Mahābhārata · Adhyāya 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
Sabiéndolo, Hṛṣīkeśa, arrastrado por el de obras pecaminosas, regocijado, entonces dirigió estas palabras a Drauṇi.
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
Al ver a la hija de Virāṭa, nuera de Arjuna, el arquero del Gāṇḍīva, que antes había ido a Upaplavya, el veraz habló al brahmán.
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
Cuando los Kurus estén casi destruidos, nacerá un hijo tuyo; este será el ser Parikṣit del que está en el vientre.
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
La palabra de aquel justo se cumplirá; en verdad habrá entre ellos un Parikṣit, un hijo que restaurará de nuevo el linaje.
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
Pero todos los sabios te consideran un cobarde, un pecador, uno que comete pecado repetidamente, asesino de la vida de los niños.
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
Por tanto, obtén el fruto de esta obra pecaminosa; durante tres mil años vagarás por esta tierra.
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
Sin hallar nunca compañía en ningún lugar ni con nadie, vagarás por países y lugares desiertos, sin ayuda.
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
Miserable, no habitarás entre la gente; oliendo a pus y sangre, buscarás refugio en fortalezas y en selvas inaccesibles.
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
Pecador, vagarás solo por la tierra durante mucho tiempo; alcanzada la edad y obtenido Devavrata (Bhīṣma), no serás salvado.
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
El héroe obtendrá todas las armas de Kṛpa y del hijo de Śaradvat (Droṇa); habiendo aprendido las armas supremas, permanecerá firme en el voto del deber guerrero.
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
Ese justo protegerá la tierra durante sesenta años; después de esto, el de brazos poderosos será rey de los Kurus.
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
Mal pensado, aunque el rey llamado Parikṣit sea quemado por el fuego del poder de tu arma mientras miras, yo lo devolveré a la vida.
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
Contempla el poder de mi austeridad y de mi verdad, oh más vil de los hombres. Despreciándonos, has cometido esta cruel acción; esta es la conducta de un brahmán que se ha entregado a la injusticia.
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
Por eso, la suprema palabra que pronunció el hijo de Devakī se cumplirá desde el momento en que te vean. «Vete, tú que haces obras viles», dijo.
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
Oh brahmán, permaneceré aquí entre los hombres junto contigo. Que este bienaventurado, el mejor de los hombres, sea veraz en sus palabras.
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
Entonces el hijo de Droṇa, habiendo entregado la joya a los magnánimos Pāṇḍavas, se marchó al bosque, abatido, mientras todos lo miraban.
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
Y los Pāṇḍavas, siempre dignos de honor, saludaron a aquellos sabios, y también a Kṛṣṇa Dvaipāyana, a Nārada y a Parvata.
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
Tomando la joya innata del hijo de Droṇa, corrieron rápidamente hacia Draupadī, la magnánima que estaba en ayuno.
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
Entonces aquellos tigres entre los hombres, con excelentes caballos veloces como el viento, junto con los Dāśārhas, volvieron de nuevo hacia el campamento.
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
Tras descender de sus carros con prisa, los grandes guerreros vieron a Draupadī; ella parecía alegre, pero ellos mismos estaban mucho más afligidos.
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
Acercándose a ella, sin alegría y llena de dolor y pesar, los Pāṇḍavas se pusieron a su alrededor junto con Keśava.
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
Entonces, con permiso del rey, el poderoso Bhīmasena le entregó aquella joya divina y pronunció estas palabras.
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
Oh afortunada, esta joya es tuya, y el asesino de tu hijo ha sido vencido. Desecha el dolor, levántate y recuerda el deber del guerrero.
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
Oh tímida, recuerda las palabras que pronunciaste en la partida de Vāsudeva, cuando su mirada estaba fija en buscar la paz, oh enemiga de Madhu.
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
Oh Govinda, no tengo esposos, ni hijos, ni hermanos; y sin embargo buscas la paz con el rey.
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
Has pronunciado palabras duras al mejor de los hombres, palabras acordes con el deber del guerrero; ahora debes recordarlas.
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
Duryodhana, el pecador obstáculo para el reino, ha sido muerto, y yo bebí la sangre de Duḥśāsana mientras él se retorcía.
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
La deuda de enemistad ha sido saldada; quienes quieran hablar no deberían decirlo. El hijo de Droṇa, aunque vencido, fue liberado por su condición de brahmán y por respeto.
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
Oh diosa, su gloria ha caído y solo queda su cuerpo; fue separado de su joya y su arma cayó al suelo.
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
Solo he alcanzado la liberación de la deuda; el hijo de mi maestro es como mi maestro. Que el rey sin pecado tome esta joya y la lleve sobre su cabeza.
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
Tomándola, el rey entonces la colocó sobre su cabeza, como resto de su maestro, y también por la palabra de Draupadī.
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
Entonces el poderoso rey, llevando sobre su cabeza aquella joya divina y excelente, resplandeció como una montaña con la luna.
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
Entonces Kṛṣṇā, la de noble mente, afligida por el dolor de sus hijos, se levantó; y el rey del dharma, de poderosos brazos, también interrogó a Kṛṣṇa.