مهابهاراتا · أدهيايا 10.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.17.1
हतेषु सर्वसैन्येषु सौप्तिकै तै रथैस्त्रिभिः ।
शोचन्युधिष्ठिरो राजा दाशार्हमिदमब्रवीत् ॥ १०.१७.१ ॥
وبعد أن قُتلت جميع الجيوش بيد أولئك الفرسان الثلاثة في هجومهم الليلي على النيام، قال الملك يودهيشثيرا، حزينًا، لكريشنا الداشارها هذه الكلمات.
10.17.2
कथं नु कृष्ण पापेन क्षुद्रेण शठबुद्धिना ।
द्रौणिना निहताः सर्वे मम पुत्रा महारथाः ॥ १०.१७.२ ॥
كيف يا كريشنا استطاع ابن درونا ذاك، الآثم الحقير ذو العقل الماكر، أن يقتل جميع أبنائي الفرسان العظماء؟
10.17.3
तथा कृतास्रविक्रान्ताः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
द्रुपदस्यात्मजाश्चैव द्रोणपुत्रेण पातिताः ॥ १०.१७.३ ॥
وكذلك أبناء دروبادا، الأبطال المتمرسون في فنون السلاح الذين لم يفروا في المعارك، قد أُسقطوا على يد ابن درونا.
10.17.4
यस्य द्रोणो महेष्वासो न प्रादादाहवे मुखम् ।
निजघ्ने रथिनां श्रेष्ठं धृष्टद्युम्नं कथं नु सः ॥ १०.१७.४ ॥
كيف استطاع درونا، الرامي العظيم الذي لم يولِّ وجهه في القتال، أن يقتل دريشتادyumna، أفضل الفرسان؟
10.17.5
किन्नु तेन कृतं कर्म तथायुक्तं नरर्षभ ।
यदेकः समरे सर्वानवधीन्नो गुरोः सुतः ॥ १०.१७.५ ॥
أيّ عمل عمله، وبأيّ عزيمة تليق، يا ثور الرجال، حتى قتلنا جميعًا ابن المعلّم وحده في المعركة؟
10.17.6
नूनं स देवदेवानामीश्वरेश्वरमव्ययम् ।
जगाम शरणं द्रौणिरेकस्तेनावधीद्बहून् ॥ १०.१७.६ ॥
لا شك أن ابن درونا لجأ إلى الرب الذي لا يفنى، إله الآلهة وسيد السادة؛ وبذلك اللجوء وحده قتل كثيرين.
10.17.7
प्रसन्नो हि महादेवो दद्यादमरतामपि ।
वीर्यं च गिरिशो दद्याद्येनेन्द्रमपि शातयेत् ॥ १०.१७.७ ॥
إذا رضي الإله العظيم ماهاديفا فقد يمنح حتى الخلود، وقد يهب غيريشا من البأس ما يمكن معه قتل إندرا نفسه.
10.17.8
वेदाहं हि महादेवं तत्त्वेन भरतर्षभ ।
यानि चास्यपुराणानि कर्माणि विविधानि च ॥ १०.१७.८ ॥
يا ثور البهاراتا، إني أعرف الإله العظيم ماهاديفا حق المعرفة، وأعرف أعماله القديمة وأفعاله المتنوعة.
10.17.9
आदिरेष हि भूतानां मध्यमन्तश्च भारत ।
विचेष्टते जगच्चेदं सर्वमस्यैव कर्मणा ॥ १०.१७.९ ॥
يا سليل بهارتا، إنه حقًا بداية الكائنات ووسطها ونهايتها، وهذا العالم كله يتحرك بفعله وحده.
10.17.10
एवं सिसृक्षुर्भूतानि ददर्श प्रथमं विभुः ।
पितामहोऽब्रवीच्चैनं भूतानि सृज माचिरम् ॥ १०.१७.१० ॥
هكذا، وقد أراد خلق الكائنات، نظر إليه الجد المتغلغل أولاً وقال له: "اخلق الكائنات دون تأخير."
10.17.11
हरिकेशस्तथेत्युक्वा दीर्घदर्शी तदा प्रभुः ।
दीर्घकालं तपस्तेपे मग्नोऽम्भसि महातपाः ॥ १०.१७.११ ॥
قال: "فليكن ذلك"، ثم مارس الرب الثاقب النظر هاريكيشا التقشف زمنًا طويلًا، وظل العابد العظيم مغمورًا في الماء.
10.17.12
सुमहान्तं ततः कालं प्रतीक्ष्यैनं पितामहः ।
स्रष्टारं सर्वभूतानां ससर्ज मनसाऽपरम् ॥ १०.१७.१२ ॥
وبعد أن انتظره زمنًا طويلًا، خلق الجد بعقله آخر ليكون خالق جميع الكائنات.
10.17.13
सोऽब्रवीद्वातरं दृष्ट्वा गिरिशं सुप्तमम्भसि ।
यदि मे नाग्रजोऽस्त्यन्यस्ततः स्रक्ष्याम्यहं प्रजाः ॥ १०.१७.१३ ॥
ولما رأى أخاه غيريشا (شيفا) نائماً في الماء قال: إن لم يكن لي أخ أكبر غيره، فسأخلق الكائنات.
10.17.14
तमब्रवीत्पिता नास्ति त्वदन्यः पुरुषोऽग्रजः ।
स्थाणुरेष जले मग्नो विस्रब्धः कुरु वै प्रजाः ॥ १०.१७.१४ ॥
فقال له الأب: ليس هناك شخص أكبر منك. هذا ستهانو (شيفا) مغمور في الماء؛ فاطمئن واخلق الكائنات.
10.17.15
भूतान्यन्वसृजत्सप्त दक्षः क्षिप्रं प्रजापतिः ।
यैरिमं व्यकरोत्सर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १०.१७.१५ ॥
خلق داكشا، سيد المخلوقات، سبعة أصناف من الكائنات بسرعة، وبها رتّب هذا الجمع الكلّي من الكائنات ذي الأنواع الأربعة.
10.17.16
ताः सृष्टमात्राः क्षुधिताः प्रजाः सर्वाः प्रजापतिम् ।
बिभक्षयिवो राजन्सहसा प्राद्रवंस्तदा ॥ १०.१७.१६ ॥
يا ملك، ما إن خُلقت حتى اندفعت جميع المخلوقات الجائعة، راغبةً في افتراس سيد المخلوقات، نحوه بغتة.
10.17.17
स भक्ष्यमाणस्त्राणार्थी पितामहमुपाद्रवत् ।
आभ्यो मां भगवांस्त्रातु वृत्तिरासां विधीयताम् ॥ १०.१७.१७ ॥
وإذ كان يُفترس وطالباً الحماية، ركض نحو الجد (براهما) وقال: أيها الرب المبارك، احمني منهم؛ ولتُدبَّر لهم وسيلة للعيش.
10.17.18
ततस्ताभ्यो ददावन्नमोषधीः स्थावराणि च ।
जङ्गमानि च भूतानि दुर्बलानि बलीयसाम् ॥ १०.१७.१८ ॥
ثم أعطاها الطعام: الأعشاب والأشياء الساكنة والكائنات المتحركة أيضاً، فجعل الضعفاء طعاماً للأقوياء.
10.17.19
विहितान्नाः प्रजास्तास्तु जग्मुस्तुष्टा यथागतम् ।
ततो ववृधिरे राजन्प्रीतिमत्यः स्वयोनिषु ॥ १०.१७.१९ ॥
عادت تلك الكائنات، بعد أن أُطعمت، راضية إلى حيث جاءت. ثم، أيها الملك، امتلأت فرحًا وأخذت تنمو في أرحامها.
10.17.20
भूतग्रामे विवृद्वे तु सृष्टे देवासुरे तदा ।
उदतिष्ठज्जलाज्ज्येष्ठः प्रजाश्चेमा ददर्श सः ॥ १०.१७.२० ॥
لما ازدادت جماعة الكائنات وخُلق الآلهة والأسورا، نهض الأكبر من الماء ورأى هذه الخلائق.
10.17.21
बहुरूपाः प्रजाः सृष्टा विवृद्धाश्च स्वतेजसा ।
चुक्रोध बलवद्दृष्ट्वा लिङ्गं स्वं चाप्यविध्यत ॥ १०.१७.२१ ॥
لما رأى الخلائق متعددة الأشكال قد خُلقت ونمت بتوهجه، غضب غضبًا شديدًا، حتى إنه طعن قضيبه نفسه.
10.17.22
तत्प्रविद्धं तथा भूमौ तथैव प्रत्यतिष्ठत ।
तमुवाचाव्ययो ब्रह्मा वचोभिः शमयन्निव ॥ १०.१७.२२ ॥
وحين أُلقي على الأرض نهض ثانية على الهيئة نفسها. فخاطبه براهما الخالد بكلمات كأنه يهدّئه.
10.17.23
किं कृतं सलिले शर्व चिरकालस्थितेन ते ।
किमर्थं चेदमुत्पाद्य लिङ्गं भूमौ प्रवेशितम् ॥ १०.१७.२३ ॥
يا شرفا، ماذا فعلت بمكوثك الطويل في الماء؟ ولماذا، بعد أن أنجبت هذا القضيب، أدخلته في الأرض؟
10.17.24
सोऽब्रवीज्जातसंरम्भस्तथा लोकगुरुर्गुरुम् ।
प्रजाः सृष्टाः परेणेमाः किं करिष्याम्यनेन वै ॥ १०.१७.२४ ॥
فقال ذلك معلم العوالم، وقد هاج غضبه، للمعلم: «لقد خلق غيري هذه الخلائق؛ فماذا أفعل بهذا القضيب؟»
10.17.25
प्रजाः सृष्टाः परेणेमाः प्रजार्थं मे पितामह ।
ओषध्यः परिवर्तेरन्यथैवं सततं प्रजाः ॥ १०.१७.२५ ॥
هذه الكائنات خلقها الأعلى. يا جدّي، من أجل مخلوقاتي ستتغير الأعشاب على نحو آخر؛ وهكذا ستتغير المخلوقات باستمرار.
10.17.26
एवमुक्त्वा स सक्रोधो जगाम विमना भवः ।
गिरेर्मुञ्जवतः पादं तपस्तप्तुं महातपाः ॥ १०.१७.२६ ॥
قال ذلك، ومضى بهو (شيفا) غاضباً مضطرب النفس إلى سفح جبل مُنجَوات، الزاهد العظيم، ليمارس التقشف.