Mahābhārata · Adhyāya 10.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.16.1
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा ।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा ॥ १०.१६.१ ॥
Dies erkennend, sprach Hṛṣīkeśa, von dem Sünder fortgezerrt, erfreut da diese Worte zu Drauṇi.
10.16.2
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः ।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत् ॥ १०.१६.२ ॥
Als er die Tochter Virāṭas sah, die Schwiegertochter Arjunas, des Gāṇḍīva-Bogenschützen, die früher nach Upaplavya gegangen war, sprach der Wahrhaftige zum Brahmanen.
10.16.3
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति ।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति ॥ १०.१६.३ ॥
Wenn die Kuru fast vernichtet sind, wird dir ein Sohn geboren werden; das wird das Parikṣit-Sein dessen im Mutterleib sein.
10.16.4
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति ।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः ॥ १०.१६.४ ॥
Das Wort jenes Gerechten wird wahr werden; in der Tat wird es unter ihnen einen Parikṣit geben, einen Sohn, der das Geschlecht wieder aufrichtet.
10.16.5
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः ।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम् ॥ १०.१६.५ ॥
Doch alle Weisen halten dich für einen Feigling, einen Sünder, jemanden, der wiederholt Sünde begeht, einen Mörder des Lebens von Kindern.
10.16.6
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि ।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम् ॥ १०.१६.६ ॥
Darum empfange die Frucht dieser sündhaften Tat; dreitausend Jahre wirst du diese Erde durchwandern.
10.16.7
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित् ।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि ॥ १०.१६.७ ॥
Nirgends und bei niemandem jemals Gemeinschaft findend, wirst du ohne Helfer durch die Länder in einsamen Gegenden umherziehen.
10.16.8
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः ।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः। ॥ १०.१६.८ ॥
Elender, du wirst nicht unter Menschen wohnen; nach Eiter und Blut riechend, wirst du in unzugänglichen Waldwildnissen Zuflucht suchen.
10.16.9
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम् ।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च। ॥ १०.१६.९ ॥
Sünder, du wirst lange allein über die Erde wandern; hast du das Mannesalter erreicht und Devavrata (Bhīṣma) gewonnen, wirst du doch nicht gerettet werden.
10.16.10
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते ।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः। ॥ १०.१६.१० ॥
Der Held wird alle Waffen von Kṛpa und vom Sohn des Śaradvat (Droṇa) erlangen; nachdem er die höchsten Waffen erlernt hat, wird er im Gelübde der kriegerischen Pflicht standhaft bleiben.
10.16.11
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति ।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति। ॥ १०.१६.११ ॥
Jener Gerechte wird die Erde sechzig Jahre lang beschützen; danach wird der mächtig Bewaffnete König der Kurus werden.
10.16.12
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते ।
अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा। ॥ १०.१६.१२ ॥
Du Verblendeter, auch wenn der König namens Parikṣit vor deinen Augen durch die glühende Kraft des Waffenfeuers verbrannt wird, werde ich ihn wieder zum Leben erwecken.
10.16.13
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम ।
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः ॥ १०.१६.१३ ॥
Sieh die Kraft meiner Askese und meiner Wahrheit, du niedrigster der Menschen. Uns missachtend hast du diese grausame Tat begangen; so verhält sich ein Brahmane, der dem Unrecht verfallen ist.
10.16.14
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः ।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह ॥ १०.१६.१४ ॥
Daher wird sich das höchste Wort, das der Sohn der Devakī sprach, schon durch deinen Anblick erfüllen. »Geh«, sprach er, »du Täter niedriger Taten.«
10.16.15
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह ।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः ॥ १०.१६.१५ ॥
O Brahmane, ich werde hier unter den Menschen zusammen mit dir verweilen. Möge dieser erhabene, beste der Menschen in seinem Wort wahrhaftig sein.
10.16.16
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम् ॥ १०.१६.१६ ॥
Da ging der Sohn Droṇas, nachdem er den großherzigen Pāṇḍavas das Juwel übergeben hatte, niedergeschlagen in den Wald, während alle zusahen.
10.16.17
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च ।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम् ॥ १०.१६.१७ ॥
Und die stets ehrwürdigen Pāṇḍavas grüßten jene Weisen, ebenso Kṛṣṇa Dvaipāyana, Nārada und Parvata.
10.16.18
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः ।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम् ॥ १०.१६.१८ ॥
Das angeborene Juwel des Droṇa-Sohnes nehmend, eilten sie rasch zu Draupadī, der hochgesinnten Frau, die fastete.
10.16.19
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः ।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि ॥ १०.१६.१९ ॥
Da eilten jene Tiger unter den Menschen, mit trefflichen, windschnellen Rossen, zusammen mit den Dāśārhas, wieder zum Lager.
10.16.20
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः ।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम् ॥ १०.१६.२० ॥
Eilig von den Wagen gestiegen, sahen die großen Wagenkämpfer Draupadī; sie schien erfreut, doch sie selbst waren weit mehr betrübt.
10.16.21
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम् ।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः ॥ १०.१६.२१ ॥
Als sie zu ihr traten, die freudlos und von Leid und Kummer erfüllt war, standen die Pāṇḍava zusammen mit Keśava um sie herum.
10.16.22
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः ।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १०.१६.२२ ॥
Da gab der mit Erlaubnis des Königs bevollmächtigte, überaus starke Bhīmasena ihr jenes göttliche Juwel und sprach diese Worte.
10.16.23
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते ।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर ॥ १०.१६.२३ ॥
O Gesegnete, dieses Juwel gehört dir, und der Mörder deines Sohnes ist besiegt. Wirf den Kummer ab, erhebe dich und gedenke der Pflicht des Kriegers.
10.16.24
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे ।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि ॥ १०.१६.२४ ॥
O Furchtsame, gedenke der Worte, die du beim Aufbruch Vāsudevas sprachst, als sein Blick auf das Streben nach Frieden gerichtet war, o Feindin Madhus.
10.16.25
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च ।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि ॥ १०.१६.२५ ॥
O Govinda, ich habe keine Gatten, keine Söhne, keine Brüder; und doch suchst du Frieden mit dem König.
10.16.26
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम् ।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि ॥ १०.१६.२६ ॥
Du hast harte Worte zum Besten der Menschen gesprochen, Worte, die der Pflicht des Kriegers entsprechen; du solltest dich nun an sie erinnern.
10.16.27
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया ॥ १०.१६.२७ ॥
Duryodhana, der sündige Widersacher des Reiches, ist erschlagen; und ich trank das Blut Duḥśāsanas, während er sich wand.
10.16.28
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च ॥ १०.१६.२८ ॥
Die Schuld der Feindschaft ist beglichen; wer sprechen will, sollte es nicht sagen. Der Sohn Droṇas wurde, obwohl besiegt, wegen seines Brahmanentums und aus Achtung freigelassen.
10.16.29
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम् ।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि ॥ १०.१६.२९ ॥
O Göttin, sein Ruhm ist gefallen, und nur sein Leib bleibt; er wurde von seinem Juwel getrennt, und seine Waffe fiel zu Boden.
10.16.30
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम ।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति ॥ १०.१६.३० ॥
Ich habe nur die Befreiung von der Schuld erlangt; der Sohn meines Lehrers ist wie mein Lehrer. Möge der sündenlose König dieses Juwel nehmen und auf seinem Haupt tragen.
10.16.31
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा ।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि ॥ १०.१६.३१ ॥
Nachdem er es genommen hatte, setzte der König es da auf sein Haupt, als Überrest seines Lehrers, auch auf Draupadīs Wort hin.
10.16.32
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः ।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः ॥ १०.१६.३२ ॥
Da strahlte der mächtige König, das göttliche, vortreffliche Juwel auf dem Haupt tragend, wie ein Berg mit dem Mond.
10.16.33
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी ।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट् ॥ १०.१६.३३ ॥
Da erhob sich Kṛṣṇā, die hochgesinnte, von Kummer um ihre Söhne gequält; und auch der mächtigarmige König des Dharma befragte Kṛṣṇa.