ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 10.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.15.1
दृष्टैव मुनिशार्दूलौ तावग्निसमतेजसौ ।
गाण्डीवधन्वा सञ्चिन्त्य प्राप्तकालं महारथः।
सञ्जहार शरं दिव्यं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ १०.१५.१ ॥
ଅଗ୍ନିସମ ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ଦୁଇ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମୟ ଆସିଛି ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି, ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱା ମହାରଥୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଶୀଘ୍ର ସେହି ଦିବ୍ୟ ଶର ପ୍ରତ୍ୟାହାର କଲେ।
10.15.2
उवाच वचनं श्रेष्ठस्तावृषी प्राञ्जलिस्तदा ।
प्रमुक्तमस्त्रमस्त्रेण शाम्यतामिति वै मया ॥ १०.१५.२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଯୋଡ଼ହାତରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ — "ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ହେଉ।"
10.15.3
संहृते परमास्त्रेऽस्मिन्सर्वानस्मानशेषतः ।
पापकर्मा ध्रुवं द्रौणिः प्रधक्ष्यत्यस्त्रतेजसा ॥ १०.१५.३ ॥
ଏହି ପରମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାହୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପକର୍ମା ଦ୍ରୌଣି ନିଶ୍ଚୟ ଅସ୍ତ୍ରତେଜ ଦ୍ୱାରା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ କରିବେ।
10.15.4
यदत्र हितमस्माकं लोकानां चैव सर्वथा ।
भवन्तौ देवसङ्काशौ तथा सम्मन्तुमर्हतः ॥ १०.१५.४ ॥
ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ଯାହା ସର୍ବଥା ହିତକର, ଦେବତୁଲ୍ୟ ଆପଣ ଦୁହେଁ ତାହାରି ସମ୍ମତି ଦେବା ଉଚିତ।
10.15.5
इत्युक्त्वा सञ्जहारास्त्रं पुनरेव धनञ्जयः ।
संहारो दुष्करस्स्य देवैरपि हि संयुगे ॥ १०.१५.५ ॥
ଏହା କହି ଧନଞ୍ଜୟ ପୁଣି ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାହାର କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରର ସଂହାର ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର।
10.15.6
विसृष्टस्य रणे तस्य परमास्त्रस्य सङ्ग्रहे ।
अशक्तः पाण्डवादन्यः साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १०.१५.६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ପରମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି — ସାକ୍ଷାତ୍ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
10.15.7
ब्रह्मतेजोद्भवं तद्धि विसृष्टमकृतात्मना ।
न शक्यमावर्तयितुं ब्रह्मचर्यव्रतादृते ॥ १०.१५.७ ॥
ବ୍ରହ୍ମତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସେ ଅସ୍ତ୍ର, ଅସଂଯତ ଆତ୍ମାବାଲା ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ; ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରତ ବିନା ତାହା ଫେରାଇ ନିଆଯାଇ ନ ପାରେ।
10.15.8
अचीर्णब्रह्मचर्यो यः सृष्ट्वाऽऽवर्यते पुनः ।
तदस्त्रं सानुबन्धस्य मूर्धानं तस्य कृन्तति ॥ १०.१५.८ ॥
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିନାହିଁ, ସେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପୁଣି ଫେରାଇ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତାହା ତା'ର ହିଁ ମସ୍ତକ କାଟି ଦିଏ।
10.15.9
ब्रह्मचारी व्रती चापि दुरवापमवाप्य तत् ।
परमव्यसनार्तोऽपि नार्जुनोऽस्त्रं व्यमुञ्चत ॥ १०.१५.९ ॥
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ବ୍ରତଧାରୀ ହୋଇ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପାଇବା ଦୁର୍ଲଭ; ପରମ ସଙ୍କଟରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ ନାହିଁ।
10.15.10
सत्यव्रतधरः शूरो ब्रह्मचारी च पाण्डवः ।
गुरुवर्ती च तेनास्त्रं सञ्जहारार्जुनः पुनः ॥ १०.१५.१० ॥
ସତ୍ୟବ୍ରତଧାରୀ, ବୀର, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ପାଣ୍ଡବ ଓ ଗୁରୁସେବୀ ଅର୍ଜୁନ ସେହି କାରଣରୁ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟାହାର କଲେ।
10.15.11
द्रौणिरप्यथ सम्प्रेभ्य सोऽन्तरा तावृषी स्थितौ ।
न शशाक पुनर्घोरमस्त्रं संहर्तुमोजसा ॥ १०.१५.११ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେହି ଦୁଇ ଋଷିଙ୍କ ମଝିରେ ଠିଆ ହୋଇ ନିଜ ବଳରେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
10.15.12
अशक्तः प्रतिसंहारे परमास्त्रस्य संयुगे ।
द्रौणिर्दीनमना राजन्द्वैपायनमभाषत ॥ १०.१५.१२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ପରମ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ଦୀନମନା ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ କହିଲେ।
10.15.13
उत्तमव्यसनार्तेन प्राणत्राणमभीप्सुना ।
मयैतदस्त्रमुत्सृष्टं भीमसेनभयान्मुने ॥ १०.१५.१३ ॥
ଉତ୍ତମ ସଙ୍କଟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛାରେ, ଭୀମସେନଙ୍କ ଭୟରେ ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲି, ହେ ମୁନି।
10.15.14
अधर्मश्च कृतोऽनेन धार्तराष्ट्रं जिघांसता ।
मिथ्याचारेण भगवन्भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.१५.१४ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଭୀମସେନ ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣରେ ଅଧର୍ମ କରିଛନ୍ତି।
10.15.15
अतः सृष्टमिदं ब्रह्मन्मयाऽस्त्रमकृतात्मना ।
तस्य भूयोऽपि संहारं कर्तुं नाहमिहोत्सहे ॥ १०.१५.१५ ॥
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅସଂଯମୀ ମନର ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଛି; ଏହାକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇବାରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
10.15.16
निसृष्टं हि मया दिव्यमेतदस्त्रं दुरासदम् ।
अपाण्डवायेति मुने वह्नितेजोऽनुमन्त्र्य वै ॥ १०.१५.१६ ॥
ହେ ମୁନି, ଅଗ୍ନିତେଜକୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରି, 'ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ' ବୋଲି ମୁଁ ଏହି ଦୁର୍ଧର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଛି।
10.15.17
तदिदं पाण्डवेयानामन्तायैवाभिसंहितम् ।
अद्य पाण्डुसुतान्सर्वाञ्जीविताद्वंशयिष्यति ॥ १०.१५.१७ ॥
ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ହିଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି; ଆଜି ଏହା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜୀବନରୁ ବଂଶହୀନ କରିବ।
10.15.18
कृतं पापमिदं ब्रह्मन्रोषाविष्टेन चेतसा ।
वधमाशास्य पार्थानां मयास्त्रं सृजता रणे ॥ १०.१५.१८ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ, ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବଧ କାମନା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଏହି ପାପ କରିଛି।
10.15.19
व्यास उवाच ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरस्तात विद्वान्पार्थो धनञ्जयः।
उत्सृष्टवानहिंसार्थं न रोषेण तवाहवे ॥ १०.१५.१९ ॥
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ହେ ତାତ, ଜ୍ଞାନୀ ପାର୍ଥ ଧନଞ୍ଜୟ ଅହିଂସା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ପ୍ରତି ରାଗରେ ନୁହେଁ।
10.15.20
अस्त्रमस्त्रेण तु रमे तव संशमयिष्यता ।
विसृष्टमर्जुनेनेदं पुनश्च प्रतिसंहृतम् ॥ १०.१५.२० ॥
ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଅସ୍ତ୍ରରେ ହିଁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲି; ଅର୍ଜୁନ ଏହା ଛାଡ଼ି ପୁଣି ଫେରାଇ ନେଲେ।
10.15.21
ब्रह्मास्त्रमप्यवाप्यैतदुपदेशात्पितुस्तव ।
क्षत्रधर्मान्महाबाहुर्नाकम्पत धनञ्जयः ॥ १०.१५.२१ ॥
ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଉପଦେଶରୁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପାଇ ମଧ୍ୟ ମହାବାହୁ ଧନଞ୍ଜୟ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମରୁ ବିଚଳିତ ହୋଇ ନଥିଲେ।
10.15.22
एवं धृतिमतः साधोः सर्वास्त्रविदुषः सतः ।
सभ्रातृबन्धोः कस्मात्त्वं वधमस्य चिकीर्षसि ॥ १०.१५.२२ ॥
ଏପରି ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ, ସାଧୁ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା, ସତ୍ପୁରୁଷ ଏବଂ ଭାଇ-ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଲୋକକୁ ତୁମେ କାହିଁକି ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?
10.15.23
अस्त्रं ब्रह्मशिरो यत्र परमास्त्रेण वध्यते ।
समा द्वादश पर्जन्यस्तद्राष्ट्रं नाभिवर्षति ॥ १०.१५.२३ ॥
ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ର ପରମାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରତିହତ ହୁଏ, ସେଠାରେ ବାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମେଘ ସେହି ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ବର୍ଷା କରେ ନାହିଁ।
10.15.24
एतदर्थं महाबाहुः शक्तिमानपि पाण्डवः ।
न विहन्यात्तदस्त्रं तु प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १०.१५.२४ ॥
ଏହି କାରଣରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମହାବାହୁ ପାଣ୍ଡବ ପ୍ରଜାଙ୍କ ହିତ ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରହାର କରିବେ ନାହିଁ।
10.15.25
पाण्डवास्त्वं च राष्ट्रं च सदा संरक्ष्यमेव नः ।
तस्मात्संहर दिव्यं त्वमस्त्रमेन्महाभुज ॥ १०.१५.२५ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ଏହି ରାଷ୍ଟ୍ର ସର୍ବଦା ଆମ ଦ୍ୱାରା ସଂରକ୍ଷଣୀୟ। ଅତଏବ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାହାର କର।
10.15.26
अरोषस्तव चैवास्तु पार्थाः सन्तु निरामयाः ।
न ह्यधर्मेण राजर्षिः पाण्डवो जेतुमिच्छति। ॥ १०.१५.२६ ॥
ତୁମର କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ ହେଉ, ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସୁସ୍ଥ ରୁହନ୍ତୁ। ରାଜର୍ଷି ପାଣ୍ଡବ ଅଧର୍ମରେ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
10.15.27
मणिं चैव प्रयच्छाद्य यस्ते शिरसि तिष्ठति ।
एतदादाय ते प्रामान्प्रतिदास्यन्ति पाण्डवाः ॥ १०.१५.२७ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ ମସ୍ତକରେ ଥିବା ସେହି ମଣି ଦିଅ। ତାହା ନେଇ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମକୁ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକ ଫେରାଇ ଦେବେ।
10.15.28
पाण्डवैर्यानि रत्नानि यच्चान्यत्कौरवैर्धनम् ।
अवाप्तमिह तेभ्योऽयं मणिर्मम विशिष्यते ॥ १०.१५.२८ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଓ କୌରବଙ୍କ ଠାରୁ ଏଠାରେ ଯାହା ରତ୍ନ ଓ ଧନ ମିଳିଛି, ତାହାଠାରୁ ମୋର ଏହି ମଣି ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
10.15.29
यमाबध्य भयं नास्ति शस्त्रव्याधिक्षुधाश्रयम् ।
देवेभ्यो दानवेभ्यो वा नागेभ्यो वा कथञ्चन ॥ १०.१५.२९ ॥
ଯାହା ବାନ୍ଧିଲେ ଅସ୍ତ୍ର, ରୋଗ ଓ କ୍ଷୁଧାର ଭୟ ରହେ ନାହିଁ; ଦେବତା, ଦାନବ କିମ୍ବା ନାଗମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଭୟ ନାହିଁ।
10.15.30
न च रक्षोगणभयं न तस्करभयं तथा ।
एवंवीर्यो मणिरयं न मे त्याज्यः कथञ्चन ॥ १०.१५.३० ॥
ରାକ୍ଷସ ଦଳର ଭୟ ନାହିଁ, ଚୋରଙ୍କ ଭୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ମଣିକୁ ମୁଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତ୍ୟାଗ କରିବି ନାହିଁ।
10.15.31
यत्तु मे भगवानाह तन्मे कार्यमनन्तरम् ।
अयं मणिरयं चाहमिषीका तु पतिष्यति।
गर्भेषु पाण्डुपुत्राणामुत्रायास्तथोदरे ॥ १०.१५.३१ ॥
ଭଗବାନ ଯାହା କହିଲେ, ତାହା ଏବେ ମୋ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ଏହି ମଣିରତ୍ନ ଓ ମୋ ବାଣ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଏବଂ ଉତ୍ତରାଙ୍କ ଉଦରରେ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିବ।
10.15.32
प्राह द्रोणसुतं तत्र व्यासः परमदुर्मनाः ॥ १०.१५.३२ ॥
ସେଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ବ୍ୟାସ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
10.15.33
एवं कुरु न चान्यत्र बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
गर्भेषु पाण्डवेयानां विसृज्यैतदुपारम ॥ १०.१५.३३ ॥
ଏହିପରି କର, ଅନ୍ୟ କିଛିରେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ ନାହିଁ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ ଉପରେ ଏହା ଛାଡ଼ି ନିବୃତ୍ତ ହୁଅ।
10.15.34
तमुवाच हृषीकेशः पाण्डवानां हिते मतः ।
भविष्यमेकमुत्सृज्य गर्भेष्वस्त्रं निपात्यताम् ॥ १०.१५.३४ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ହିତରେ ଥିବା ହୃଷୀକେଶ ତାହାକୁ କହିଲେ: ଭବିଷ୍ୟତର ଗୋଟିଏ ଛାଡ଼ି ଗର୍ଭ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ ହେଉ।
10.15.35
अहमेनं ददाम्येषां पिण्डदं कीर्तिवर्धनम् ।
राजर्षिं पुण्यकर्माणमनेकक्रतुयाजिनम् ॥ १०.१५.३५ ॥
ମୁଁ ଏହାକୁ ଏମାନଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାତା, କୀର୍ତ୍ତିବର୍ଦ୍ଧକ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମା, ବହୁ ଯଜ୍ଞକାରୀ ରାଜର୍ଷି ରୂପେ ଦିଏ।
10.15.36
एवं कुरु न चान्या ते बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
आगर्भात्पाण्डवेयानां कृत्वा पातं विनङ्क्ष्यति ॥ १०.१५.३६ ॥
ଏହିପରି କର, ତୁମର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବୁଦ୍ଧି ନ ହେଉ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ହିଁ ପତନ ଘଟାଇ ସେ ବିନଷ୍ଟ ହେବ।
10.15.37
एवं ब्रुवाणं गोविन्दं वृषभं सर्वसात्वताम् ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धः प्रत्युवाचेदमुत्तरम् ॥ १०.१५.३७ ॥
ଏପରି କହୁଥିବା ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ଷଣ୍ଢ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ଏହି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
10.15.38
नैतदेवं यदात्थ त्वं पक्षपातेन केशव ।
वचनात्पुण्डरीकाक्ष तव मद्वाक्यमन्यथा ॥ १०.१५.३८ ॥
ହେ କେଶବ, ତୁମେ ପକ୍ଷପାତରୁ ଯାହା କହୁଛ, ତାହା ଏପରି ନୁହେଁ। ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ତୁମ ବାକ୍ୟରେ ମୋ ବାକ୍ୟ ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
10.15.39
पतिष्यत्येतदस्त्रं वै गर्भे तस्या मयोद्यतम् ।
विराटदुहितुः कृष्ण यं त्वं रक्षितुमर्हसि ॥ १०.१५.३९ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୟୁକ୍ତ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ବିରାଟକନ୍ୟାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପଡ଼ିବ। ହେ କୃଷ୍ଣ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
10.15.40
अमोघः परमास्त्रस्य पातस्त्वद्य भविष्यति ।
अभिमन्योः सृजैषीकां गर्भस्थः शाम्यतां शिशुः ॥ १०.१५.४० ॥
ଆଜି ପରମାସ୍ତ୍ରର ପତନ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ ନାହିଁ। ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ବାଣ ଛାଡ଼; ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ଶାନ୍ତ ହେଉ।
10.15.41
अहमेनं मृतं जातं जीवयिष्यामि बालकम् ।
स तु गर्भो मृतो जातो दीर्घमायुरवाप्स्यति ॥ १०.१५.४१ ॥
ମରି ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ବାଳକକୁ ମୁଁ ଜୀବିତ କରିବି। ସେ ଗର୍ଭ ମରି ଜନ୍ମିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇବ।
10.15.42
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं द्रोणपुत्रः स्मयन्निव ।
यद्यस्त्रदग्धं गोविन्द जीवयस्येवमस्त्विति ॥ १०.१५.४२ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ହସୁଥିବା ପରି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: 'ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦଗ୍ଧକୁ ଯଦି ତୁମେ ଜୀବିତ କର, ତେବେ ତାହା ହେଉ।'
10.15.43
ततः परममस्त्रं तु द्रौणिरुद्यतमाहवे ।
द्वैपायनमनादृत्य गर्भेषु प्रमुमोच ह ॥ १०.१५.४३ ॥
ତେବେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଠାଇଥିବା ପରମ ଅସ୍ତ୍ରକୁ, ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ (ବ୍ୟାସଙ୍କୁ) ଅବହେଳା କରି, ଗର୍ଭ ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।