ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
ତାହା ଜାଣି ହୃଷୀକେଶ, ପାପକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ନିଆଯାଇଥିବା, ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେତେବେଳେ ଦ୍ରୌଣିଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
ବିରାଟଙ୍କ କନ୍ୟା, ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂ, ପୂର୍ବରେ ଉପପ୍ଲାବ୍ୟକୁ ଯାଇଥିବା ତାହାକୁ ଦେଖି ସତ୍ୟବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
କୁରୁମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ତୁମ ପୁଅ ହେବ; ଗର୍ଭସ୍ଥଙ୍କର ପରୀକ୍ଷିତ୍ ହେବା ଏହା ହିଁ ହେବ।
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
ସେହି ସାଧୁଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ହେବ; ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଂଶକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରୁଥିବା ପରୀକ୍ଷିତ୍ ନାମକ ପୁଅ ହେବ।
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନୀଷୀ କାପୁରୁଷ, ପାପୀ, ବାରମ୍ବାର ପାପ କରୁଥିବା, ଶିଶୁଙ୍କ ଜୀବନ ଘାତକ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
ତେଣୁ ଏହି ପାପକର୍ମର ଫଳ ତୁମେ ଭୋଗ କର; ତିନି ହଜାର ବର୍ଷ ତୁମେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ବୁଲିବ।
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
ତୁମେ କେଉଁଠି, କାହା ସହିତ କେବେ ବି ସଖ୍ୟ ପାଇପାରିବ ନାହିଁ। ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ, ସହାୟହୀନ ହୋଇ ତୁମେ ଦେଶରୁ ଦେଶ ବୁଲିବ।
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
ହେ କ୍ଷୁଦ୍ର, ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ବାସ ରହିବ ନାହିଁ। ପୂଜ ଓ ରକ୍ତର ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ଦୁର୍ଗମ ଅରଣ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ ନେବ।
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
ହେ ପାପାତ୍ମା, ତୁମେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଏକାକୀ ପୃଥିବୀରେ ବୁଲିବ। ବୟସ ପାଇ ଓ ଦେବବ୍ରତ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କୁ ପାଇ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ରକ୍ଷିତ ହେବ ନାହିଁ।
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
ବୀର ସେ କୃପଙ୍କଠାରୁ ଓ ଶାରଦ୍ୱତ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇବ। ପରମ ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣି କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମ ବ୍ରତରେ ସ୍ଥିର ହେବ।
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ସେ ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ପୃଥିବୀକୁ ପାଳନ କରିବ। ଏହାପରେ ମହାବାହୁ କୁରୁରାଜ ହେବ।
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ଶସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିର ତେଜରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପରୀକ୍ଷିତ ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ଜୀବିତ କରିବି।
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
ହେ ନରାଧମ, ମୋ ତପସ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଦେଖ। ତୁମେ ଆମକୁ ଅବଜ୍ଞା କରି ଏହି ନିଷ୍ଠୁର କର୍ମ କରିଛ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟାୟ ପଥରେ ଚାଲିବା ତୁମର ଏହି ଆଚରଣ।
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
ତେଣୁ ଦେବକୀପୁତ୍ର ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ୟ କହିଥିଲେ, ତାହା ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହିଁ ଘଟିବ। ହେ କ୍ଷୁଦ୍ରକର୍ମା, ଯାଅ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ।
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବି। ଏହି ଭଗବାନ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ସତ୍ୟବାଦୀ ହେଉନ୍ତୁ।
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ମଣି ଦେଇ, ବିମନା ହୋଇ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
ଏବଂ ସଦା ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେହି ଋଷିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ, ନାରଦ ଓ ପର୍ବତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସହଜ ମଣି ନେଇ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ିଗଲେ, ଉପବାସରେ ରହିଥିବା ମନସ୍ୱିନୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଗଲେ।
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ, ପବନ ସମାନ ବେଗବାନ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ, ଦାଶାର୍ହମାନଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ବାର ଶିବିର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଶୀଘ୍ର ଆସିଥିବା ସେହି ମହାରଥମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ସେ ଆନନ୍ଦିତ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜେ ଅଧିକ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ।
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
ଆନନ୍ଦହୀନା, ଦୁଃଖ-ଶୋକରେ ଘେରା ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେ କେଶବଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଠିଆ ହେଲେ।
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
ତା'ପରେ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ମହାବଳ ଭୀମସେନ ସେହି ଦିବ୍ୟ ମଣି ତାଙ୍କୁ ଦେଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଏହା ତୁମ ମଣି; ତୁମ ପୁତ୍ରର ହନ୍ତା ପରାଜିତ ହୋଇଛି। ଶୋକ ଛାଡ଼ି ଉଠ ଓ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ସ୍ମରଣ କର।
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ ସମୟରେ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବେଳେ ତୁମେ ଯେଉଁ କଥା କହିଥିଲ—ହେ ମଧୁଘାତିନୀ—ତାହା ସ୍ମରଣ କର।
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ମୋର ସ୍ୱାମୀ ନାହାଁନ୍ତି, ପୁତ୍ର ନାହାଁନ୍ତି, ଭାଇ ମଧ୍ୟ ନାହାଁନ୍ତି; ତେଣୁ ଆପଣ ରାଜା ସହିତ ଶାନ୍ତି ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
ତୁମେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଛ, ଯାହା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ସହ ସମାନ; ସେସବୁ ତୁମେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ପାପୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନିହତ ହୋଇଛି; ଦୁଃଶାସନର ରକ୍ତ ସେ ଛଟପଟ ହେଉଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ପିଇଲି।
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
ବୈରର ଋଣ ପରିଶୋଧ ହୋଇଛି; କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ତାହା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରକୁ ଜିତି ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ଓ ସମ୍ମାନ ହେତୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିଲା।
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଯଶ ପତିତ ହୋଇଛି, କେବଳ ଶରୀର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି; ସେ ମଣିରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
ମୁଁ କେବଳ ଋଣମୁକ୍ତି ପାଇଛି; ଗୁରୁପୁତ୍ର ମୋ ଗୁରୁ ସମାନ। ନିଷ୍ପାପ ରାଜା ଏହି ମଣି ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ତାକୁ ନେଇ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କଲେ; ଗୁରୁଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ବୋଲି, ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମଧ୍ୟ।
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପ୍ରଭୁ ରାଜା ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କରି ଚନ୍ଦ୍ରସହିତ ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭିଲେ।
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
ତା'ପରେ ପୁତ୍ରଶୋକରେ ପୀଡ଼ିତା ମନସ୍ବିନୀ କୃଷ୍ଣା ଉଠିଲେ; ମହାବାହୁ ଧର୍ମରାଜ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।