Vedyatra वेदयात्रा
શોધો

મહાભારત · અધ્યાય 10.15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

10.15.1

दृष्टैव मुनिशार्दूलौ तावग्निसमतेजसौ ।
गाण्डीवधन्वा सञ्चिन्त्य प्राप्तकालं महारथः।
सञ्जहार शरं दिव्यं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ १०.१५.१ ॥

અગ્નિ સમાન તેજસ્વી તે બંને મુનિશ્રેષ્ઠોને જોઈને, સમય આવી ગયો છે એમ વિચારીને ગાંડીવધન્વા મહારથી ધનંજયે ઉતાવળે તે દિવ્ય બાણ પાછું ખેંચ્યું.

10.15.2

उवाच वचनं श्रेष्ठस्तावृषी प्राञ्जलिस्तदा ।
प्रमुक्तमस्त्रमस्त्रेण शाम्यतामिति वै मया ॥ १०.१५.२ ॥

ત્યારે તે બે શ્રેષ્ઠ ઋષિઓએ હાથ જોડીને કહ્યું — "મારા વડે છોડાયેલું આ અસ્ત્ર અસ્ત્રથી જ શાંત થાઓ."

10.15.3

संहृते परमास्त्रेऽस्मिन्सर्वानस्मानशेषतः ।
पापकर्मा ध्रुवं द्रौणिः प्रधक्ष्यत्यस्त्रतेजसा ॥ १०.१५.३ ॥

આ પરમ અસ્ત્ર પાછું ખેંચાયું હોવા છતાં, પાપકર્મી દ્રોણપુત્ર ચોક્કસ અસ્ત્રના તેજથી આપણને સૌને સંપૂર્ણપણે બાળી નાખશે.

10.15.4

यदत्र हितमस्माकं लोकानां चैव सर्वथा ।
भवन्तौ देवसङ्काशौ तथा सम्मन्तुमर्हतः ॥ १०.१५.४ ॥

અહીં આપણા માટે અને સર્વ લોકો માટે જે સર્વથા હિતકારી છે, દેવ સમાન તમે બંને તેને સંમતિ આપવી યોગ્ય છો.

10.15.5

इत्युक्त्वा सञ्जहारास्त्रं पुनरेव धनञ्जयः ।
संहारो दुष्करस्स्य देवैरपि हि संयुगे ॥ १०.१५.५ ॥

આમ કહીને ધનંજયે ફરી તે અસ્ત્ર પાછું ખેંચ્યું. યુદ્ધમાં આ અસ્ત્રનો સંહાર દેવતાઓ માટે પણ દુષ્કર છે.

10.15.6

विसृष्टस्य रणे तस्य परमास्त्रस्य सङ्ग्रहे ।
अशक्तः पाण्डवादन्यः साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १०.१५.६ ॥

યુદ્ધમાં છોડાયેલા તે પરમ અસ્ત્રને પાછું ખેંચવા પાંડવ સિવાય બીજો કોઈ સમર્થ નથી — સાક્ષાત્ શતક્રતુ ઇન્દ્ર પણ નહીં.

10.15.7

ब्रह्मतेजोद्भवं तद्धि विसृष्टमकृतात्मना ।
न शक्यमावर्तयितुं ब्रह्मचर्यव्रतादृते ॥ १०.१५.७ ॥

બ્રહ્મતેજથી ઉત્પન્ન થયેલું તે અસ્ત્ર, અસંયમી આત્માવાળાએ છોડેલું છે; બ્રહ્મચર્યવ્રત વિના તે પાછું ખેંચી શકાતું નથી.

10.15.8

अचीर्णब्रह्मचर्यो यः सृष्ट्वाऽऽवर्यते पुनः ।
तदस्त्रं सानुबन्धस्य मूर्धानं तस्य कृन्तति ॥ १०.१५.८ ॥

બ્રહ્મચર્ય ન પાળનાર જે છોડેલું તે અસ્ત્ર ફરી પાછું બોલાવે છે, તે અસ્ત્ર તેનું જ મસ્તક કાપી નાખે છે.

10.15.9

ब्रह्मचारी व्रती चापि दुरवापमवाप्य तत् ।
परमव्यसनार्तोऽपि नार्जुनोऽस्त्रं व्यमुञ्चत ॥ १०.१५.९ ॥

બ્રહ્મચારી અને વ્રતધારી હોવાથી તે અસ્ત્ર મેળવવું દુર્લભ છે; અત્યંત સંકટમાં હોવા છતાં અર્જુને તે અસ્ત્ર છોડ્યું નહીં.

10.15.10

सत्यव्रतधरः शूरो ब्रह्मचारी च पाण्डवः ।
गुरुवर्ती च तेनास्त्रं सञ्जहारार्जुनः पुनः ॥ १०.१५.१० ॥

સત્યવ્રત ધારણ કરનારા, શૂરવીર, બ્રહ્મચારી, પાંડવ અને ગુરુને આધીન અર્જુને તે કારણથી તે અસ્ત્ર ફરી પાછું ખેંચ્યું.

10.15.11

द्रौणिरप्यथ सम्प्रेभ्य सोऽन्तरा तावृषी स्थितौ ।
न शशाक पुनर्घोरमस्त्रं संहर्तुमोजसा ॥ १०.१५.११ ॥

દ્રોણપુત્રે પણ તે બે ઋષિઓની વચ્ચે ઊભા રહીને પોતાના બળથી તે ભયંકર અસ્ત્ર ફરી પાછું ખેંચી શક્યો નહીં.

10.15.12

अशक्तः प्रतिसंहारे परमास्त्रस्य संयुगे ।
द्रौणिर्दीनमना राजन्द्वैपायनमभाषत ॥ १०.१५.१२ ॥

યુદ્ધમાં તે પરમ અસ્ત્રને પાછું ખેંચવા અસમર્થ, દુઃખી મનવાળો દ્રોણપુત્ર, હે રાજન્, દ્વૈપાયન સાથે બોલ્યો.

10.15.13

उत्तमव्यसनार्तेन प्राणत्राणमभीप्सुना ।
मयैतदस्त्रमुत्सृष्टं भीमसेनभयान्मुने ॥ १०.१५.१३ ॥

ઉત્તમ સંકટથી પીડાતા, પ્રાણરક્ષણની ઇચ્છાથી, ભીમસેનના ભયથી મેં આ અસ્ત્ર છોડ્યું, હે મુનિ.

10.15.14

अधर्मश्च कृतोऽनेन धार्तराष्ट्रं जिघांसता ।
मिथ्याचारेण भगवन्भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.१५.१४ ॥

હે ભગવન્, યુદ્ધમાં ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રને મારવાની ઇચ્છાથી ભીમસેને અસત્ય આચારથી અધર્મ કર્યો છે.

10.15.15

अतः सृष्टमिदं ब्रह्मन्मयाऽस्त्रमकृतात्मना ।
तस्य भूयोऽपि संहारं कर्तुं नाहमिहोत्सहे ॥ १०.१५.१५ ॥

તેથી, હે બ્રાહ્મણ, અસંયમી મનવાળા મેં આ અસ્ત્ર છોડ્યું છે; તેને ફરી પાછું ખેંચવા હું અહીં સમર્થ નથી.

10.15.16

निसृष्टं हि मया दिव्यमेतदस्त्रं दुरासदम् ।
अपाण्डवायेति मुने वह्नितेजोऽनुमन्त्र्य वै ॥ १०.१५.१६ ॥

હે મુનિ, અગ્નિતેજને મંત્રથી અભિમંત્રિત કરી 'પાંડવો વિરુદ્ધ' એમ કહી મેં આ દુર્ધર્ષ દિવ્ય અસ્ત્ર છોડ્યું છે.

10.15.17

तदिदं पाण्डवेयानामन्तायैवाभिसंहितम् ।
अद्य पाण्डुसुतान्सर्वाञ्जीविताद्वंशयिष्यति ॥ १०.१५.१७ ॥

આ અસ્ત્ર પાંડવપુત્રોના વિનાશ માટે જ લક્ષ્ય બનાવાયું છે; આજે તે પાંડુના બધા પુત્રોને જીવનથી વંશવિહીન કરશે.

10.15.18

कृतं पापमिदं ब्रह्मन्रोषाविष्टेन चेतसा ।
वधमाशास्य पार्थानां मयास्त्रं सृजता रणे ॥ १०.१५.१८ ॥

હે બ્રાહ્મણ, ક્રોધથી ભરેલા ચિત્તથી, પૃથાના પુત્રોના વધની ઇચ્છાથી, યુદ્ધમાં અસ્ત્ર છોડીને મેં આ પાપ કર્યું છે.

10.15.19

व्यास उवाच ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरस्तात विद्वान्पार्थो धनञ्जयः।
उत्सृष्टवानहिंसार्थं न रोषेण तवाहवे ॥ १०.१५.१९ ॥

વ્યાસ બોલ્યા: હે તાત, જાણકાર પાર્થ ધનંજયે અહિંસા માટે બ્રહ્મશિર અસ્ત્ર છોડ્યું હતું, યુદ્ધમાં તારા પર ક્રોધથી નહીં.

10.15.20

अस्त्रमस्त्रेण तु रमे तव संशमयिष्यता ।
विसृष्टमर्जुनेनेदं पुनश्च प्रतिसंहृतम् ॥ १०.१५.२० ॥

અસ્ત્રને અસ્ત્રથી જ શાંત કરવા ઇચ્છતા તારા માટે હું પ્રસન્ન થયો; અર્જુને આ છોડીને ફરી પાછું લઈ લીધું.

10.15.21

ब्रह्मास्त्रमप्यवाप्यैतदुपदेशात्पितुस्तव ।
क्षत्रधर्मान्महाबाहुर्नाकम्पत धनञ्जयः ॥ १०.१५.२१ ॥

તારા પિતાના ઉપદેશથી આ બ્રહ્માસ્ત્ર મેળવ્યા છતાં મહાબાહુ ધનંજય ક્ષાત્રધર્મથી ડગ્યા નહીં.

10.15.22

एवं धृतिमतः साधोः सर्वास्त्रविदुषः सतः ।
सभ्रातृबन्धोः कस्मात्त्वं वधमस्य चिकीर्षसि ॥ १०.१५.२२ ॥

આ રીતે ધીરજવાન, સાધુ, સર્વ અસ્ત્રોના જાણકાર, સજ્જન અને ભાઈ-બંધુઓ સહિત એવા પુરુષને તું શા માટે મારવા ઇચ્છે છે?

10.15.23

अस्त्रं ब्रह्मशिरो यत्र परमास्त्रेण वध्यते ।
समा द्वादश पर्जन्यस्तद्राष्ट्रं नाभिवर्षति ॥ १०.१५.२३ ॥

જ્યાં બ્રહ્મશિર અસ્ત્ર પરમાસ્ત્રથી રોકાય છે, ત્યાં બાર વર્ષ સુધી મેઘ તે રાષ્ટ્ર પર વરસતો નથી.

10.15.24

एतदर्थं महाबाहुः शक्तिमानपि पाण्डवः ।
न विहन्यात्तदस्त्रं तु प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १०.१५.२४ ॥

આ કારણથી શક્તિમાન હોવા છતાં મહાબાહુ પાંડવ પ્રજાના હિતની ઇચ્છાથી એ અસ્ત્રનો પ્રહાર નહીં કરે.

10.15.25

पाण्डवास्त्वं च राष्ट्रं च सदा संरक्ष्यमेव नः ।
तस्मात्संहर दिव्यं त्वमस्त्रमेन्महाभुज ॥ १०.१५.२५ ॥

પાંડવો અને આ રાષ્ટ્ર સદા આપણા દ્વારા રક્ષણ કરવા યોગ્ય છે. તેથી, હે મહાબાહો, તું તારું દિવ્ય અસ્ત્ર પાછું ખેંચી લે.

10.15.26

अरोषस्तव चैवास्तु पार्थाः सन्तु निरामयाः ।
न ह्यधर्मेण राजर्षिः पाण्डवो जेतुमिच्छति। ॥ १०.१५.२६ ॥

તારો ક્રોધ શાંત થાઓ, પૃથાના પુત્રો કુશળ રહો. રાજર્ષિ પાંડવ અધર્મથી જીતવા ઇચ્છતો નથી.

10.15.27

मणिं चैव प्रयच्छाद्य यस्ते शिरसि तिष्ठति ।
एतदादाय ते प्रामान्प्रतिदास्यन्ति पाण्डवाः ॥ १०.१५.२७ ॥

હમણાં જ તારા મસ્તક પર રહેલો મણિ આપ. તે લઈને પાંડવો તને ગામો પાછા આપશે.

10.15.28

पाण्डवैर्यानि रत्नानि यच्चान्यत्कौरवैर्धनम् ।
अवाप्तमिह तेभ्योऽयं मणिर्मम विशिष्यते ॥ १०.१५.२८ ॥

પાંડવો અને કૌરવો પાસેથી અહીં જે રત્નો અને ધન મળ્યાં છે, તેના કરતાં મારો આ મણિ શ્રેષ્ઠ છે.

10.15.29

यमाबध्य भयं नास्ति शस्त्रव्याधिक्षुधाश्रयम् ।
देवेभ्यो दानवेभ्यो वा नागेभ्यो वा कथञ्चन ॥ १०.१५.२९ ॥

જેને બાંધવાથી શસ્ત્ર, રોગ અને ભૂખનો ભય રહેતો નથી, દેવો, દાનવો કે નાગોથી પણ કોઈ પણ રીતે ભય રહેતો નથી.

10.15.30

न च रक्षोगणभयं न तस्करभयं तथा ।
एवंवीर्यो मणिरयं न मे त्याज्यः कथञ्चन ॥ १०.१५.३० ॥

રાક્ષસોના ટોળાનો ભય નથી, ચોરોનો ભય પણ નથી. આવા પરાક્રમવાળો આ મણિ મારે કોઈ પણ રીતે ત્યજવો ન જોઈએ.

10.15.31

यत्तु मे भगवानाह तन्मे कार्यमनन्तरम् ।
अयं मणिरयं चाहमिषीका तु पतिष्यति।
गर्भेषु पाण्डुपुत्राणामुत्रायास्तथोदरे ॥ १०.१५.३१ ॥

ભગવાને જે કહ્યું તે જ હવે મારું કર્તવ્ય છે. આ મણિરત્ન અને મારું બાણ પાંડુપુત્રોના ગર્ભોમાં તથા ઉત્તરાના ઉદરમાં પડશે.

10.15.32

प्राह द्रोणसुतं तत्र व्यासः परमदुर्मनाः ॥ १०.१५.३२ ॥

ત્યાં અત્યંત દુઃખી થયેલા વ્યાસે દ્રોણપુત્રને કહ્યું.

10.15.33

एवं कुरु न चान्यत्र बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
गर्भेषु पाण्डवेयानां विसृज्यैतदुपारम ॥ १०.१५.३३ ॥

આ રીતે જ કર, બીજા કશામાં બુદ્ધિ ન લગાડ. પાંડવોના ગર્ભો પરનું આ છોડીને વિરામ લે.

10.15.34

तमुवाच हृषीकेशः पाण्डवानां हिते मतः ।
भविष्यमेकमुत्सृज्य गर्भेष्वस्त्रं निपात्यताम् ॥ १०.१५.३४ ॥

પાંડવોના હિતમાં સ્થિત હૃષીકેશે તેને કહ્યું: ભવિષ્યનો એક છોડીને ગર્ભો પર અસ્ત્ર છોડવામાં આવે.

10.15.35

अहमेनं ददाम्येषां पिण्डदं कीर्तिवर्धनम् ।
राजर्षिं पुण्यकर्माणमनेकक्रतुयाजिनम् ॥ १०.१५.३५ ॥

હું આને આમનો પિંડદાતા, કીર્તિ વધારનાર, પુણ્યકર્મી, અનેક યજ્ઞ કરનાર રાજર્ષિ તરીકે આપું છું.

10.15.36

एवं कुरु न चान्या ते बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
आगर्भात्पाण्डवेयानां कृत्वा पातं विनङ्क्ष्यति ॥ १०.१५.३६ ॥

આ રીતે જ કર, તારી બીજી બુદ્ધિ ક્યારેય ન થાય. પાંડવોના ગર્ભથી જ પાડીને તે નાશ પામશે.

10.15.37

एवं ब्रुवाणं गोविन्दं वृषभं सर्वसात्वताम् ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धः प्रत्युवाचेदमुत्तरम् ॥ १०.१५.३७ ॥

આ પ્રમાણે બોલતા સર્વ સાત્વતોમાં વૃષભ સમાન ગોવિંદને, દ્રોણપુત્રે અત્યંત ક્રોધે ભરાઈને આ ઉત્તર આપ્યો.

10.15.38

नैतदेवं यदात्थ त्वं पक्षपातेन केशव ।
वचनात्पुण्डरीकाक्ष तव मद्वाक्यमन्यथा ॥ १०.१५.३८ ॥

હે કેશવ, તું પક્ષપાતથી કહે છે તેમ આ એવું નથી. હે પુંડરીકાક્ષ, તારા વચનથી મારું વચન બદલાશે નહીં.

10.15.39

पतिष्यत्येतदस्त्रं वै गर्भे तस्या मयोद्यतम् ।
विराटदुहितुः कृष्ण यं त्वं रक्षितुमर्हसि ॥ १०.१५.३९ ॥

મેં છોડેલું આ અસ્ત્ર વિરાટપુત્રીના ગર્ભ પર જ પડશે. હે કૃષ્ણ, જેનું રક્ષણ તારે કરવું જોઈએ.

10.15.40

अमोघः परमास्त्रस्य पातस्त्वद्य भविष्यति ।
अभिमन्योः सृजैषीकां गर्भस्थः शाम्यतां शिशुः ॥ १०.१५.४० ॥

આજે પરમ અસ્ત્રનું પતન તારા દ્વારા વ્યર્થ નહીં જાય. અભિમન્યુ માટે બાણ છોડ; ગર્ભસ્થ શિશુ શાંત થાઓ.

10.15.41

अहमेनं मृतं जातं जीवयिष्यामि बालकम् ।
स तु गर्भो मृतो जातो दीर्घमायुरवाप्स्यति ॥ १०.१५.४१ ॥

મૃત જન્મેલા આ બાળકને હું જીવિત કરીશ. તે ગર્ભ મૃત જન્મેલો હોવા છતાં દીર્ઘાયુ પામશે.

10.15.42

इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं द्रोणपुत्रः स्मयन्निव ।
यद्यस्त्रदग्धं गोविन्द जीवयस्येवमस्त्विति ॥ १०.१५.४२ ॥

આમ કહેવાતાં, દ્રોણપુત્ર હસતો હોય તેમ તેને ઉત્તર આપ્યો: 'હે ગોવિંદ, અસ્ત્રથી દગ્ધને જો તું જીવિત કરે, તો એમ જ થાઓ.'

10.15.43

ततः परममस्त्रं तु द्रौणिरुद्यतमाहवे ।
द्वैपायनमनादृत्य गर्भेषु प्रमुमोच ह ॥ १०.१५.४३ ॥

ત્યારે દ્રોણપુત્રે યુદ્ધમાં ઉગામેલું પરમ અસ્ત્ર, દ્વૈપાયન (વ્યાસ)ની અવગણના કરીને, ગર્ભો પર છોડ્યું.