Mahābhārata · Adhyāya 10.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.15.1
दृष्टैव मुनिशार्दूलौ तावग्निसमतेजसौ ।
गाण्डीवधन्वा सञ्चिन्त्य प्राप्तकालं महारथः।
सञ्जहार शरं दिव्यं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ १०.१५.१ ॥
Als Dhanañjaya, der große Wagenkämpfer mit dem Gāṇḍīva-Bogen, die beiden besten Weisen sah, deren Glanz dem des Feuers gleicht, erwog er, dass die Zeit gekommen war, und zog hastig den göttlichen Pfeil zurück.
10.15.2
उवाच वचनं श्रेष्ठस्तावृषी प्राञ्जलिस्तदा ।
प्रमुक्तमस्त्रमस्त्रेण शाम्यतामिति वै मया ॥ १०.१५.२ ॥
Da sprachen die beiden trefflichen Weisen mit gefalteten Händen diese Worte: "Möge diese von mir abgeschossene Waffe durch eine Waffe besänftigt werden."
10.15.3
संहृते परमास्त्रेऽस्मिन्सर्वानस्मानशेषतः ।
पापकर्मा ध्रुवं द्रौणिः प्रधक्ष्यत्यस्त्रतेजसा ॥ १०.१५.३ ॥
Auch wenn diese höchste Waffe zurückgezogen ist, wird der sündhafte Sohn Droṇas uns alle sicherlich vollständig verbrennen, mit dem Glanz seiner Waffe.
10.15.4
यदत्र हितमस्माकं लोकानां चैव सर्वथा ।
भवन्तौ देवसङ्काशौ तथा सम्मन्तुमर्हतः ॥ १०.१५.४ ॥
Was hier in jeder Hinsicht heilsam ist für uns und für alle Welten, dem solltet ihr beide, den Göttern gleich, zustimmen.
10.15.5
इत्युक्त्वा सञ्जहारास्त्रं पुनरेव धनञ्जयः ।
संहारो दुष्करस्स्य देवैरपि हि संयुगे ॥ १०.१५.५ ॥
Nach diesen Worten zog Dhanañjaya die Waffe erneut zurück. Im Kampf ist das Zurücknehmen dieser Waffe selbst für die Götter schwierig.
10.15.6
विसृष्टस्य रणे तस्य परमास्त्रस्य सङ्ग्रहे ।
अशक्तः पाण्डवादन्यः साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १०.१५.६ ॥
Im Kampf ist außer dem Pāṇḍava niemand imstande, jene höchste, einmal abgeschossene Waffe zurückzunehmen, nicht einmal Indra, der Hundertopferer selbst.
10.15.7
ब्रह्मतेजोद्भवं तद्धि विसृष्टमकृतात्मना ।
न शक्यमावर्तयितुं ब्रह्मचर्यव्रतादृते ॥ १०.१५.७ ॥
Jene Waffe, aus dem Glanz Brahmans geboren und von einem Ungezügelten abgeschossen, kann nur durch das Gelübde der Keuschheit und Zucht des brahmacarya zurückgerufen werden.
10.15.8
अचीर्णब्रह्मचर्यो यः सृष्ट्वाऽऽवर्यते पुनः ।
तदस्त्रं सानुबन्धस्य मूर्धानं तस्य कृन्तति ॥ १०.१५.८ ॥
Wer das brahmacarya nicht geübt hat und jene Waffe, nachdem er sie abgeschossen hat, wieder zurückruft, dem schlägt die Waffe mit ihren Folgen den eigenen Kopf ab.
10.15.9
ब्रह्मचारी व्रती चापि दुरवापमवाप्य तत् ।
परमव्यसनार्तोऽपि नार्जुनोऽस्त्रं व्यमुञ्चत ॥ १०.१५.९ ॥
Obwohl er ein Brahmacārin und Gelübdehalter war und jene schwer zu erlangende Waffe besaß, hat Arjuna sie selbst in höchster Not nicht abgeschossen.
10.15.10
सत्यव्रतधरः शूरो ब्रह्मचारी च पाण्डवः ।
गुरुवर्ती च तेनास्त्रं सञ्जहारार्जुनः पुनः ॥ १०.१५.१० ॥
Arjuna, Hüter des Wahrheitsgelübdes, Held, Brahmacārin, Pāṇḍava und dem Lehrer gehorsam, zog eben dadurch jene Waffe wieder zurück.
10.15.11
द्रौणिरप्यथ सम्प्रेभ्य सोऽन्तरा तावृषी स्थितौ ।
न शशाक पुनर्घोरमस्त्रं संहर्तुमोजसा ॥ १०.१५.११ ॥
Auch der Sohn Droṇas, zwischen jenen beiden Weisen stehend, vermochte mit seiner Kraft jene furchtbare Waffe nicht wieder zurückzuziehen.
10.15.12
अशक्तः प्रतिसंहारे परमास्त्रस्य संयुगे ।
द्रौणिर्दीनमना राजन्द्वैपायनमभाषत ॥ १०.१५.१२ ॥
Der Sohn Droṇas, unfähig, jene höchste Waffe im Kampf zurückzuziehen, niedergeschlagenen Gemütes, sprach, o König, zu Dvaipāyana.
10.15.13
उत्तमव्यसनार्तेन प्राणत्राणमभीप्सुना ।
मयैतदस्त्रमुत्सृष्टं भीमसेनभयान्मुने ॥ १०.१५.१३ ॥
Von einem höchsten Unglück gequält und das Leben zu retten begehrend, schleuderte ich diese Waffe aus Furcht vor Bhīmasena, o Weiser.
10.15.14
अधर्मश्च कृतोऽनेन धार्तराष्ट्रं जिघांसता ।
मिथ्याचारेण भगवन्भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.१५.१४ ॥
O Ehrwürdiger, im Kampf, begierig, den Sohn Dhṛtarāṣṭras zu töten, beging Bhīmasena durch falsches Verhalten Unrecht.
10.15.15
अतः सृष्टमिदं ब्रह्मन्मयाऽस्त्रमकृतात्मना ।
तस्य भूयोऽपि संहारं कर्तुं नाहमिहोत्सहे ॥ १०.१५.१५ ॥
Daher, o Brahmane, habe ich, des ungezügelten Geistes, diese Waffe losgelassen; ich bin nicht imstande, sie hier wieder zurückzuziehen.
10.15.16
निसृष्टं हि मया दिव्यमेतदस्त्रं दुरासदम् ।
अपाण्डवायेति मुने वह्नितेजोऽनुमन्त्र्य वै ॥ १०.१५.१६ ॥
Denn ich schleuderte diese göttliche, schwer abzuwehrende Waffe, mit den Worten »gegen die Pāṇḍavas«, o Weiser, nachdem ich den Glanz des Feuers durch Mantra beschworen hatte.
10.15.17
तदिदं पाण्डवेयानामन्तायैवाभिसंहितम् ।
अद्य पाण्डुसुतान्सर्वाञ्जीविताद्वंशयिष्यति ॥ १०.१५.१७ ॥
Diese Waffe wurde eben zur Vernichtung der Söhne Pāṇḍus gerichtet; heute wird sie alle Söhne Pāṇḍus ihres Lebens und ihrer Nachkommenschaft berauben.
10.15.18
कृतं पापमिदं ब्रह्मन्रोषाविष्टेन चेतसा ।
वधमाशास्य पार्थानां मयास्त्रं सृजता रणे ॥ १०.१५.१८ ॥
O Brahmane, diese sündhafte Tat habe ich begangen, von Zorn im Geist erfüllt, die Vernichtung der Söhne Pṛthās begehrend, indem ich im Kampf die Waffe schleuderte.
10.15.19
व्यास उवाच ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरस्तात विद्वान्पार्थो धनञ्जयः।
उत्सृष्टवानहिंसार्थं न रोषेण तवाहवे ॥ १०.१५.१९ ॥
Vyāsa sprach: Lieber Sohn, der wissende Pārtha Dhanañjaya schoss die Brahmaśiras-Waffe um der Gewaltlosigkeit willen ab, nicht aus Zorn auf dich im Kampf.
10.15.20
अस्त्रमस्त्रेण तु रमे तव संशमयिष्यता ।
विसृष्टमर्जुनेनेदं पुनश्च प्रतिसंहृतम् ॥ १०.१५.२० ॥
Ich war zufrieden mit dir, der du eine Waffe durch eine Waffe besänftigen wolltest; Arjuna schoss sie ab und zog sie dann wieder zurück.
10.15.21
ब्रह्मास्त्रमप्यवाप्यैतदुपदेशात्पितुस्तव ।
क्षत्रधर्मान्महाबाहुर्नाकम्पत धनञ्जयः ॥ १०.१५.२१ ॥
Obwohl er diese Brahma-Waffe durch die Unterweisung deines Vaters erlangt hatte, wankte der starkarmige Dhanañjaya nicht von der Pflicht eines Kriegers.
10.15.22
एवं धृतिमतः साधोः सर्वास्त्रविदुषः सतः ।
सभ्रातृबन्धोः कस्मात्त्वं वधमस्य चिकीर्षसि ॥ १०.१५.२२ ॥
Warum willst du ihn töten, den standhaften, rechtschaffenen, guten Mann, der alle Waffen kennt und bei seinen Brüdern und Verwandten ist?
10.15.23
अस्त्रं ब्रह्मशिरो यत्र परमास्त्रेण वध्यते ।
समा द्वादश पर्जन्यस्तद्राष्ट्रं नाभिवर्षति ॥ १०.१५.२३ ॥
Wo die Brahmaśiras-Waffe durch die höchste Waffe niedergeworfen wird, regnet die Regenwolke zwölf Jahre lang nicht über jenem Reich.
10.15.24
एतदर्थं महाबाहुः शक्तिमानपि पाण्डवः ।
न विहन्यात्तदस्त्रं तु प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १०.१५.२४ ॥
Aus diesem Grund würde der starkarmige Pāṇḍava, obwohl er dazu fähig ist, jene Waffe nicht treffen, aus dem Wunsch, dem Volk zu nützen.
10.15.25
पाण्डवास्त्वं च राष्ट्रं च सदा संरक्ष्यमेव नः ।
तस्मात्संहर दिव्यं त्वमस्त्रमेन्महाभुज ॥ १०.१५.२५ ॥
Die Pāṇḍavas und dieses Königreich müssen stets von uns beschützt werden. Darum, o Mahābhuja, zieh deine göttliche Waffe zurück.
10.15.26
अरोषस्तव चैवास्तु पार्थाः सन्तु निरामयाः ।
न ह्यधर्मेण राजर्षिः पाण्डवो जेतुमिच्छति। ॥ १०.१५.२६ ॥
Möge dein Zorn sich legen und die Söhne Pṛthās unversehrt bleiben. Der königliche Weise Pāṇḍava will nicht durch Unrecht siegen.
10.15.27
मणिं चैव प्रयच्छाद्य यस्ते शिरसि तिष्ठति ।
एतदादाय ते प्रामान्प्रतिदास्यन्ति पाण्डवाः ॥ १०.१५.२७ ॥
Gib nun das Juwel, das auf deinem Haupte ruht; nehmen es, werden die Pāṇḍavas dir die Dörfer zurückgeben.
10.15.28
पाण्डवैर्यानि रत्नानि यच्चान्यत्कौरवैर्धनम् ।
अवाप्तमिह तेभ्योऽयं मणिर्मम विशिष्यते ॥ १०.१५.२८ ॥
Die Juwelen und Reichtümer, die hier von den Pāṇḍavas und den Kauravas erlangt wurden — mein Juwel übertrifft sie alle.
10.15.29
यमाबध्य भयं नास्ति शस्त्रव्याधिक्षुधाश्रयम् ।
देवेभ्यो दानवेभ्यो वा नागेभ्यो वा कथञ्चन ॥ १०.१५.२९ ॥
Wer sie angebunden trägt, hat keine Furcht vor Waffen, Krankheit oder Hunger — weder vor Göttern, noch vor Dämonen, noch vor Schlangen, auf keinerlei Weise.
10.15.30
न च रक्षोगणभयं न तस्करभयं तथा ।
एवंवीर्यो मणिरयं न मे त्याज्यः कथञ्चन ॥ १०.१५.३० ॥
Keine Furcht vor den Scharen der Rākṣasas, ebenso wenig vor Dieben. Dieses Juwel von solcher Kraft darf ich keinesfalls aufgeben.
10.15.31
यत्तु मे भगवानाह तन्मे कार्यमनन्तरम् ।
अयं मणिरयं चाहमिषीका तु पतिष्यति।
गर्भेषु पाण्डुपुत्राणामुत्रायास्तथोदरे ॥ १०.१५.३१ ॥
Was der Ehrwürdige gesagt hat, muss sogleich getan werden: dieses Juwel und mein Pfeil werden in die Leiber der Söhne Pāṇḍus fallen, ebenso in den Leib Uttarās.
10.15.32
प्राह द्रोणसुतं तत्र व्यासः परमदुर्मनाः ॥ १०.१५.३२ ॥
Dort sprach Vyāsa, tief betrübt, zum Sohn Droṇas.
10.15.33
एवं कुरु न चान्यत्र बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
गर्भेषु पाण्डवेयानां विसृज्यैतदुपारम ॥ १०.१५.३३ ॥
Tu so, und richte deinen Sinn auf nichts anderes; gib dies gegen die Leiber der Pāṇḍavas auf und lass ab.
10.15.34
तमुवाच हृषीकेशः पाण्डवानां हिते मतः ।
भविष्यमेकमुत्सृज्य गर्भेष्वस्त्रं निपात्यताम् ॥ १०.१५.३४ ॥
Hṛṣīkeśa, der das Wohl der Pāṇḍavas wollte, sprach zu ihm: Lass einen der künftigen beiseite, und möge die Waffe auf die Leiber geworfen werden.
10.15.35
अहमेनं ददाम्येषां पिण्डदं कीर्तिवर्धनम् ।
राजर्षिं पुण्यकर्माणमनेकक्रतुयाजिनम् ॥ १०.१५.३५ ॥
Ich gebe ihn ihnen als den, der den Totenkuchen darbringt, ihren Ruhm mehrt, einen königlichen Weisen verdienstvoller Taten, der viele Opfer vollzogen hat.
10.15.36
एवं कुरु न चान्या ते बुद्धिः कार्या कथञ्चन ।
आगर्भात्पाण्डवेयानां कृत्वा पातं विनङ्क्ष्यति ॥ १०.१५.३६ ॥
Tu so, und möge dir nie eine andere Absicht kommen; schon aus dem Leib der Pāṇḍavas, indem er den Fall verursacht hat, wird er zugrunde gehen.
10.15.37
एवं ब्रुवाणं गोविन्दं वृषभं सर्वसात्वताम् ।
द्रौणिः परमसङ्क्रुद्धः प्रत्युवाचेदमुत्तरम् ॥ १०.१५.३७ ॥
Als Govinda, der Stier aller Sātvata, so sprach, antwortete der Sohn Droṇas, aufs Äußerste erzürnt, mit dieser Erwiderung.
10.15.38
नैतदेवं यदात्थ त्वं पक्षपातेन केशव ।
वचनात्पुण्डरीकाक्ष तव मद्वाक्यमन्यथा ॥ १०.१५.३८ ॥
Es ist nicht so, wie du es aus Parteilichkeit sagst, o Keśava. O Lotusäugiger, meine Rede wird durch deine Worte nicht anders werden.
10.15.39
पतिष्यत्येतदस्त्रं वै गर्भे तस्या मयोद्यतम् ।
विराटदुहितुः कृष्ण यं त्वं रक्षितुमर्हसि ॥ १०.१५.३९ ॥
Diese von mir abgeschossene Waffe wird gewiss in den Schoß der Tochter Virāṭas fallen, o Kṛṣṇa, die du zu beschützen hast.
10.15.40
अमोघः परमास्त्रस्य पातस्त्वद्य भविष्यति ।
अभिमन्योः सृजैषीकां गर्भस्थः शाम्यतां शिशुः ॥ १०.१५.४० ॥
Heute wird der Fall der höchsten Waffe durch dich nicht vergeblich sein. Schieße einen Pfeil für Abhimanyu ab, damit das Kind im Schoß zur Ruhe kommt.
10.15.41
अहमेनं मृतं जातं जीवयिष्यामि बालकम् ।
स तु गर्भो मृतो जातो दीर्घमायुरवाप्स्यति ॥ १०.१५.४१ ॥
Ich werde dieses tot geborene Kind wieder zum Leben erwecken. Und jener Embryo, obwohl tot geboren, wird ein langes Leben erlangen.
10.15.42
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं द्रोणपुत्रः स्मयन्निव ।
यद्यस्त्रदग्धं गोविन्द जीवयस्येवमस्त्विति ॥ १०.१५.४२ ॥
So angesprochen, antwortete ihm der Sohn Droṇas, gleichsam lächelnd: „O Govinda, wenn du das vom Geschoss Verbrannte wieder belebst, so sei es.“
10.15.43
ततः परममस्त्रं तु द्रौणिरुद्यतमाहवे ।
द्वैपायनमनादृत्य गर्भेषु प्रमुमोच ह ॥ १०.१५.४३ ॥
Da schleuderte der Sohn Droṇas, Dvaipāyana (Vyāsa) missachtend, im Kampf die höchste Waffe, die er gegen die Schöße erhoben hatte.