ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 10.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.14.1
इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ १०.१४.१ ॥
ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ) ସଙ୍କେତରେ ହିଁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଆରମ୍ଭରୁ ବୁଝିଗଲେ, ଏବଂ ସେହି ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ।
10.14.2
अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव ॥ १०.१४.२ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ଅର୍ଜୁନ! ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ଦ୍ରୋଣ ତୁମକୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ତାହାର ପ୍ରୟୋଗର ସମୟ ଏବେ ଆସିଛି, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
10.14.3
भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम् ॥ १०.१४.३ ॥
ହେ ଭାରତ, ଭାଇମାନଙ୍କ ଓ ନିଜର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କର, ଯାହା ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନିବାରଣ କରେ।
10.14.4
केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १०.१४.४ ॥
କେଶବ ଏହା କହିବାରୁ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବ ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ବାଣ ସହିତ ଧନୁ ଧରିଲେ।
10.14.5
पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः ॥ १०.१४.५ ॥
ପ୍ରଥମେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ତାପରେ ନିଜ ପାଇଁ, ତାପରେ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ 'ସ୍ୱସ୍ତି' କହି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାପ ଦେଉଥିବା।
10.14.6
देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम् ॥ १०.१४.६ ॥
ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶିବ (ମଙ୍ଗଳମୟ) ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ସେ ତାହା ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତ ହେଉ।
10.14.7
ततस्तदस्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम् ॥ १०.१४.७ ॥
ଏବେ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ହଠାତ୍ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିବା ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଯୁଗାନ୍ତ ଅଗ୍ନିପରି ମହାଜ୍ବାଳା ସହ ଜ୍ବଳିଲା।
10.14.8
तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ १०.१४.८ ॥
ସେହିପରି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସେହି ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ୱୀ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ତେଜମଣ୍ଡଳରେ ଘେରା ହୋଇ ମହାଜ୍ବାଳା ରୂପେ ଜ୍ବଳିଲା।
10.14.9
निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ १०.१४.९ ॥
ବହୁ ବଜ୍ରପାତ ହେଲା, ହଜାର ହଜାର ଉଲ୍କା ପଡ଼ିଲା; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହା ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
10.14.10
सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ १०.१४.१० ॥
ଆକାଶ ଶବ୍ଦ କରି ଜ୍ୱାଳାମାଳାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ପର୍ବତ, ବନ ଓ ବୃକ୍ଷ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲା।
10.14.11
तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ १०.१४.११ ॥
ଅସ୍ତ୍ରତେଜରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି ସେ ଦୁହେଁ ତେବେ ଠିଆ ହେଲେ; ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ଦୁଇ ମହର୍ଷି ଏକତ୍ର ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
10.14.12
नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ १०.१४.१२ ॥
ସର୍ବଧର୍ମସ୍ୱରୂପ ଓ ଭରତବଂଶର ପିତାମହ ନାରଦ, ଦୁଇ ବୀର ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଆସିଲେ।
10.14.13
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ १०.१४.१३ ॥
ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ସର୍ବଭୂତହିତୈଷୀ ସେହି ଦୁଇ ମୁନି, ଜଳୁଥିବା ଦୁଇ ଅସ୍ତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ପରମ ତେଜରେ ଠିଆ ହେଲେ।
10.14.14
तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ १०.१४.१४ ॥
ସେହି ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ଅଜେୟ ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ସେଠାରେ ଜଳୁଥିବା ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ପରି ଠିଆ ହେଲେ।
10.14.15
प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ १०.१४.१५ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜେୟ, ଦେବଦାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସେ ଦୁଇ ଜଣ, ଲୋକଙ୍କ ହିତ କାମନାରେ ଅସ୍ତ୍ରତେଜ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଠିଆ ହେଲେ।
10.14.16
महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम् ॥ १०.१४.१६ ॥
ପୂର୍ବରେ ଗତ ହୋଇଥିବା ମହାସ୍ତ୍ରବିଦ୍ ମହାରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର କେବେ ପ୍ରୟୋଗ କରିନଥିଲେ। ହେ ବୀରଦ୍ୱୟ, ମହାବିନାଶର କାରଣ ହେଉଥିବା ଏହି ସାହସ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କାହିଁକି କଲ?