மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.15.1
दृष्टैव मुनिशार्दूलौ तावग्निसमतेजसौ ।
गाण्डीवधन्वा सञ्चिन्त्य प्राप्तकालं महारथः।
सञ्जहार शरं दिव्यं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ १०.१५.१ ॥
அக்கினிக்கு நிகரான ஒளியுடைய அந்த இரு முனிச் சிறந்தவர்களைக் கண்டு, காலம் வந்ததை உணர்ந்த காண்டீவ வில்லாளி மகாரதன் தனஞ்சயன் விரைந்து அந்த தெய்வீக அம்பைத் திரும்பப் பெற்றான்.
10.15.2
उवाच वचनं श्रेष्ठस्तावृषी प्राञ्जलिस्तदा ।
प्रमुक्तमस्त्रमस्त्रेण शाम्यतामिति वै मया ॥ १०.१५.२ ॥
அப்போது அந்த இரு ரிஷிகளும் கைகூப்பி இவ்வாறு சொன்னார்கள்: "நான் ஏவிய இந்த அஸ்திரம் வேறொரு அஸ்திரத்தால் தணியட்டும்."
10.15.3
संहृते परमास्त्रेऽस्मिन्सर्वानस्मानशेषतः ।
पापकर्मा ध्रुवं द्रौणिः प्रधक्ष्यत्यस्त्रतेजसा ॥ १०.१५.३ ॥
இந்த உயர் அஸ்திரம் திரும்பப் பெறப்பட்டாலும், பாவச்செயல் புரிந்த துரோணன் மகன் நிச்சயமாக அஸ்திர ஒளியால் நம் அனைவரையும் முழுவதுமாக எரித்துவிடுவான்.
10.15.4
यदत्र हितमस्माकं लोकानां चैव सर्वथा ।
भवन्तौ देवसङ्काशौ तथा सम्मन्तुमर्हतः ॥ १०.१५.४ ॥
இங்கு நமக்கும், எல்லா உலகங்களுக்கும் எது எல்லா வகையிலும் நன்மை தருமோ, தேவர்களுக்கு ஒப்பான நீங்கள் இருவரும் அதற்கு இணங்குவது தகும்.
10.15.5
इत्युक्त्वा सञ्जहारास्त्रं पुनरेव धनञ्जयः ।
संहारो दुष्करस्स्य देवैरपि हि संयुगे ॥ १०.१५.५ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு தனஞ்சயன் மீண்டும் அஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெற்றான். போரில் இந்த அஸ்திரத்தின் சம்ஹாரம் தேவர்களுக்கும் கடினமானது.
10.15.6
विसृष्टस्य रणे तस्य परमास्त्रस्य सङ्ग्रहे ।
अशक्तः पाण्डवादन्यः साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १०.१५.६ ॥
போரில் ஏவப்பட்ட அந்த உயர் அஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெறுவதில் பாண்டவனைத் தவிர வேறு எவரும் ஆற்றல் இல்லாதவர் — நேரடியாக சதக்ரதுவாகிய இந்திரனும் கூட.
10.15.7
ब्रह्मतेजोद्भवं तद्धि विसृष्टमकृतात्मना ।
न शक्यमावर्तयितुं ब्रह्मचर्यव्रतादृते ॥ १०.१५.७ ॥
பிரம்ம தேஜஸிலிருந்து பிறந்த அந்த அஸ்திரம், கட்டுப்படாத ஆத்மா கொண்டவனால் ஏவப்பட்டது; பிரம்மச்சரிய விரதம் இன்றி அதனைத் திரும்பப் பெற முடியாது.
10.15.8
अचीर्णब्रह्मचर्यो यः सृष्ट्वाऽऽवर्यते पुनः ।
तदस्त्रं सानुबन्धस्य मूर्धानं तस्य कृन्तति ॥ १०.१५.८ ॥
பிரம்மச்சரியம் கடைப்பிடிக்காதவன், ஏவிய அஸ்திரத்தை மீண்டும் திரும்பப் பெற முயன்றால், அந்த அஸ்திரம் அவனது தலையையே வெட்டிவிடும்.
10.15.9
ब्रह्मचारी व्रती चापि दुरवापमवाप्य तत् ।
परमव्यसनार्तोऽपि नार्जुनोऽस्त्रं व्यमुञ्चत ॥ १०.१५.९ ॥
பிரம்மச்சாரியாகவும் விரதம் கொண்டவனாகவும் இருந்து அதை அடைவது கடினம்; மிகுந்த துன்பத்தில் வாடியபோதும் அர்ஜுனன் அந்த அஸ்திரத்தை ஏவவில்லை.
10.15.10
सत्यव्रतधरः शूरो ब्रह्मचारी च पाण्डवः ।
गुरुवर्ती च तेनास्त्रं सञ्जहारार्जुनः पुनः ॥ १०.१५.१० ॥
சத்தியவிரதம் காப்பவனும், வீரனும், பிரம்மச்சாரியும், பாண்டவனும், குருவின் வழி நடப்பவனுமான அர்ஜுனன் அதனால் அந்த அஸ்திரத்தை மீண்டும் திரும்பப் பெற்றான்.
10.15.11
द्रौणिरप्यथ सम्प्रेभ्य सोऽन्तरा तावृषी स्थितौ ।
न शशाक पुनर्घोरमस्त्रं संहर्तुमोजसा ॥ १०.१५.११ ॥
துரோணரின் மகனும் அவ்விருவரின் நடுவில் நின்று, தன் வலிமையால் அந்த கொடிய அஸ்திரத்தை மீண்டும் திரும்பப் பெற முடியவில்லை.
10.15.12
अशक्तः प्रतिसंहारे परमास्त्रस्य संयुगे ।
द्रौणिर्दीनमना राजन्द्वैपायनमभाषत ॥ १०.१५.१२ ॥
போரில் அந்த மேலான அஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெற இயலாதவனான துரோணபுத்திரன், ஓ மன்னா, மனம் வாடி துவைபாயனரிடம் பேசினான்.
10.15.13
उत्तमव्यसनार्तेन प्राणत्राणमभीप्सुना ।
मयैतदस्त्रमुत्सृष्टं भीमसेनभयान्मुने ॥ १०.१५.१३ ॥
பெரும் துயரால் வருந்தி, உயிர்காப்பை விரும்பிய நான், பீமசேனனின் பயத்தால் இந்த அஸ்திரத்தை ஏவினேன், முனிவரே.
10.15.14
अधर्मश्च कृतोऽनेन धार्तराष्ट्रं जिघांसता ।
मिथ्याचारेण भगवन्भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.१५.१४ ॥
ஓ பகவானே, போரில் திருதராஷ்டிரன் மகனைக் கொல்ல விரும்பிய பீமசேனன் பொய்யான நடத்தையால் அதர்மம் செய்துள்ளான்.
10.15.15
अतः सृष्टमिदं ब्रह्मन्मयाऽस्त्रमकृतात्मना ।
तस्य भूयोऽपि संहारं कर्तुं नाहमिहोत्सहे ॥ १०.१५.१५ ॥
ஆகவே, பிராமணரே, அடக்கமற்ற மனமுடைய நான் இந்த அஸ்திரத்தை ஏவிவிட்டேன்; இதை மீண்டும் திரும்பப் பெற இங்கு நான் சக்தியற்றவன்.
10.15.16
निसृष्टं हि मया दिव्यमेतदस्त्रं दुरासदम् ।
अपाण्डवायेति मुने वह्नितेजोऽनुमन्त्र्य वै ॥ १०.१५.१६ ॥
முனிவரே, அக்கினியின் ஒளியை மந்திரத்தால் அபிமந்திரித்து, 'பாண்டவர்களுக்கு எதிராக' என்று இந்த எதிர்கொள்ள முடியாத தெய்வீக அஸ்திரத்தை நான் ஏவினேன்.
10.15.17
तदिदं पाण्डवेयानामन्तायैवाभिसंहितम् ।
अद्य पाण्डुसुतान्सर्वाञ्जीविताद्वंशयिष्यति ॥ १०.१५.१७ ॥
இந்த அஸ்திரம் பாண்டுவின் மகன்களை அழிக்கவே குறிக்கப்பட்டது; இன்று அது பாண்டுவின் மகன்கள் அனைவரையும் உயிரோடு வம்சமற்றவர்களாக்கும்.
10.15.18
कृतं पापमिदं ब्रह्मन्रोषाविष्टेन चेतसा ।
वधमाशास्य पार्थानां मयास्त्रं सृजता रणे ॥ १०.१५.१८ ॥
ஓ பிராமணரே, கோபத்தால் நிரம்பிய மனத்துடன், பிருதையின் மகன்களின் அழிவை விரும்பி, போரில் அஸ்திரத்தை ஏவி நான் இந்தப் பாவத்தைச் செய்தேன்.
10.15.19
व्यास उवाच ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरस्तात विद्वान्पार्थो धनञ्जयः।
उत्सृष्टवानहिंसार्थं न रोषेण तवाहवे ॥ १०.१५.१९ ॥
வியாசர் கூறினார்: அன்பு மகனே, அறிந்த பார்த்தன் தனஞ்சயன் அகிம்சைக்காக பிரம்மசிரஸ் அஸ்திரத்தை ஏவினான்; போரில் உன் மீது கோபத்தால் அல்ல.
10.15.20
अस्त्रमस्त्रेण तु रमे तव संशमयिष्यता ।
विसृष्टमर्जुनेनेदं पुनश्च प्रतिसंहृतम् ॥ १०.१५.२० ॥
அஸ்திரத்தை அஸ்திரத்தால் அடக்க விரும்பிய உனக்காக நான் மகிழ்ந்தேன்; அர்ஜுனன் இதை ஏவி மீண்டும் திரும்பப் பெற்றான்.
10.15.21
ब्रह्मास्त्रमप्यवाप्यैतदुपदेशात्पितुस्तव ।
क्षत्रधर्मान्महाबाहुर्नाकम्पत धनञ्जयः ॥ १०.१५.२१ ॥
உன் தந்தையின் உபதேசத்தால் இந்த பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பெற்றும், மகாபாகு தனஞ்சயன் க்ஷத்திரிய தர்மத்திலிருந்து நடுங்கவில்லை.
10.15.22
एवं धृतिमतः साधोः सर्वास्त्रविदुषः सतः ।
सभ्रातृबन्धोः कस्मात्त्वं वधमस्य चिकीर्षसि ॥ १०.१५.२२ ॥
இவ்வாறு உறுதியுள்ள, நல்லவனும், எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்தவனும், சகோதரர்களுடன் கூடியவனுமான நல்லவனை நீ ஏன் கொல்ல விரும்புகிறாய்?
10.15.23
अस्त्रं ब्रह्मशिरो यत्र परमास्त्रेण वध्यते ।
समा द्वादश पर्जन्यस्तद्राष्ट्रं नाभिवर्षति ॥ १०.१५.२३ ॥
பிரம்மசிரஸ் அஸ்திரம் உயர்ந்த அஸ்திரத்தால் தடுக்கப்படும் இடத்தில், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மேகம் அந்நாட்டில் மழை பொழியாது.
10.15.24
एतदर्थं महाबाहुः शक्तिमानपि पाण्डवः ।
न विहन्यात्तदस्त्रं तु प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १०.१५.२४ ॥
இதனால், ஆற்றல் பெற்றவனாக இருந்தும், மகாபாகு பாண்டவன் மக்களின் நலனை விரும்பி அந்த அஸ்திரத்தை அடிக்க மாட்டான்.
10.15.25
पाण्डवास्त्वं च राष्ट्रं च सदा संरक्ष्यमेव नः ।
तस्मात्संहर दिव्यं त्वमस्त्रमेन्महाभुज ॥ १०.१५.२५ ॥
பாண்டவர்களும் இந்த நாடும் எப்போதும் நம்மால் காக்கப்பட வேண்டியவர்கள். ஆகவே, ஓ மகாபாஹுவே, நீ அந்த தெய்வீக அஸ்திரத்தைத் திரும்பப் பெறு.
10.15.26
अरोषस्तव चैवास्तु पार्थाः सन्तु निरामयाः ।
न ह्यधर्मेण राजर्षिः पाण्डवो जेतुमिच्छति। ॥ १०.१५.२६ ॥
உன் கோபம் தணியட்டும்; பிருதையின் புதல்வர்கள் நலமாக இருக்கட்டும். ராஜரிஷியான பாண்டவன் அதர்மத்தால் வெல்ல விரும்பவில்லை.
10.15.27
मणिं चैव प्रयच्छाद्य यस्ते शिरसि तिष्ठति ।
एतदादाय ते प्रामान्प्रतिदास्यन्ति पाण्डवाः ॥ १०.१५.२७ ॥
இப்போதே உன் தலையில் இருக்கும் அந்த மணியைக் கொடு. இதை எடுத்துக்கொண்டு பாண்டவர்கள் உனக்கு கிராமங்களைத் திருப்பித் தருவார்கள்.
10.15.28
पाण्डवैर्यानि रत्नानि यच्चान्यत्कौरवैर्धनम् ।
अवाप्तमिह तेभ्योऽयं मणिर्मम विशिष्यते ॥ १०.१५.२८ ॥
பாண்டவர்களிடமிருந்தும் கௌரவர்களிடமிருந்தும் இங்கே பெறப்பட்ட ரத்தினங்களும் செல்வமும் உள்ளன; அவற்றையெல்லாம் விட இந்த மணி எனக்கு சிறந்தது.
10.15.29
यमाबध्य भयं नास्ति शस्त्रव्याधिक्षुधाश्रयम् ।
देवेभ्यो दानवेभ्यो वा नागेभ्यो वा कथञ्चन ॥ १०.१५.२९ ॥
இதை அணிந்தால் ஆயுதம், நோய், பசி ஆகியவற்றால் பயம் இல்லை; தேவர்களாலோ, தானவர்களாலோ, நாகர்களாலோ எந்த வகையிலும் பயம் இல்லை.
10.15.30
न च रक्षोगणभयं न तस्करभयं तथा ।
एवंवीर्यो मणिरयं न मे त्याज्यः कथञ्चन ॥ १०.१५.३० ॥
ராட்சதர் கூட்டங்களின் பயமும் இல்லை, திருடர்களின் பயமும் இல்லை. இத்தகைய வீரியமுள்ள இந்த மணியை நான் எந்த வகையிலும் விட்டுவிடக்கூடாது.
10.15.31
यत्तु मे भगवानाह तन्मे कार्यमनन्तरम् ।
अयं मणिरयं चाहमिषीका तु पतिष्यति।
गर्भेषु पाण्डुपुत्राणामुत्रायास्तथोदरे ॥ १०.१५.३१ ॥
பகவான் கூறியதே இப்போது என் செயல். இந்த மணியும் நானும் எய்யும் அம்பும் பாண்டு மகன்களின் கருக்களிலும், உத்தரையின் வயிற்றிலும் விழும்.
10.15.32
प्राह द्रोणसुतं तत्र व्यासः परमदुर्मनाः ॥ १०.१५.३२ ॥
அங்கே மிகவும் வருந்திய வியாசர் துரோணரின் மகனிடம் கூறினார்.
10.15.33
एवं कुरु न चान्यत्र बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
गर्भेषु पाण्डवेयानां विसृज्यैतदुपारम ॥ १०.१५.३३ ॥
இவ்வாறே செய், வேறு எதிலும் எண்ணம் கொள்ளாதே. பாண்டவர்களின் கருக்களின் மீதான இதை விட்டுவிட்டு நிறுத்திக்கொள்.
10.15.34
तमुवाच हृषीकेशः पाण्डवानां हिते मतः ।
भविष्यमेकमुत्सृज्य गर्भेष्वस्त्रं निपात्यताम् ॥ १०.१५.३४ ॥
பாண்டவர்களின் நலனில் நிலைத்த ஹிருஷீகேசன் அவனிடம் கூறினார்: எதிர்காலத்தில் ஒன்றை விட்டுவிட்டு, கருக்களின் மீது அஸ்திரம் எறியப்படட்டும்.
10.15.35
अहमेनं ददाम्येषां पिण्डदं कीर्तिवर्धनम् ।
राजर्षिं पुण्यकर्माणमनेकक्रतुयाजिनम् ॥ १०.१५.३५ ॥
நான் இவனை இவர்களுக்குப் பிண்டம் அளிப்பவனாக, புகழை வளர்ப்பவனாக, புண்ணிய செயல் புரிந்த, பல யாகங்கள் செய்த அரச முனிவனாக அளிக்கிறேன்.
10.15.36
एवं कुरु न चान्या ते बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
आगर्भात्पाण्डवेयानां कृत्वा पातं विनङ्क्ष्यति ॥ १०.१५.३६ ॥
இவ்வாறே செய், உன் எண்ணம் வேறெதுவும் ஆகக்கூடாது. பாண்டவர்களின் கருவிலிருந்தே வீழ்த்தி அவன் அழிவான்.
10.15.37
एवं ब्रुवाणं गोविन्दं वृषभं सर्वसात्वताम् ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धः प्रत्युवाचेदमुत्तरम् ॥ १०.१५.३७ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த, சாத்வதர்களில் காளை போன்ற கோவிந்தனிடம், துரோணரின் மகன் பெரும் சினத்துடன் இந்த மறுமொழியைக் கூறினான்.
10.15.38
नैतदेवं यदात्थ त्वं पक्षपातेन केशव ।
वचनात्पुण्डरीकाक्ष तव मद्वाक्यमन्यथा ॥ १०.१५.३८ ॥
கேசவா, நீ பாரபட்சத்தால் சொல்வது போல இது அப்படியல்ல. தாமரைக்கண்ணா, உன் சொல்லால் என் சொல் வேறாகாது.
10.15.39
पतिष्यत्येतदस्त्रं वै गर्भे तस्या मयोद्यतम् ।
विराटदुहितुः कृष्ण यं त्वं रक्षितुमर्हसि ॥ १०.१५.३९ ॥
நான் ஏவிய இந்த அஸ்திரம் விராடன் மகளின் கருவில் விழும். கிருஷ்ணா, அதைக் காக்க நீ தகுதியுடையவன்.
10.15.40
अमोघः परमास्त्रस्य पातस्त्वद्य भविष्यति ।
अभिमन्योः सृजैषीकां गर्भस्थः शाम्यतां शिशुः ॥ १०.१५.४० ॥
இன்று பரம அஸ்திரத்தின் வீழ்ச்சி உன்னால் வீணாகாது. அபிமன்யுவுக்காக அம்பை ஏவு; கருவிலுள்ள குழந்தை சாந்தமடையட்டும்.
10.15.41
अहमेनं मृतं जातं जीवयिष्यामि बालकम् ।
स तु गर्भो मृतो जातो दीर्घमायुरवाप्स्यति ॥ १०.१५.४१ ॥
இறந்து பிறந்த இந்தக் குழந்தையை நான் உயிர்ப்பிப்பேன். அந்தக் கரு இறந்து பிறந்தாலும் நீண்ட ஆயுளைப் பெறும்.
10.15.42
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं द्रोणपुत्रः स्मयन्निव ।
यद्यस्त्रदग्धं गोविन्द जीवयस्येवमस्त्विति ॥ १०.१५.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், துரோணரின் மகன் புன்னகைப்பது போல இவனுக்குப் பதில் கூறினான்: 'கோவிந்தா, அஸ்திரத்தால் எரிந்ததை நீ உயிர்ப்பித்தால், அப்படியே ஆகட்டும்.'
10.15.43
ततः परममस्त्रं तु द्रौणिरुद्यतमाहवे ।
द्वैपायनमनादृत्य गर्भेषु प्रमुमोच ह ॥ १०.१५.४३ ॥
அப்போது துரோணரின் மகன் போரில் எடுத்திருந்த பரம அஸ்திரத்தை, த்வைபாயனரை (வ்யாசரை) அலட்சியம் செய்து, கருக்களின் மீது ஏவினான்.