ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.14.1
इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ १०.१४.१ ॥
ದಾಶಾರ್ಹ (ಕೃಷ್ಣ) ಸಂಕೇತದಿಂದಲೇ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಅರಿತು, ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
10.14.2
अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव ॥ १०.१४.२ ॥
ಅರ್ಜುನಾ, ಅರ್ಜುನಾ! ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರ, ದ್ರೋಣರು ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಈಗ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ಪಾಂಡವನೇ.
10.14.3
भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम् ॥ १०.१४.३ ॥
ಭಾರತಾ, ಸಹೋದರರನ್ನೂ ನಿನ್ನನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನೂ ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸು; ಇದು ಇತರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವಂಥದ್ದು.
10.14.4
केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १०.१४.४ ॥
ಕೇಶವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪಾಂಡವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಬಾಣಸಹಿತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
10.14.5
पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः ॥ १०.१४.५ ॥
ಮೊದಲು ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರನಿಗೆ, ನಂತರ ತನಗೆ, ನಂತರ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರಿಗೆ 'ಸ್ವಸ್ತಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನು.
10.14.6
देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम् ॥ १०.१४.६ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿವ (ಮಂಗಳಕರ) ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅಸ್ತ್ರ ಶಾಂತವಾಗಲಿ.
10.14.7
ततस्तदस्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम् ॥ १०.१४.७ ॥
ಆಗ ಗಾಂಡೀವ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಸಹಸಾ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಆ ಅಸ್ತ್ರವು ಯುಗಾಂತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಮಹಾ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಉರಿಯಿತು.
10.14.8
तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ १०.१४.८ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಆ ತೀವ್ರತೇಜಸ್ವಿ ಅಸ್ತ್ರವೂ ತೇಜೋಮಂಡಲದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಮಹಾಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಉರಿಯಿತು.
10.14.9
निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ १०.१४.९ ॥
ಅನೇಕ ಗುಡುಗುಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು, ಸಾವಿರಾರು ಉಲ್ಕೆಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಮಹಾ ಭಯವುಂಟಾಯಿತು.
10.14.10
सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ १०.१४.१० ॥
ಆಕಾಶ ಶಬ್ದಮಾಡುತ್ತಾ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತು; ಪರ್ವತ, ವನ, ವೃಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು.
10.14.11
तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ १०.१४.११ ॥
ಅಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
10.14.12
नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ १०.१४.१२ ॥
ಸರ್ವಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನೂ ಭರತವಂಶದ ಪಿತಾಮಹನೂ ಆದ ನಾರದರು ಇಬ್ಬರು ವೀರರಾದ ಭಾರದ್ವಾಜ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಬಂದರು.
10.14.13
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ १०.१४.१३ ॥
ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞರೂ ಸರ್ವಭೂತಹಿತೈಷಿಗಳೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮುನಿಗಳು, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತರು, ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ.
10.14.14
तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ १०.१४.१४ ॥
ಆ ಅಂತರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಜೇಯರೂ ಯಶಸ್ವಿಗಳೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ ನಿಂತರು.
10.14.15
प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ १०.१४.१५ ॥
ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯರೂ ದೇವದಾನವರಿಂದ ಸಮ್ಮಾನಿತರೂ ಆದ ಅವರಿಬ್ಬರು, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ನಿಂತರು.
10.14.16
महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम् ॥ १०.१४.१६ ॥
ಹಿಂದೆ ಇದ್ದು ಕಳೆದುಹೋದ ಮಹಾಸ್ತ್ರವಿದರಾದ ಮಹಾರಥರೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎಂದೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಿಲ್ಲ. ಓ ವೀರರೇ, ಮಹಾ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಈ ಸಾಹಸವನ್ನು ನೀವಿಬ್ಬರು ಏಕೆ ಮಾಡಿದಿರಿ?