മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
അതറിഞ്ഞ ഹൃഷീകേശൻ, പാപകർമ്മി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയവൻ, സന്തോഷത്തോടെ അപ്പോൾ ദ്രൗണിയോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
വിരാടന്റെ മകളെയും, ഗാണ്ഡീവധന്വാവായ അർജ്ജുനന്റെ മരുമകളെയും, മുമ്പ് ഉപപ്ലാവ്യത്തിലേക്ക് പോയവളെയും കണ്ട്, സത്യവാദി ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
കുരുക്കൾ ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടാകും; ഗർഭത്തിലുള്ളവന് ഇതുതന്നെയാണ് പരീക്ഷിത്ത് എന്ന പേര്.
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
ആ സാധുവിന്റെ ആ വാക്ക് സത്യമാകും; യഥാർത്ഥത്തിൽ അവർക്ക് വംശം വീണ്ടും നിലനിർത്തുന്ന പരീക്ഷിത്ത് എന്ന പുത്രൻ ഉണ്ടാകും.
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
എന്നാൽ നിന്നെ എല്ലാ ജ്ഞാനികളും ഭീരുവായും പാപിയായും, ആവർത്തിച്ച് പാപം ചെയ്യുന്നവനായും, ശിശുക്കളുടെ ജീവൻ കവർന്നവനായും അറിയുന്നു.
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
അതിനാൽ ഈ പാപകർമ്മത്തിന്റെ ഫലം നീ അനുഭവിക്കുക; മൂവായിരം വർഷം ഈ ഭൂമിയിൽ നീ അലയും.
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
നീ എവിടെയും ആരുമായും ഒരിക്കലും സൗഹൃദം നേടാതെ, തുണയില്ലാതെ, ജനവാസമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും നാടുകളിലും അലഞ്ഞുനടക്കും.
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
അധമാ, ജനങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ നിനക്ക് വാസമുണ്ടാകില്ല. ചീഴിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും ഗന്ധമുള്ളവനായി, ദുർഗമമായ കാടുകളെ നീ അഭയമാക്കും.
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
പാപിയേ, നീ ദീർഘകാലം ഒറ്റയ്ക്ക് ഭൂമിയിൽ അലയും. പ്രായമെത്തിയും ദേവവ്രതനെ (ഭീഷ്മനെ) നേടിയും നീ രക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല.
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
വീരനായ അവൻ കൃപനിൽനിന്നും ശാരദ്വതനിൽ (ദ്രോണനിൽ) നിന്നും എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും നേടും. പരമാസ്ത്രങ്ങൾ അറിഞ്ഞ്, ക്ഷത്രധർമ്മവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരനായിരിക്കും.
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ അവൻ അറുപത് വർഷം ഭൂമിയെ പരിപാലിച്ചു ഭരിക്കും. പിന്നീട് മഹാബാഹുവായ അവൻ കുരുരാജാവാകും.
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
ദുർബുദ്ധേ, നിന്റെ കണ്മുന്നിൽവച്ച് ആയുധാഗ്നിയുടെ തേജസ്സിൽ ദഹിച്ച പരിക്ഷിത് എന്ന രാജാവിനെ ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കും.
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
അധമനായവനേ, എന്റെ തപസ്സിന്റെയും സത്യത്തിന്റെയും ശക്തി കാണുക. ഞങ്ങളെ അവഗണിച്ച് നീ ഈ ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്തു; ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നിട്ടും അന്യായമാർഗ്ഗത്തിൽ നടന്ന നിന്റെ നടപ്പാണിത്.
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
അതിനാൽ ദേവകീപുത്രൻ പറഞ്ഞ ഉത്തമവാക്ക് നിന്റെ ദർശനത്തിൽ നിന്നുതന്നെ സംഭവിക്കും. ക്ഷുദ്രകർമ്മം ചെയ്തവനേ, പോകൂ എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം ഇവിടെ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഈ ഭഗവാനായ പുരുഷോത്തമൻ സത്യവാദിയായിരിക്കട്ടെ.
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
പിന്നെ ദ്രോണപുത്രൻ മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർക്ക് മണി നൽകി, മനസ്സ് ദുഃഖിതനായി, അവരെല്ലാവരും കാണ്ടുനിൽക്കെ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
എപ്പോഴും ആദരണീയരായ പാണ്ഡവർ ആ ഋഷിമാരെ വന്ദിച്ചു; കൃഷ്ണദ്വൈപായനനെയും നാരദനെയും പർവതനെയും വന്ദിച്ചു.
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
ദ്രോണപുത്രന്റെ സഹജമായ മണി എടുത്ത് അവർ വേഗത്തിൽ ഓടി, വ്രതത്തിലിരുന്ന മനസ്വിനിയായ ദ്രൗപദിയുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു.
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
അപ്പോൾ ആ പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാർ, കാറ്റിനു തുല്യമായ ഉത്തമ അശ്വങ്ങളോടെ, ദാശാർഹരോടു കൂടി വീണ്ടും പാളയത്തിലേക്ക് പോയി.
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
രഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ധൃതിയോടെ വന്ന ആ മഹാരഥന്മാർ ദ്രൗപദിയെ കണ്ടു; അവൾ സന്തോഷവതിയായി തോന്നി, പക്ഷേ അവർ തന്നെ ഏറെ ദുഃഖിതരായിരുന്നു.
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
ആനന്ദമില്ലാതെ, ദുഃഖശോകങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവളായ അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന്, പാണ്ഡവർ കേശവനോടൊപ്പം അവളെ വളഞ്ഞുനിന്നു.
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ ആ ദിവ്യമണി അവൾക്ക് നൽകി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
ശുഭേ, ഇതാ നിന്റെ മണി; നിന്റെ പുത്രഘാതകൻ കീഴടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദുഃഖം ഉപേക്ഷിച്ച് എഴുന്നേൽക്കൂ; ക്ഷാത്രധർമ്മം ഓർക്കൂ.
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
ഭീരുവേ, വാസുദേവൻ പുറപ്പെട്ട വേളയിൽ, ശാന്തിക്കായി നിശ്ചയിച്ച കണ്ണുകളോടെ നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ—മധുഘാതിനീ—ഓർക്കുക.
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
ഗോവിന്ദാ, എനിക്ക് ഭർത്താക്കന്മാരില്ല, പുത്രന്മാരില്ല, സഹോദരന്മാരുമില്ല; അതിനാൽ നീ രാജാവിനോട് സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
പുരുഷോത്തമനോട് നീ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; അവ ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിന് യോജിച്ചവയാണ്; അവ നീ ഓർക്കേണ്ടതാണ്.
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
രാജ്യത്തിന് തടസ്സമായിരുന്ന പാപിയായ ദുര്യോധനൻ വധിക്കപ്പെട്ടു; ദുഃശാസനന്റെ രക്തം പിടയ്ക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കുടിച്ചു.
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
വൈരത്തിന്റെ കടം വീട്ടപ്പെട്ടു; സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അത് പറയരുത്. ദ്രോണപുത്രനെ ജയിച്ചിട്ടും ബ്രാഹ്മണത്വം കൊണ്ടും ആദരം കൊണ്ടും വിട്ടയച്ചു.
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
ദേവീ, അവന്റെ യശസ്സ് വീണു; ശരീരം മാത്രം ശേഷിച്ചു; അവൻ മണിയിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തപ്പെട്ടു, ആയുധം നിലത്തുവീണു.
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
ഞാൻ കേവലം കടം തീർത്തവളായി; ഗുരുപുത്രൻ എന്റെ ഗുരുവിനെപ്പോലെയാണ്. നിർദോഷനായ രാജാവ് ഈ മണി ശിരസ്സിൽ ധരിക്കണം.
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
രാജാവ് അതെടുത്ത് തലയിൽ വച്ചു; ഗുരുവിന്റെ ശേഷിപ്പെന്ന നിലയിലും, ദ്രൗപദിയുടെ വാക്കനുസരിച്ചും.
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
അപ്പോൾ ആ പ്രഭുവായ രാജാവ് ദിവ്യമായ ശ്രേഷ്ഠമണി തലയിൽ ധരിച്ച്, ചന്ദ്രനോടുകൂടിയ പർവതംപോലെ ശോഭിച്ചു.
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
അപ്പോൾ പുത്രശോകത്താൽ പീഡിതയായ മനസ്വിനിയായ കൃഷ്ണ എഴുന്നേറ്റു; മഹാബാഹുവായ ധർമരാജൻ കൃഷ്ണനോടും ചോദിച്ചു.