Mahābhārata · Adhyāya 10.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.17.1
हतेषु सर्वसैन्येषु सौप्तिकै तै रथैस्त्रिभिः ।
शोचन्युधिष्ठिरो राजा दाशार्हमिदमब्रवीत् ॥ १०.१७.१ ॥
Quando todos os exércitos foram destruídos por aqueles três guerreiros em seu ataque noturno, o rei Yudhiṣṭhira, pesaroso, disse estas palavras a Kṛṣṇa, o Dāśārha.
10.17.2
कथं नु कृष्ण पापेन क्षुद्रेण शठबुद्धिना ।
द्रौणिना निहताः सर्वे मम पुत्रा महारथाः ॥ १०.१७.२ ॥
Como, ó Kṛṣṇa, aquele filho de Droṇa, pecador, vil e de mente enganosa, pôde matar todos os meus filhos, grandes guerreiros de carro?
10.17.3
तथा कृतास्रविक्रान्ताः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
द्रुपदस्यात्मजाश्चैव द्रोणपुत्रेण पातिताः ॥ १०.१७.३ ॥
Do mesmo modo, os filhos de Drupada, valorosos e hábeis nas armas, que nunca fugiam nas batalhas, foram derrubados pelo filho de Droṇa.
10.17.4
यस्य द्रोणो महेष्वासो न प्रादादाहवे मुखम् ।
निजघ्ने रथिनां श्रेष्ठं धृष्टद्युम्नं कथं नु सः ॥ १०.१७.४ ॥
Como pôde Droṇa, o grande arqueiro que nunca virava o rosto na batalha, matar Dhṛṣṭadyumna, o melhor dos guerreiros de carro?
10.17.5
किन्नु तेन कृतं कर्म तथायुक्तं नरर्षभ ।
यदेकः समरे सर्वानवधीन्नो गुरोः सुतः ॥ १०.१७.५ ॥
Que ação ele realizou, e com que resolução adequada, ó touro entre os homens, para que o filho do mestre, sozinho na batalha, nos matasse a todos?
10.17.6
नूनं स देवदेवानामीश्वरेश्वरमव्ययम् ।
जगाम शरणं द्रौणिरेकस्तेनावधीद्बहून् ॥ १०.१७.६ ॥
Certamente aquele filho de Droṇa buscou refúgio no Senhor imperecível, o deus dos deuses, o senhor dos senhores; e somente por esse refúgio matou a muitos.
10.17.7
प्रसन्नो हि महादेवो दद्यादमरतामपि ।
वीर्यं च गिरिशो दद्याद्येनेन्द्रमपि शातयेत् ॥ १०.१७.७ ॥
Se o grande deus Mahādeva estiver satisfeito, pode conceder até a imortalidade, e Giriśa pode dar um valor com o qual se poderia matar o próprio Indra.
10.17.8
वेदाहं हि महादेवं तत्त्वेन भरतर्षभ ।
यानि चास्यपुराणानि कर्माणि विविधानि च ॥ १०.१७.८ ॥
Ó touro dos Bharatas, conheço verdadeiramente o grande deus Mahādeva, e conheço os seus antigos feitos e as suas diversas obras.
10.17.9
आदिरेष हि भूतानां मध्यमन्तश्च भारत ।
विचेष्टते जगच्चेदं सर्वमस्यैव कर्मणा ॥ १०.१७.९ ॥
Ó descendente de Bharata, ele é de fato o princípio, o meio e o fim dos seres, e todo este mundo se move apenas pela sua ação.
10.17.10
एवं सिसृक्षुर्भूतानि ददर्श प्रथमं विभुः ।
पितामहोऽब्रवीच्चैनं भूतानि सृज माचिरम् ॥ १०.१७.१० ॥
Assim, desejando criar os seres, o avô onipresente primeiro o contemplou e lhe disse: "Cria os seres, sem demora."
10.17.11
हरिकेशस्तथेत्युक्वा दीर्घदर्शी तदा प्रभुः ।
दीर्घकालं तपस्तेपे मग्नोऽम्भसि महातपाः ॥ १०.१७.११ ॥
Dizendo "Assim seja", o senhor Harikeśa, de visão longínqua, praticou então austeridades por muito tempo; o grande asceta permaneceu imerso na água.
10.17.12
सुमहान्तं ततः कालं प्रतीक्ष्यैनं पितामहः ।
स्रष्टारं सर्वभूतानां ससर्ज मनसाऽपरम् ॥ १०.१७.१२ ॥
Depois de esperar por ele por muito tempo, o avô criou pela mente outro como criador de todos os seres.
10.17.13
सोऽब्रवीद्वातरं दृष्ट्वा गिरिशं सुप्तमम्भसि ।
यदि मे नाग्रजोऽस्त्यन्यस्ततः स्रक्ष्याम्यहं प्रजाः ॥ १०.१७.१३ ॥
Ao ver seu irmão Giriśa (Śiva) adormecido nas águas, disse: Se não há outro irmão mais velho que eu, então criarei as criaturas.
10.17.14
तमब्रवीत्पिता नास्ति त्वदन्यः पुरुषोऽग्रजः ।
स्थाणुरेष जले मग्नो विस्रब्धः कुरु वै प्रजाः ॥ १०.१७.१४ ॥
Então o pai lhe disse: Não há outra pessoa mais velha que você. Este Sthāṇu (Śiva) está imerso na água; confiante, crie as criaturas.
10.17.15
भूतान्यन्वसृजत्सप्त दक्षः क्षिप्रं प्रजापतिः ।
यैरिमं व्यकरोत्सर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १०.१७.१५ ॥
Dakṣa, senhor das criaturas, criou rapidamente sete tipos de seres, com os quais ordenou toda esta multidão de seres de quatro tipos.
10.17.16
ताः सृष्टमात्राः क्षुधिताः प्रजाः सर्वाः प्रजापतिम् ।
बिभक्षयिवो राजन्सहसा प्राद्रवंस्तदा ॥ १०.१७.१६ ॥
Ó rei, assim que foram criadas, todas as criaturas famintas, desejando devorar o senhor das criaturas, lançaram-se subitamente contra ele.
10.17.17
स भक्ष्यमाणस्त्राणार्थी पितामहमुपाद्रवत् ।
आभ्यो मां भगवांस्त्रातु वृत्तिरासां विधीयताम् ॥ १०.१७.१७ ॥
Sendo devorado e buscando proteção, correu ao avô (Brahmā) e disse: Ó bem-aventurado senhor, protege-me destes; que se providencie um meio de sustento para eles.
10.17.18
ततस्ताभ्यो ददावन्नमोषधीः स्थावराणि च ।
जङ्गमानि च भूतानि दुर्बलानि बलीयसाम् ॥ १०.१७.१८ ॥
Então lhes deu alimento: ervas, coisas imóveis e também seres móveis; fez dos fracos o alimento dos fortes.
10.17.19
विहितान्नाः प्रजास्तास्तु जग्मुस्तुष्टा यथागतम् ।
ततो ववृधिरे राजन्प्रीतिमत्यः स्वयोनिषु ॥ १०.१७.१९ ॥
Alimentadas, aquelas criaturas, satisfeitas, voltaram por onde tinham vindo. Então, ó rei, cheias de alegria, cresceram em seus próprios ventres.
10.17.20
भूतग्रामे विवृद्वे तु सृष्टे देवासुरे तदा ।
उदतिष्ठज्जलाज्ज्येष्ठः प्रजाश्चेमा ददर्श सः ॥ १०.१७.२० ॥
Quando a multidão de seres cresceu e deuses e demônios foram criados, o mais velho ergueu-se das águas e viu estas criaturas.
10.17.21
बहुरूपाः प्रजाः सृष्टा विवृद्धाश्च स्वतेजसा ।
चुक्रोध बलवद्दृष्ट्वा लिङ्गं स्वं चाप्यविध्यत ॥ १०.१७.२१ ॥
Ao ver as criaturas de muitas formas, criadas e crescidas por seu próprio esplendor, ele se encolerizou muito e até perfurou o próprio falo.
10.17.22
तत्प्रविद्धं तथा भूमौ तथैव प्रत्यतिष्ठत ।
तमुवाचाव्ययो ब्रह्मा वचोभिः शमयन्निव ॥ १०.१७.२२ ॥
Lançado ao chão, aquilo se ergueu novamente da mesma forma. Então o imperecível Brahmā lhe falou com palavras, como para acalmá-lo.
10.17.23
किं कृतं सलिले शर्व चिरकालस्थितेन ते ।
किमर्थं चेदमुत्पाद्य लिङ्गं भूमौ प्रवेशितम् ॥ १०.१७.२३ ॥
Ó Śarva, o que fizeste por ficares tanto tempo na água? E por que, tendo produzido este falo, o colocaste na terra?
10.17.24
सोऽब्रवीज्जातसंरम्भस्तथा लोकगुरुर्गुरुम् ।
प्रजाः सृष्टाः परेणेमाः किं करिष्याम्यनेन वै ॥ १०.१७.२४ ॥
Então aquele mestre dos mundos, agitado pela ira, disse ao mestre: "Estas criaturas foram criadas por outro; o que farei eu com este falo?"
10.17.25
प्रजाः सृष्टाः परेणेमाः प्रजार्थं मे पितामह ।
ओषध्यः परिवर्तेरन्यथैवं सततं प्रजाः ॥ १०.१७.२५ ॥
Estas criaturas foram criadas pelo Supremo. Ó avô, para o bem das minhas criaturas, as ervas se transformariam de outro modo; e assim as criaturas mudariam constantemente.
10.17.26
एवमुक्त्वा स सक्रोधो जगाम विमना भवः ।
गिरेर्मुञ्जवतः पादं तपस्तप्तुं महातपाः ॥ १०.१७.२६ ॥
Tendo falado assim, colérico e com o espírito perturbado, Bhava foi ao sopé do monte Muñjavat, o grande asceta, para praticar austeridades.