ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
ಅದನ್ನು ತಿಳಿದ ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಿಂದ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಗ ದ್ರೌಣಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
ವಿರಾಟನ ಮಗಳನ್ನು, ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿ ಅರ್ಜುನನ ಸೊಸೆಯನ್ನು, ಮೊದಲು ಉಪಪ್ಲಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಸತ್ಯವಾದಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
ಕುರುಗಳು ಕ್ಷೀಣರಾದಾಗ ನಿನಗೆ ಮಗನಾಗುವನು; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ಇದೇ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಗುವುದು.
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
ಆ ಸಾಧುವಿನ ಆ ಮಾತು ಸತ್ಯವಾಗುವುದು; ನಿಜವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವಂಶವನ್ನು ಪುನಃ ಬೆಳೆಸುವ ಪರೀಕ್ಷಿತ್ ಎಂಬ ಮಗನಾಗುವನು.
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
ಆದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮನೀಷಿಗಳು ಹೇಡಿಯೆಂದೂ, ಪಾಪಿಯೆಂದೂ, ಪದೇ ಪದೇ ಪಾಪ ಮಾಡುವವನೆಂದೂ, ಬಾಲಕರ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಂದವನೆಂದೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪಾಪಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಅನುಭವಿಸು; ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವೆ.
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
ನೀನು ಎಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಎಂದೂ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ, ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಸಹಾಯಕನಿಲ್ಲದೆ ದೇಶದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವೆ.
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
ಎಲೈ ಕ್ಷುದ್ರನೇ, ಜನರ ನಡುವೆ ನಿನಗೆ ವಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೀವು ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ವಾಸನೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ದುರ್ಗಮ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವೆ.
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
ಎಲೈ ಪಾಪಾತ್ಮನೇ, ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಒಬ್ಬನೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವೆ. ವಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವವ್ರತನನ್ನು (ಭೀಷ್ಮನನ್ನು) ಹೊಂದಿದರೂ ನೀನು ರಕ್ಷಿತನಾಗಲಾರೆ.
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
ಶೂರನಾದ ಅವನು ಕೃಪನಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾರದ್ವತನಿಂದ (ದ್ರೋಣನಿಂದ) ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವ್ರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವನು.
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವನು. ಇದರ ನಂತರ ಮಹಾಬಾಹು ಕುರುರಾಜನಾಗುವನು.
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
ಎಲೈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಶಸ್ತ್ರಾಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಪರೀಕ್ಷಿತ ಎಂಬ ರಾಜನನ್ನು ನಾನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವೆನು.
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
ಓ ನರಾಧಮನೇ, ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಸತ್ಯದ ಬಲವನ್ನೂ ನೋಡು. ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಈ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದರೂ ಅನ್ಯಾಯದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನಿನ್ನ ನಡತೆ ಇದು.
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದ ಉತ್ತಮ ವಚನ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ನೆರವೇರುವುದು. ಕ್ಷುದ್ರ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವನೇ, ಹೋಗು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೇ ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಈ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಸತ್ಯವಾದಿಯಾಗಲಿ.
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಮಣಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಖಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟನು.
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
ಸದಾ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದ ಪಾಂಡವರು ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರಿಗೂ, ನಾರದರಿಗೂ, ಪರ್ವತರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಸಹಜ ಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ಬೇಗನೆ ಓಡಿ, ಉಪವಾಸ ವ್ರತದಲ್ಲಿದ್ದ ಮನಸ್ವಿನಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
ಆಗ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು, ಗಾಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ, ದಾಶಾರ್ಹರೊಡಗೂಡಿ ಮತ್ತೆ ಶಿಬಿರದತ್ತ ಸಾಗಿದರು.
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
ರಥಗಳಿಂದ ಇಳಿದು ತ್ವರೆಮಾಡಿದ ಆ ಮಹಾರಥರು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಕಂಡರು; ಅವಳು ಹರ್ಷಿತಳಂತೆ ಕಂಡಳು, ಆದರೆ ಅವರೇ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರು.
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
ಆನಂದವಿಲ್ಲದವಳೂ ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳೂ ಆದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಪಾಂಡವರು ಕೇಶವನೊಡಗೂಡಿ ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು.
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
ಆಗ ರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಮಹಾಬಲ ಭೀಮಸೇನನು ಆ ದಿವ್ಯ ಮಣಿಯನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
ಓ ಮಂಗಳೆ, ಇಗೋ ನಿನ್ನ ಮಣಿ; ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದವನು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಎದ್ದೇಳು; ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
ಓ ಭೀರು, ವಾಸುದೇವನು ಹೊರಟ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮುಂದೆ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು—ಓ ಮಧುಘಾತಿನಿ—ನೆನೆಯಬೇಕು.
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
ಗೋವಿಂದ, ನನಗೆ ಪತಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಪುತ್ರರೂ ಇಲ್ಲ, ಸೋದರರೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೊಡನೆ ನೀನು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿರುವೆ; ಅವು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿವೆ; ಅವನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಪಾಪಿ ದುರ್ಯೋಧನ ಹತನಾದನು; ದುಃಶಾಸನನ ರಕ್ತವನ್ನು ಅವನು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಕುಡಿದೆ.
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
ವೈರದ ಋಣ ತೀರಿತು; ಮಾತನಾಡಲು ಬಯಸುವವರು ಅದನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು. ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಗೆದ್ದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವ ಮತ್ತು ಗೌರವದ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
ದೇವಿ, ಅವನ ಯಶಸ್ಸು ಬಿದ್ದಿತು, ದೇಹ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ; ಅವನು ಮಣಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅವನ ಆಯುಧ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
ನಾನು ಕೇವಲ ಋಣ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಗುರುಪುತ್ರನು ನನ್ನ ಗುರುವಿನಂತಿದ್ದಾನೆ. ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ರಾಜನು ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು.
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
ಆಗ ರಾಜನು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದನು; ಗುರುವಿನ ಉಳಿಕೆಯೆಂದು, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಾತಿನಂತೆಯೂ ಕೂಡ.
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
ಆಗ ಆ ಪ್ರಭು ರಾಜನು ದಿವ್ಯವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಣಿಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ಚಂದ್ರನೊಡನೆಯ ಪರ್ವತದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
ಆಗ ಮಕ್ಕಳ ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಮನಸ್ವಿನಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಎದ್ದಳು; ಮಹಾಬಾಹು ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.