مهابهاراتا · أدهيايا 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
فعلم هريشيكيشا ذلك، وقد جرّه صاحب الفعل الآثم، فمسرورًا قال حينئذ هذا القول لدراوني.
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
فلما رأى ابنة فيراتا، كنة أرجونا حامل قوس الغانديفا، التي كانت قد ذهبت من قبل إلى أوبابلافيا، قال الصادق للبراهمن.
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
حين يُستنزف الكورو سيُولد لك ابن؛ وهذا سيكون صفة بَريكشيت لمن في الرحم.
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
سيتحقق قول ذلك الصالح؛ فحقًا سيكون بينهم بَريكشيت، ابن يعيد إحياء النسل.
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
لكنّ جميع الحكماء يعدّونك جبانًا، آثمًا، مرتكبًا للذنب مرارًا، قاتلًا لحياة الأطفال.
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
فلتنل إذن ثمرة هذا الفعل الآثم؛ ثلاثة آلاف سنة تتجول في هذه الأرض.
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
لن تجد أبدًا صحبة في أي مكان ولا مع أحد، وستجوب البلدان في أماكن قفر بلا معين.
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
أيها الحقير، لن تسكن بين الناس؛ وتفوح منك رائحة القيح والدم، وستلجأ إلى الحصون والبراري الوعرة.
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
أيها الآثم، ستجوب الأرض وحدك زمنًا طويلًا؛ وإن بلغت الرشد ونلت دفاعة ديفافراتا (بهيشما)، فلن تنجو.
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
سيحصل ذلك البطل على جميع الأسلحة من كربا ومن ابن شاراداوات (درونا)؛ وبعد أن يتعلم الأسلحة العليا، سيثبت على عهد واجب المحاربين.
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
سيحفظ ذلك الصالح الأرض ستين عامًا؛ وبعد ذلك سيصبح ذو الذراعين القويتين ملكًا على الكورو.
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
أيها الفاسد التفكير، وإن أُحرق الملك المسمّى باريكشيت أمام عينيك بحرارة نار السلاح، فإنني سأعيده إلى الحياة.
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
انظر إلى قوة تقشفي وصدقي، أيها الأدنى بين الناس. لقد فعلت هذا الفعل القاسي متجاهلاً إيانا، فهذا سلوك برهمي انحرف إلى الظلم.
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
لذلك ستتحقق الكلمة العليا التي نطق بها ابن ديفاكي بمجرد أن تُرى. «اذهب، يا فاعل الأفعال الدنيئة»، قال.
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
أيها البرهمي، سأبقى هنا بين الناس معك. وليكن هذا المبارك، أفضل الرجال، صادق القول.
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
ثم أعطى ابن درونا الجوهرة للبانديفا ذوي النفوس العظيمة، ومضى إلى الغابة مكتئب النفس، وهم جميعا ينظرون.
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
وأدى البانديفا، الجديرون دائماً بالتوقير، التحية لأولئك الحكماء، وكذلك لكريشنا دفايبايانا وناراداً وبارفاتا.
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
أخذوا الجوهرة الفطرية لابن درونا، وركضوا بسرعة نحو درأوبدي، المرأة ذات النفس الرفيعة الصائمة.
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
ثم انطلق أولئك النمور بين الرجال، على خيول كريمة سريعة كالريح، مع الداشارهيين، نحو المعسكر مرة أخرى.
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
نزل أولئك الرماة العظام من عرباتهم مسرعين، فرأوا دراوبادي؛ بدت مبتهجة، أما هم أنفسهم فكانوا أشد حزنًا.
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
فدنوا منها، وهي خالية من الفرح ومثقلة بالحزن والأسى، ووقف الباندافيون حولها مع كيشافا.
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
ثم بإذن الملك، أعطى بهيمسينا العظيم القوة تلك الجوهرة الإلهية، وقال هذه الكلمات.
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
يا مباركة، هذه الجوهرة لكِ، وقاتل ابنك قد قُهر. ألقي عنكِ الحزن وانهضي، واذكري واجب المحارب.
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
يا جبانة، تذكّري الكلمات التي قلتِها عند رحيل فاسوديفا، حين كانت عيناه مثبتتين على طلب السلام، يا قاتلة عدو مادهو.
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
يا غوفيندا، ليس لي أزواج ولا أبناء ولا إخوة، ومع ذلك تلتمس السلام مع الملك.
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
لقد قلتِ كلمات قاسية لأفضل الرجال، كلمات تليق بواجب المحارب؛ وينبغي لكِ الآن أن تتذكّريها.
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
لقد قُتل دُرْيودهنا الآثم، عقبة المملكة، وشربتُ دم دُهشاسنا وهو يتلوّى.
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
لقد سُدِّد دَيْنُ العداوة؛ فمن أراد الكلام فلا يقله. وقد أُطلق سراح ابن درونا، رغم هزيمته، لكونه برهمانيًا ولاحترام مكانته.
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
أيتها الإلهة، لقد سقط مجده ولم يبقَ إلا جسده؛ فقد انفصل عن جوهرته، وسقط سلاحه على الأرض.
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
لقد نلتُ الإعفاء من الدَّين فحسب؛ فابن معلّمي كمعلّمي. وعلى الملك الطاهر أن يأخذ هذه الجوهرة ويضعها على رأسه.
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
فأخذها الملك حينئذ ووضعها على رأسه، بوصفها بقية من أستاذه، وبكلمة دراوبادي أيضاً.
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
ثم أشرق ذلك الملك الجليل حاملاً على رأسه تلك الجوهرة الإلهية الفاخرة، كجبل مع القمر.
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
ثم نهضت كريشنا ذات العقل الكريم، المكلومة بحزن أبنائها، وسأل ملك الدارما ذو الذراعين العظيمتين كريشنا أيضاً.