మహాభారతం · అధ్యాయం 10.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.14.1
इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ १०.१४.१ ॥
దాశార్హుడు (కృష్ణుడు) సంకేతంతోనే ద్రోణపుత్రుని అభిప్రాయాన్ని మొదటినుంచే గ్రహించి, ఆ మహాబాహువు అర్జునునితో ఇలా అన్నాడు.
10.14.2
अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव ॥ १०.१४.२ ॥
అర్జునా, అర్జునా! నీ హృదయంలో ఉన్న ఆ దివ్య అస్త్రం, ద్రోణుడు నీకు ఉపదేశించినది, దానిని ఉపయోగించే సమయం ఇదే, పాండవా.
10.14.3
भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम् ॥ १०.१४.३ ॥
భారతా, సోదరులను, నిన్ను రక్షించడానికి, యుద్ధంలో నీవు కూడా ఈ అస్త్రాన్ని ప్రయోగించు; ఇది ఇతర అస్త్రాలను నివారించేది.
10.14.4
केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १०.१४.४ ॥
కేశవుడు ఇలా చెప్పగానే, శత్రువీరులను సంహరించే పాండవుడు వెంటనే రథం దిగి, బాణంతో కూడిన ధనుస్సును చేతపట్టాడు.
10.14.5
पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः ॥ १०.१४.५ ॥
మొదట ఆచార్యపుత్రునికి, తర్వాత తనకు, తర్వాత సోదరులందరికీ 'స్వస్తి' అని చెప్పి, శత్రువులను బాధించువాడు.
10.14.6
देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम् ॥ १०.१४.६ ॥
దేవతలకు, గురువులందరికీ నమస్కరించి, శివ (మంగళకరమైన) అస్త్రాన్ని ధ్యానిస్తూ అతడు దానిని విడిచాడు; అస్త్రం చేత అస్త్రం శాంతించుగాక.
10.14.7
ततस्तदस्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम् ॥ १०.१४.७ ॥
అప్పుడు గాండీవ ధనుర్ధారి అకస్మాత్తుగా ప్రయోగించిన ఆ అస్త్రం యుగాంత అగ్నిలా మహా జ్వాలలతో ప్రజ్వరిల్లింది.
10.14.8
तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ १०.१४.८ ॥
అలాగే ద్రోణపుత్రుని ఆ తీవ్ర తేజస్సు గల అస్త్రం తేజోమండలంతో చుట్టుముట్టబడి మహాజ్వాలగా ప్రజ్వరిల్లింది.
10.14.9
निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ १०.१४.९ ॥
అనేక ఉరుములు సంభవించాయి, వేలకొద్దీ ఉల్కలు రాలాయి; సమస్త ప్రాణులకూ మహాభయం కలిగింది.
10.14.10
सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ १०.१४.१० ॥
ఆకాశం శబ్దం చేస్తూ జ్వాలామాలలతో పూర్తిగా నిండిపోయింది; పర్వతాలు, అడవులు, వృక్షాలతో సహా సమస్త భూమి కంపించింది.
10.14.11
तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ १०.१४.११ ॥
అస్త్ర తేజస్సుతో లోకాలను భయపెడుతూ వారిద్దరూ అప్పుడు నిలిచారు; అప్పుడు అక్కడ ఇద్దరు మహర్షులు కలిసి ప్రత్యక్షమయ్యారు.
10.14.12
नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ १०.१४.१२ ॥
సర్వధర్మస్వరూపుడు, భరతవంశ పితామహుడు నారదుడు ఇద్దరు వీరులు భారద్వాజుడు, ధనంజయుడు శాంతింపజేయడానికి వచ్చాడు.
10.14.13
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ १०.१४.१३ ॥
సర్వధర్మజ్ఞులు, సర్వప్రాణుల హితాన్ని కోరేవారు అయిన ఆ ఇద్దరు మునులు, మండుతున్న రెండు అస్త్రాల మధ్య నిలిచారు, పరమ తేజస్సుతో.
10.14.14
तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ १०.१४.१४ ॥
ఆ మధ్యభాగానికి చేరి, అజేయులైన, యశస్వులైన ఆ ఇద్దరు శ్రేష్ఠ ఋషులు అక్కడ మండే రెండు అగ్నులవలె నిలిచారు.
10.14.15
प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ १०.१४.१५ ॥
ప్రాణులకు అజేయులు, దేవదానవులచే గౌరవింపబడిన వారు, లోకాల హితాన్ని కోరి అస్త్రతేజస్సును శాంతింపజేయడానికి (అక్కడ నిలిచారు).
10.14.16
महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम् ॥ १०.१४.१६ ॥
పూర్వం గతించిన మహాస్త్రవేత్తలైన మహారథులు కూడా మనుషుల మధ్య ఈ అస్త్రాన్ని ఎన్నడూ ప్రయోగించలేదు. ఓ వీరులారా, మహా వినాశానికి దారితీసే ఈ సాహసాన్ని మీరు ఎందుకు చేశారు?