महाभारत · अध्याय 10.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.14.1
इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ १०.१४.१ ॥
दाशार्ह (कृष्ण) ने संकेत से ही द्रोणपुत्र के आरंभ से ही उसके अभिप्राय को समझ लिया, और उन महाबाहु ने अर्जुन से यह कहा।
10.14.2
अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव ॥ १०.१४.२ ॥
हे अर्जुन, हे अर्जुन! जो दिव्य अस्त्र तुम्हारे हृदय में विद्यमान है, जो द्रोण ने तुम्हें सिखाया था, उसका यही समय अब आ गया है, हे पाण्डव।
10.14.3
भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम् ॥ १०.१४.३ ॥
हे भारत, भाइयों और स्वयं अपनी रक्षा के लिए तुम भी युद्ध में इस अस्त्र को छोड़ो, जो अन्य अस्त्रों का निवारण करने वाला है।
10.14.4
केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १०.१४.४ ॥
केशव (कृष्ण) के ऐसा कहने पर शत्रु-वीरों का संहार करने वाले पाण्डुपुत्र ने शीघ्र ही रथ से उतरकर, बाण सहित धनुष उठा लिया।
10.14.5
पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः ॥ १०.१४.५ ॥
पहले आचार्य-पुत्र के लिए, फिर अपने लिए, और फिर सभी भाइयों के लिए 'स्वस्ति' कहकर, शत्रुओं को सताने वाले ने (अस्त्र का संकल्प लिया)।
10.14.6
देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम् ॥ १०.१४.६ ॥
देवताओं और सभी गुरुओं को प्रणाम करके, शिव (मङ्गलमय अस्त्र) का ध्यान करते हुए उसने वह अस्त्र छोड़ा, कि अस्त्र से अस्त्र शान्त हो जाए।
10.14.7
ततस्तदस्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम् ॥ १०.१४.७ ॥
तब गाण्डीव धनुषधारी द्वारा सहसा छोड़ा गया वह अस्त्र युगान्त की अग्नि के समान महान ज्वालाओं के साथ प्रज्वलित हो उठा।
10.14.8
तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ १०.१४.८ ॥
उसी प्रकार द्रोण-पुत्र का वह अत्यन्त तेजस्वी अस्त्र भी तेज के मण्डल से घिरा हुआ महा-ज्वाला के रूप में प्रज्वलित हो उठा।
10.14.9
निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ १०.१४.९ ॥
अनेक वज्रपात हुए और हजारों उल्काएँ गिरीं, तथा सभी प्राणियों में महान भय उत्पन्न हो गया।
10.14.10
सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ १०.१४.१० ॥
आकाश शब्द करता हुआ ज्वालाओं की मालाओं से अत्यन्त व्याप्त हो गया, और पर्वतों, वनों और वृक्षों सहित समूची पृथ्वी काँप उठी।
10.14.11
तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ १०.१४.११ ॥
अस्त्रों के तेज से लोकों को भयभीत करते हुए वे दोनों तब खड़े रहे; तब वहाँ दोनों महर्षि एक साथ प्रकट हुए।
10.14.12
नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ १०.१४.१२ ॥
सब धर्मों के आत्मस्वरूप, भरतवंश के पितामह नारद दोनों वीरों — द्रोणपुत्र (भारद्वाज) और धनञ्जय — को शान्त करने के लिए (आए)।
10.14.13
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ १०.१४.१३ ॥
वे दोनों मुनि, जो सभी धर्मों के ज्ञाता और सभी प्राणियों के हित के इच्छुक थे, जलते हुए दोनों अस्त्रों के बीच खड़े हो गए, परम तेजस्वी।
10.14.14
तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ १०.१४.१४ ॥
उस अन्तराल में पहुँचकर, अजेय और यशस्वी, वे दोनों श्रेष्ठ ऋषि वहाँ जलती हुई दो अग्नियों के समान स्थित हो गए।
10.14.15
प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ १०.१४.१५ ॥
प्राणधारियों के लिए अजेय, देवों और दानवों द्वारा सम्मानित वे दोनों, लोकों के हित की इच्छा से अस्त्रों के तेज को शान्त करने के लिए (वहाँ खड़े हुए)।
10.14.16
महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम् ॥ १०.१४.१६ ॥
पहले के जो महान अस्त्रवेत्ता महारथी बीत गए, उन्होंने भी मनुष्यों में यह अस्त्र कभी प्रयोग नहीं किया। हे वीरो, तुम दोनों ने यह कैसा साहस किया, जो महान विनाश का कारण है?