemigos...
10.14.6
देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम् ॥ १०.१४.६ ॥
Habiendo reverenciado a los dioses y a todos los maestros, meditando en el arma propicia, la lanzó, para que el arma sea apaciguada por el arma.
10.14.7
ततस्तदस्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम् ॥ १०.१४.७ ॥
Entonces el arma, lanzada de repente por el portador del Gāṇḍīva, se encendió con grandes llamas, como el fuego del fin de una era.
10.14.8
तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ १०.१४.८ ॥
Igualmente, el arma del hijo de Droṇa, de feroz resplandor, ardió en una gran llama, rodeada de un círculo de fulgor.
10.14.9
निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ १०.१४.९ ॥
Hubo muchos estallidos de trueno y cayeron miles de meteoros, y un gran temor surgió entre todos los seres.
10.14.10
सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ १०.१४.१० ॥
El cielo resonó y quedó densamente lleno de guirnaldas de llamas, y toda la tierra tembló con sus montañas, bosques y árboles.
10.14.11
तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ १०.१४.११ ॥
Aterrorizando a los mundos con el poder de sus armas, aquellos dos permanecieron allí; entonces dos grandes sabios se manifestaron juntos.
10.14.12
नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ १०.१४.१२ ॥
Nārada, encarnación de todo dharma, abuelo de los Bharatas, vino a apaciguar a los dos héroes, Bhāradvāja y Dhanañjaya.
10.14.13
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ १०.१४.१३ ॥
Aquellos dos sabios, conocedores de todo dharma y deseosos del bien de todos los seres, se pusieron en pie entre las dos armas ardientes, de suprema majestad.
10.14.14
तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ १०.१४.१४ ॥
Llegando al espacio entre ellos, aquellos dos mejores de los sabios, invencibles y renombrados, se quedaron allí como dos fuegos ardientes.
10.14.15
प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ १०.१४.१५ ॥
Invencibles para todos los seres vivos y honrados por dioses y demonios, aquellos dos se pusieron en pie para apaciguar el resplandor de las armas, por el deseo del bienestar de los mundos.
10.14.16
महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम् ॥ १०.१४.१६ ॥
Ni siquiera los grandes guerreros, conocedores de las grandes armas, que murieron en el pasado, jamás usaron esta arma contra los hombres. ¡Oh héroes, por qué habéis cometido vosotros dos esta temeridad, que trae una gran calamidad?