മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.14.1
इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ १०.१४.१ ॥
ദാശാർഹൻ (കൃഷ്ണൻ) സൂചനയാൽത്തന്നെ ദ്രോണപുത്രന്റെ അഭിപ്രായം ആദ്യം മുതൽ മനസ്സിലാക്കി, ആ മഹാബാഹു അർജുനനോട് പറഞ്ഞു.
10.14.2
अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव ॥ १०.१४.२ ॥
അർജുനാ, അർജുനാ! നിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ആ ദിവ്യാസ്ത്രം, ദ്രോണൻ നിനക്കുപദേശിച്ചത്, അത് പ്രയോഗിക്കാനുള്ള സമയം ഇപ്പോഴാണ്, പാണ്ഡവാ.
10.14.3
भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम् ॥ १०.१४.३ ॥
ഭാരതാ, സഹോദരന്മാരുടെയും നിന്റെയും രക്ഷയ്ക്കായി, യുദ്ധത്തിൽ നീയും ഈ അസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുക; ഇത് മറ്റസ്ത്രങ്ങളെ തടയുന്നതാണ്.
10.14.4
केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १०.१४.४ ॥
കേശവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന പാണ്ഡവൻ വേഗം രഥത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി, അമ്പോടുകൂടിയ വില്ലെടുത്തു.
10.14.5
पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः ॥ १०.१४.५ ॥
ആദ്യം ആചാര്യപുത്രന്, പിന്നെ തനിക്ക്, പിന്നെ സഹോദരന്മാർക്കെല്ലാം 'സ്വസ്തി' എന്നു പറഞ്ഞ്, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ.
10.14.6
देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम् ॥ १०.१४.६ ॥
ദേവന്മാരെയും എല്ലാ ഗുരുക്കന്മാരെയും നമസ്കരിച്ച്, ശിവമായ (മംഗളകരമായ) അസ്ത്രം ധ്യാനിച്ച് അവൻ അതു തൊടുത്തു; അസ്ത്രത്താൽ അസ്ത്രം ശമിക്കട്ടെ.
10.14.7
ततस्तदस्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम् ॥ १०.१४.७ ॥
അപ്പോൾ ഗാണ്ഡീവധാരി പെട്ടെന്ന് പ്രയോഗിച്ച ആ അസ്ത്രം യുഗാന്താഗ്നിപോലെ മഹാജ്വാലകളോടെ ജ്വലിച്ചു.
10.14.8
तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ १०.१४.८ ॥
അതുപോലെ ദ്രോണപുത്രന്റെ ആ തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള അസ്ത്രവും തേജോമണ്ഡലത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് മഹാജ്വാലയായി ജ്വലിച്ചു.
10.14.9
निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ १०.१४.९ ॥
പല ഇടിമുഴക്കങ്ങളുണ്ടായി, ആയിരക്കണക്കിന് ഉൽക്കകൾ വീണു; സകല ജീവികൾക്കും മഹാഭയമുണ്ടായി.
10.14.10
सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ १०.१४.१० ॥
ആകാശം ശബ്ദത്തോടെ ജ്വാലാമാലകളാൽ നിറഞ്ഞു; പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളുമടക്കം സമസ്ത ഭൂമിയും വിറച്ചു.
10.14.11
तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ १०.१४.११ ॥
അസ്ത്രതേജസ്സാൽ ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തി ആ രണ്ടുപേരും അപ്പോൾ നിന്നു; അപ്പോൾ അവിടെ രണ്ടു മഹർഷിമാർ ഒരുമിച്ച് പ്രത്യക്ഷരായി.
10.14.12
नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ १०.१४.१२ ॥
സർവധർമ്മസ്വരൂപനും ഭരതവംശത്തിന്റെ പിതാമഹനുമായ നാരദൻ, ഭാരദ്വാജനെയും ധനഞ്ജയനെയും ശാന്തരാക്കാൻ വന്നു.
10.14.13
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ १०.१४.१३ ॥
സർവധർമ്മജ്ഞരും സർവഭൂതഹിതൈഷികളുമായ ആ രണ്ടു മുനിമാർ, ജ്വലിക്കുന്ന രണ്ട് അസ്ത്രങ്ങളുടെ നടുവിൽ പരമതേജസ്സോടെ നിന്നു.
10.14.14
तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ १०.१४.१४ ॥
അവർക്കിടയിൽ ചെന്ന്, അജേയരും യശസ്വികളുമായ ആ ശ്രേഷ്ഠ ഋഷിമാർ അവിടെ ജ്വലിക്കുന്ന രണ്ട് അഗ്നികളെപ്പോലെ നിന്നു.
10.14.15
प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ १०.१४.१५ ॥
ജീവികൾക്ക് അജേയരും ദേവദാനവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവരുമായ ആ ഇരുവരും, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് അസ്ത്രതേജസ്സ് ശമിപ്പിക്കാൻ നിന്നു.
10.14.16
महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम् ॥ १०.१४.१६ ॥
മുൻപ് കഴിഞ്ഞുപോയ മഹാസ്ത്രവിദ്യരായ മഹാരഥന്മാരും മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഈ അസ്ത്രം ഒരിക്കലും പ്രയോഗിച്ചിട്ടില്ല. വീരന്മാരേ, മഹാനാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഈ സാഹസം നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്തിന് ചെയ്തു?