Mahābhārata · Adhyāya 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
Sabendo disso, Hṛṣīkeśa, arrastado pelo de atos pecaminosos, alegre, então disse estas palavras a Drauṇi.
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
Ao ver a filha de Virāṭa, nora de Arjuna, o arqueiro do Gāṇḍīva, que antes fora a Upaplavya, o veraz falou ao brâmane.
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
Quando os Kurus estiverem quase destruídos, nascerá um filho teu; este será o ser Parikṣit daquele que está no ventre.
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
A palavra daquele justo se cumprirá; de fato haverá entre eles um Parikṣit, um filho que restaurará de novo a linhagem.
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
Mas todos os sábios te consideram um covarde, um pecador, alguém que repetidamente comete pecado, um assassino da vida das crianças.
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
Portanto, recebe o fruto desta obra pecaminosa; por três mil anos vagarás por esta terra.
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
Sem jamais encontrar companhia em lugar algum, com ninguém, vagarás pelas terras de lugares desertos, sem auxílio.
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
Miserável, não habitarás entre as pessoas; cheirando a pus e sangue, buscarás refúgio em fortalezas e selvas inacessíveis.
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
Pecador, vagarás sozinho pela terra por muito tempo; tendo atingido a idade e obtido Devavrata (Bhīṣma), não serás salvo.
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
O herói obterá todas as armas de Kṛpa e do filho de Śaradvat (Droṇa); tendo aprendido as armas supremas, permanecerá firme no voto do dever guerreiro.
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
Esse justo protegerá a terra por sessenta anos; depois disso, o de braços poderosos tornar-se-á rei dos Kurus.
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
Ó mal-intencionado, mesmo que o rei chamado Parikṣit seja queimado, diante dos teus olhos, pelo poder abrasador do fogo das armas, eu o trarei de volta à vida.
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
Vê o poder da minha austeridade e da minha verdade, ó mais vil dos homens. Desprezando-nos, cometeste este ato cruel; esta é a conduta de um brâmane que se entregou à injustiça.
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
Por isso, a suprema palavra que o filho de Devakī proferiu se cumprirá a partir da tua visão. «Vai-te, tu que praticas atos vis», disse ele.
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
Ó brâmane, permanecerei aqui entre os homens, junto contigo. Que este bem-aventurado, o melhor dos homens, seja veraz na sua palavra.
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
Então o filho de Droṇa, tendo entregado a joia aos magnânimos Pāṇḍavas, partiu para a floresta, abatido, enquanto todos o observavam.
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
E os Pāṇḍavas, sempre dignos de honra, saudaram aqueles sábios, e também Kṛṣṇa Dvaipāyana, Nārada e Parvata.
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
Tomando a joia inata do filho de Droṇa, correram depressa para Draupadī, a mulher de alma elevada que jejuava.
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
Então aqueles tigres entre os homens, com cavalos excelentes, rápidos como o vento, junto com os Dāśārhas, voltaram novamente para o acampamento.
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
Descendo apressadamente de suas bigas, os grandes guerreiros viram Draupadī; ela parecia alegre, mas eles próprios estavam muito mais aflitos.
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
Aproximando-se dela, sem alegria e tomada de dor e pesar, os Pāṇḍavas postaram-se ao seu redor junto com Keśava.
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
Então, com permissão do rei, o poderoso Bhīmasena entregou-lhe aquela joia divina e pronunciou estas palavras.
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
Ó venturosa, esta joia é tua, e o assassino do teu filho foi vencido. Abandona a dor, levanta-te e lembra-te do dever do guerreiro.
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
Ó tímida, recorda as palavras que disseste na partida de Vāsudeva, quando o seu olhar estava fixo na busca da paz, ó inimiga de Madhu.
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
Ó Govinda, não tenho maridos, nem filhos, nem irmãos; e, contudo, buscas a paz com o rei.
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
Proferiste palavras duras ao melhor dos homens, palavras conformes ao dever do guerreiro; deves agora recordá-las.
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
Duryodhana, o pecador obstáculo ao reino, foi morto, e eu bebi o sangue de Duḥśāsana enquanto ele se contorcia.
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
A dívida de inimizade foi paga; quem quer falar não deveria dizê-lo. O filho de Droṇa, embora vencido, foi libertado por ser brâmane e por respeito.
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
Ó deusa, a sua glória caiu e apenas o corpo resta; foi separado da sua joia, e a sua arma caiu ao chão.
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
Apenas alcancei a libertação da dívida; o filho do meu mestre é como o meu mestre. Que o rei sem pecado tome esta joia e a use na cabeça.
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
Tomando-a, o rei então a colocou sobre a cabeça, como resto de seu mestre, e também pela palavra de Draupadī.
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
Então o poderoso rei, trazendo sobre a cabeça aquela joia divina e excelente, brilhou como uma montanha com a lua.
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
Então Kṛṣṇā, a de mente elevada, aflita pelo sofrimento de seus filhos, levantou-se; e o rei do dharma, de braços poderosos, também interrogou Kṛṣṇa.