മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.17.1
हतेषु सर्वसैन्येषु सौप्तिकै तै रथैस्त्रिभिः ।
शोचन्युधिष्ठिरो राजा दाशार्हमिदमब्रवीत् ॥ १०.१७.१ ॥
എല്ലാ സൈന്യങ്ങളും വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ മൂന്നു രഥികർ ഉറങ്ങുന്നവരെ കൊന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ ദുഃഖിതനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ ദാശാർഹനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
10.17.2
कथं नु कृष्ण पापेन क्षुद्रेण शठबुद्धिना ।
द्रौणिना निहताः सर्वे मम पुत्रा महारथाः ॥ १०.१७.२ ॥
കൃഷ്ണാ, ആ പാപിയും ക്ഷുദ്രനും വഞ്ചക ബുദ്ധിയുമുള്ള ദ്രോണപുത്രൻ എന്റെ മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാരെയെല്ലാം എങ്ങനെ കൊന്നു?
10.17.3
तथा कृतास्रविक्रान्ताः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
द्रुपदस्यात्मजाश्चैव द्रोणपुत्रेण पातिताः ॥ १०.१७.३ ॥
അതുപോലെ, അസ്ത്രവിദ്യയിൽ വിദഗ്ധരും യുദ്ധത്തിൽ പിന്തിരിയാത്തവരുമായ ദ്രുപദന്റെ പുത്രന്മാരും ദ്രോണപുത്രനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
10.17.4
यस्य द्रोणो महेष्वासो न प्रादादाहवे मुखम् ।
निजघ्ने रथिनां श्रेष्ठं धृष्टद्युम्नं कथं नु सः ॥ १०.१७.४ ॥
ഏത് മഹാ വില്ലാളിയായ ദ്രോണൻ യുദ്ധത്തിൽ പിന്തിരിഞ്ഞുനോക്കാതിരുന്നുവോ, അദ്ദേഹം രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ എങ്ങനെ കൊന്നു?
10.17.5
किन्नु तेन कृतं कर्म तथायुक्तं नरर्षभ ।
यदेकः समरे सर्वानवधीन्नो गुरोः सुतः ॥ १०.१७.५ ॥
ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, ഗുരുപുത്രൻ യുദ്ധത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നമ്മെയെല്ലാം കൊന്നല്ലോ, അവൻ എന്ത് കർമ്മമാണ് ചെയ്തത്, അത് എത്ര യുക്തമായിരുന്നു?
10.17.6
नूनं स देवदेवानामीश्वरेश्वरमव्ययम् ।
जगाम शरणं द्रौणिरेकस्तेनावधीद्बहून् ॥ १०.१७.६ ॥
തീർച്ചയായും ആ ദ്രോണപുത്രൻ ദേവദേവനും ഈശ്വരന്മാരുടെ ഈശ്വരനും അവ്യയനുമായ (ഭഗവാന്റെ) ശരണം പ്രാപിച്ചു; ആ ശരണത്തിന്റെ ബലത്താൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പലരെയും കൊന്നു.
10.17.7
प्रसन्नो हि महादेवो दद्यादमरतामपि ।
वीर्यं च गिरिशो दद्याद्येनेन्द्रमपि शातयेत् ॥ १०.१७.७ ॥
മഹാദേവൻ പ്രസന്നനായാൽ അമരത്വവും നൽകും; ഗിരീശൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലും വധിക്കാവുന്ന വീര്യം നൽകും.
10.17.8
वेदाहं हि महादेवं तत्त्वेन भरतर्षभ ।
यानि चास्यपुराणानि कर्माणि विविधानि च ॥ १०.१७.८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ മഹാദേവനെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയുന്നു; അവന്റെ പുരാതനമായ കർമ്മങ്ങളും വിവിധ കർമ്മങ്ങളും ഞാൻ അറിയുന്നു.
10.17.9
आदिरेष हि भूतानां मध्यमन्तश्च भारत ।
विचेष्टते जगच्चेदं सर्वमस्यैव कर्मणा ॥ १०.१७.९ ॥
ഭാരതാ, ഇദ്ദേഹമാണ് ഭൂതങ്ങളുടെ ആദിയും മധ്യവും അന്ത്യവും; ഈ ലോകമാകെ അവന്റെ കർമ്മത്താൽ മാത്രം ചലിക്കുന്നു.
10.17.10
एवं सिसृक्षुर्भूतानि ददर्श प्रथमं विभुः ।
पितामहोऽब्रवीच्चैनं भूतानि सृज माचिरम् ॥ १०.१७.१० ॥
ഇങ്ങനെ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച സർവ്വവ്യാപിയായ പിതാമഹൻ ആദ്യം അവനെ കണ്ടു; അവനോടു പറഞ്ഞു: "ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കൂ, താമസിക്കരുത്."
10.17.11
हरिकेशस्तथेत्युक्वा दीर्घदर्शी तदा प्रभुः ।
दीर्घकालं तपस्तेपे मग्नोऽम्भसि महातपाः ॥ १०.१७.११ ॥
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞ് ദീർഘദർശിയായ പ്രഭു ഹരികേശൻ ദീർഘകാലം തപസ്സു ചെയ്തു; മഹാതപസ്വിയായ അവൻ ജലത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടന്നു.
10.17.12
सुमहान्तं ततः कालं प्रतीक्ष्यैनं पितामहः ।
स्रष्टारं सर्वभूतानां ससर्ज मनसाऽपरम् ॥ १०.१७.१२ ॥
വളരെക്കാലം അവനെ കാത്തിരുന്ന ശേഷം പിതാമഹൻ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായി മറ്റൊരുവനെ മനസ്സാൽ സൃഷ്ടിച്ചു.
10.17.13
सोऽब्रवीद्वातरं दृष्ट्वा गिरिशं सुप्तमम्भसि ।
यदि मे नाग्रजोऽस्त्यन्यस्ततः स्रक्ष्याम्यहं प्रजाः ॥ १०.१७.१३ ॥
വെള്ളത്തിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സഹോദരൻ ഗിരീശനെ (ശിവനെ) കണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: എനിക്ക് മൂത്ത സഹോദരനായി മറ്റൊരാളില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പ്രജകളെ സൃഷ്ടിക്കും.
10.17.14
तमब्रवीत्पिता नास्ति त्वदन्यः पुरुषोऽग्रजः ।
स्थाणुरेष जले मग्नो विस्रब्धः कुरु वै प्रजाः ॥ १०.१७.१४ ॥
അപ്പോൾ പിതാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: നിന്നേക്കാൾ മൂത്ത മറ്റൊരു പുരുഷനില്ല. ഈ സ്ഥാണു (ശിവൻ) വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; നിർഭയനായി നീ പ്രജകളെ സൃഷ്ടിക്കുക.
10.17.15
भूतान्यन्वसृजत्सप्त दक्षः क्षिप्रं प्रजापतिः ।
यैरिमं व्यकरोत्सर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १०.१७.१५ ॥
ദക്ഷ പ്രജാപതി വേഗത്തിൽ ഏഴു തരം ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവയാൽ ഈ നാലുവിധമായ സമസ്ത ജീവസമൂഹത്തെയും ക്രമപ്പെടുത്തി.
10.17.16
ताः सृष्टमात्राः क्षुधिताः प्रजाः सर्वाः प्रजापतिम् ।
बिभक्षयिवो राजन्सहसा प्राद्रवंस्तदा ॥ १०.१७.१६ ॥
രാജാവേ, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഉടനെ വിശന്നിരുന്ന എല്ലാ പ്രജകളും പ്രജാപതിയെ ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനുനേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
10.17.17
स भक्ष्यमाणस्त्राणार्थी पितामहमुपाद्रवत् ।
आभ्यो मां भगवांस्त्रातु वृत्तिरासां विधीयताम् ॥ १०.१७.१७ ॥
ഭക്ഷിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയ അവൻ രക്ഷ തേടി പിതാമഹനെ (ബ്രഹ്മാവിനെ) സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: ഭഗവാനേ, ഇവരിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഇവർക്ക് ഉപജീവനത്തിന് വഴി ഒരുക്കണമേ.
10.17.18
ततस्ताभ्यो ददावन्नमोषधीः स्थावराणि च ।
जङ्गमानि च भूतानि दुर्बलानि बलीयसाम् ॥ १०.१७.१८ ॥
അപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവർക്ക് ആഹാരം നൽകി: ഔഷധികളും സ്ഥാവരവസ്തുക്കളും ജംഗമജീവികളും നൽകി; ദുർബലരെ ബലവാന്മാർക്ക് ആഹാരമാക്കി.
10.17.19
विहितान्नाः प्रजास्तास्तु जग्मुस्तुष्टा यथागतम् ।
ततो ववृधिरे राजन्प्रीतिमत्यः स्वयोनिषु ॥ १०.१७.१९ ॥
ആഹാരം ലഭിച്ച ആ ജീവികൾ സന്തുഷ്ടരായി വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി. ഓ രാജാവേ, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ അവ തങ്ങളുടെ യോനികളിൽ വളർന്നു.
10.17.20
भूतग्रामे विवृद्वे तु सृष्टे देवासुरे तदा ।
उदतिष्ठज्जलाज्ज्येष्ठः प्रजाश्चेमा ददर्श सः ॥ १०.१७.२० ॥
ജീവികളുടെ സമൂഹം വളർന്നപ്പോൾ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ജ്യേഷ്ഠൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്ന് ഈ പ്രജകളെ കണ്ടു.
10.17.21
बहुरूपाः प्रजाः सृष्टा विवृद्धाश्च स्वतेजसा ।
चुक्रोध बलवद्दृष्ट्वा लिङ्गं स्वं चाप्यविध्यत ॥ १०.१७.२१ ॥
സ്വന്തം തേജസ്സിനാൽ ബഹുരൂപികളായ പ്രജകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട് വളർന്നതു കണ്ട് അവൻ അതിരൂക്ഷമായി കോപിച്ചു; സ്വന്തം ലിംഗത്തെയും തുളച്ചു.
10.17.22
तत्प्रविद्धं तथा भूमौ तथैव प्रत्यतिष्ठत ।
तमुवाचाव्ययो ब्रह्मा वचोभिः शमयन्निव ॥ १०.१७.२२ ॥
നിലത്തേക്ക് എറിയപ്പെട്ടതും അത് അപ്രകാരം തന്നെ വീണ്ടും ഉയർന്നുനിന്നു. അവ്യയനായ ബ്രഹ്മാവ് ശാന്തനാക്കുംപോലെ വാക്കുകളാൽ അവനോട് പറഞ്ഞു.
10.17.23
किं कृतं सलिले शर्व चिरकालस्थितेन ते ।
किमर्थं चेदमुत्पाद्य लिङ्गं भूमौ प्रवेशितम् ॥ १०.१७.२३ ॥
ഓ ശർവാ, വെള്ളത്തിൽ ദീർഘകാലം നിന്ന് നീ എന്തു ചെയ്തു? ഈ ലിംഗം സൃഷ്ടിച്ച് എന്തിനാണ് ഭൂമിയിൽ ആഴ്ത്തിയത്?
10.17.24
सोऽब्रवीज्जातसंरम्भस्तथा लोकगुरुर्गुरुम् ।
प्रजाः सृष्टाः परेणेमाः किं करिष्याम्यनेन वै ॥ १०.१७.२४ ॥
അപ്പോൾ കോപം ഉണർന്ന ആ ലോകഗുരു ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഈ പ്രജകൾ മറ്റൊരാളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; ഈ ലിംഗംകൊണ്ട് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും?"
10.17.25
प्रजाः सृष्टाः परेणेमाः प्रजार्थं मे पितामह ।
ओषध्यः परिवर्तेरन्यथैवं सततं प्रजाः ॥ १०.१७.२५ ॥
പരമനാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഈ പ്രജകൾ; ഓ പിതാമഹാ, എന്റെ പ്രജകൾക്കായി ഈ ഔഷധികൾ മറ്റൊരു വിധത്തിൽ മാറും; ഇങ്ങനെ പ്രജകൾ നിരന്തരം മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
10.17.26
एवमुक्त्वा स सक्रोधो जगाम विमना भवः ।
गिरेर्मुञ्जवतः पादं तपस्तप्तुं महातपाः ॥ १०.१७.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്തോടെ, മനസ്സ് കലങ്ങിയ ഭവൻ (ശിവൻ) മുഞ്ജവത് പർവതത്തിന്റെ അടിവാരത്തിലേക്ക് പോയി; മഹാതപസ്വിയായി തപസ്സു ചെയ്യാൻ.