ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.15.1
दृष्टैव मुनिशार्दूलौ तावग्निसमतेजसौ ।
गाण्डीवधन्वा सञ्चिन्त्य प्राप्तकालं महारथः।
सञ्जहार शरं दिव्यं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ १०.१५.१ ॥
ಅಗ್ನಿಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿ ಮಹಾರಥ ಧನಂಜಯನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಆ ದಿವ್ಯಬಾಣವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
10.15.2
उवाच वचनं श्रेष्ठस्तावृषी प्राञ्जलिस्तदा ।
प्रमुक्तमस्त्रमस्त्रेण शाम्यतामिति वै मया ॥ १०.१५.२ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳು ಕೈಮುಗಿದು ಹೀಗೆ ನುಡಿದರು — "ನಾನು ಬಿಟ್ಟ ಈ ಅಸ್ತ್ರ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ಶಮನವಾಗಲಿ."
10.15.3
संहृते परमास्त्रेऽस्मिन्सर्वानस्मानशेषतः ।
पापकर्मा ध्रुवं द्रौणिः प्रधक्ष्यत्यस्त्रतेजसा ॥ १०.१५.३ ॥
ಈ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ಪಾಪಕರ್ಮಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅಸ್ತ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಡುವನು.
10.15.4
यदत्र हितमस्माकं लोकानां चैव सर्वथा ।
भवन्तौ देवसङ्काशौ तथा सम्मन्तुमर्हतः ॥ १०.१५.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಯಾವುದು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಿತಕರವೋ, ದೇವತುಲ್ಯರಾದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸಬೇಕು.
10.15.5
इत्युक्त्वा सञ्जहारास्त्रं पुनरेव धनञ्जयः ।
संहारो दुष्करस्स्य देवैरपि हि संयुगे ॥ १०.१५.५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಧನಂಜಯನು ಮತ್ತೆ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಅಸ್ತ್ರದ ಉಪಸಂಹಾರ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಕಷ್ಟಕರ.
10.15.6
विसृष्टस्य रणे तस्य परमास्त्रस्य सङ्ग्रहे ।
अशक्तः पाण्डवादन्यः साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १०.१५.६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ ಆ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪಾಂಡವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಶಕ್ತರಲ್ಲ — ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶತಕ್ರತುವಾದ ಇಂದ್ರನೂ ಕೂಡ.
10.15.7
ब्रह्मतेजोद्भवं तद्धि विसृष्टमकृतात्मना ।
न शक्यमावर्तयितुं ब्रह्मचर्यव्रतादृते ॥ १०.१५.७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತವಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು.
10.15.8
अचीर्णब्रह्मचर्यो यः सृष्ट्वाऽऽवर्यते पुनः ।
तदस्त्रं सानुबन्धस्य मूर्धानं तस्य कृन्तति ॥ १०.१५.८ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸದವನು ಬಿಟ್ಟ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅದು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
10.15.9
ब्रह्मचारी व्रती चापि दुरवापमवाप्य तत् ।
परमव्यसनार्तोऽपि नार्जुनोऽस्त्रं व्यमुञ्चत ॥ १०.१५.९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ ವ್ರತಧಾರಿಯೂ ಆಗಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ದುರ್ಲಭ; ಅತಿಯಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
10.15.10
सत्यव्रतधरः शूरो ब्रह्मचारी च पाण्डवः ।
गुरुवर्ती च तेनास्त्रं सञ्जहारार्जुनः पुनः ॥ १०.१५.१० ॥
ಸತ್ಯವ್ರತವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ ಶೂರನೂ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ, ಪಾಂಡವನೂ, ಗುರುವಿಗೆ ವಿಧೇಯನೂ ಆದ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
10.15.11
द्रौणिरप्यथ सम्प्रेभ्य सोऽन्तरा तावृषी स्थितौ ।
न शशाक पुनर्घोरमस्त्रं संहर्तुमोजसा ॥ १०.१५.११ ॥
ದ್ರೋಣನ ಮಗನೂ ಆ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಆ ಭೀಕರ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಹೋದನು.
10.15.12
अशक्तः प्रतिसंहारे परमास्त्रस्य संयुगे ।
द्रौणिर्दीनमना राजन्द्वैपायनमभाषत ॥ १०.१५.१२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರದ, ದೀನಮನಸ್ಕನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು, ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ವೈಪಾಯನನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
10.15.13
उत्तमव्यसनार्तेन प्राणत्राणमभीप्सुना ।
मयैतदस्त्रमुत्सृष्टं भीमसेनभयान्मुने ॥ १०.१५.१३ ॥
ಉತ್ತಮ ಸಂಕಟದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಭೀಮಸೇನನ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ, ಓ ಮುನಿಯೇ.
10.15.14
अधर्मश्च कृतोऽनेन धार्तराष्ट्रं जिघांसता ।
मिथ्याचारेण भगवन्भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.१५.१४ ॥
ಓ ಭಗವನ್, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ ಭೀಮಸೇನನು ಸುಳ್ಳು ನಡತೆಯಿಂದ ಅಧರ್ಮ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
10.15.15
अतः सृष्टमिदं ब्रह्मन्मयाऽस्त्रमकृतात्मना ।
तस्य भूयोऽपि संहारं कर्तुं नाहमिहोत्सहे ॥ १०.१५.१५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅಸಂಯಮಿ ಮನಸ್ಸಿನ ನಾನು ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ; ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.
10.15.16
निसृष्टं हि मया दिव्यमेतदस्त्रं दुरासदम् ।
अपाण्डवायेति मुने वह्नितेजोऽनुमन्त्र्य वै ॥ १०.१५.१६ ॥
ಓ ಮುನಿಯೇ, ಅಗ್ನಿತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ, 'ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ' ಎಂದು ಈ ದುರ್ಧರ್ಷ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ.
10.15.17
तदिदं पाण्डवेयानामन्तायैवाभिसंहितम् ।
अद्य पाण्डुसुतान्सर्वाञ्जीविताद्वंशयिष्यति ॥ १०.१५.१७ ॥
ಈ ಅಸ್ತ್ರವು ಪಾಂಡವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗುರಿಯಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇಂದು ಇದು ಪಾಂಡುವಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪ್ರಾಣದಿಂದ ವಂಶರಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು.
10.15.18
कृतं पापमिदं ब्रह्मन्रोषाविष्टेन चेतसा ।
वधमाशास्य पार्थानां मयास्त्रं सृजता रणे ॥ १०.१५.१८ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪೃಥೆಯ ಪುತ್ರರ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ನಾನು ಈ ಪಾಪ ಮಾಡಿದೆ.
10.15.19
व्यास उवाच ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरस्तात विद्वान्पार्थो धनञ्जयः।
उत्सृष्टवानहिंसार्थं न रोषेण तवाहवे ॥ १०.१५.१९ ॥
ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ಎಲೈ ಮಗನೇ, ತಿಳಿದವನಾದ ಪಾರ್ಥ ಧನಂಜಯ ಅಹಿಂಸೆಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಕೋಪದಿಂದಲ್ಲ.
10.15.20
अस्त्रमस्त्रेण तु रमे तव संशमयिष्यता ।
विसृष्टमर्जुनेनेदं पुनश्च प्रतिसंहृतम् ॥ १०.१५.२० ॥
ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿದ ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡೆ; ಅರ್ಜುನನು ಇದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
10.15.21
ब्रह्मास्त्रमप्यवाप्यैतदुपदेशात्पितुस्तव ।
क्षत्रधर्मान्महाबाहुर्नाकम्पत धनञ्जयः ॥ १०.१५.२१ ॥
ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಮಹಾಬಾಹು ಧನಂಜಯನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಕಂಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
10.15.22
एवं धृतिमतः साधोः सर्वास्त्रविदुषः सतः ।
सभ्रातृबन्धोः कस्मात्त्वं वधमस्य चिकीर्षसि ॥ १०.१५.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಧೈರ್ಯವಂತ, ಸಾಧು, ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಸಜ್ಜನನೂ, ಸಹೋದರ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗಿರುವವನೂ ಆದವನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?
10.15.23
अस्त्रं ब्रह्मशिरो यत्र परमास्त्रेण वध्यते ।
समा द्वादश पर्जन्यस्तद्राष्ट्रं नाभिवर्षति ॥ १०.१५.२३ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ ಅಸ್ತ್ರವು ಪರಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹತವಾದಲ್ಲಿ, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮೇಘವು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
10.15.24
एतदर्थं महाबाहुः शक्तिमानपि पाण्डवः ।
न विहन्यात्तदस्त्रं तु प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १०.१५.२४ ॥
ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದರೂ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾಂಡವನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
10.15.25
पाण्डवास्त्वं च राष्ट्रं च सदा संरक्ष्यमेव नः ।
तस्मात्संहर दिव्यं त्वमस्त्रमेन्महाभुज ॥ १०.१५.२५ ॥
ಪಾಂಡವರೂ ಈ ರಾಜ್ಯವೂ ಸದಾ ನಮ್ಮಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೋ.
10.15.26
अरोषस्तव चैवास्तु पार्थाः सन्तु निरामयाः ।
न ह्यधर्मेण राजर्षिः पाण्डवो जेतुमिच्छति। ॥ १०.१५.२६ ॥
ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗಲಿ; ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ. ರಾಜರ್ಷಿ ಪಾಂಡವನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
10.15.27
मणिं चैव प्रयच्छाद्य यस्ते शिरसि तिष्ठति ।
एतदादाय ते प्रामान्प्रतिदास्यन्ति पाण्डवाः ॥ १०.१५.२७ ॥
ಈಗಲೇ ನಿನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಕೊಡು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪಾಂಡವರು ನಿನಗೆ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವರು.
10.15.28
पाण्डवैर्यानि रत्नानि यच्चान्यत्कौरवैर्धनम् ।
अवाप्तमिह तेभ्योऽयं मणिर्मम विशिष्यते ॥ १०.१५.२८ ॥
ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ರತ್ನಗಳೂ ಧನವೂ ಇವೆ; ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಈ ಮಣಿ ನನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
10.15.29
यमाबध्य भयं नास्ति शस्त्रव्याधिक्षुधाश्रयम् ।
देवेभ्यो दानवेभ्यो वा नागेभ्यो वा कथञ्चन ॥ १०.१५.२९ ॥
ಇದನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ ಶಸ್ತ್ರ, ರೋಗ, ಹಸಿವಿನ ಭಯವಿಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ದಾನವರಿಂದಾಗಲಿ, ನಾಗರಿಂದಾಗಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.
10.15.30
न च रक्षोगणभयं न तस्करभयं तथा ।
एवंवीर्यो मणिरयं न मे त्याज्यः कथञ्चन ॥ १०.१५.३० ॥
ರಾಕ್ಷಸ ಗುಂಪುಗಳ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಕಳ್ಳರ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬಿಡಬಾರದು.
10.15.31
यत्तु मे भगवानाह तन्मे कार्यमनन्तरम् ।
अयं मणिरयं चाहमिषीका तु पतिष्यति।
गर्भेषु पाण्डुपुत्राणामुत्रायास्तथोदरे ॥ १०.१५.३१ ॥
ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಈಗ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಈ ಮಣಿರತ್ನವೂ ನನ್ನ ಬಾಣವೂ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರೆಯ ಉದರದಲ್ಲೂ ಬೀಳುವವು.
10.15.32
प्राह द्रोणसुतं तत्र व्यासः परमदुर्मनाः ॥ १०.१५.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದ ವ್ಯಾಸರು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
10.15.33
एवं कुरु न चान्यत्र बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
गर्भेषु पाण्डवेयानां विसृज्यैतदुपारम ॥ १०.१५.३३ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡು, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಚಿಸಬೇಡ. ಪಾಂಡವರ ಗರ್ಭಗಳ ಮೇಲಿನ ಈ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲು.
10.15.34
तमुवाच हृषीकेशः पाण्डवानां हिते मतः ।
भविष्यमेकमुत्सृज्य गर्भेष्वस्त्रं निपात्यताम् ॥ १०.१५.३४ ॥
ಪಾಂಡವರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭವಿಷ್ಯದ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗರ್ಭಗಳ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಿ.
10.15.35
अहमेनं ददाम्येषां पिण्डदं कीर्तिवर्धनम् ।
राजर्षिं पुण्यकर्माणमनेकक्रतुयाजिनम् ॥ १०.१५.३५ ॥
ನಾನು ಇವನನ್ನು ಇವರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾತನಾಗಿ, ಕೀರ್ತಿ ವರ್ಧಿಸುವವನಾಗಿ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಯಾಗಿ, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ ರಾಜರ್ಷಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
10.15.36
एवं कुरु न चान्या ते बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
आगर्भात्पाण्डवेयानां कृत्वा पातं विनङ्क्ष्यति ॥ १०.१५.३६ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡು, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದೂ ಆಗಬಾರದು. ಪಾಂಡವರ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಪತನಗೊಳಿಸಿ ಅವನು ನಾಶವಾಗುವನು.
10.15.37
एवं ब्रुवाणं गोविन्दं वृषभं सर्वसात्वताम् ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धः प्रत्युवाचेदमुत्तरम् ॥ १०.१५.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನಾದ ಗೋವಿಂದನಿಗೆ, ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
10.15.38
नैतदेवं यदात्थ त्वं पक्षपातेन केशव ।
वचनात्पुण्डरीकाक्ष तव मद्वाक्यमन्यथा ॥ १०.१५.३८ ॥
ಕೇಶವ, ನೀನು ಪಕ್ಷಪಾತದಿಂದ ಹೇಳುವಂತೆ ಇದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನ ಮಾತು ಬದಲಾಗದು.
10.15.39
पतिष्यत्येतदस्त्रं वै गर्भे तस्या मयोद्यतम् ।
विराटदुहितुः कृष्ण यं त्वं रक्षितुमर्हसि ॥ १०.१५.३९ ॥
ನಾನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಈ ಅಸ್ತ್ರ ವಿರಾಟನ ಮಗಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದು. ಕೃಷ್ಣ, ನೀನು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
10.15.40
अमोघः परमास्त्रस्य पातस्त्वद्य भविष्यति ।
अभिमन्योः सृजैषीकां गर्भस्थः शाम्यतां शिशुः ॥ १०.१५.४० ॥
ಇಂದು ಪರಮಾಸ್ತ್ರದ ಪತನ ನಿನ್ನಿಂದ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು. ಅಭಿಮನ್ಯುವಿಗಾಗಿ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡು; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಶು ಶಾಂತವಾಗಲಿ.
10.15.41
अहमेनं मृतं जातं जीवयिष्यामि बालकम् ।
स तु गर्भो मृतो जातो दीर्घमायुरवाप्स्यति ॥ १०.१५.४१ ॥
ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಬಾಲಕನನ್ನು ನಾನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವೆ. ಆ ಗರ್ಭ ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದರೂ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಪಡೆಯುವುದು.
10.15.42
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं द्रोणपुत्रः स्मयन्निव ।
यद्यस्त्रदग्धं गोविन्द जीवयस्येवमस्त्विति ॥ १०.१५.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ನಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಗೋವಿಂದ, ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸುಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೀನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.'
10.15.43
ततः परममस्त्रं तु द्रौणिरुद्यतमाहवे ।
द्वैपायनमनादृत्य गर्भेषु प्रमुमोच ह ॥ १०.१५.४३ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ದ್ವೈಪಾಯನನನ್ನು (ವ್ಯಾಸನನ್ನು) ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಗರ್ಭಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.